ΑΠ 520/2009 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 520 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Οι λόγοι αναιρέσεως πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι επί ποινή απαραδέκτου. Απαράδεκτος ως αόριστος ο λόγος αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, διότι δεν προσδιορίζεται ούτε σε ποια κεφάλαια της αιτιολογίας της αποφάσεως αναφέρεται, ούτε σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή. Απόλυτη ακυρότητα από τη λήψη υπόψη εγγράφων (φωτογραφιών) που είχαν εξαιρεθεί από τα έγγραφα της δικογραφίας με παρεμπίπτουσα απόφαση δεν επήλθε διότι η εξαίρεση δεν αφορούσε φωτογραφίες. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 520/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Θεοδώρα Γκοΐνη - Εισηγήτρια, Αναστάσιο Λιανό, Νικόλαο Ζαΐρη (που ορίσθηκε με τη με αριθμό 44/2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Νικόλαο Λεοντή (που ορίσθηκε με τη με αριθμό 30/2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ και ήδη κρατουμένου στη Δικαστική Φυλακή ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Βλοντέλλη, για αναίρεση της με αριθμό 38,39, 40, 41, 42, 43/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αιγαίου. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Αλεξανδρή. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αιγαίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Μαΐου 2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1.038/2006. Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 1, 2 και 509 παρ. 1 εδ. α' ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι στην έκθεση με την οποία ασκείται το ένδικο μέσο της αναιρέσεως κατ' αποφάσεως πρέπει, εκτός των άλλων, να διατυπώνονται, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο και οι οποίοι πρέπει να είναι από αυτούς που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα. Οι αόριστοι και ασαφείς αναιρετικοί λόγοι απορρίπτονται ως απαράδεκτοι. Ειδικότερα, για το ορισμένο του εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ Δ' ΚΠοινΔ λόγου αναιρέσεως, για έλλειψη της επιβαλλόμενης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τί συνίσταται η έλλειψη αυτή, αν δηλαδή δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία, ως προς όλα ή ως προς συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως, ή αν η υπάρχουσα είναι ελλιπής και ποιές είναι, στη δεύτερη αυτή περίπτωση, οι ελλείψεις ή οι ασάφειες ή οι αντιφάσεις της υπάρχουσας αιτιολογίας, ή ποιά αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ.ΑΠ 2/2002). Εξάλλου, η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά, η μη αξιολογική συσχέτιση αυτών μεταξύ τους και η μη αναφορά από ποιό αποδεικτικό μέσο προέκυψε η κάθε παραδοχή, δεν αποτελούν λόγους αναιρέσεως της αποφάσεως, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η 38, 39, 40, 41, 42, 43/2006 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αιγαίου, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων ανθρωποκτονίας από πρόθεση κατά συρροή και καταδικάσθηκε δύο φορές σε ισόβια κάθειρξη, διότι, ειδικότερα "στη ..... ... την 2.8.2002 ... με πρόθεση σκότωσε άλλους ... τις πράξεις του δε αποφάσισε και εκτέλεσε σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και συγκεκριμένα, εντός του κάτω δωματίου μεζονέτας ... κτύπησε με δύναμη το λαιμό καθεμιάς, με το σιδερένιο γρύλο του αυτοκινήτου του, τις λόγω διακοπών διαμένουσες μαζί τους αλλοδαπές πόρνες Α και Β και με τα σφοδρά αυτά κτυπήματα επέφερε το θάνατό τους. Κατόπιν τοποθέτησε τα πτώματά τους στο ... αυτοκίνητό του και τα μετέφερε στην ερημική παραλία ..... και αφού τα έδεσε με πέτρες ώστε να αυξήσει το βάρος τους τα έριξε στη θάλασσα ...". Η αναίρεση ασκήθηκε από τον αναιρεσείοντα με δήλωσή του στο Διευθυντή της Δικαστικής Φυλακής ..... και συντάχθηκε σχετικώς η 8/2006 Έκθεση, στην οποία προβάλλει ο αναιρεσείων, ως πρώτο λόγο αναιρέσεως, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται της επιβαλλόμενης από το Σύνταγμα και τον ΚΠοινΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, επικαλούμενος την, κατά την πάγια νομολογία των ποινικών δικαστηρίων, έννοια της αναιρετικής αυτής πλημμέλειας, χωρίς, όμως, να προσδιορίζει σε τί ακριβώς συνίστανται οι ελλείψεις της αιτιολογίας της αποφάσεως σε σχέση με τις παραδοχές της, σε ποιά κεφάλαιά της ανάγονται και ποιά συγκεκριμένα περιστατικά δεν περιέχονται στην αιτιολογία αυτή, προβάλλων μόνον αιτιάσεις με τις οποίες πλήττεται η εκτίμηση της ουσίας της υποθέσεως, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη κατά τα προεκτεθέντα και δή "... η προσβαλλόμενη απόφαση αυθαιρετεί, δεχόμενη φανταστικά πραγματικά περιστατικά, τα οποία δεν απετέλεσαν στοιχεία της δικογραφίας ... αναφέρει, χωρίς να αιτιολογεί από πού αυτό προκύπτει, ότι χτύπησα με δύναμη στο λαιμό με το σιδερένιο γρύλο του αυτοκινήτου μου και σκότωσα δύο ανθρώπους ... τοποθέτησα δε τα πτώματά τους στο αυτοκίνητο και τα μετέφερα οκτώ χιλιόμετρα μακριά, ότι το όργανο του φόνου το πήρα από το αυτοκίνητο αφού βγήκα από τη μεζονέτα και ξαναγύρισα σ'αυτήν, ότι η Β όρμησε κατ' επάνω μου να αποτρέψει το φονικό αλλά εγώ δεν δίστασα να την χτυπήσω δυνατά με το γρύλο στο κεφάλι και να την ξαπλώσω νεκρή στο πάτωμα ... όλα αυτά ... ουδείς εκ των εξετασθέντων μαρτύρων τα κατέθεσε, ούτε υπήρξε κάποιος κατονομαζόμενος μάρτυρας που να τα επιβεβαιώνει, ούτε προκύπτουν εκ των αναγνωσθέντων εγγράφων που μνημονεύει η απόφαση, αποτελούν φαντασιώσεις και φημολογία ... αντιθέτως οι μάρτυρες κατέθεσαν τα αντίθετα, η πολιτικώς ενάγουσα κατέθεσε ... ο λιμενικός αναφέρει ότι ... και ο μάρτυρας Γ ότι ... υιοθέτησε αυθαιρέτως η απόφαση σενάριο που δεν προκύπτει ούτε από ομολογία, ούτε από μαρτυρική κατάθεση, ούτε από πειστήριο, ούτε από έγγραφο, περιελήφθη στην απόφαση έρπουσα φημολογία και η γενική αναφορά ότι ελήφθησαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν οι ένορκες καταθέσεις και τα έγγραφα έρχεται σε ευθεία αντίφαση με τη στάθμιση του περιεχομένου του σκεπτικού, απ' το οποίο προκύπτει ότι τα υιοθετηθέντα περιστατικά είναι τα αντίθετα των καταθέσεων και των εγγράφων". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, επομένως, είναι εντελώς αόριστος και, κατά τα προεκτεθέντα, απορριπτέος ως απαράδεκτος. Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠοινΔ, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, η οποία επήλθε εκ του ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και αξιολόγησε αφενός έγγραφα που δεν αναγνώσθηκαν και αφετέρου τις συνημμένες στην από 30.11.2002 έκθεση αυτοψίας φωτογραφίες, παρά το ότι τις τελευταίες τις είχε ρητώς εξαιρέσει από τα έγγραφα της δικογραφίας, δεχθέν σχετική ένστασή του. Ο λόγος αυτός ελέγχεται κατά μεν το πρώτο σκέλος του απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρει τα έγγραφα για τα οποία πρόκειται, κατά δε το δεύτερο σκέλος του απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον στην από 30.11.2002 Έκθεση αυτοψίας - αναπαραστάσεως, η οποία με παρεμπίπτουσα απόφαση του Δικαστηρίου εξαιρέθηκε από τα έγγραφα της δικογραφίας και δεν λήφθηκε υπόψη, δεν έχουν επισυναφθεί φωτογραφίες, όπως αυτό προκύπτει από την παραδεκτή, για την έρευνα του συγκεκριμένου αναιρετικού λόγου, επισκόπησή της, ούτε μνημονεύονται στο κείμενό της, ως συνημμένες σ'αυτήν, φωτογραφίες. Κατ' ακολουθίαν η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ) και στη δικαστική δαπάνη της παραστάσης πολιτικώς ενάγουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 15 Μαΐου 2006 αίτηση του Χ περί αναιρέσεως της 38, 39, 40, 41, 42, 43/2006 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αιγαίου. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι