← Ελλάδα

ΑΠ 514/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 514 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αίτηση αναιρέσεως στρεφομένη κατά αποφάσεως, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση του αναιρεσείοντος περί αμφισβητήσεως της ανασταλτικής δύναμης εφέσεως, είναι απαράδεκτη (άρθρο 472 ΚΠΔ) -. ΑΡΙΘΜΟΣ 514/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 3 Μαρτίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, κρατούμενου στην Αγροτική Φυλακή ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1611/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Σεπτεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1475/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Παντελής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα με αριθμό 50/4.2.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ, την από 25.9.2009 αίτηση (δήλωση) του Χ1, που κρατείται στην Αγροτική Φυλακή ..., για αναίρεση της 1611/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και εκθέτω τα ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 463 του ΚΠΔ, "ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα", ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 472 του ίδιου Κώδικα "κάθε δισταγμός ή αμφισβήτηση για την ανασταλτική δύναμη του ενδίκου μέσου κατά το άρθρο 471 λύεται αμετάκλητα από το δικαστήριο ή το δικαστικό συμβούλιο που εξέδωσε την απόφαση ή το βούλευμα που προσβάλλεται. Αν όμως ο δισταγμός ή η αμφισβήτηση ανακύψει μετά την εισαγωγή του ενδίκου μέσου για συζήτηση, λύεται από το δικαστήριο ή το δικαστικό συμβούλιο που είναι αρμόδιο να κρίνει". Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και την καταδίκη στα δικαστικά έξοδα εκείνου που το άσκησε. Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, στρέφεται κατά της 1611/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε η από 18.6.2009 αίτηση του Χ1 περί αμφισβητήσεως της ανασταλτικής δύναμης του ενδίκου μέσου της 509/5.4.2006 εφέσεώς του κατά της 1035/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάστηκε για υπεξαίρεση αντικειμένου ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας, σε βαθμό κακουργήματος και έκδοση ακάλυπτων επιταγών κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, σε ποινή καθείρξεως έξι

(6)ετών για την ως άνω πρώτη πράξη και ποινή φυλακίσεως τριών
(3)ετών για τη δεύτερη και συνολική ποινή καθείρξεως επτά
(7)ετών, ακολούθως δε με την 458-459/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε την υπόθεση κατ' έφεση, καταδικάστηκε στις ίδιες ως άνω ποινές, αλλά η απόφαση αυτή αναιρέθηκε εν μέρει με την 1/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου και συγκεκριμένα για μερικότερες πράξεις της εκδόσεως ακάλυπτων επιταγών και παραπέμφθηκε η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο αυτό μέρος της, για να εκδικασθεί στο ίδιο Δικαστήριο. Η προσβαλλόμενη απόφαση, που απέρριψε την παραπάνω αίτηση του αναιρεσείοντος, όπως προαναφέρθηκε, είναι αμετάκλητη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 472 του ΚΠΔ και ως εκ τούτου δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, αφού ασκήθηκε εναντίον αποφάσεως για την οποία δεν προβλέπεται η δυνατότητα ασκήσεως του ενδίκου αυτού μέσου και πρέπει να απορριφθεί, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 25.9.2009 αίτηση (δήλωση) του Χ1, που κρατείται στην Αγροτική Φυλακή ..., για αναίρεση της 1611/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. - Αθήνα, 20 Ιανουαρίου 2010 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Γεώργιος Ν. Κολιοκώστας Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 463 του ΚΠΔ, "ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα". Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 472 εδ. α και β του ίδιου Κώδικα, "κάθε δισταγμός ή αμφισβήτηση για την ανασταλτική δύναμη του ενδίκου μέσου κατά το άρθρο 471 λύεται αμετάκλητα από το δικαστήριο ή το δικαστικό συμβούλιο που εξέδωσε την απόφαση ή το βούλευμα που προσβάλλεται. Αν όμως ο δισταγμός ή η αμφισβήτηση ανακύψει μετά την εισαγωγή του ενδίκου μέσου για συζήτηση, λύεται από το δικαστήριο ή το δικαστικό συμβούλιο που είναι αρμόδιο να κρίνει". Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός άλλων περιπτώσεων, εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα δικαστικά έξοδα εκείνου που το άσκησε. Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της υπ` αριθ. 1611/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε η από 18.6.2009 αίτηση του Χ1 περί αμφισβητήσεως της ανασταλτικής δύναμης της υπ` αριθ. 509/5.4.2006 εφέσεώς του κατά της υπ` αριθ. 1035/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάστηκε, για υπεξαίρεση αντικειμένου ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας, που το εμπιστεύθηκαν στον υπαίτιο λόγω της ιδιότητάς του ως εντολοδόχου, και έκδοση ακάλυπτων επιταγών κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, σε ποινή καθείρξεως έξι
(6)ετών για την πρώτη πράξη και φυλακίσεως τριών
(3)ετών για τη δεύτερη και συνολική ποινή καθείρξεως επτά
(7)ετών, ακολούθως δε με την υπ` αριθ. 458 - 459/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε την υπόθεση κατ' έφεση, καταδικάστηκε στις ίδιες ως άνω ποινές, αλλά η απόφαση αυτή αναιρέθηκε εν μέρει με την υπ` αριθ. 1/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου και συγκεκριμένα για μερικότερες πράξεις της εκδόσεως ακάλυπτων επιταγών και παραπέμφθηκε η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για να εκδικασθεί στο ίδιο Δικαστήριο. Η προσβαλλόμενη απόφαση, που απέρριψε την παραπάνω αίτηση του αναιρεσείοντος, όπως προαναφέρθηκε, είναι αμετάκλητη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 472 του ΚΠΔ, και, ως εκ τούτου, δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, αφού ασκήθηκε εναντίον αποφάσεως για την οποία δεν προβλέπεται η δυνατότητα ασκήσεως του ενδίκου αυτού μέσου, και πρέπει να απορριφθεί, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ.1 του ΚΠΔ, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων (ο αντίκλητος του οποίου δικηγόρος Αθηνών Κωνσταντίνος Κατσανίδης ειδοποιήθηκε νομότυπα, όπως προκύπτει από την από17.2.2010 επισημείωση της αρμοδίας Γραμματέως επί του φακέλου της δικογραφίας, για να παραστεί στη σημερινή δικάσιμο, αλλά δεν εμφανίσθηκε) στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 583 § 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ` αριθ. 12/25 Σεπτεμβρίου 2009 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1611/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 10 Μαρτίου 2010. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 11 Μαρτίου 2010.- Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.