ΑΠ 52/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 52 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Απαράδεκτη η αναίρεση γιατί δεν περιέχει ορισμένο και σαφή λόγο αναιρέσεως. Με το πρόσχημα της έλλειψης αιτιολογίας πλήττεται η ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Αριθμός 52/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Στ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή-Εισηγητή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 11 Δεκεμβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 479/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Ηρακλείου. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Μαΐου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 885/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή, με αριθμό 329/19.9.07, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Ι) Το Α' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου (Κρήτης) - που δίκασε ως εφετείο- με την υπ' αριθμ 479/2007 απόφασή του καταδίκασε για παράβαση των άρθρων 14, 23 ν.1264/82 -από κοινού- τον Χ1 σε φυλάκιση τριών μηνών, την οποία και ανέστειλε για τρία χρόνια. Η απόφαση αυτή, που εκδόθηκε με την αυτοπρόσωπη παρουσία του καταδικασθέντος, καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 § 3 Κ.Ποιν.Δ. στις 26-4-
2. Κατ' αυτής άσκησε ο ανωτέρω και δη ο ίδιος στις 4-5-2007 ενώπιον του γραμματέα πλημμελειοδικών Ηρακλείου την υπ'αριθμ. 1 έκθεση αναίρεσης προβάλλων τον από το άρθρο 510Δ του ΚΠΔ λόγο "ήτοι, της ελλείψεως από την απόφαση, της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα, συνισταμένης στο ότι δεν αναφέρεται σε αυτή: Για ποιούς ειδικούς λόγους, η πλειοψηφία του Δικαστηρίου δεν έλαβε υπόψη την κατάθεση ενώπιόν του, του μάρτυρα του κατηγορητηρίου Μ1, προϊσταμένου του μηνυτή στο εργοτάξιο της εταιρείας και εκπροσώπου μου ως εργοδότη, ο οποίος κατέθεσε ότι ο μηνυτής, κατά την εκτέλεση της εργασίας του, τον εξύβρισε σκαιώς βλασφημώντας τα θεία και αποκαλώντας τον μαλάκα. Η αιτιολογία ότι δεν ελήφθη υπόψη η παραπάνω κατάθεση διότι δεν επιβεβαιώνεται από τις καταθέσεις των άλλων μαρτύρων είναι εξαιρετικά ανεπαρκής, δεδομένου ότι οι άλλοι μάρτυρες δεν ήταν παρόντες στο επεισόδιο. Για τον παραπάνω λόγο και για όσους άλλους προσθέτει παραδεκτώς, ζητά την αναίρεση της παραπάνω αποφάσεως". ΙΙ) Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 476 § 1 Κ.Ποιν.Δ. όταν κατά την άσκηση του ένδικου μέσου, όπως και η αναίρεση, δεν ετηρήθησαν οι διατυπώσεις του νόμου τότε το ένδικο μέσο, είναι απαράδεκτο και ως τέτοιο πρέπει να απορρίπτεται. Μεταξύ των διατυπώσεων του νόμου είναι και η τήρηση της διάταξης του άρθρου 474 § 2 Κ.Ποιν.Δ., ήτοι πρέπει στην οικεία έκθεση να περιέχεται κατά τρόπον σαφή και ορισμένο ο λόγος αναίρεσης, ο οποίος και πρέπει να ανήκει σ'αυτούς που ορίζονται περιοριστικά στο άρθρο 510 § 1 Κ.Ποιν.Δ. Εξ άλλου λόγος αναίρεσης, ήτοι αιτίαση κατά της προσβαλλομένης απόφασης, που ανάγεται σε εσφαλμένη αξιολόγηση -εκτίμηση των αποδείξεων δεν είναι παραδεκτός από το νόμο, διότι ο 'Αρειος Πάγος ελέγχει μόνο τη νομική ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης σε σχέση με τις παραδοχές της και δεν επεκτείνεται στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, την ουσιαστική κρίση των οποίων πράττει το δικαστήριο της ουσίας κυριαρχικώς. Κάθε κρίση περί πραγματικού γεγονότος εκφεύγει του ελέγχου του Αρείου Πάγου, αφού ο Άρειος Πάγος δεν είναι δικαστήριον ουσίας (βλ. ΑΠ 1337/2006, ΑΠ 2062/2006, ΑΠ 1551/2006, ΑΠ 1586/2005, ΑΠ 1341/2005, ΑΠ 1357/2005, ΑΠ 1615/2005 κ.ά. ιδίως ΑΠ 2199/2006, ΑΠ 474/2001, ΑΠ 1138/2002). 'Ετσι και όταν με την επίκληση της έλλειψης αιτιολογίας αποδίδεται στην απόφαση σφάλμα περί την εκτίμηση των αποδείξεων (βλ. ΑΠ 1008/99, ΑΠ 1586/2005, κ.ά.). -'Ετσι και ο αντίστοιχος λόγος του άρθρου 561 § 1 Κ.Πολ.Δ. βλ. ΑΠ 1829/2006 τμ. Δ. Ενόψει των ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι η υπό κρίση αναίρεση δεν περιέχει λόγον και δη σαφή και ορισμένο από αυτούς που ορίζει το άρθρο 510 § 1 Κ.Π.Δ. αλλά, υπό το πρόσχημα της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας περιέχει λόγον απαράδεκτον, ήτοι λόγον που ανάγεται σε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και δη του αναφερόμενου μάρτυρα. 'Ετσι πρέπει να απορριφθεί. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω όπως απορριφθεί η υπ'αριθμ. 1/2007 αίτηση αναίρεσης του Χ1 κατά της υπ'αριθμ. 479/2007 απόφασης του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου, καταδικαστεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 11 Ιουνίου 2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ. Κονταξής Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 του Κ.Π.Δ., όταν κατά την άσκηση του ενδίκου μέσου, όπως και η αναίρεση, δεν τηρήθηκαν οι διατυπώσεις του νόμου, τότε το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο και ως τέτοιο πρέπει να απορρίπτεται. Μεταξύ των διατυπώσεων του νόμου είναι και η τήρηση της διάταξης του άρθρου 474 παρ.2 του ίδιου Κώδικα, δηλαδή στην οικεία έκθεση πρέπει να περιέχεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο ο λόγος αναίρεσης, ο οποίος και πρέπει να ανήκει σε αυτούς που ορίζονται περιοριστικά στο άρθρο 510 παρ.1 Κ.Π.Δ. Εξάλλου, λόγος αναίρεσης, ήτοι αιτίαση κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία ανάγεται σε εσφαλμένη εκτίμηση ή αξιολόγηση των αποδείξεων, δεν είναι παραδεκτός από το νόμο και αυτό διότι, ο Άρειος Πάγος, ελέγχει μόνο τη νομική ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, σε σχέση με τις παραδοχές της και δεν επεκτείνεται στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, την ευθύνη της ουσιαστικής κρίσης των οποίων, την έχει το Δικαστήριο της ουσίας κυριαρχικώς. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Το Δ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου, το οποίο δίκασε ως Εφετείο, με την υπ' αριθμ. 479/2007 απόφασή του, καταδίκασε τον Χ1 σε ποινή φυλάκισης τριών μηνών, της οποίας την εκτέλεση ανέστειλε επί 3ετία, για παράβαση των άρθρων 14, 23 του Ν. 1264/
3. εναντίον αυτής της απόφασης ο ανωτέρω άσκησε, ενώπιον του Γραμματέα Πλημμελειοδικών Ηρακλείου, την από 4.5.2007 αίτηση αναίρεσης, προβάλλοντας τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο, δηλαδή της ελλείψεως της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλουν τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, συνισταμένης στο ότι δε αναφέρεται σ' αυτή "Για ποιους ειδικούς λόγους, η πλειοψηφία του Δικαστηρίου, δεν έλαβε υπόψη την κατάθεση ενώπιόν του, του μάρτυρα του κατηγορητηρίου Μ1, προϊσταμένου του μηνυτή στο εργοτάξιο της εταιρείας και εκπροσώπου μου ως εργοδότη, ο οποίος κατέθεσε ότι ο μηνυτής, κατά την εκτέλεση της εργασίας του, τον εξύβρισε σκαιώς βλασφημώντας τα θεία και αποκαλώντας τον "μαλάκα". Η αιτιολογία ότι δεν ελήφθη υπόψη η παραπάνω κατάθεση δεν επιβεβαιώνεται από τις καταθέσεις των άλλων μαρτύρων, είναι εξαιρετικά ανεπαρκής, δεδομένου ότι οι άλλοι μάρτυρες δεν ήταν παρόντες στο επεισόδιο. Για τον παραπάνω λόγο και για όσους άλλους προσθέσει παραδεκτώς, ζητά την αναίρεση της παραπάνω αποφάσεως". Σύμφωνα με τα ως άνω αναφερόμενα, η ένδικη αίτηση δεν περιέχει λόγο αναίρεσης και μάλιστα σαφή και ορισμένο, από αυτούς που ορίζει το άρθρο 510 παρ.1 του Κ.Π.Δ., πέρα από το γεγονός ότι, με το πρόσχημα της έλλειψης της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πλήττεται απαράδεκτα η επί της ουσίας ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου, με τη μορφή της εσφαλμένης εκτίμησης της κατάθεσης του ως άνω μάρτυρα. Πρέπει, συνεπώς, για τον προαναφερόμενο λόγο, να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (Κ.Π.Δ 583 παρ.1). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 4 Μαΐου 2007 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 479/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι