← Ελλάδα

ΑΠ 557/2013 — Αγνώστου διαμονής επίδοση, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 557 / 2013 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αγνώστου διαμονής επίδοση, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόφαση με την οποία η έφεση απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη. Ποιος θεωρείται άγνωστης διαμονής. Ποιος θεωρείται τόπος κατοικίας του κατηγορουμένου. Τι πρέπει να διαλαμβάνει η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη για να είναι αιτιολογημένη. Στην έννοια της ανώτερης βίας δεν εμπίπτει ο ισχυρισμός για ακυρότητα της επίδοσης ως άγνωστης διαμονής. Υποχρέωση δηλώσεως στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή της μεταβολής κατοικίας. Εκ περισσού εξέταση μάρτυρα. Απόρριψη αιτήσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 557/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο-Εισηγητή, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Μαρτίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Ε. Σ. του Γ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Ζαχαράκη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 511/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκιδικής, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Σεπτεμβρίου 2012 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1005/2012. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως η προθεσμία είναι, επίσης, δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει, σε κάθε περίπτωση, από την επίδοση της αποφάσεως. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 156 του ίδιου Κώδικα, αν το πρόσωπο, στο οποίο πρόκειται να γίνει η επίδοση, απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και είναι άγνωστη η διαμονή του, η επίδοση γίνεται, μετά την άκαρπη αναζήτηση των αναφερομένων στη διάταξη αυτή προσώπων, στο δήμαρχο της τελευταίας γνωστής κατοικίας ή διαμονής του ή στο δημοτικό υπάλληλο που ορίζει ο δήμαρχος γι' αυτό το σκοπό. Η μη τήρηση των διατυπώσεων αυτών συνεπάγεται κατά το άρθρο 154 παρ. 2 του ΚΠοινΔ την ακυρότητα της επιδόσεως και δεν αρχίζει η ανωτέρω προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων. Ως άγνωστης διαμονής θεωρείται, κατά τις διατάξεις των ως άνω άρθρων 154 και 156, εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και η διαμονή του είναι άγνωστη για τη Δικαστική (Εισαγγελική) Αρχή που έχει εκδώσει το προς επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοσή του, έστω και αν αυτή είναι γνωστή σε τρίτους, όπως είναι ακόμη και άλλη Εισαγγελική Αρχή ή και η Αστυνομική Αρχή. Τόπος δε κατοικίας θεωρείται εκείνος, τον οποίο έχει δηλώσει ο κατηγορούμενος, κατά το άρθρο 273 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, κατά την προανάκριση που τυχόν έχει ενεργηθεί και, σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλωθεί στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή και, αν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε κατ' αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που αναφέρεται στη μήνυση ή στην έγκληση. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 και 2 του ΚΠοινΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο το απορρίπτει ως απαράδεκτο, κατά δε της σχετικής αποφάσεως επιτρέπεται αναίρεση, ο έλεγχος, όμως, του Αρείου Πάγου στην περίπτωση αυτή περιορίζεται στην ορθότητα της κρίσεως για το απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 511/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής, όπως από αυτή προκύπτει, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, η έφεση με αριθμό εκθέσεως 26/11.7.2011 της ήδη αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης, που εκπροσωπήθηκε στη δίκη από τη συνήγορό της, κατά της υπ' αριθ. 299/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ν. Μουδανιών Χαλκιδικής, με την οποία είχε καταδικασθεί αυτή, ερήμην, για φοροδιαφυγή για μη απόδοση Φ.Π.Α., σε ποινή φυλακίσεως δύο

(2)ετών, μετατραπείσα σε χρηματική. Από την ανωτέρω έφεση, η οποία παραδεκτώς επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο για την έρευνα του παραδεκτού και βασίμου των λόγων της αναιρέσεως, προκύπτει ότι η ήδη αναιρεσείουσα, προκειμένου να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο της ασκήσεώς της, είχε προβάλει ότι: "Το πρώτον έλαβε γνώση ότι σε βάρος της εκκρεμεί η ως άνω απόφαση προχθές, 8-7-2011 ημέρα Παρασκευή από τη δικηγόρο της, που αιτήθηκε ποινικό μητρώο από την Εισαγγελία Θεσ/κης γιατί της ζητήθηκε αυτό από την εργοδότρια εταιρία, όπου ήθελε να εργασθεί ως security. Για λόγους ανωτέρας βίας ασκεί την παρούσα έκθεση εκπρόθεσμα, αφού ουδέποτε της γνωστοποιήθηκε η ύπαρξη αυτής της αποφάσεως. Η απόφαση επιδόθηκε ως αγνώστου διαμονής, ενώ αυτή ήδη είναι γνωστής διαμονής, αφού από 1-5-2008 διαμένει στη ..., επί της οδού ... 224, που ήταν σε γνώση της Εισαγγελίας". Κατά τη συζήτηση δε, επί της οποίας εκδόθηκε η ως άνω απόφαση, η εκκαλούσα - κατηγορουμένη, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών, είχε προσκομίσει, δια της συνηγόρου της, προς απόδειξη του ως άνω ισχυρισμού της που εμπεριέχεται στην έφεση, μάρτυρα και έγγραφα. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο απέρριψε τον ισχυρισμό αυτόν και, στη συνέχεια, απέρριψε την έφεση ως εκπρόθεσμη, με την αιτιολογία ότι: "... όπως προκύπτει ..., η εκκαλούσα - κατηγορουμένη Ε. Σ. του Γ., καταδικάσθηκε, ερήμην, με τη με αριθμό 299/27-4-2009 απόφαση ... Η παραπάνω απόφαση επιδόθηκε στην κατηγορούμενη, ως αγνώστου διαμονής, την 2.2.2010 [...]. Στη συνέχεια η κατηγορούμενη, την 11.7.2011, άσκησε, ενώπιον του αρμοδίου Γραμματέα Ν. Μουδανιών Χαλκιδικής έφεση ... . Η έφεση αυτή, που ασκήθηκε την 11.7.2011, είναι εκπρόθεσμη, κατ' άρθρο 473 παρ. 1 ΚΠοινΔ, ως ασκηθείσα μετά την παρέλευση τριάντα
(30)ημερών από την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως στην κατηγορούμενη, ως αγνώστου διαμονής, επίδοση που έλαβε χώρα, κατά τα παραπάνω, την 2.2.2010. Από τη σχετική υπ' αριθ. 26/11.7.2011 έκθεση εφέσεως προκύπτει ότι η εκκαλούσα, φερόμενη στην έφεση ως κάτοικος ..., ... 224, προκειμένου να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο της ασκήσεως της, με την οποία(έκθεση εφέσεως) ζητά να της συγχωρεθεί το εκπρόθεσμο, προέβαλε επί λέξει ότι "...". Όμως στην έφεσή της δεν επικαλείται λόγο ανώτερης βίας δικαιολογητικό της εκπρόθεσμης άσκησης της έφεσής της, ούτε ο ισχυρισμός περί ακυρότητας της επίδοσης ως αγνώστου διαμονής, αφού ήταν γνωστής διαμονής εμπίπτει στην έννοια της ανώτερης βίας, επίσης δεν αναφέρει, αν την φερόμενη ως τελευταία γνωστή κατοικία της, είχε δηλώσει καθοιονδήποτε τρόπο στην Εισαγγελική Αρχή Χαλκιδικής που είχε παραγγείλει την επίδοση της εκκαλούμενης αποφάσεως. Ούτε φυσικά εκθέτει ονομαστικά και τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προκύπτει ότι είχε δηλώσει την επικαλούμενη αυτή διεύθυνση κατοικίας στην Εισαγγελική αρχή πριν την επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης. Όπως αποδεικνύεται από το από 2.2.2010 αποδεικτικό επίδοσης σε άγνωστη διαμονή του Αστυφ. του ΑΤ Σταυρούπολης ... η εκκαλουμένη με αριθμό 299/2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ν. Μουδανιών Χαλκιδικής, επιδόθηκε στην κατηγορουμένη Ε. Σ. του Γ. στην οδό ... 6, ως τελευταία γνωστή κατοικία της στις Εισαγγελικές αρχές του τόπου της επίδοσης (Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκιδικής), σύμφωνα και με σχετική βεβαίωση του ίδιου Αστυφύλακα, η οποία (διεύθυνση) προέκυπτε από τα στοιχεία της δικογραφίας (από τους ελεγκτές του ΣΔΟΕ καθώς η κατηγορία σε βάρος της εκκαλούσας αφορούσε αδίκημα φοροδιαφυγής). Η εκκαλούσα όπως προαναφέρθηκε δεν προέβαλε με την έφεσή της ότι είχε καταστήσει η ίδια γνωστή την κατοικία της αυτή στην Εισαγγελική Αρχή της Χαλκιδικής (που είχε παραγγείλει την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως) πριν την επίδοση της εκκαλουμένης, ούτε και ανέφερε τον τρόπο με τον οποίο κατέστησε γνωστή την επί της οδού ... 224 διεύθυνση κατοικίας της, όπως δεν ανέφερε και τα αποδεικτικά μέσα, ούτε φυσικά αποδεικνύεται ότι ήταν γνωστή στην Εισαγγελία Χαλκιδικής η κατοικία της αυτή, αφού δεν προσκομίζεται σχετική έγγραφη δήλωσή της προς την Εισαγγελία Χαλκιδικής, αναφορικά με την επικαλούμενη διεύθυνση κατοικίας της, πριν την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως. Η προσκόμιση στο δικαστήριο αυτό κατά την συζήτηση της κρινόμενης έφεσης σε φωτοτυπίες δύο κλήσεων (...) από την Εισαγγελία Χαλκιδικής προς την εκκαλούσα και προς υποστήριξη των εφέσεων που είχε ασκήσει κατά των αναφερόμενων στις κλήσεις αυτές αποφάσεων του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, δεν αποδεικνύει ότι η εκκαλούσα είχε καταστήσει γνωστή στην Εισαγγελική Αρχή της Χαλκιδικής την ως άνω διεύθυνσή της, αλλά αντίθετα η εκκαλούσα αν και γνώριζε από το ΣΔΟΕ την εμπλοκή της στις υποθέσεις αυτές, και είχε μάλιστα και άλλες ποινικές υποθέσεις που εκδικάζονταν από τα δικαστήρια Χαλκιδικής, όπως εμφαίνεται από τις προαναφερόμενες κλήσεις, δεν φρόντισε να γνωστοποιήσει με δήλωσή της προς την Εισαγγελία Χαλκιδικής (άρθρο 273 παρ1 γ ΚΠΔ ) την επικαλούμενη από αυτήν ως άνω διεύθυνση κατοικία της ...". Από τα ανωτέρω, προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, για να καταλήξει στην απόρριψη της εφέσεως ως απαράδεκτης λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως, εξέτασε το νομότυπο της επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως στην αναιρεσείουσα ως άγνωστης διαμονής και ορθά, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, έκρινε ότι αυτή ήταν άγνωστης διαμονής, αφού η τελευταία γνωστή διεύθυνσή της προέκυπτε από τα στοιχεία της δικογραφίας, ότι νομίμως της επιδόθηκε η εκκαλουμένη και ότι αυτή δεν άσκησε έφεση μέσα στη νόμιμη προθεσμία. Εφόσον δε η εκκαλούσα δεν προέβαλε με την έφεση ότι είχε καταστήσει γνωστή και στην Εισαγγελική Αρχή που είχε παραγγείλει την επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο κατέστησε γνωστή τη διεύθυνση της κατοικίας της στη ... και επί της οδού ... αριθ. 224, νομίμως αναζητήθηκε (χωρίς αποτέλεσμα) στη διεύθυνση της κατοικίας της που αναφέρεται στη μήνυση ως τελευταία γνωστή κατοικία της και δεν ήταν απαραίτητο να διαλάβει το Δικαστήριο αιτιολογία σε σχέση με το αν αυτή διέμενε ή όχι στην ως άνω διεύθυνση (... 224), εκ περισσού δε εξετάσθηκε για το ζήτημα αυτό και μάρτυρας στο ακροατήριο, για τον οποίο λόγο και δεν ήταν αναγκαίο να μνημονεύεται και η κατάθεση αυτού μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη για το σχηματισμό της απορριπτικής κρίσεως του Δικαστηρίου. Επομένως, ο, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ, μοναδικός λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και συγκεκριμένα γιατί το Δικαστήριο δέχθηκε ως έγκυρη την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως ως άγνωστης διαμονής, ενώ η αναιρεσείουσα είχε γνωστή διαμονή, χωρίς να συνεκτιμήσει και τα αποδεικτικά μέσα που είχε προσκομίσει και μάλιστα την κατάθεση του μάρτυρα, αλλά και περιέπεσε σε αντίφαση, αφού δέχθηκε ότι αυτή, πέραν της τελευταίας γνωστής κατοικίας της, όπου έγινε η επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως, είχε και άλλη διαμονή γνωστή στις Αρχές, όπου γίνονταν άλλες επιδόσεις, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ' αριθ. 3/7 Σεπτεμβρίου 2012 αίτηση της Ε. Σ. του Γ., για αναίρεση της υπ' αριθ. 511/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα
(250)ευρώ. Κρίθηκε αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου
  1. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Απριλίου
  2. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.