ΑΠ 463/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 463 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αίτηση αναιρέσεως κατά αποφάσεως με την οποία απορρίφθηκε αίτηση ακύρωσης του. Η απόφαση αυτή είναι αμετάκλητη. Απορρίπτει αναίρεση ως απαράδεκτη. ΑΡΙΘΜΟΣ 463/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαο Μαύρο (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 15 Ιανουαρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Χ1, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 178/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δυτ. Μακεδονίας. Το Τριμελές Εφετείο Δυτ. Μακεδονίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Ιουνίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1151/2007. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή, με αριθμό 369/10-10-2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Ι) Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Δυτικής Μακεδονίας με την υπ'αριθμ. 178/18-4-2007 απόφασή του απέρριψε ως αβάσιμη στην ουσία την από 12-3-2007 αίτηση ακύρωσης του Χ1 κατά της υπ'αριθμ. 496/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Ειδικώτερα ο ανωτέρω είχε ασκήσει την υπ'αριθμ. 17/2002 έφεση κατά της υπ'αριθμ. 382/2001 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γρεβενών και το Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας με την υπ'αριθμ. 496/2005 απόφασή του απέρριψε αυτή ως ανυποστήρικτη. Ο εκκαλών άσκησε κατ'αυτής αίτηση ακυρώσεως (501 § 1 Κ.Ποιν.Δ.) την οποία το αυτό δικαστήριο απέρριψε ως αβάσιμη κατ'ουσίαν με την 178/2007 απόφασή του. Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης, η οποία εκδόθηκε με την παρουσία του αιτούντος και η οποία καταχωρήθηκε στο βιβλίο του άρθρου 473 § 3 Κ.Ποιν.Δ. την 23-5-2007 (βλ. οικεία βεβαίωση), ο ανωτέρω άσκησε την υπ'αριθμ. 97/1-6-2007 αναίρεση ενώπιον του Διευθυντού των φυλακών όπου κρατείται προβάλλων "α) έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας όπως αυτή ρητά επιβάλλεται από το Σύνταγμα, β) απόλυτη ακυρότητα συντελεσθείσα κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο καθώς και για όσους λόγους επιφυλάσσεται να προσθέσει νομίμως" (βλ. την έκθεση αναίρεσης). ΙΙ) Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 476 § 1 Κ.Ποιν.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε κατά αποφάσεως κατά της οποίας δεν επιτρέπεται από το νόμο, τούτο είναι απαράδεκτο και ως τέτοιο πρέπει να απορριφθεί από το αρμόδιο δικαστήριο (σε συμβούλιο) χωρίς άλλο. Επειδή η απόφαση που απορρίπτει την αίτηση ακύρωσης (341 σε συνδυασμό 501 § 1 εδ. τελ. Κ.Ποιν.Δ.) είναι αμετάκλητη, ήτοι δεν υπόκειται σε κανένα ένδικο μέσο, και αναίρεση, και δη είτε με αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη είτε ως αβάσιμη η αίτηση ακύρωσης αφού η διάταξη του άρθρου 341 § 2 Κ.Π.Δ. είναι ειδική και υπερισχύει της γενικής του άρθρου 476 § 2 Κ.Π.Δ. (πάγια η νομολογία- θεωρία βλ. ΑΠ 315/2006, ΑΠ 739/2006, ΑΠ 1210/2006, ΑΠ 741/2005, ΑΠ 552/2001, ΑΠ 1678/2003 κ.ά., Μπουρόπουλο υπό 341 σελ. 473 Ζησιάδη, Ποινική Δικονομία, τόμ. β