Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 517 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Απορρίπτεται ως αβάσιμος ο από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ σχετικός λόγος αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας για την αθώωση του κατηγορουμένου. Αριθμός 517/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο- Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 486/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Με κατηγορούμενο τον Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Διαμαντή και με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Ζέρβα. Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 33/25.06.2009 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 975/
- Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ. 2 εδ. α' του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε καταδικαστικής ή αθωωτικής αποφάσεως οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και αυτός της ελλείψεως της απαιτούμενης από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της υπερβάσεως εξουσίας. Ειδικά προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας, που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ν.δ. 73/1974), τέτοια έλλειψη αιτιολογίας, που ιδρύει τον από τη διάταξη του άρθρου 510 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει είτε όταν δεν εκτίθενται καθόλου στην απόφαση πραγματικά περιστατικά είτε όταν δεν αιτιολογεί το δικαστήριο με σαφήνεια και πληρότητα γιατί δεν πείστηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που προσδιορίζονται στα πρακτικά και τα οποία έλαβε υπόψη για τον σχηματισμό της κρίσεώς του. Δεν απαιτείται, όμως, για την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της αθωωτικής απόφασης να εκθέτει το δικαστήριο σ' αυτή περιστατικά από τα οποία πείστηκε για την αθωότητα του κατηγορουμένου, δεδομένου ότι αντικείμενο απόδειξης στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου. Περαιτέρω, ως προς την έκθεση των αποδείξεων, για να θεωρηθεί η δικαστική απόφαση αιτιολογημένη πρέπει να προκύπτει από αυτήν ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά προκειμένου να διαμορφώσει την κρίση του. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 486/2009 απόφασή του, το κατ' έφεση δικάσαν Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Λάρισας, που την εξέδωσε, κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο της αποδιδόμενης σ' αυτόν αξιόποινης πράξεως της απάτης σε βαθμό πλημμελήματος. Από την απόφαση αυτή προκύπτει ότι το παραπάνω Δικαστήριο, αφού εκτίμησε τα προσδιοριζόμενα σε αυτή κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, δέχτηκε στο αιτιολογικό του, τα εξής: "Με το από 12.7.2005 ιδιωτικό συμφωνητικό που καταρτίστηκε στα ... μεταξύ του κατηγορουμένου και του πολιτικώς ενάγοντα, Ψ, ο κατηγορούμενος ο οποίος είναι αρχιτέκτων μηχανικός, ανέλαβε την ανέγερση μίας οικίας του πολιτικώς ενάγοντος, αποτελούμενης από ισόγειο εμβαδού 99,30 τ.μ. και υπόγειο επίσης εμβαδού 99,30 τ.μ. σε οικόπεδο αυτού που βρίσκεται στο .... Ειδικότερα με το πρώτο άρθρο του ανωτέρω συμφωνητικού, συμφωνήθηκε ότι το έργο θα κατασκευασθεί σύμφωνα με τις από Ιανουάριο 2004 εδαφοτεχνικές μετρήσεις της εταιρείας "Γεωγνώση Α.Ε." και τα συνημμένα σχεδιαγράμματα (κατόψεις και προσόψεις) με βάση τα οποία εκδόθηκε η οικοδομική άδεια με αριθμ. 32/2004 όπως τροποποιείται με νέα (εκδοθείσα από την Πολεοδομία Τρικάλων). Το τίμημα για την ανέγερση της ανωτέρω οικίας συμφωνήθηκε στο ποσό των 140.865 ευρώ το οποίο θα καταβάλλονταν από τον εργοδότη στον εργολάβο μηχανικό (κατηγορούμενο) από δάνειο από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. και οι πληρωμές θα καταβάλλονταν τμηματικά με την πρόοδο των εργασιών σύμφωνα με τις πιστοποιήσεις των αρμοδίων μηχανικών της Ε.Τ.Ε. Στα μέσα Ιουλίου ο κατηγορούμενος προέβη σε εργασίες διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου, άνοιξε τα θεμέλια της οικοδομής, έριξε το μπετόν καθαριότητας και κατασκεύασε με οπλισμένο σκυρόδεμα την οικοδομή μέχρι το ύψος του υπογείου. Όμως μετά από αυτοψία που διενήργησε στις 26.7.2005 αρμόδιος υπάλληλος της Πολεοδομίας Τρικάλων στην ανωτέρω οικοδομή, διαπιστώθηκε ότι αυτή είχε ανεγερθεί σε λάθος θέση σε σχέση με την με αριθμ. 32/2004 οικοδομική άδεια και δόθηκε εντολή διακοπής εργασιών σύμφωνα με το με αριθμ. 2395/26.7.2005 έγγραφο του Διευθυντή του αρμόδιου Πολεοδομικού Γραφείου. Στη συνέχεια την 1.8.2005 η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος έδωσε εντολή προς τον αρμόδιο μηχανικό της ... να προβεί στη διενέργεια αυτοψίας για την πιστοποίηση της προόδου των εργασιών κατασκευής του ανωτέρω έργου. Μετά την πιστοποίηση, την ίδια ημέρα από τον ανωτέρω μηχανικό, των εργασιών που είχαν πραγματοποιηθεί στην οικοδομή, (βλ. Σχετικό έγγραφο της Εθνικής Τράπεζας) έγινε εκταμίευση από την Εθνική Τράπεζα ποσού 42.700 ευρώ, το οποίο και καταβλήθηκε στον κατηγορούμενο. Η εκταμίευση του ανωτέρω ποσού έγινε με βάση την πιστοποίηση του μηχανικού ..., ο δε κατηγορούμενος σε ουδεμία παράσταση ψευδών γεγονότων προέβη προς τους υπαλλήλους της Εθνικής Τράπεζας, ούτε απέκρυψε απ' αυτούς ότι η οικοδομή ήταν κατεδαφιστέα διότι την είχε τοποθετήσει σε διαφορετικά σημεία από τα προβλεπόμενα, όπως ρητά και κατηγορηματικά κατέθεσε ο μάρτυρας ..., υποδιευθυντής της Ε.Τ.Ε. Επομένως πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί αθώος της πράξης της απάτης ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας". Στη συνέχεια το Δικαστήριο κήρυξε τον κατηγορούμενο αθώο, για το ότι, "στα ... σε μη εξακριβωθείσες κατά την προδικασία ημερομηνίες εντός του χρονικού διαστήματος από τα τέλη Ιουνίου 2005 έως την 1η-8-2005 με πρόθεση και περαιτέρω σκοπό να προσπορίσει στον ίδιο παράνομο περιουσιακό όφελος έβλαψε άλλον πείθοντας αυτόν σε πράξη με την εν γνώσει του παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθών αλλά και αποκρύπτοντας την αλήθεια. Συγκεκριμένα, ως αρχιτέκτων μηχανικός που είχε αναλάβει την ανέγερση μιας οικίας του Ψ στο ..., σύμφωνα με την 32/04 οικοδομική άδεια της Δ/νσης Πολεοδομίας Νομ. Αυτοδ. Τρικάλων και της οποίας η αποπληρωμή θα γινόταν μέσω στεγαστικού δανείου που έλαβε ο Ψ από την Εθνική Τράπεζα παρέστησε αφενός εν γνώσει του ψευδώς στους υπαλλήλους της ΕΤΕ ότι οι εργασίες κατασκευής είχαν προχωρήσει περισσότερο από ότι στην πραγματικότητα και αφ' ετέρου απέκρυψε την αλήθεια, ότι δηλαδή υπήρχε από μέρους του κακοτεχνία και η οικοδομή (όσο ήδη είχε χτιστεί) ήταν κατεδαφιστέα διότι την είχε τοποθετήσει σε διαφορετικά σημεία από τα προβλεπόμενα. Με τους τρόπους αυτούς έπεισε τους αρμόδιους υπαλλήλους της ΕΤΕ και ειδικότερα το μηχανικό της Τράπεζας που έκανε τη σχετική πιστοποίηση του σταδίου εργασιών της οικοδομής και ενέκρινε την εκταμίευση ποσού (42.700) ευρώ, το οποίο η Τράπεζα δε όφειλε - λόγω των ανωτέρω - να αποδώσει και το οποίο είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας". Σύμφωνα με τις παραδοχές και τις σκέψεις αυτές, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, με την έννοια που αναπτύχθηκε, αφού περιέχει τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν, καθώς και τους συλλογισμούς με τους οποίους το Δικαστήριο έκρινε αθώο τον κατηγορούμενο. Ειδικότερα, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία δέχθηκε το Δικαστήριο, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι ο κατηγορούμενος δεν διέπραξε την απάτη για την οποία κατηγορήθηκε, εκτίθενται δε στην απόφαση οι σκέψεις με τις οποίες το Δικαστήριο οδηγήθηκε στο διατυπούμενο στο ως άνω διατακτικό του απαλλακτικό πόρισμα. Η μόνη αιτίαση του αναιρεσείοντος Εισαγγελέα ότι στην αιτιολογία της αποφάσεως, "δεν διευκρινίζεται αν ο κατηγορούμενος παρασιώπησε από το μηχανικό της Τράπεζας ..., με πιστοποίηση του οποίου, περί των πραγματοποιηθεισών εργασιών της οικοδομής, έγινε η εκταμίευση και η καταβολή στον κατηγορούμενο εργολάβο του ποσού του δανείου από την Τράπεζα, ότι η ανωτέρω οικοδομή ήταν κατεδαφιστέα, ως τοποθετηθείσα σε διαφορετικά από τα προβλεπόμενα στην οικοδομική άδεια σημεία και εντεύθεν προκύπτει ασάφεια", είναι αβάσιμος. Τούτο δε, διότι, από την παραπάνω αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει σαφώς παραδοχή, η οποία δεν ελέγχεται αναιρετικά, ότι ο κατηγορούμενος "σε ουδεμία παράσταση ψευδών γεγονότων προέβη προς τους υπαλλήλους της Εθνικής Τράπεζας, ούτε απέκρυψε από αυτούς ότι η οικοδομή ήταν κατεδαφιστέα", στους υπαλλήλους δε της άνω Τράπεζας, σύμφωνα με τις παραδοχές, σαφώς συμπεριλαμβάνεται και ο άνω μηχανικός αυτής, που έκανε την πιστοποίηση των εργασιών, αφού μάλιστα η κατηγορία συνίστατο στο ότι, "παρέστησε ψευδώς στους υπαλλήλους της ΕΤΕ (γενικώς) και αφετέρου απέκρυψε την αλήθεια, ... με τους τρόπους αυτούς έπεισε τους αρμόδιους υπαλλήλους της ΕΤΕ και ειδικότερα το μηχανικό της Τράπεζας που έκανε τη σχετική πιστοποίηση του σταδίου των εργασιών ...." και δεν υπεχρεούτο το Δικαστήριο να συμπεριλάβει στην αιτιολογία του για την πληρότητά της ότι δεν συνέτρεχε τέλεση της απάτης με παρασιώπηση αληθινών γεγονότων. Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ προβαλλόμενος μοναδικός λόγος αναιρέσεως με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την με αριθμ. εκθ. 33/25-6-2009 αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της 486/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 11 Μαρτίου
- H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ