Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 469 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Αναίρεση εμπρόθεσμη (δημοσίευση προσβαλλόμενης, παρόντος του κατηγορουμένου, την 6-2-2009, καταχώρηση στο ειδικό βιβλίο 11-5-09, οπότε άρχισε η 10ήμερη προθεσμία. Άσκηση της αναιρέσεως πολύ πριν, ήτοι την 24-3-2009). Απορρίπτεται όμως ως απαράδεκτη διότι δεν περιέχεται ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ. ΑΡΙΘΜΟΣ 469/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 11 Δεκεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 356/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον Z. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Μαρτίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 910/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Παντελής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα με αριθμό 321/9.10.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω την υπ' αριθμ. 212/24-3-2009 αίτηση αναιρέσεως του Χ, κατά της υπ' αριθμ. 356/6-2-2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως δεκατεσσάρων
(14)ετών για αρπαγή κατά συρροή (άρθρα 26 παρ. 1, 27 παρ. 1, 94 παρ. 1, 322 εδαφ. β στοιχείο β ΠΚ και άρθρο 88 παρ. 1 στοιχ. γ του Ν. 3386/2005) και εκθέτω τα ακόλουθα. Από τις διατάξεις των άρθρων 473 παρ. 1 και 476 παρ. 1 του Κωδ.Ποιν.Δικ. κατά τις οποίες και συγκεκριμένα κατά μεν την πρώτη παράγραφο του άρθρου 473 << 1.Όπου διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση των ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από την δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης ....>>. Kατά δε την παράγραφο 3 ιδίου άρθρου
(473)<< Η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από την γραμματεία του Ποινικού Δικαστηρίου .... Η καταχώρηση της καθαρογραμμένης απόφασης στο ειδικό βιβλίο απαιτείται μόνο για την έναρξη της προθεσμίας άσκησης αναίρεσης ....>>. Από δε την παρ. 1 του άρθρου 476 του Κωδ.Ποιν.Δικ. προκύπτει ότι <<1. Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να προηγηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμη παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο>>. Από τον συνδυασμό συνεπώς των διατάξεων των προαναφερομένων άρθρων (473-476 K.Π.Δ.) προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά των αποφάσεων των δικαστηρίων είναι δέκα ημέρες από την εκδίκαση της υποθέσεως αν ο δικαιούχος του ενδίκου μέσου ήταν παρών ή αν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο συνήγορο κατά την εκδίκαση της κατ' αυτού κατηγορίας ή από την επίδοση της αποφάσεως αν είναι γνωστής διαμονής, ενώ αν είναι άγνωστη η διαμονή του δικαιούχου ή αν διαμένει στην αλλοδαπή η προθεσμία είναι τριάντα ημερών από την επίδοση. Εκτός από τις ανωτέρω περιπτώσεις οι προθεσμίες που προαναφέρθηκαν αρχίζουν και από τότε που η τελεσίδικη απόφαση καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου και ότι παρεκτείνονται μόνο αν συντρέχουν λόγοι ανώτερης βίας που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση, οι οποίοι πρέπει να εκτίθενται στην αίτηση αναιρέσεως και να συνοδεύονται από τα αποδεικτικά μέσα που υποστηρίζουν την ύπαρξή της ώστε να είναι δυνατή η εκτίμηση περί του αν συντρέχει ή όχι η επικαλουμένη κατάσταση ανώτερης βίας, άλλως η ασκηθείσα αναίρεση είναι απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη. Εν προκειμένω ο αναιρεσείων άσκησε την υπ' αριθμ. 212/24-3-2009 αναίρεσή του κατά της υπ' αριθμ. 356/6-2-2009 τελεσίδικης αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία έγινε τυπικά δεκτή η υπ' αριθμ. 426/8-3-2007 έφεσή του κατά της υπ' αριθμ. 840/26-2-2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως δεκατεσσάρων
(14)ετών για αρπαγή κατά συρροή. Όπως προκύπτει δε από την από 3-6-2009 υπηρεσιακή βεβαίωση του Τμήματος Δημοσιεύσεως-Εκκαθαρίσεως Ποινικών Ενδίκων Μέσων του Εφετείου Αθηνών που υπογράφεται από την δικαστική γραμματέα Β. Κονδύλη, η εν λόγω αναιρεσίβλητη τελεσίδικη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών υπ' αριθμ. 356/6-2-2009 καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό προς τούτο τηρούμενο βιβλίο στις 11/5/2009 και έλαβε αριθμό καταχωρήσεως 945. Ως εκ τούτου η προκειμένη υπ' αριθμ. 212/24-3-2009 αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος Χ είναι εκπρόθεσμη αφού ασκήθηκε μετά την πάροδο της δεκαήμερης νόμιμης προθεσμίας που εν προκειμένω άρχισε από τις 7/2/2009 και έληξε στις 16/2/2009 χωρίς να επικαλείται και να αποδεικνύει λόγους ανώτερης βίας. Επί πλέον πρέπει να λεχθεί εν προκειμένω ότι και ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως τον οποίο επικαλείται ο αναιρεσείων ότι δηλαδή δεν εκτιμήθηκε ορθά το αποδεικτικό υλικό από το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών που τον κατεδίκασε με την υπ' αριθμ. 356/6-2-2009 προσβαλλομένη απόφαση και ότι έπρεπε να αθωωθεί είναι απαράδεκτος, διότι δεν προβλέπεται από τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους αναιρέσεως στο άρθρο 510 σε συνδυασμό με το άρθρο 476 παρ. 1 περίπτωση δ και το άρθρο 474 παρ.2 του Κωδ.Ποιν.Δικ. (A.Π. 464/1963) (Κονταξή ερμηνεία άρθρου 476 Κωδ.Ποιν.Δικ. , Τόμος Β Ποινικής Δικονομίας, σελίδα 2823 επομ., έτους 2006). Επομένως η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και τα δικαστικά έξοδα να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του Κωδ.Ποιν.Δικ. Για τους λόγους αυτούςΠροτείνω : ------------------------- Α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 212/24-3-2009 αίτηση αναιρέσεως του Χ, κατά της υπ' αριθμ. 356/6-2-2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών ως εκπρόθεσμη και λόγω μη παραδεκτού του μοναδικού λόγου αναιρέσεως. Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον ανωτέρω αναιρεσείοντα. Αθήνα 16 Σεπτεμβρίου 2009 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Τσάγγας Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 473 παρ. 1 εδ. α'και β'του ΚΠΔ "όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση των ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης", κατά δε την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου "η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι εάν ο διάδικος ήταν παρών κατά τη δημοσίευση της αποφάσεως, η προθεσμία της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση καταχωρείται καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, χωρίς να απαιτείται επίδοση της αποφάσεως για να αρχίσει η δεκαήμερη προθεσμία, όπως απαιτείται εάν ο διάδικος ήταν απών κατά τη δημοσίευση της αποφάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη 356/6/2/2009 τελεσίδικη απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως δεκατεσσάρων
(14)ετών για αρπαγή, κατά συρροή, δημοσιεύτηκε παρόντος αυτού την 6/2/
- Η απόφαση αυτή, όπως προκύπτει από την με ημερομηνία 3/6/2009 υπηρεσιακή βεβαίωση του Τμήματος Δημοσιεύσεως-Εκκαθαρίσεως Ποινικών Ενδίκων Μέσων του Εφετείου Αθηνών που υπογράφεται από τη δικαστική γραμματέα Β. Κονδύλη, καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό προς τούτο τηρούμενο βιβλίο στις 11/5/2009 και έλαβε αριθμό καταχωρήσεως
- Συνεπώς, από την ημερομηνία αυτή της καταχώρησης (11/5/2009) άρχισε η δεκαήμερη προθεσμία της αναιρέσεως, αφού ο διάδικος ήταν παρών κατά τη δημοσίευση της αποφάσεως, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρο 473 του ΚΠΔ, η οποία διάταξη σημειωτέον ρυθμίζει μόνον το χρονικό σημείο ενάρξεως της προθεσμίας ασκήσεως της αναιρέσεως κατά αποφάσεως και όχι την έκταση της προθεσμίας και τον τρόπο ασκήσεως της αναιρέσεως, και που ο σκοπός της συνίσταται στην ανάγκη να έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος διάδικος πλήρη γνώση του αιτιολογικού της αποφάσεως, ώστε να μπορεί να εντοπίσει τυχόν υφιστάμενους αναιρετικούς λόγους και να αποφεύγεται έτσι η άσκηση ματαίως αιτήσεως αναιρέσεως και η εντεύθεν άσκοπη ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση του. Κατά της παραπάνω τελεσίδικης αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και πριν ακόμη αυτή καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, αφότου και αρχίζει η δεκαήμερη προθεσμία αναιρέσεως, όπως προαναφέρθηκε, ο αναιρεσείων, κρατούμενος στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, άσκησε στις 24/3/2009 ενώπιον του Διευθυντή αυτού ... την κρινόμενη αναίρεση με αριθμό εκθέσεως 212/24/3/2009, με την οποία ζητεί την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης για το λόγο ότι "είμαι αθώος και δεν έχω καμία ανάμειξη σ' αυτή την υπόθεση". Η αναίρεση αυτή, σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτεθέντα, έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα. Περαιτέρω, σύμφωνα με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου προς το παρόν Συμβούλιο, η αίτηση αυτή πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτη, ως εκπροθέσμως ασκηθείσα, επικουρικώς δε, διότι ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως που επικαλείται ο αναιρεσείων, ως άνω, είναι απαράδεκτος, καθόσον δεν προβλέπεται από τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους αναιρέσεως στο άρθρο 510 σε συνδυασμό με το άρθρο 476 παρ. 1 περ. δ' και το άρθρο 474 παρ. 2 του ΚΠΔ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου κώδικα. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως τον οποίο επικαλείται ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τον οποίο "είμαι αθώος και δεν έχω καμία ανάμειξη σ' αυτή την υπόθεση", είναι απαράδεκτος, διότι δεν προβλέπεται από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ. Ως εκ τούτου, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 24/3/2009 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 356/6/2/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 2010. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 2010.- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ