ΑΠ 564/2015 — Αγωγή αναγνωριστική, Αγωγή διεκδικητική, Έλλειψη αιτιολογίας, Έλλειψη νόμιμης βάσης, Οριζόντια ιδιοκτησία

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 564 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα Αγωγή αναγνωριστική, Αγωγή διεκδικητική, Έλλειψη αιτιολογίας, Έλλειψη νόμιμης βάσης, Οριζόντια ιδιοκτησία. Περίληψη: Οριζόντια ιδιοκτησία Δημιουργείται αυτοδίκαια από το νόμο αυτοτελές δικαίωμα επί του ορόφου και συγκυριότητα επί των κοινοκτήτων μερών του ακινήτου. Δημιουργείται αυτομάτως και όταν ο ιδιοκτήτης ολόκληρης οικίας εκποιεί ορόφους ή διαμερίσματα χωρίς να απαιτείται ιδιαίτερη σύμβαση ή διπλή μεταγραφή 559 αρ 1 και 19 προϋποθέσεις. Ερμηνεία συμβάσεων κατά 173 και 200 ΑΚ. Πότε δημιουργείται λόγος αναίρεσης Η παραβίαση των διδαγμάτων της λογικής δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης 559 αρ 8εδα και 9εδα Τι είναι πράγμα και τι είναι αίτηση. 559 αρ 11γ Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί του νομότυπου της λήψεως της ένορκης βεβαίωσης είναι κρίση περί τα πράγματα και δεν ελέγχεται αναιρετικά. Ορισμένο λόγου Αριθμός 564/2015 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Γ’ Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Μπιχάκη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννη Σίδερη), Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου και Διονυσία Μπιτζούνη, Αρεοπαγίτες. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Απριλίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ: Της αναιρεσείουσας: Ε. - Κ. χας Φ. Φ., το γένος Κ. Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Μοσχοβάκη. Της αναιρεσίβλητης: Ε. συζ. Μ. Χ., το γένος Κ. Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Βιλλαντζάκη. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-7-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και την από 4-12-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σάμου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 45/2014 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητάει η αναιρεσείουσα με την από 7-10-2014 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη ανέγνωσε την από 23-3-2014 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη Μαρίας Βαρελά, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 953, 954, 1001, 1002, 1117, 1033,1194, 1198, σε συνδυασμό με τα άρθρα 2, 3, 5 έως 7, 10, 13, 14 του Ν. 3721/1929, "περί ιδιοκτησίας κατ’ όροφον", που διατηρήθηκε σε ισχύ, με το άρθρο 54 του ΕισΝΑΚ, συνάγεται ότι σύσταση ή μεταβίβαση χωριστής ιδιοκτησίας κατ’ ορόφους ή διαμέρισμα, μπορεί να γίνει μόνο με ρητή σύμβαση του κυρίου ή των κυρίων του όλου ακινήτου, για την οποία δεν απαιτείται χρήση πανηγυρικών εκφράσεων, περιβαλλόμενη τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και υποκειμένη σε μεταγραφή ή με διάταξη τελευταίας βουλήσεως. Με τη σύμβαση αυτή, ο προς ον η μεταβίβαση αποκτά αυτοδίκαια από το νόμο ιδιαίτερο αυτοτελές δικαίωμα επί του ορόφου και συγκυριότητα επί των κοινών μερών της όλης οικοδομής, που χρησιμεύουν στην κοινή χρήση όλων των οροφοκτητών, μεταξύ των οποίων και το έδαφος επί του οποίου αυτή έχει οικοδομηθεί κατά το ιδανικό μερίδιο που του έχει μεταβιβασθεί, εάν δε τούτο δεν έχει καθορισθεί από τα μέρη ή με την διάταξη τελευταίας βουλήσεως, προσδιορίζεται από το δικαστήριο, κατά την αναλογία της αξίας του ορόφου ή του διαμερίσματος, στο οποίο αντιστοιχεί. Η τέτοια χωριστή ιδιοκτησία δημιουργείται αυτομάτως και όταν ο ιδιοκτήτης ολόκληρης οικίας εκποιεί ορόφους ή διαμερίσματα, αφού συντρέχει ο ίδιος δικαιολογητικός λόγος, χωρίς να απαιτείται στην περίπτωση αυτή κατάρτιση ιδιαίτερης σύμβασης γι’ αυτήν και (ιδιαίτερη) μεταγραφή ή διπλή μεταγραφή, αφού δεν πρόκειται για δύο διαφορετικές συμβάσεις που περιέχονται στο ίδιο έγγραφο, ώστε να απαιτείται ιδιαίτερη μεταγραφή της κάθε μιας. Οι ως άνω βασικές αρχές του θεσμού της οριζόντιας ιδιοκτησίας προκύπτουν σαφώς από τις ανωτέρω διατάξεις, οι οποίες όμως δεν προσδιορίζουν επαρκώς την έννοια του "ορόφου" και "διαμερίσματος ορόφου". Από το πνεύμα εν τούτοις των διατάξεων για την οροφοκτησία και ιδίως από το σκοπό τους, συνάγεται ότι όροφος ή διαμέρισμα ορόφου, είναι το αναποχώριστο τμήμα της οικοδομής ή του ορόφου, μετά των συστατικών του και του εντός αυτού (κυβικού) χώρου, που περικλείεται τεχνικώς από κάτω, από τα πλάγια και από πάνω, με τοίχους ή άλλα οικοδομικά στοιχεία, ώστε να διαχωρίζεται σαφώς από τα λοιπά (διαιρετά ή αδιαίρετα) τμήματα της οικοδομής και να έχει αναχθεί σε συγκεκριμένο και ανεξάρτητο τμήμα αυτής, κατάλληλο προς χωριστή και αυτοτελή εν γένει χρήση. Μόνο οι όροφοι και τα διαμερίσματα ορόφων με την παραπάνω έννοια, καθώς και τα εξομοιούμενα από το νόμο με ορόφους, υπόγεια και δωμάτια κάτω από τη στέγη (άρθρ. 1002 εδ. β ΑΚ και 1 παρ. 2 Ν.3741/1929), μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο οριζόντιας ιδιοκτησίας. Εξάλλου, αν ληφθεί υπόψη ότι η θεσπιζόμενη με το άρθρο 1002 ΑΚ και 1 του Ν.3741/1929 αποκλειστική (χωριστή) κυριότητα, επί ορόφου ή διαμερίσματος ορόφου, αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα "superficies solo cedit", που έχει περιληφθεί στο άρθρο 1001 εδ. α του ΑΚ, οποιοδήποτε μέρος του όλου ακινήτου που δεν ορίστηκε ή δεν ορίστηκε έγκυρα, με το συστατικό της οροφοκτησίας τίτλο, ότι αποτελεί αντικείμενο της αποκλειστικής κυριότητας κάποιου συνιδιοκτήτη, υπάγεται αυτοδικαίως από το νόμο, κατ’ εφαρμογή του ανωτέρω κανόνα, στα αντικείμενα της αναγκαστικής συγκυριότητας επί του εδάφους και θεωρείται γι’ αυτό κοινόκτητο και κοινόχρηστο μέρος του ακινήτου. Ο προσδιορισμός των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων αυτών μερών γίνεται είτε με τη συστατική της οροφοκτησίας δικαιοπραξία, είτε με ιδιαίτερες συμφωνίες μεταξύ όλων των οροφοκτητών κατά τα άρθρα 4 παρ. 1, 5 και 13 του παραπάνω ν. 3741/1929. Αν τούτο δεν γίνει, αν δηλαδή δεν ορίζεται τίποτε από την εν λόγω δικαιοπραξία, ούτε με ιδιαίτερες συμφωνίες, τότε ισχύει ο προσδιορισμός που προβλέπεται από τις ανωτέρω διατάξεις. Στην τελευταία περίπτωση κριτήριο για τον χαρακτηρισμό πράγματος ως κοινοκτήτου και κοινοχρήστου είναι ο κατά τη φύση του προορισμός για την εξυπηρέτηση των συνιδιοκτητών με την κοινή από αυτούς χρήση του. Ειδικότερα, σε περίπτωση κατά την οποία επί του ίδιου οικοδομήματος έχει συσταθεί διαιρεμένη κατ’ ορόφους ή μέρη αυτών, ιδιοκτησία, αν ορισμένη οριζόντια ιδιοκτησία έχει αποκλειστική είσοδο, η οποία εξυπηρετεί μόνο την ιδιοκτησία αυτή, η εν λόγω είσοδος συνιστά συστατικό μέρος της οριζόντιας αυτής ιδιοκτησίας και επομένως ανήκει αναγκαίως, κατά νομική επιταγή, στον κύριο της εν λόγω ιδιοκτησίας. Αν η οριζόντια αυτή ιδιοκτησία βρίσκεται πάνω από το ισόγειο της οικοδομής, συστατικό μέρος της αποτελεί και η προς αυτό σκάλα ανόδου. Ειδικότερα, στις αμέσως πιο πάνω περιπτώσεις και η αποκλειστική είσοδος στην οριζόντια ιδιοκτησία, αλλά και η προς αυτή σκάλα ανόδου αποτελούν συστατικά μέρη της οριζόντιας αυτής ιδιοκτησίας, γιατί αν αποχωριστούν από την εν λόγω αυτοτελή ανεξάρτητη ιδιοκτησία, όχι απλώς επέρχεται βλάβη σ’ αυτήν, που αποτελεί το κύριο πράγμα, αλλά ακόμη περισσότερο καθίσταται, ενδεχομένως, ανέφικτη η χρησιμοποίησή της, αφού δεν θα υπάρχει δυνατότητα εξ ιδίου δικαίου προσβάσεως σ’ αυτή με αλλοίωση της ουσίας και του προσδιορισμού της. Περαιτέρω κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔικ παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ιδρύει τον αντίστοιχο λόγο αναίρεσης, υπάρχει όταν ο κανόνας δικαίου δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμόσθηκε ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμόσθηκε εσφαλμένα, η παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ. ΑΠ 20/2011). Τέλος κατά τη διάταξη του αριθμού 19 του ίδιου άρθρου αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί παράβαση του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία). Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔικ), το Εφετείο μετά από συνεκτίμηση των νομίμων σ’ αυτό επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε κατ’ ανέλεγκτη κρίση, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά ως προς τις σωρευόμενες, στην από 31-7-2006 αγωγή της αναιρεσίβλητης, βάσεις περί αναγνωρίσεως κυριότητας και συγκυριότητας ακινήτου και περί διεκδικήσεως και αποδόσεως εδαφικού τμήματος της κυριότητάς της, από το οποίο έχει αποβληθεί. "Δυνάμει του με αριθμ. ...1964 συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Σάμου Α. Γιοκαρίνη, νομίμως μεταγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Σάμου, στο τ. Γ και με α/α ..., η Β. Σ., το γένος Μ. Σ. και η θυγατέρα της Μ. Σ., συζ. Σ. Α., οι οποίες είχαν στην αποκλειστική κυριότητά τους, νομή και κατοχή τους (κατά πιστή αντιγραφή του συμβολαίου), "μίαν οικία διώροφο μετ’ αυλής και συναπτού οικοπέδου 150 περίπου τετρ. μέτρων, κειμένη εντός της Kοινότητος Βαθέος κατά την συνοικία ..., συνορευομένην με δημόσιον δρόμο, με Α. Μ. Σ., με οικόπεδο αγνώστου, με δημόσιο βουνό και με Γ. Χ. Γ." μεταβίβασαν, λόγω πωλήσεως δια του Σ. Σ. του Π., ενεργώντας ως διαχειριστή των προικώων της συζύγου του Β. Σ. και ως πληρεξούσιος και αντιπρόσωπος της θυγατέρας του Μ. Σ., συζ. Σ. Α., διαιρετώς το ως άνω περιγραφόμενο ακίνητό τους και συγκεκριμένα: 1) στους γονείς των διαδίκων και δικαιοπαρόχους της εναγομένης- εκκαλούσας - εφεσίβλητης ( Ε. -Κ. Φ.), Κ. Κ. και Ε. Κ., εξ αδιαιρέτου και κατά ίσα μέρη στον καθένα από αυτούς, την αποκλειστική κυριότητα "του πρώτου (1ου) ορόφου της οικίας αυτής, συνισταμένου εκ δύο δωματίων και αποθήκης" και στην ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη - εκκαλούσα Ε. Χ., την αποκλειστική κυριότητα "του άνω δευτέρου ορόφου, μετά της εξωτερικής κλίμακας, της αυλής, και του οικοπέδου, συνισταμένου εκ τριών δωματίων και κουζίνας ". Η ως άνω διώροφη οικία, η αυλή και το εφαπτόμενο ( συναπτό) σε αυτήν οικόπεδο των 150 τμ., όπως ακριβώς αναφέρονται στο εν λόγω συμβόλαιο, - απορριπτομένου ως αβασίμου του σχετικού ισχυρισμού της εναγομένης- εκκαλούσας περί του ότι δεν αναφέρεται στο μεταβιβαστικό συμβόλαιο το συναπτό οικόπεδο 150 τμ. -, βρίσκονται, όπως προαναφέρθηκε, στη συνοικία "..." του Δήμου Βαθέος Σάμου και συνορεύουν συνολικά, σύμφωνα με τον ανωτέρω τίτλο, με δημόσιο δρόμο, με ιδιοκτησία Α. Σ., με ιδιοκτησία αγνώστου, με βουνό και με ιδιοκτησία Γ.. Σύμφωνα δε, με όσα ρητά αναφέρονται στον ανωτέρω τίτλο, ο πρώτος όροφος της εν λόγω διώροφης οικίας, η αυλή, η οποία συνορεύει πλέον, βόρεια με την οικία, ανατολικά με κλίμακα ανόδου, νότια με το οικόπεδο (150 τ.μ.) και δυτικά με ιδιοκτησία Μ. Σ., καθώς και το οικόπεδο των 150 τ.μ., το οποίο συνορεύει πλέον, βόρεια με την αυλή και την κλίμακα ανόδου, ανατολικά με δημόσιο δρόμο, νότια με ιδιοκτησία Τ. και δυτικά με ιδιοκτησία Μ. Σ., μεταβιβάστηκαν στην ενάγουσα - εφεσίβλητη - εκκαλούσα E. Χ., κατ’ αποκλειστική κυριότητα, ως χωριστές ιδιοκτησίες. Με το ως άνω αγοραπωλητήριο συμβόλαιο οι ως άνω δικαιοπάροχες των διαδίκων, Β. Σ., το γένος Μ. Σ. και Μ. Σ., συζ. Σ. Α., σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω στη νομική σκέψη, συνέστησαν οριζόντιες ιδιοκτησίες μόνο επί της διώροφης οικίας, εγκαθιστώντας τους διαδίκους (ενάγουσα -εκκαλούσα και δικαιοπαρόχους εναγομένης - εκκαλούσας), κατά τα ανωτέρω, χωριστά, σε καθένα από τους δύο ορόφους της οικίας αυτής, δημιουργώντας έτσι αυτομάτως οριζόντιες ιδιοκτησίες, χωρίς να απαιτείται για τη σύσταση αυτή (οριζόντια ιδιοκτησία) η κατάρτιση ιδιαίτερης σύμβασης και μεταγραφή αυτής, σύμφωνα με την οποία, χωριστή ιδιοκτησία δημιουργείται αυτομάτως και όταν ο ιδιοκτήτης ολόκληρης οικοδομής, όπως στην προκειμένη περίπτωση, εκποιεί διακεκριμένα τμήματα αυτής, χωρίς να απαιτείται η χρήση πανηγυρικών εκφράσεων, ούτε κατάρτιση ιδιαίτερης σύμβασης γι’ αυτήν και μεταγραφή, αλλά ούτε και διπλή μεταγραφή, αφού δεν πρόκειται περί δύο διαφορετικών συμβάσεων περιεχομένων στο ίδιο έγγραφο, ώστε να απαιτείται ιδιαίτερη μεταγραφή της καθεμιάς. Κατά συνέπεια το αναλογούν κατά νόμο, ποσοστό αναγκαίας συγκυριότητας της κυρίας κάθε ορόφου της διώροφης οικίας,- στην οποία εφάπτεται η αυλή 39 τμ. και το εν λόγω ξεχωριστό οικόπεδο των 150 τμ., που μεταβιβάστηκαν χωριστά αποκλειστικά στην ενάγουσα της πρώτης αγωγής και ήδη εκκαλούσα Ε. Χ. -, περιορίζεται μόνο στο έδαφος το καλυπτόμενο από αυτή (οικία), εμβαδού 72,77 τμ. και στα κοινόχρηστα μέρη της διώροφης οικίας, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στη νομική σκέψη, τα οποία είναι τα θεμέλια, οι πρωτότοιχοι, η στέγη, το μεσοπάτωμα, οι καπνοδόχοι, και η επί της πρόσοψης της διώροφης οικίας προς την δημόσια οδό ..., αυλή της διώροφης οικίας, επιφανείας 19 τμ περίπου ( 9,50X2 ), που είναι η είσοδος για την εν λόγω οικία ( διώροφη ) από την δημόσια παραπάνω οδό, διάφορη της αυλής εμβαδού 39 τ.μ., που μεταβιβάστηκε, κατά τα παραπάνω χωριστά στην ενάγουσα - εκκαλούσα Ε. Χ. και βρίσκεται σε επαφή με το νότιο τοίχο της εν παραπάνω οικίας της. Εξάλλου η αυλή αυτή, εκτάσεως 39 τ.μ., σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κοινόχρηστο μέρος της διώροφης οικίας, όπως και η εξωτερική κλίμακα αυτής, και τούτο διότι, εκτός του ότι αυτές, όπως και το εφαπτόμενο από βόρεια με την αυλή αυτή των 39 τμ. ως άνω οικόπεδο 150 τμ. μεταβιβάστηκαν αποκλειστικά στην ενάγουσα - εκκαλούσα Ε. Χ., αυτές (αυλή (39 τμ.) και εξωτερική κλίμακα) εξυπηρετούν αποκλειστικά την πρόσβαση στον δεύτερο όροφο αυτής (ιδιοκτησία ενάγουσας πρώτης αγωγής - εκκαλούσας) και συνεπώς συνιστούν συστατικά μέρη της οριζόντιας αυτής ιδιοκτησίας, γιατί αν αποχωριστούν από την εν λόγω αυτοτελή και ανεξάρτητη ιδιοκτησία, όχι απλώς επέρχεται βλάβη σ’ αυτήν, που αποτελεί το κύριο πράγμα, αλλά, ακόμη περισσότερο, καθίσταται, ενδεχομένως ανέφικτη η χρησιμοποίησή της, αφού δεν θα υπάρχει δυνατότητα εξ ιδίου δικαίου προσβάσεως σ’ αυτή, με αλλοίωση της ουσίας και του προορισμού της και επομένως ανήκει αναγκαίως, κατά νομική επιταγή, στον κύριο της εν λόγω ιδιοκτησίας και επομένως δεν χρησιμεύουν προς κοινή χρήση. Τούτο δε αποδεικνύεται, εκτός των άλλων αποδεικτικών μέσων και από τις προσκομιζόμενες από την ενάγουσα - εκκαλούσα φωτογραφίες. Επομένως, εφόσον τόσο η αυλή αυτή (39 τμ.), η οποία συνορεύει βόρεια με την οικία, η εξωτερική κλίμακα, όσο και το εφαπτόμενο από βόρεια με την αυλή αυτή των 39 τμ. ως άνω οικόπεδο 150 τμ., μεταβιβάστηκαν χωριστά και αποκλειστικά στην ενάγουσα - εκκαλούσα Ε. Χ., αυτά {αυλή (39 τμ.), εξωτερική κλίμακα και εφαπτόμενο στην αυλή οικόπεδο}, δεν αποτελούν κοινόχρηστα μέρη της συσταθείσας επί της διώροφης οικίας οριζόντιας ιδιοκτησίας και ανεπίτρεπτη κατάτμηση του όλου ακινήτου (διώροφης οικίας αυλής και συναπτού οικοπέδου), όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγομένη - εκκαλούσα - εφεσίβλητη και γιαυτό οι σχετικοί λόγοι έφεσης και προσθέτων λόγων πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι το έτος ..., η ενάγουσα- -εφεσίβλητη - εκκαλούσα, Ε. Χ., παραχώρησε στους γονείς της και δικαιοπαρόχους της εναγομένης και ήδη εκκαλούσας - εφεσίβλητης Ε. - Κ. Φ., που όπως προαναφέρθηκε, κατοικούσαν (γονείς) στον πρώτο όροφο της ως άνω διώροφης οικίας από τον χρόνο της αγοράς του, την χρήση τμήματος, επιφανείας 30 τ.μ. του ανωτέρω οικοπέδου της (των 150 τ.μ.), όπου αυτοί κατασκεύασαν εκεί μία αποθήκη. Το ίδιο δε έτος, οι τελευταίοι, δυνάμει του υπ’ αριθ. ...... συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Σάμου, Δ. Γεωργιάδη, νομίμως μετεγγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Σάμου, στον τ. …και με α/α ..., μεταβίβασαν λόγω δωρεάς εν ζωή, στην εναγομένη- εκκαλούσα - εφεσίβλητη, θυγατέρα τους Ε. Κ. Φ., την ψιλή κυριότητα των ακολούθων ακινήτων : 1) " τον πρώτο ( 1ον ) όροφο (κάτω) μιας διωρόφου οικίας μετά της αυλής και του αναλογούντος κατά νόμο εις αυτόν οικοπέδου", που βρίσκεται εντός της Κοινότητας Βαθέος και στην συνοικία "..." και η οποία ορίζεται, σύμφωνα με το ανωτέρω συμβόλαιο, "γύρωθεν ολοκλήρου με δημόσιο δρόμο, με Α. Μ. Σ., με οικόπεδο αγνώστου ιδιοκτήτη και με ιδιοκτησία Ε. Χ. (ενάγουσα)" και 2) " ένα οικόπεδο εκτάσεως 30 τ.μ. περίπου μετά της εντός αυτού αποθήκης", που βρίσκεται εντός της Κοινότητας Βαθέος και στην συνοικία "... " και το οποίο ορίζεται, σύμφωνα με το ανωτέρω συμβόλαιο, "γύρωθεν εν τω συνόλω, με ιδιοκτησία Ε. Χ., με βουνό εκ δύο μερών και με αποθήκη Α. Σ..". Ωστόσο, κατά το χρόνο της εν λόγω μεταβίβασης της ψιλής κυριότητας των ανωτέρω ακινήτων (...)στην εναγομένη, οι δωρεοδόχοι δεν ήταν κύριοι του εδαφικού τμήματος των 30 τ.μ. που της μεταβίβασαν, καθότι το όλο οικόπεδο επιφανείας 150 τμ., εντός του οποίου είχε ανεγερθεί, σε τμήμα του επιφανείας 30 τμ., η παραπάνω αποθήκη, είχε μεταβιβασθεί κατ’ αποκλειστική κυριότητα με το προαναφερόμενο συμβόλαιο με αριθμό ...8-8-1964, από τους κυρίους αυτού, στην ενάγουσα - εφεσίβλητη - εκκαλούσα Ε. Χ., όπως προαναφέρθηκε, και το επίδικο τμήμα αυτού των 30 τμ., στο οποίο και ανήγειραν την αποθήκη, τους είχε παραχωρηθεί από την τελευταία (κυρία του ακινήτου), μόνο το δικαίωμα χρήσης αυτού και επομένως η εναγομένη- εκκαλούσα - εφεσίβλητη Ε. - Κ. Φ., κατέστη ψιλή κυρία, με παράγωγο τρόπο, δυνάμει του ανωτέρω συμβολαίου, μόνο του πρώτου ορόφου της διώροφης οικίας μετά του αναλογούντος ποσοστού συγκυριότητας στο έδαφος που καλύπτεται από αυτήν και στα κοινόχρηστα μέρη, όπως περιγράφονται αναλυτικά ανωτέρω. Συνεπώς, η ένσταση ιδίας κυριότητας της εναγομένης- εκκαλούσας - εφεσίβλητης, λόγω κτήσης αυτής (της κυριότητας) με παράγωγο τρόπο, όσον αφορά το τμήμα του οικοπέδου των 30 τ.μ. μετά της αποθήκης, που επαναφέρει και ως λόγο έφεσης ,θα πρέπει να απορριφθεί ως κατ’ ουσία αβάσιμη, δεδομένου ότι η εναγομένη απέκτησε παρά μη κυρίων, και σύμφωνα με τις προαναφερόμενες αιτιολογίες, για να επέλθει μεταβίβαση της κυριότητας ακινήτου, αυτός που μεταβιβάζει κατά το χρόνο της μεταγραφής του μεταβιβαστικού συμβολαίου, πρέπει να είναι κύριος αυτού και στην προκειμένη περίπτωση οι δωρεοδόχοι γονείς δεν ήταν κύριοι του εν λόγω εδαφικού τμήματος των 30 τμ. με την επ’ αυτού αποθήκη κατά το χρόνο της μεταγραφής του ως άνω μεταβιβαστικού συμβολαίου, λαμβανομένου υπόψη του ότι στο εν λόγω μεταβιβαστικό συμβόλαιο (...67) αναφέρεται ως τρόπος κτήσης της κυριότητας των δωρεοδόχων για το επίδικο αυτό εδαφικό τμήμα, η αγορά αυτού, δυνάμει του με αριθμό ...64 συμβολαίου, που όπως προαναφέρθηκε δεν περιλαμβανόταν. Σημειωτέον δε, ότι οι ανωτέρω τίτλοι που προσκομίζονται από αμφότερους τους διαδίκους, δεν ταυτίζονται κατ’ έκταση και όρια με τα περιγραφόμενα στις προτάσεις της εναγομένης -εκκαλούσας - εφεσίβλητης εδαφικά τμήματα. Ωστόσο από το έτος 1967, μέχρι και σήμερα τη νομή του εδαφικού τμήματος των 30 τ.μ., που αποτελεί τμήμα του μεγαλύτερου οικοπέδου των 150 τ.μ., το οποίο ανήκει κατά κυριότητα, δυνάμει του ανωτέρω συμβολαίου, στην ενάγουσα - εκκαλούσα - εφεσίβλητη Ε. Χ., ασκούσαν συνεχώς και με διανοία κυρίου, αρχικά οι δικαιοπάροχοι της εναγομένης -εκκαλούσας - εφεσίβλητης Ε. - Κ. Φ. και μετά το θάνατο τους η ίδια, έχοντας μάλιστα η τελευταία, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην ανωτέρω νομική σκέψη, ως νόμιμο τίτλο, το ανωτέρω συμβόλαιο δωρεάς. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι οι δικαιοπάροχοι της εναγομένης - εκκαλούσας - εφεσίβλητης γονείς της, έχτισαν εντός των 30 τ.μ., μία αποθήκη, την οποία χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι και την οποία (αποθήκη) το έτος 1992-1993, η εναγομένη διαμόρφωσε σε κατοικία, όπου διέμενε τα καλοκαίρια που επισκεπτόταν το νησί της Σάμου, καθότι είναι μόνιμος κάτοικος Αττικής. Από τον χρόνο θανάτου των δικαιοπαρόχων της εναγομένης- εκκαλούσας - εφεσίβλητης και συγκεκριμένα από τον Δεκέμβριο του 1995, που απεβίωσε ο πατέρας της και από τον Φεβρουάριο 1996 που απεβίωσε η μητέρα της, η εναγομένη - εκκαλούσα - εφεσίβλητη Ε. - Κ., ασκεί η ίδια τη νομή του επιδίκου αυτού ακινήτου, πλην όμως αποδείχθηκε ότι οι δικαιοπάροχοι της εναγομένης - εκκαλούσας - εφεσίβλητης, δεν ήταν καλόπιστοι κατά το χρόνο κτήσης της νομής του επιδίκου εδαφικού τμήματος των 30 τμ., καθότι γνώριζαν ότι δεν ήταν κύριοι αυτού και ότι η ενάγουσα - εφεσίβλητη - εκκαλούσα θυγατέρα τους, τους είχε παραχωρήσει μόνο τη χρήση αυτού προκειμένου να κατασκευάσουν την αποθήκη, που δεν είχε η οικία τους, ενώ οποιαδήποτε αντίθετη πεποίθηση τους οφείλεται σε βαριά αμέλεια, ενώ και η δωρεοδόχος εναγομένη κατά τον χρόνο απόκτησης της νομής αυτού δεν ήταν καλόπιστη, καθόσον γνώριζε ότι οι δωρεοδόχοι γονείς της δεν ήταν κύριοι του εν λόγω ακινήτου κατά τον χρόνο της μεταβίβασης αυτού. Κατόπιν των ανωτέρω δεν αποδεικνύεται ότι η εναγομένη - εκκαλούσα -εφεσίβλητη κατέστη κυρία του επιδίκου τμήματος του οικοπέδου, καθόσον τόσο η ίδια όσο και οι δικαιοπάροχοι γονείς της δεν ήταν καλόπιστοι, στοιχείο αναγκαίο, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στη νομική σκέψη για την κτίση της κυριότητας με τακτική χρησικτησία. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι η εναγομένη- εκκαλούσα - εφεσίβλητη Ε. -Κ. Φ. κατέστη κυρία του επιδίκου τμήματος ακινήτου, επιφανείας 30 τμ. μετά του επ’ αυτού κτίσματος, με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, εφόσον από το έτος ... μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής