ΑΠ 495/2008 — Απάτη, Υπέρβαση εξουσίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 495 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Απάτη, Υπέρβαση εξουσίας. Περίληψη: Απάτη κακουργηματική. Αναίρεση καταδικαστικής αποφάσεως, με την επίκληση λόγου υπέρβασης εξουσίας. Αναιρείται η καταδικαστική απόφαση, γιατί το Δικαστήριο εσφαλμένως προέβη στην ουσιαστική έρευνα της υπόθεσης, ενώ έπρεπε να απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη, αφού το Δικαστήριο, που είχε αναβάλει την υπόθεση κατά το άρθρο 349 ΚΠΔ, δεν είχε υπεισέλθει προηγουμένως στην έρευνα του παραδεκτού της εφέσεως και χωρίς να έχει εκπροσωπηθεί η απολειπόμενη εκκαλούσα. Αριθμός 495/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης ....... που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Λιάπη, για αναίρεση της 2387/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με πολιτικώς ενάγοντα τον ........, που δεν παρέστη. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Δεκεμβρίου 2006 αίτησή του καθώς και στους από 26 Οκτωβρίου 2007 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 125/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 501 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 48 παρ.1 του ν.3160/2003 "Αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 340, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη". Ορίζει δε η παράγραφος 2 του άρθρου 340, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 24 παρ.1 του ν.3160/2003 και ακολούθως με το άρθρο 13 του ν.3346/2005, ότι σε πταίσματα, πλημμελήματα και (από την 17-6-2005, ημέρα έναρξης της ισχύος του ν.3346/2005) κακουργήματα, επιτρέπεται να εκπροσωπείται ο κατηγορούμενος από συνήγορο, τον οποίο διορίζει με έγγραφη δήλωσή του... Στην περίπτωση αυτή ο κατηγορούμενος θεωρείται παρών και ο συνήγορός του διενεργεί όλες τις διαδικαστικές πράξεις γι' αυτόν". Από τις διατάξεις αυτές, προκύπτει, ότι θεωρείται πως είναι παρών ο εκκαλών, στην περίπτωση κατά την οποία, προς υποστήριξη της έφεσής του, δεν εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως, αλλά δια του συνηγόρου του, τον οποίο ο ίδιος διόρισε με έγγραφη δήλωσή του για να τον εκπροσωπήσει. Εξάλλου, κατά το άρθρο 502 παρ. 1 εδ.1 ΚΠΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 49 παρ.1 του ν.3160/2003, "Αν ο εκκαλών εμφανισθεί ο ίδιος ή ο συνήγορός του στην περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 340, η συζήτηση αρχίζει και ο εισαγγελέας αναπτύσσει συνοπτικά την έφεση", κατά δε το τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 1 του ίδιου άρθρου, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 49 παρ.2 του ν.3160/2003, "Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται τα άρθρα 329 - 338, 340, 344, 347, 348, 349, 352, 357 - 363, 366 - 373". Από τις διατάξεις αυτές, εκείνη του άρθρου 344 παρ.1 εδάφ. α' ορίζει ότι "η αποχώρηση του κατηγορουμένου κατά τη διάρκεια της δίκης δεν κωλύει την πρόοδο της διαδικασίας". Τέλος, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 501 ΚΠΔ, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 48 παρ.3 του ν.3160/2003, "Αν μετά την έναρξη της συζήτησης της έφεσης λάβει χώρα διακοπή ή αναβολή αυτής και κατά τη νέα συζήτηση ο εκκαλών κατηγορούμενος, αν και κλητεύθηκε νομίμως, δεν εμφανισθεί, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, δικάζεται σαν να ήταν παρών". Από τις τελευταίες ως άνω διατάξεις, προκύπτει ότι, αν ο εκκαλών - κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του, εμφανίστηκε κατά την έναρξη της διαδικασίας της κατ' έφεση δίκης για να υποστηρίξει την έφεσή του και στη συνέχεια, μετά την έναρξη της συζήτησης, αποχώρησε, λογίζεται σαν να ήταν παρών και στο υπόλοιπο μέρος της δίκης, το δε δικαστήριο, δεσμευόμενο από την εμφάνιση του εκκαλούντος - κατηγορουμένου, δεν μπορεί να απορρίψει την έφεσή του ως ανυποστήρικτη κατά το άρθρο 501 ΚΠΔ, αλλά οφείλει να την ερευνήσει στην ουσία. Το ίδιο ισχύει, για την ομοιότητα της περίπτωσης, κατά μείζονα λόγο και όταν ο εκκαλών - κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του, εμφανίσθηκε κατά την έναρξη της διαδικασίας της κατ' έφεση δίκης, αλλά στη συνέχεια, μετά τη λήψη της ταυτότητάς του, κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος, η δίκη αναβλήθηκε και στη νέα, μετ' αναβολή, δικάσιμο ο κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από συνήγορο. Η άποψη αυτή συνάδει και με τη σκέψη που διατυπώνεται στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου ΚΠΔ για την αιτιολόγηση της ρύθμισης του άρθρου 501 παρ.1 ΚΠΔ, σύμφωνα με την οποία εκείνος ο οποίος αδικαιολόγητα δεν εμφανίζεται για να υποστηρίξει την έφεσή του σιωπηρά παραιτείται από αυτήν, αναγνωρίζοντας την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, υπό την έννοια ότι δεν είναι νοητό η μετ' αναβολή μη εμφάνιση του εκκαλούντος - κατηγορουμένου, ο οποίος είχε εμφανισθεί και υποστηρίξει την έφεσή του σε προγενέστερη συζήτησή της, να θεωρείται ως σιωπηρή παραίτησή του από την έφεσή του και αναγνώριση της απόφασης που προσέβαλε. Δηλαδή, στην περίπτωση αυτή, η αναβολή θεωρείται ότι έγινε μετά την έναρξη της διαδικασίας και της συζήτησης της έφεσης, οπότε ο κατηγορούμενος λογίζεται σαν να ήταν παρών στη νέα μετ' αναβολή δικάσιμο, και το δικαστήριο, δεσμευόμενο από την αρχική εμφάνιση του εκκαλούντος - κατηγορουμένου, δεν μπορεί να απορρίψει την έφεσή του ως ανυποστήρικτη, αλλά οφείλει να τη δικάσει στην ουσία. Διαφορετικά, η απόφαση του εφετείου είναι αναιρετέα, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η' του ΚΠΔ, για υπέρβαση εξουσίας (ΟλΑΠ 3/2006 και 8/2006). Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας, που παραδεκτώς επισκοπούνται από τον Άρειο Πάγο, προκειμένου να κριθεί η βασιμότητα του πρώτου λόγου της αίτησης αναίρεσης, προκύπτουν τα ακόλουθα: Η εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα, είχε κληθεί να εμφανιστεί ενώπιον του Β' Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά τη συνεδρίαση της 14ης Ιουνίου 2006, προκειμένου να δικαστεί για την πράξη της κακουργηματικής απάτης. Κατά την ως άνω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε το όνομα αυτής, η κατηγορούμενη και ήδη αναιρεσείουσα, δεν εμφανίστηκε αυτοπροσώπως, ούτε και εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Αντί αυτής, εμφανίστηκε ο δικηγόρος Αθηνών, Ελευθέριος Κοκκίνης, ως άγγελος και δήλωσε ότι, με την ιδιότητα και μόνο αυτή, προσήλθε για λογαριασμό της απολειπόμενης κατηγορούμενης στο Δικαστήριο, και γνωστοποίησε το ανυπέρβλητο κώλυμά της για να εμφανιστεί, κατά την ως άνω συνεδρίαση του Δικαστηρίου, λόγω αιφνίδιας αναχώρησής της στο Σικάγο της Αμερικής, εξαιτίας προβλήματος υγείας μέλους της οικογένειάς της. Ο ως άνω, Ελευθέριος Κοκκίνης, με αυτή την ιδιότητα του αγγέλου, αφού, όπως προαναφέρθηκε, δεν την εκπροσώπησε, ούτε και είχε την αναγκαία για το σκοπό αυτό εξουσιοδότησή της, ζήτησε την αναβολή εκδικάσεως της εναντίον της κατηγορίας, λόγω σημαντικών αιτίων που υπήρχαν στο πρόσωπό της. Το Δικαστήριο εκείνο, με την υπ' αριθμό 1544/14-6-2006 απόφασή του, αφού δέχθηκε την ύπαρξη σημαντικών αιτίων στο πρόσωπό της εκκαλούσας, κατά το άρθρο 349 του Κ.Π.Δ, ανέβαλε την εκδίκαση της υποθέσεώς της, για τη δικάσιμο της 1ης Νοεμβρίου 2006, κατά την οποία όφειλε να εμφανιστεί η κατηγορούμενη, χωρίς την εκ νέου κλήτευσή της, αφού η ως άνω αναβλητική απόφαση επείχε θέση κλητεύσεώς της, κατά την ορισθείσα νέα δικάσιμο. Κατά τη νέα, όμως, μετ' αναβολή συζήτηση της υποθέσεως, κατά τη συνεδρίαση της 1ης Νοεμβρίου 2006, η εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα, δεν εμφανίστηκε η ίδια, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Στη συνέχεια, το Δικαστήριο εκφώνησε το όνομά της και, αφού διαπίστωσε την απουσία της και τη μη εκπροσώπησή της από πληρεξούσιο δικηγόρο, ανέγνωσε την υπ' αριθμό 1544/2006 αναβλητική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, και θεώρησε αυτήν, ωσεί παρούσα. Στη συνέχεια, το ίδιο Δικαστήριο, αφού προέβη σε αυτεπάγγελτο διορισμό συνηγόρου της, προέβη στην κατ' ουσία εκδίκαση της υποθέσεως και εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία, αφού κήρυξε αυτήν ένοχο της πράξεως της κακουργηματικής απάτης, της επέβαλε την ποινή της καθείρξεως των έξι