ΑΠ 532/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 532 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Δεν υπόκειται σε αναίρεση το βούλευμα Συμβουλίου Εφετών που απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, την έφεση κατά του πρωτοβάθμιου βουλεύματος (άρθρο 476 §2 ΚΠΔ). Απόρριψη της αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης. Αριθμός 532/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Φεβρουαρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 215/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Λαρίσης. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1) .... και 2) .... Το Συμβούλιο Εφετών Λαρίσης, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7.9.2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1309/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου - Εμμανουήλ Παπαδάκη με αριθμό 367/4.11.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Ι) Εισάγω υπό την κρίση του Υμετέρου Συμβουλίου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 παρ. 1+4, 138 παρ. 2 β, 476 παρ. 1 ΚΠΔ την ( ασκηθείσα ενώπιον του Γραμμ. Εφ. Λάρισας) υπ'αρ 9/7-9-2009 αίτηση αναιρέσεως του Χ1 κατά του υπ' αρ. 215/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας και εκθέτω τα ακόλουθα: ΙΙ) Με το υπ'αρ 104/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Λάρισας ο αναιρεσείων παρεπέμφθη στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων όπως δικασθεί για απάτη κατ' εξακολούθηση κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια από την οποία η προξενηθείσα συνολική ζημία υπερέβη τα 15000 € (αρ 1, 1362, 14, 26 παρ. 1 α, 27 παρ. 1, 98, 386 παρ. 1 + 3 α ΠΚ). Κατά του ανωτέρου βουλεύματος ο κατηγορούμενος άσκησε την υπ'αρ 4/2009 έφεση η οποία, με το υπ'αρ 215/2009 βούλευμα του Συμβ. Εφετών Λάρισας, εκηρύχθη ως απαράδεκτη (λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως). Με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ο κατηγορούμενος προσβάλλει το αμέσως ανωτέρω εφετειακό βούλευμα. ΙΙΙ) Κατά τη διάταξη του άρθρου 482 παρ. 1 ΚΠΔ (όπως αντικ. με άρθρο 41 παρ. 1 Ν 3160/2003) ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει την αναίρεση του βουλεύματος όταν : α) τον παραπέμπει στο ακροατήριο για κακούργημα. Σε εγκλήματα που συρρέουν ή είναι συναφή, ο κατηγορούμενος μπορεί να ζητήσει την αναίρεση για όλα, έστω και αν το ένδικο αυτό μέσο επιτρέπεται μόνο για ένα από αυτά και β) παύει προσωρινά την ποινική δίωξη εναντίον του. Εξ άλλου κατά την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 2 ΚΠΔ (όπως αυτή αντικ. με αρ 38 Ν 3160/33) δεν συγχωρείται πλέον άσκηση αναιρέσεως κατά βουλεύματος που απορρίπτει ένδικο μέσο ως απαράδεκτο (Α.Π. 209/2005 Π. Χρ. ΝΕ/927, Α.Π. 64107 Π. Χρ. 2008/147, Α.Π. 1247/2006 Π.Δ/σύνη 2007/116). IV) Το Συμβούλιο Εφετών Λάρισας, στην υπό κρίση περίπτωση, με το προσβαλλόμενο βούλευμά του (215/2009) εκήρυξε απαράδεκτη (λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως) την έφεση του κατηγορουμένου κατά του υπ' αρ 104/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημ/κών Λάρισας, όμως κατά τ'ανωτέρω (παραγρ. ΙΙΙ) δεν δικαιούται όπως ασκήσει αναίρεση κατά του εν λόγω εφετειακού βουλεύματος αφού αυτό δεν υπόκειται σύμφωνα με τη διάταξη του αρ 476 παρ. 2 - 482 παρ. 1 ΚΠΔ σε αναίρεση. Κατά συνέπεια η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη (αρ 474 παρ. 1 ΚΠΔ) γι' αυτό θα πρέπει να απορριφθεί και επιβληθούν (αρ 583 παρ. 1 ΚΠΔ) τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του κατηγορουμένου. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αρ 9/7-9-2009 αίτηση αναιρέσεως του ΣΧ1 κατά του υπ' αρ 215/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας. β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του κατηγορουμένου. Αθήνα 13-10-2009 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 463 ΚΠΔ, το ένδικο μέσον μπορεί να ασκήσει μόνον εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα, κατά δε το άρθρο 476 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, το ένδικο μέσον απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων που αναφέρονται στη διάταξη αυτή, όταν ασκήθηκε εναντίον βουλεύματος για το οποίο δεν προβλέπεται. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 2 του αυτού Κώδικα, που πριν από την τροποποίησή της με το άρθρο 38 του ν. 3160/2003 όριζε ότι "κατά της απόφασης ή του βουλεύματος που απορρίπτει το ένδικο μέσον ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνον αναίρεση" και μετά την εν λόγω τροποποίησή του απαλείφθηκε η φράση "ή του βουλεύματος" προκύπτει ότι δεν προβλέπεται πλέον αναίρεση κατά του βουλεύματος που απορρίπτει το ένδικο μέσον ως απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπεί ο Άρειος Πάγος, για την έρευνα του παραδεκτού της αίτησης αναίρεσης προκύπτουν τα εξής: Η από 7.9.2009 κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του Χ1 στρέφεται κατά του υπ' αριθ. 215/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας, το οποίο απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της, την υπ' αριθ. 4/2009 έφεση του ως άνω αναιρεσείοντος κατά του υπ' αριθ. 104/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Λάρισας. Σύμφωνα, όμως, με τα προεκτεθέντα, κατά του ως άνω βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας δεν επιτρέπεται η άσκηση αίτησης αναίρεσης. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, χωρίς την εμφάνιση του αναιρεσείοντος, ο οποίος όμως εμφανίστηκε κατά τη δικάσιμο της 26.1.2010 και ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της κρινόμενης αίτησής του όταν και αναβλήθηκε, κατά παραδοχή του αιτήματός του, για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο (βλ. την υπ' αριθ. 165/2010 απόφαση του Συμβουλίου τούτου). Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 7 Σεπτεμβρίου 2009 αίτηση του Χ1, για αναίρεση του υπ' αριθ. 215/2009 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι