ΑΠ 513/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 513 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απαράδεκτη αίτηση αναιρέσεως κατά αποφάσεως που απέρριψε αίτηση ανακλήσεως αποφάσεως, κατ' άρθρο 548 ΚΠΔ. ΑΡΙΘΜΟΣ 513/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Βασίλειο Φράγγο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 3 Φεβρουαρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., κρατούμενου στο Νοσοκομείο Κρατουμένων ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 30/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Το Πενταμελές Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Ιουνίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1185/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα με αριθμό 12/14.1.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ, την από 16.06.2009 αίτηση (δήλωση) του .. που κρατείται στο Νοσοκομείο Κρατουμένων ..., για αναίρεση της 30/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας και εκθέτω τα ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370). Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι σε αναίρεση υπόκεινται, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, οι ανέκκλητες αποφάσεις των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων, από δε τις αποφάσεις των δευτεροβάθμιων δικαστηρίων, όσες είναι οριστικές, με την έννοια ότι το δικαστήριο αποφαίνεται τελειωτικά: για την αθώωση, την καταδίκη, την οριστική παύση της ποινικής διώξεως και την κήρυξη αυτής ως απαράδεκτης. Άλλες αποφάσεις των δευτεροβάθμιων δικαστηρίων, δεν είναι δυνατόν να εξομοιωθούν με τις παραπάνω και να είναι δυνατή και η κατ' αυτών άσκηση αναιρέσεως, ενόψει και της διατάξεως του άρθρου 463 του ΚΠΔ, σύμφωνα με την οποία "ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα" (ΑΠ 1462/2009, ΑΠ 456/2008, ΑΠ 103/2008). Έτσι, η απόφαση του δικαστηρίου με την οποία απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση ανακλήσεως, κατ' άρθρο 548 του ΚΠΔ, της αποφάσεως που απέρριψε την αίτηση ακυρώσεως της διαδικασίας (άρθρ. 341 ΚΠΔ), δεν αποφαίνεται τελειωτικώς επί της κατηγορίας κι επομένως δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 504 παρ. 1 του ΚΠΔ, ούτε υπάγεται σε κάποια άλλη ειδική διάταξη νόμου που επιτρέπει την αναίρεση. Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως του βουλεύματος που έχει προσβληθεί (στην περίπτωση που εκκρεμεί στο στάδιο της εκτελέσεως) και την καταδίκη στα δικαστικά έξοδα εκείνου που το άσκησε. Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, στρέφεται κατά της 30/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η 10469/21.12.2007 αίτηση του ... περί ανακλήσεως, σύμφωνα με το άρθρο 548 του ΚΠΔ, των 13/2004 και 14/2004 αποφάσεων του ίδιου δικαστηρίου, με τις οποίες απορρίφθηκαν ασκηθείσες υπ' αυτού αιτήσεις ακυρώσεως της διαδικασίας (άρθ. 341 ΚΠΔ) κατά των 11/2003 και 12/2003 αποφάσεων επίσης του ίδιου δικαστηρίου, που απέρριψαν ως ανυποστήρικτες εφέσεις του κατά των 83/2002 και 84/2002 καταδικαστικών αποφάσεων του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Το παραπάνω δικαστήριο, απέρριψε την αίτηση του αναιρεσείοντος, ως απαράδεκτη, διότι έκρινε ότι οι 13/2004 και 14/2004 αποφάσεις, που εκδόθηκαν επί αιτήσεων ακυρώσεως διαδικασίας, σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του τέταρτου εδαφίου της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 341 του ΚΠΔ είναι οριστικές και αμετάκλητες και δεν ανακαλούνται. Η προσβαλλόμενη απόφαση, που απέρριψε την αίτηση του αναιρεσείοντος, όπως προαναφέρθηκε, δεν αποφαίνεται τελειωτικώς επί της κατηγορίας και δεν παύει οριστικά, ούτε κηρύσσει απαράδεκτη την ποινική δίωξη κι επομένως δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 504 παρ. 1 του ΚΠΔ, ούτε υπάγεται σε κάποια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται περιοριστικά στις παραγράφους 2 και 3 του ίδιου άρθρου ή σε άλλη ειδική διάταξη νόμου που επιτρέπει την αναίρεση. Επομένως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, αφού ασκήθηκε εναντίον αποφάσεως για την οποία δεν προβλέπεται η δυνατότητα ασκήσεως του ενδίκου αυτού μέσου και πρέπει να απορριφθεί, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 16.06.2009 αίτηση (δήλωση) του ..., για αναίρεση της 30/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Και Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι