ΑΠ 564/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Απάτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 564 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Απάτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για απάτη. Απόρριψη λόγων αναιρέσεως για ελλιπή αιτιολογία, εσφαλμένη του νόμου εφαρμογή και απόλυτη ακυρότητα εκ της μη εξετάσεως μάρτυρος υπερασπίσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 564/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Βασίλειο Φράγγο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαδημητρίου, περί αναιρέσεως της 4858/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που δεν παραστάθηκε. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Ιουλίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τους από 18 Ιανουαρίου 2010 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1156/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 386 παρ. 1 του ΠΚ, προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της απάτης, απαιτείται η προς τον σκοπό παρανόμου περιουσιακού οφέλους εν γνώσει παράσταση από το δράστη ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, εξαιτίας των οποίων παραπλανάται άλλος ή πείθεται να προβεί σε πράξη, παράλειψη η ανοχή, από την οποία, ως άμεσο αποτέλεσμα, χωρίς δηλαδή την παρεμβολή αυτόνομης πράξεως τρίτου, επέρχεται βλάβη (ζημία) στην περιουσία του παραπλανώμενου ή τρίτου, ασχέτως εάν επιτεύχθηκε ο σκοπός του παράνομου περιουσιακού οφέλους. Το πρόσωπο που παραπλανήθηκε, δεν απαιτείται να είναι το ίδιο με εκείνο που περιουσιακώς βλάπτεται, αρκεί να μπορεί από το νόμο ή από τα πράγματα να επιχειρήσει την επιζήμια για τον βλαπτόμενο πράξη, παράλειψη ή ανοχή, το δε περιουσιακό όφελος που επιδίωξε ο δράστη, πρέπει να προέρχεται από την περιουσία του βλαπτόμενου στη διάθεση της οποίας προέβη ο παραπλανηθείς, έτσι ώστε αυτό να αποτελεί την ανάστροφη όψη της περιουσιακής βλάβης, με την οποία αυτό δεν ταυτίζεται απαραιτήτως κατά ποσόν και ποιόν. Πρέπει, δηλαδή ανάμεσα στη βλάβη της ξένης περιουσίας και στο όφελος που επιδιώκει ο δράστης, να υπάρχει υλική αντιστοιχία ή υλική ταυτότητα, από την οποία (υλική αντιστοιχία) προκύπτει φανερά ο χαρακτήρας του εγκλήματος της απάτης, ως εγκλήματος περιουσιακής μεταθέσεως (μετατοπίσεως). Περιουσιακή βλάβη (ζημία) θεωρείται οποιαδήποτε μείωση της αξίας της περιουσίας, αλλά και η κατ' αυτής απειλή, όταν δημιουργεί χειροτέρευση της ενεστώσας αξίας αυτής. Εξάλλου, η, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης, υπάρχει, όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, εκτίθενται σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδείχθηκαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των δεκτών γενόμενων πραγματικών περιστατικών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ως προς τις αποδείξεις αρκεί αυτές να αναφέρονται στην απόφαση κατ' είδος, χωρίς να είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται από ποιο αποδεικτικό μέσο αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν αποτελούν, όμως, λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Τέλος κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφήρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν το πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, την οποία στήριξε στα μνημονευόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, τα ακόλουθα: "Ο μηνυτής, μετά από πρόταση του κατηγορουμένου, προσελήφθη από αυτόν προκειμένου να του παρέχει τις υπηρεσίες του ως προσωπικός οδηγός και φρουρός του, και να οργανώσει την ασφάλεια του Προξενείου του MALAWI στην Ελλάδα, του οποίου ο κατηγορούμενος ήταν Πρόξενος. Μεταγενέστερα ο μηνυτής μεταφέρθηκε από το Προξενείο στην εταιρεία ... στη ...., της οποίας ο κατηγορούμενος ήταν Πρόεδρος του Δ.Σ. Μεταξύ των εταιριών τις οποίες διήθυνε ο κατηγορούμενος, ήταν και η εταιρία με την επωνυμία "AIRJET ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ" με το διακριτικό τίτλο "AIRJET ΑΕ", η οποία καταχωρήθηκε στα μητρώα ανωνύμων εταιριών στις 1.2.1995 με αριθμό μητρώου 24368/01/Β/91/333 και δημοσιεύτηκε στο υπ' αριθμό 1976/11-5-1995 ΦΕΚ. Με το από 30-6-1999 πρακτικό της Γενικής Συνέλευσης για εκλογή Διοικητικού Συμβουλίου, συγκροτήθηκε σε σώμα το ΔΣ της ως άνω εταιρίας στις 1.7.1999 και δημοσιεύτηκε η σύνθεσή του στο υπ' αριθμ. 9729/6-12-1999 ΦΕΚ (τεύχ. ΑΕ και ΕΠΕ). Στη σύνθεση του εν λόγω ΔΣ περιελήφθη και ο μηνυτής ως μέλος αυτού με θητεία μέχρι την 30-6-2002, χωρίς καμία ενημέρωση περί αυτού από τον κατηγορούμενο. Με τον τρόπο αυτό ο τελευταίος παρέστησε ψευδώς στους υπαλλήλους του Υπουργείου Εμπορίου, αλλά και του ΙΚΑ Ελευσίνας Αττικής ότι ο μηνυτής κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, αλλά και από 30.6.2002 μέχρι 10.9.2004, ήταν μέλος του ΔΣ της εταιρίας "AIRJET ΑΕ", ενώ αυτός δεν είχε σχέση με το ΔΣ, με συνέπεια το ΙΚΑ (Υποκατάστημα Ελευσίνας), δια του αρμοδίου υπαλλήλου του, με τα υπ' αριθμ. 3350 και 3351/10.9.2004 έγγραφά του προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, μετά από έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στην ανωτέρω εταιρία στις 13-1-2004 σχετικά με την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, να τον θεωρήσει συνυπεύθυνο και συνυπόχρεο της καταβολής τους μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ της ως άνω επιχείρησης, για τους εργαζόμενους σε αυτή μισθωτούς για τις χρονικές περιόδους από Μάιο του 2000 μέχρι Δεκέμβριο του 2001 για ποσό 46.132,36 ευρώ, εκ των οποίων ποσό 15.377,45 ευρώ για εργατικές εισφορές και 30.754,91 ευρώ για εργοδοτικές. Κατά του μηνυτή ασκήθηκαν ποινικές διώξεις για τις άνω παραβάσεις, με τον τρόπο δε αυτό ο κατηγορούμενος ζημίωσε την περιουσία του μηνυτή με αντίστοιχη περιουσιακή ωφέλεια της ανωτέρω εταιρίας, αλλά και του ίδιου του κατηγορουμένου ως μέλους του ΔΣ αυτής. Το ότι δε ο μηνυτής τελούσε σε άγνοια σχετικά με τη συμμετοχή του ως μέλος του ΔΣ της εν λόγω εταιρίας, ενισχύεται και από το γεγονός ότι αυτός απηλλάγη των κατηγοριών που του αποδόθηκαν τόσο της μη έγκαιρης καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών προς το ΙΚΑ (βλ. υπ' αριθμ. 40006/09 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών), όσο και της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο (βλ. τις υπ' αριθ. 155104/05 και 33872/06 αποφάσεις του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών). Ως εκ τούτου, αποδυναμώνεται η κατάθεση της μάρτυρος υπεράσπισης, η οποία κατέθεσε περί γνώσεως του μηνυτή". Ακολούθως το άνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα απάτης και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως οκτώ