ΑΠ 569/2010 — Υπέρβαση εξουσίας, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 569 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Υπέρβαση εξουσίας, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Λόγοι εφέσεως κατά αποφάσεως ή βουλεύματος. Αρκεί να αναφέρεται ως λόγος η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, χωρίς να απαιτείται ειδικότερη ανάλυση αυτών. Αναίρεση της προσβαλλομένης που δέχθηκε τα αντίθετα. Παραπέμπει. ΑΡΙΘΜΟΣ 569/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Παπαηλιού - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξιο Κούγια, περί αναιρέσεως της 51406/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντες τους:

1. ... και
2. ..., που παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Τσακαλία. Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Σεπτεμβρίου 2009 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1409/
3. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των ως άνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με τη γενική αρχή, που καθιερώνει το άρθρο 474 παρ. 2 ΚΠΔ, στην έκθεση πρέπει να αναφέρονται με σαφήνεια και πληρότητα οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο. Οι λόγοι αυτοί, προκειμένου για έφεση κατ' αποφάσεως ή βουλεύματος, για τα οποία δεν ορίζονται στον ΚΠΔ περιοριστικά οι λόγοι εφέσεως, μπορεί να συνιστάται σε κάθε προσαπτόμενη στην απόφαση ή στο βούλευμα πραγματική ή νομική πλημμέλεια, με την έννοια δε αυτή ως λόγος εφέσεως κατά της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να προταθεί και η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από αυτήν, χωρίς να χρειάζεται στο δικόγραφο της έφεσης για το ορισμένο του λόγου αυτού, να γίνει ανάλυση του αποδεικτικού υλικού και ειδική αναφορά στα στοιχεία που τον θεμελιώνουν. Εξάλλου, αρνητική υπέρβαση εξουσίας υπάρχει όταν το δικαστήριο αρνείται να ασκήσει την δικαιοδοσία την οποία έχει από το νόμο, μολονότι συντρέχουν οι όροι άσκησής της. Τέτοια περίπτωση αρνητικής υπέρβασης εξουσίας υπάρχει και όταν το δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί ενδίκου μέσου, αλλά απορρίπτει αυτό ως απαράδεκτο, χωρίς να συντρέχει τέτοια περίπτωση. Στην κρινόμενη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 51406/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεση της αναιρεσείουσας, λόγω μη νομίμου ασκήσεώς της, κατά της 94443/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε αυτή για την πράξη της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, σε ποινή φυλάκισης τριών μηνών. Όπως προκύπτει από την 12593/3-11-2006 έκθεση εφέσεως της αναιρεσείουσας αυτή ζήτησε να γίνει δεκτή η έφεση... Επειδή το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν εκτίμησε σωστά τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως και την κήρυξε ένοχη. Από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε ότι "η συνταχθείσα έκθεση δεν περιέχει κάποιο λόγο εφέσεως και δη κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, αλλά είναι παντελώς αόριστη και αναφέρεται γενικά στην ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου, χωρίς όμως συγκεκριμένη αιτίαση που μπορεί να εκτιμηθεί δικαστικά". Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, ενώ στο δικόγραφο της εφέσεως περιλαμβανόταν συγκεκριμένος λόγος εφέσεως, δηλαδή αυτός της εσφαλμένης εκτίμησης των αποδείξεων από την εκκαλούμενη απόφαση, και θα έπρεπε να προχωρήσει στην έρευνα της ουσίας της υποθέσεως, υπερέβη αρνητικά τη δικαιοδοσία του και απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, κατά τον πρώτο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως ενώ παρέλκει η έρευνα του δευτέρου λόγου, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 51.406/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου
4. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Μαρτίου
5. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ