ΑΠ 58/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ανήλικοι εγκληματίες

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 58 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ανήλικοι εγκληματίες. Περίληψη: Απορρίπτει αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη, γιατί στρέφεται κατά αποφάσεως Δικαστηρίου Ανηλίκων, που επέβαλε αναμορφωτικά μέτρα που δεν συνιστούν ποινή, κατά της οποίας δε χωρεί αναίρεση, γιατί θεωρείται αθωωτική απόφαση (βλ. ΑΠ 961/2009, 1609/2005, 1282/2003, 2299/2004). Επιβάλλονται έξοδα στους αναιρεσείοντες ανηλίκους, γιατί ο ΑΠ δεν είναι, ούτε και δικάζει τους ανηλίκους ως δικαστήριο ανηλίκων (βλ. ΑΠ 829/2000 ΠοινΔικ 2001.153) -. ΑΡΙΘΜΟΣ 58/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων:

1. ...,
2. ...και
3. ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Γιοβανόπουλο, περί αναιρέσεως της 1481α, 1481β, 1965, 2027, 2028, 2085α, 2085β/2008, 233, 233α/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγουσα την ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Αναστασάκη. Το Μονομελές Δικαστήριο Ανηλίκων Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 14 Μαΐου 2009 τρεις χωριστές αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 993/
4. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των πιο πάνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Στα άρθρα 121 παρ. 1,2, 122 παρ. 1 ,126 παρ.2 και 127 παρ. 1 του ΠΚ ορίζονταιαντίστοιχα: " Στο κεφάλαιο αυτό με τον όρο ανήλικοι νοούνται αυτοί που, κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, έχουν ηλικία μεταξύ του ογδόου και του δέκατου ογδόου έτους της ηλικίας τους συμπληρωμένων. Οι ανήλικοι υποβάλλονται σε αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα ή σε ποινικό σωφρονισμό σύμφωνα με τις διατάξεις των επόμενων άρθρων. Αναμορφωτικά μέτρα είναι α)...β).., γ) η ανάθεση της επιμέλειας του ανηλίκου σε προστατευτικές εταιρίες ή σε ιδρύματα ανηλίκων ή σε επιμελητές ανηλίκων, δ) η τοποθέτησή του ανηλίκου σε κατάλληλο κρατικό, δημοτικό, κοινοτικό ή ιδιωτικό ίδρυμα αρωγής. Ο έφηβος που τέλεσε αξιόποινη πράξη υποβάλλεται σε αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, αν δεν υπάρχει περίπτωση να υποβληθεί σε ποινικό σωφρονισμό. Αν το δικαστήριο ερευνώντας τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε η πράξη και την όλη προσωπικότητα του ανηλίκου που έχει συμπληρώσει το δέκατο τρίτο έτος της ηλικίας του κρίνει ότι είναι αναγκαίος ο ποινικός σωφρονισμός για να συγκρατηθεί από την τέλεση νέων αξιοποίνων πράξεων, τον καταδικάζει σε περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων". Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι στο ποινικό δίκαιο των ανηλίκων όσον αφορά τους ποινικώς υπευθύνους εφήβους ισχύει το μονιστικό ή μονοπολικό σύστημα, προβλέπεται, δηλαδή, η επιβολή από το δικαστήριο στον έφηβο δράστη μέτρου ή ποινής, η αρχή δε ή το σύστημα δικαστικού μονισμού παρέχει στα μέτρα προβάδισμα, τα οποία δεν απαγγέλλονται ποτέ συμπληρωματικά προς την ποινή. Τα επιβαλλόμενα στους παραβάτες ανηλίκους αναμορφωτικά μέτρα έχουν διοικητικό χαρακτήρα και αποβλέπουν όχι στην τιμώρηση, αλλά στην διαπαιδαγώγηση, στην ηθική και κοινωνική βελτίωση αυτών, ώστε να επανενταχθούν το συντομότερο στην κοινωνία. Δηλαδή τα αναμορφωτικά και τα θεραπευτικά μέτρα συνιστούν αυτοτελείς κατηγορίες των εννόμων συνεπειών του ποινικού δικαίου ανηλίκων, είναι μέτρα ασφαλείας sui generis ή αναπληρωματικά της ποινής και δεν υπάγονται στην αρχή της ενοχής, αντί γι' αυτήν, ισχύει στα μέτρα αυτά η βασική αρχή της αναλογικότητος, κατά την οποίαν επέρχεται ένας περιορισμός των αναμορφωτικών μέτρων όχι μόνο μέσω των προσωπικών συνθηκών του δράστη, αλλά και μέσω της βαρύτητας της πράξεως. Από τις διατάξεις των άρθρων άνω 121 έως 133 του ΠΚ, επίσης προκύπτει ότι ο ανήλικος παραβάτης της ποινικού νόμου δεν κηρύσσεται "ένοχος" από το δικαστήριο, αλλά τούτο σε περίπτωση θετικής διαγνώσεως, αποφαίνεται ότι ο ανήλικος "τέλεσε την πράξη", ενώ το ίδιο το δικαστήριο που επέβαλε τα μέτρα στον ανήλικο, μπορεί οποτεδήποτε να τα αντικαταστήσει ή και να τα άρει αν κρίνει ότι εκπλήρωσαν το σκοπό τους. Κατ' ακολουθίαν όλων αυτών, η απόφαση που επιβάλλει αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα δεν είναι καταδικαστική, αφού τέτοια είναι η απόφαση που κηρύσσει ενοχή και επιβάλλει ποινή, στην περίπτωση δε απαγγελίας τέτοιων αναμορφωτικών μέτρων δεν γεννάται θέμα καταδίκης έστω και αν οι δικαστικές αποφάσεις που τα επιβάλλουν καταγράφονται στο ποινικό μητρώο, κατά το άρθρο 574 παρ. 1 περ. ε' ΚΠοινΔ. Γιαυτό και οι αποφάσεις του δικαστηρίου ανηλίκων, οι οποίες επιβάλλουν τέτοια μέτρα, δε μπορούν να προσβληθούν με ένδικα μέσα. Περαιτέρω, κατά τα άρθρα του ΚΠοινΔ, α) 463 εδ. α', ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα, β) 504 παρ. 1 εδ. α', όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως που όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρ. 370) και γ) κατά το 505 παρ. 1 στοιχ. α', ο κατηγορούμενος μπορεί να ζητήσει την αναίρεση της καταδικαστικής αποφάσεως. Τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 σε συνδυασμό με άρθρο 513 παρ. 1 ΚΠοινΔ όταν η αναίρεση, ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως (ή βουλεύματος) για τα οποία δεν προβλέπεται, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Θεσσαλονίκης, οι τρεις αναιρεσείοντες ανήλικοι, αδελφοί, γεννηθέντες στις ...1993, ...1994 και ...1992 αντίστοιχα, κρίθηκε ότι τέλεσαν στις ...: α) οι δύο πρώτοι από κοινού με έτερους, ήτοι ενώ δεν είχαν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, τα εγκλήματα της θανατηφόρας σωματικής βλάβης άλλου ανηλίκου, και της περιυβρίσεως νεκρού, του ..., και τους επιβλήθηκε το αναμορφωτικό μέτρο της τοποθέτησής τους μέχρι της ενηλικιώσεώς τους στο ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου και β) ο τρίτος ανήλικος ..., τα εγκλήματα της ψευδούς ανώμοτης καταθέσεως και της υποθάλψεως εγκληματία κατ'εξακολούθηση και του επιβλήθηκε το αναμορφωτικό μέτρο της θέσεώς του υπό την επιμέλεια, μέχρι της ενηλικιώσεώς του, επιμελητών της Υπηρεσίας Επιμελητών Ανηλίκων Βέροιας. Σύμφωνα όμως με τα προεκτεθέντα, η προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων, δεν είναι καταδικαστική και οι άνω ανήλικοι στους οποίους επιβλήθηκαν μόνο αναμορφωτικά μέτρα, δεν δικαιούται σε άσκηση αναιρέσεως κατ' αυτής. Εντεύθεν και οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως των τριών ανηλίκων είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες. Οι αναιρεσείοντες, πρέπει να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ.1 ΚΠοινΔ) και στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας (άρθρ. 183, 176 ΚΠολΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τις με αριθ. εκθ. 1, 2, 3 /14-5-2009 αιτήσεις των ..., .... και ..., περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1481 α, 1481 β, 1965, 2027, 2028, 2085 α, 2085 β /2008, 233, 233 α/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Θεσσαλονίκης. Και. Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι