ΑΠ 59/2009 — Επανάληψη διαδικασίας

(1)Χ1 και

(2)Χ2, με την οποία επιδιώκουν την επανάληψη προς το συμφέρον τους της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την αμετάκλητη υπ'αριθμ. 1951/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών με την οποία καταδικάσθηκαν σε ποινή φυλάκισης οκτώ

(8)μηνών, ο καθένας, με τριετή αναστολή, για υφαίρεση (υπεξαίρεση) από κοινού (άρθρ. 26 παρ. 1, 27 παρ. 1, 45, 375 παρ. 1, 378 ΠΚ) και εκθέτω τα εξής: Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 ΚΠΔ η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις που περιοριστικώς αναφέρονται στο ως άνω άρθρο και όταν, μετά την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, καθιστούν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής νέα γεγονότα ή αποδείξεις θεωρούνται εκείνες, οι οποίες, ασχέτως του αν υπήρχαν και πριν από την καταδίκη, δεν υποβλήθηκαν στην κρίση των δικαστών που δίκασαν και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες σ'αυτούς, την κρίση του δε αυτή το επιλαμβανόμενο της αιτήσεως επαναλήψεως διαδικασίας δικαστήριο σχηματίζει από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορούν να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις μαρτύρων ή και νεώτερες των προηγουμένως εξετασθέντων, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές των όσων είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες μόνες τους ή σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που εγγίζει την βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για βαρύτερο έγκλημα από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν λόγον επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά, αντιθέτως, ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν, καθώς και εκείνα, με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλομένης αποφάσεως, με βάση το αποδεικτικό υλικό, αφού η επανάληψη της διαδικασίας, ως στρεφόμενη εναντίον αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία (ΑΠ 127/2001 ΠΧ ΝΑ' 896, ΑΠ 1269/2001 ΠΧ ΝΒ' 507). Στην κρινόμενη υπόθεση η παραπάνω υπ'αριθμ. 1951/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών είναι αμετάκλητη (βλ. συνημμ. πιστοποιητικά Εφετείου Αθηνών και Αρείου Πάγου περί του αμετακλήτου της ως άνω αποφάσεως). Σύμφωνα δε με το διατακτικό της παραπάνω αποφάσεως για την οποία ζητείται η επανάληψη της διαδικασίας, οι αιτούντες καταδικάσθηκαν για υφαίρεση (υπεξαίρεση) από κοινού, συνισταμένη στο ότι οι κατηγορούμενοι Χ1 και Χ2, στη ..... την 12/1/98 με πρόθεση ιδιοποιήθηκαν παράνομα ξένα ολικά πράγματα που περιήλθαν στη κατοχή τους με οποιονδήποτε τρόπο, η υπεξαίρεση δε αυτή έγινε μεταξύ συζύγων και συγγενών. Ειδικότερα, ο μεν πρώτος που είναι σύζυγος της εγκαλούσας Ψ, ο δε δεύτερος που είναι αδελφός του πρώτου, ιδιοποιήθηκαν παράνομα το χρηματικό ποσό των 2.050.000 δρχ. ο πρώτος και το χρηματικό ποσό του 1.788.000 δρχ. ο δεύτερος, τα οποία παρέδωσε σ'αυτούς η άνω εγκαλούσα, προκειμένου να κατατεθούν αυτά σε λογαριασμό Τραπέζης (επειδή αυτή ως παράνομη μετανάστης στην Ελλάδα από την Αλβανία και στερουμένη διαβατηρίου δεν μπορούσε να ανοίξει δικό της τραπεζικό λογαριασμό), δεν κατέθεσαν τα χρηματικά αυτά ποσά σε Τράπεζα, ούτε απέδωσαν αυτά στην εγκαλούσα παρά τις προς τούτο συνεχείς οχλήσεις της? η υπεξαίρεση δε αυτή έγινε μεταξύ συζύγων και συγγενών (βλ. σκεπτικό και διατακτικό της 1951/04 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών). Οι αιτούντες, ως νέα γεγονότα άγνωστα στους Δικαστές που τους καταδίκασαν με την υπ'αρ. 1951/04 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, παρόντων των κατηγορουμένων, επικαλούνται και προσκομίζουν τα εξής έγγραφα:

1. Το υπ'αριθμ. ..... Γραμμάτιο Συστάσεως Παρακαταθήκης του Ταμείου Παρακαταθηκών & Δανείων, του οποίου καταθέτης είναι ο κ Χ1, και στο οποίο φέρεται η καταβολή του ποσού σε ΕΥΡΩ των 10.000€, υπέρ της κας Ψ, στις 2/8/
3. Εξοφλητική Απόδειξη Λήψης Ποσού, υπογεγραμμένη από τον Δικηγόρο Αθηνών κ Χρήστο Παπαϊωάννου (ΑΜΔΣΑ 9931), βάσει της οποίας αποδεικνύεται η πλήρης και ολοσχερής εξόφληση απαίτησης, μετά την καταβολή του ποσού σε ΕΥΡΩ των 7.939,18€, του Χ2, δια χειρός του πληρεξουσίου δικηγόρου του κ Γαβριήλ Πελεκίδη (ΑΜΔΣΑ 19313), υπέρ της Ψ, στις 27/6/
5. 'Ενορκες Βεβαιώσεις οι οποίες ελήφθησαν ενώπιον του Συμβολαιογράφου Αθηνών κου Χαραλάμπους Κριμπά του Σπυρίδωνος. στις 31-07-2007: -Η υπ' αριθμ. ..... της μάρτυρος κας ..... -Η υπ' αριθμ. ..... του μάρτυρος κου ..... -Η υπ' αριθμ. ..... του μάρτυρος κου ..... -H υπ' αριθμ. ..... της μάρτυρος κα ..... -Η υπ' αριθμ. .....της μάρτυρος κας .....
6. Τα υπ' αριθμ ..... & ..... Πληρεξούσια του Συμβολαιογράφου Χαραλάμπους Κριμπά με τα οποία παρέχουν στην πληρεξουσία τους Δικηγόρο Αθηνά Γκουντοπούλου την εντολή για την κατάθεση και περαίωση της παρούσης αιτήσεως.
7. Το πιστοποιητικό Γεννήσεως της ..... (πρόκειται περί του τέκνου για το οποίο αποκηρύχθηκε η πατρότητα).
8. Την υπ' αριθμ. 87/1998 απόφαση του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα της Αλβανικής Δημοκρατίας δυνάμει της οποίας κηρύχθηκε λυμένος ο γάμος του πρώτου κατηγορουμένου και της εγκαλούσης.
9. Την υπ' αριθμ. 92/1998 απόφαση του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα της Αλβανικής Δημοκρατίας δυνάμει της οποίας αποκηρύχθηκε η πατρότητα του πρώτου κατηγορουμένου.
10. Την υπ' αριθμ. 394/2000 απόφαση του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα της Αλβανικής Δημοκρατίας δυνάμει της οποίας επικυρώθηκε η προηγούμενη απόφαση με την οποία αποκηρύχθηκε η πατρότητα του πρώτου κατηγορουμένου, (πρόκειται περί της εφετειακής αποφάσεως).
11. Το από 1/2/2000 κατηγορητήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών εναντίον των.
12. Την υπ'αριθμ. 59014/2003 απόφαση του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποία καταδικάσθηκαν για το επίμαχο αδίκημα της υφαίρεσης (υπεξαίρεσης) από κοινού.
13. Ή υπ' αριθμ. 1951/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών με την οποία περατώθηκε η διαδικασία και της οποίας ζητούν την επανάληψη με την παρούσα αίτησή τους.
14. Γενική εξέταση ούρων του μαιευτηρίου "Μητέρα" του πρώτου κατηγορουμένου με ημερομηνία 16/5/
16. Υπερηχογραφικός έλεγχος Όρχεων του πρώτου κατηγορουμένου του μαιευτηρίου "Μητέρα" με ημερομηνία 16/5/
18. Ιατρική γνωμάτευση του μαιευτηρίου "Μητέρα" για τον πρώτο κατηγορούμενο με ημερομηνία 23/5/
20. Ιατρική βεβαίωση του μαιευτήρος ..... αναφορικά με τον πρώτο κατηγορούμενο με ημερομηνία 2/6/
22. Την υπ' αριθμ. 5211/2002 απόφαση του ΜΠΑ της εκουσίας δικαιοδοσίας.
23. To υπ' αριθμ. 93/2003 πιστοποιητικό του γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών.
24. Η υπ' αριθμ. 3306/2001 απόφαση του (Πολιτικού) Εφετείου Αθηνών (για την ίδια υπόθεση).
25. Το από 2/8/2005 εξώδικο του πρώτου κατηγορουμένου με τις εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών κας ..... (εκθέσεις επιδόσεως ..... & ..... με ημερομηνίες αντίστοιχα 10/8/2005 & 3/8/2005). Πρόκειται για την εκ των υστέρων εξόφληση από τον πρώτο κατηγορούμενο, του εν λόγω ποσού και την παραλαβή του γραμματίου από την εγκαλούσα με την δεύτερη κοινοποίηση.
26. Την μήνυση της εγκαλούσης η οποία κατετέθη 26/1/1998 στην Εισαγγελία Αθηνών.
27. Η από 15/4/1997 αγωγή της εγκαλούσης εναντίον των για επίμαχο ποσό.
28. Τρία αποσπάσματα αθωωτικών αποφάσεων του πρώτου κατηγορουμένου αναφορικά με τις ψευδείς εγκλήσεις της αντιδίκου για την παραβίαση της υποχρεώσεως προς διατροφή.
29. Oι κλήσεις για την παράστασή των αιτούντων στο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο.
30. Πιστοποιητικό γεννήσεως του πρώτου κατηγορουμένου.
31. Απόσπασμα της Α από το οποίο προκύπτει η προσβολή της πατρότητας.
32. Πιστοποιητικό γάμου της Αλβανικής Δημοκρατίας του πρώτου κατηγορουμένου.
33. Η υπ' αριθμ. 2748/1999 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η οποία έκρινε σε πρώτο βαθμό την επίμαχη απαίτηση της εγκαλούσης.
34. Διάφορα φωτοαντίγραφα εξετάσεων στο μαιευτήριο "Μητέρα" του πρώτου κατηγορουμένου.
35. Διάφορες Δικαστικές κλήσεις του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα από τις οποίες προκύπτει ότι και εκεί η εγκαλούσα αναζητείτο από τις Δικαστικές Αρχές.
36. Ληξιαρχική πράξη γάμου της εγκαλούσης με τον δεύτερο σύζυγό της κ ..... .
37. Ιδιωτικό Συμφωνητικό Ομόρρυθμης Εταιρίας ανάμεσα στον πρώτο και στον δεύτερο κατηγορούμενο και με αντικείμενο την εκμετάλλευση αρτοποιείου.
38. Έγγραφα του Υπουργείου Εσωτερικών προς αυτούς από τα οποία προκύπτει η απόρριψη του αιτήματός των για την πολιτογράφηση Όμως τα ανωτέρω επικαλούμενα από τους αιτούντες ως νέα γεγονοτα-αποδείξεις, από μόνα τους ή σε συνδυασμό με τα στοιχεία που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την ως άνω υπ'αριθμ. 1951/2004 απόφαση (βλ. σελ. 3 πρακτικών και απόφασης) της οποίας ζητείται η ακύρωση με την κρινομένη αίτηση, δεν είναι ικανά κατά την κρίση μας να θεμελιώσουν λόγο που μπορεί να δικαιολογήσει την αιτουμένη επανάληψη διαδικασίας, αφού δεν καθιστούν φανερό ότι αυτοί είναι αθώοι της ως άνω πράξεως για την οποία καταδικάστηκαν, διότι όπως προκύπτει από το σκεπτικό της υπ'αρ. 1951/2004 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών το δικαστήριο που την εξέδωσε, έλαβε υπόψη του τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης που αναγνώσθηκαν καθώς και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται αναλυτικά στα πρακτικά, τις απολογίες των αιτούντων κατηγορουμένων, σε συνδυασμό με την υπ'αρ. 3306/01 απόφαση του Εφετείου Αθηνών (Πολιτικού) που έκρινε τελεσίδικα επί της αστικής διαφοράς μεταξύ των παραπάνω διαδίκων για την ίδια υπόθεση και υποχρέωσε τους αιτούντες Χ2 και Χ1 να καταβάλλουν στην εγκαλούσα Ψ με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, ο πρώτος το ποσό των 850.000 δρχ. και ο δεύτερος 1.300.000 δρχ. (βλ. συνημμ. ως άνω απόφαση Πολιτικού Εφετείου Αθηνών). Συνεπώς, τα κρίσιμα αυτά στοιχεία, που περιέχονται στα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους αιτούντες ως άνω έγγραφα δεν μπορούν να θεωρηθούν ως νέες αποδείξεις κατά την έννοια της διατάξεως του αρ. 525 παρ. 1 περ. 2 ΚΠΔ. Επίσης δεν μπορούν να αποτελέσουν νέες αποδείξεις οι λόγοι που πλήττουν την κατά το άρθρο 177 ΚΠΔ ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, και επομένως την από ουσιαστικής απόψεως ορθότητα της αποφάσεως που καταδίκασε τους αιτούντες (ΑΠ 1743/90 ΠΧρ ΜΑ 737). Έτσι οι λόγοι που προβάλλονται με την κρινομένη αίτηση ότι δηλαδή, εσφαλμένα καταδικάσθηκαν οι αιτούντες για υφαίρεση (υπεξαίρεση) από κοινού (άρθρ. 26 παρ. 1, 27 παρ. 1, 45, 375 παρ. 1α - 378α ΠΚ) τελικώς δεν αποτελούν νέες αποδείξεις, αλλά σχετικούς λόγους αναιρέσεως (άρθρ. 510 παρ. 1 ΚΠΔ). Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία που επικαλούνται και προσκομίζουν οι αιτούντες για τη θεμελίωση της κρινομένης αιτήσεως τους από μόνα τους, όσο και συνεκτιμώμενα με τις αποδείξεις που είχαν ήδη προσκομισθεί στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, που δίκασε την υπόθεση, με βάση τις οποίες αυτό δέχθηκε ότι οι αιτούντες τέλεσαν την αξιόποινη πράξη της υφαίρεσης (υπεξαίρεσης) από κοινού δεν καθιστούν φανερό ότι αυτοί είναι αθώοι της πράξεως αυτής. Κατ'ακολουθία αυτών, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση ως αβάσιμη και να επιβληθούν στους αιτούντες τα δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούς --- Π ρ ο τ ε ί ν ω: (Α) Να απορριφθεί η από 10-1-2008 (εγχειρισθείσα) αίτηση των

(1)Χ1 και

(2)Χ2, για επανάληψη της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της υπ'αριθμ. 1951/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών και (Β) να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στους αιτούντες. Αθήνα 24 Απριλίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και την πληρεξούσια δικηγόρων των αναιρεσειόντων και έπειτα αποχώρησε, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ.1 ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό, ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο, που πραγματικά διέπραξε. Δεν μπορούν, όμως, να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής ή νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτήν δικαστές, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατ' αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Συνεπώς, η υπό κρίση από 1-10-2007 αίτηση, με την οποία οι αιτούντες α) Χ1 και β) Χ2, επιδιώκουν την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την αμετάκλητη 1951/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκαν για την πράξη της υφαίρεσης (υπεξαίρεσης) από κοινού σε ποινή φυλάκισης οκτώ

(8)μηνών ο καθένας, ισχυριζόμενοι ότι από τα νέα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρονται σ' αυτή, γίνεται φανερό ότι είναι αθώοι της πράξεως, είναι νόμιμη, σύμφωνα με την πιο πάνω διάταξη, παραδεκτώς δε εισάγεται ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ.1 Κ.Π.Δ, και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσία. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των περιεχομένων στη δικογραφία εγγράφων, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την υπ' αριθμό 1951/2004 απόφασή του, που κατέστη αμετάκλητη, (βλ. τα υπ' αριθμό πρωτ. ..... και ..... πιστοποιητικά του Εφετείου Αθηνών και ..... πιστοποιητικό του Αρείου Πάγου), κήρυξε ενόχους τους αιτούντες και καταδίκασε τον καθένα από αυτούς σε ποινή φυλάκισης 8 μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για τρία χρόνια, για την πράξη της υφαίρεσης (υπεξαίρεσης) από κοινού, και ειδικότερα, του ότι: "στη ..... την 11 Ιανουαρίου 1998, με πρόθεση ιδιοποιήθηκαν παράνομα ξένα ολικά πράγματα που περιήλθαν στην κατοχή τους με οποιοδήποτε τρόπο, η υπεξαίρεση δε αυτή έγινε μεταξύ συζύγων και συγγενών. Ειδικότερα ο μεν πρώτος, ο οποίος είναι σύζυγος της εγκαλούσας Ψ, ο δε δεύτερος, ο οποίος είναι αδελφός του πρώτου, ιδιοποιήθηκαν παράνομα το χρηματικό ποσό των δύο εκατομμυρίων πενήντα χιλιάδων (2.050.000) δραχμών ο πρώτος και το χρηματικό ποσό του ενός εκατομμυρίου επτακοσίων ογδόντα οκτώ χιλιάδων (1.788.000) δραχμών ο δεύτερος, τα οποία παρέδωσε σε αυτούς η εγκαλούσα προκειμένου να κατατεθούν αυτά σε λογαριασμό Τραπέζης, μη καταθέσαντες τα χρηματικά αυτά ποσά σε Τράπεζα, ούτε αποδόσαντες αυτά στην εγκαλούσα παρά τις προς τούτο συνεχείς οχλήσεις αυτής, η υπεξαίρεση δε αυτή έγινε μεταξύ συζύγων και συγγενών". Ήδη, οι αιτούντες επικαλούνται και προσκομίζουν ως νέα στοιχεία, από τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, καθίσταται φανερή η αθωότητά τους, για την πιο πάνω πράξη για την οποία αυτοί καταδικάσθηκαν άδικα, τα εξής:

1. Το υπ'αριθμ. ..... Γραμμάτιο Συστάσεως Παρακαταθήκης του Ταμείου Παρακαταθηκών & Δανείων, του οποίου καταθέτης είναι ο Χ1, και στο οποίο φέρεται η καταβολή του ποσού σε ΕΥΡΩ των 10.000€, υπέρ της Ψ, στις 2/8/
3. Εξοφλητική Απόδειξη Λήψης Ποσού, υπογεγραμμένη από τον Δικηγόρο Αθηνών Χρήστο Παπαϊωάννου (ΑΜΔΣΑ 9931), βάσει της οποίας αποδεικνύεται η πλήρης και ολοσχερής εξόφληση απαίτησης, μετά την καταβολή του ποσού σε ΕΥΡΩ των 7.939,18€, του Χ2, δια χειρός του πληρεξουσίου δικηγόρου του κ Γαβριήλ Πελεκίδη (ΑΜΔΣΑ 19313), υπέρ της Ψ, στις 27/6/
5. 'Ενορκες Βεβαιώσεις οι οποίες ελήφθησαν ενώπιον του Συμβολαιογράφου Αθηνών Χαραλάμπους Κριμπά του Σπυρίδωνος. στις 31-07-2007: -Η υπ' αριθμ. ..... ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος ..... -Η υπ' αριθμ. ..... ένορκη βεβαίωση του μάρτυρος ..... -Η υπ' αριθμ. ..... ένορκη βεβαίωση του μάρτυρος ..... -H υπ' αριθμ. ..... ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος ..... -Η υπ' αριθμ. ..... της μάρτυρος .....
6. Τα υπ' αριθμ ..... & ..... Πληρεξούσια του Συμβολαιογράφου Χαραλάμπους Κριμπά, με τα οποία παρέχουν στην πληρεξουσία τους, Δικηγόρο Αθηνά Γκουντοπούλου την εντολή για την κατάθεση και περαίωση της παρούσης αιτήσεως.
7. Το πιστοποιητικό Γεννήσεως της Ψ (πρόκειται περί του τέκνου για το οποίο αποκηρύχθηκε η πατρότητα).
8. Την υπ' αριθμ. 87/1998 απόφαση του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα της Αλβανικής Δημοκρατίας, δυνάμει της οποίας κηρύχθηκε λυμένος ο γάμος του πρώτου κατηγορουμένου και της εγκαλούσης.
9. Την υπ' αριθμ. 92/1998 απόφαση του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα της Αλβανικής Δημοκρατίας, δυνάμει της οποίας αποκηρύχθηκε η πατρότητα του πρώτου κατηγορουμένου.
10. Την υπ' αριθμ. 394/2000 απόφαση του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα της Αλβανικής Δημοκρατίας, δυνάμει της οποίας επικυρώθηκε η προηγούμενη απόφαση με την οποία αποκηρύχθηκε η πατρότητα του πρώτου κατηγορουμένου, (πρόκειται περί της εφετειακής αποφάσεως).
11. Το από 1/2/2000 κατηγορητήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών εναντίον των.
12. Την υπ'αριθμ. 59014/2003 απόφαση του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκαν για το επίμαχο αδίκημα της υφαίρεσης (υπεξαίρεσης) από κοινού.
13. Την υπ' αριθμ. 1951/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών με την οποία περατώθηκε η διαδικασία και της οποίας ζητούν την επανάληψη με την παρούσα αίτησή τους.
14. Γενική εξέταση ούρων του μαιευτηρίου "Μητέρα" του πρώτου κατηγορουμένου με ημερομηνία 16/5/
16. Υπερηχογραφικό έλεγχος Όρχεων του πρώτου κατηγορουμένου του μαιευτηρίου "Μητέρα" με ημερομηνία 16/5/
18. Ιατρική γνωμάτευση του μαιευτηρίου "Μητέρα" για τον πρώτο κατηγορούμενο με ημερομηνία 23/5/
20. Ιατρική βεβαίωση του μαιευτήρος ..... αναφορικά με τον πρώτο κατηγορούμενο με ημερομηνία 2/6/
22. Την υπ' αριθμ. 5211/2002 απόφαση του ΜΠΑ της εκουσίας δικαιοδοσίας.
23. To υπ' αριθμ. 93/2003 πιστοποιητικό του γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών.
24. Την υπ' αριθμ. 3306/2001 απόφαση του (Πολιτικού) Εφετείου Αθηνών (για την ίδια υπόθεση).
25. Το από 2/8/2005 εξώδικο του πρώτου κατηγορουμένου με τις εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ..... (εκθέσεις επιδόσεως ..... & ..... με ημερομηνίες αντίστοιχα 10/8/2005 & 3/8/2005). Πρόκειται για την εκ των υστέρων εξόφληση από τον πρώτο κατηγορούμενο, του εν λόγω ποσού και την παραλαβή του γραμματίου από την εγκαλούσα με την δεύτερη κοινοποίηση.
26. Την μήνυση της εγκαλούσης η οποία κατετέθη 26/1/1998 στην Εισαγγελία Αθηνών.
27. Την από 15/4/1997 αγωγή της εγκαλούσης εναντίον των για επίμαχο ποσό.
28. Τρία αποσπάσματα αθωωτικών αποφάσεων του πρώτου κατηγορουμένου αναφορικά με τις ψευδείς εγκλήσεις της αντιδίκου για την παραβίαση της υποχρεώσεως προς διατροφή.
29. Τις κλήσεις για την παράστασή των αιτούντων στο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο.
30. Πιστοποιητικό γεννήσεως του πρώτου κατηγορουμένου.
31. Απόσπασμα της Α από το οποίο προκύπτει η προσβολή της πατρότητας.
32. Πιστοποιητικό γάμου της Αλβανικής Δημοκρατίας του πρώτου κατηγορουμένου.
33. Την υπ' αριθμ. 2748/1999 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία έκρινε σε πρώτο βαθμό την επίμαχη απαίτηση της εγκαλούσης.
34. Διάφορα φωτοαντίγραφα εξετάσεων στο μαιευτήριο "Μητέρα" του πρώτου κατηγορουμένου.
35. Διάφορες Δικαστικές κλήσεις του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα, από τις οποίες προκύπτει ότι και εκεί η εγκαλούσα αναζητείτο από τις Δικαστικές Αρχές.
36. Ληξιαρχική πράξη γάμου της εγκαλούσης με τον δεύτερο σύζυγό της ..... .
37. Ιδιωτικό Συμφωνητικό Ομόρρυθμης Εταιρίας ανάμεσα στον πρώτο και στον δεύτερο κατηγορούμενο και με αντικείμενο την εκμετάλλευση αρτοποιείου. Και
38. 'Εγγραφα του Υπουργείου Εσωτερικών προς αυτούς από τα οποία προκύπτει η απόρριψη του αιτήματός των για την πολιτογράφηση. Για τα στοιχεία που οι αιτούντες επικαλούνται και προσκομίζουν πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα: Α) όσον αφορά τα με αριθμούς 8, 16 και 18 έγγραφα και συγκεκριμένα: α) την υπ' αριθμό 394/2000 απόφαση του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα της Αλβανικής Δημοκρατίας, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή του πρώτου από τους αιτούντες, περί προσβολής της πατρότητας της Α, β) την υπ' αριθμό 5211/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (τμήμα εκούσιας δικαιοδοσίας), με την οποία κηρύχθηκε εκτελεστή στην Ελλάδα, η υπ' αριθμό 394/2000 απόφαση του Δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα, και γ) την υπ' αριθμό 3306/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή της εγκαλούσας και υποχρεώθηκαν οι ήδη αιτούντες να της καταβάλουν ο μεν πρώτος το ποσό των 850.000 δραχμών και ο δεύτερος από αυτούς το ποσό του 1.300.000 δραχμών, τα έγγραφα αυτά είχαν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου που εξέδωσε την κρινόμενη απόφαση. Β) Όσον αφορά, όμως, τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων, ....., ....., (ανεψιών των αιτούντων), ....., ..... (γαμβρού και αδελφής των αιτούντων), και ..... (αδελφής των αιτούντων) θα πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Στις παραπάνω ένορκες βεβαιώσεις, για τις οποίες θα πρέπει να σημειωθεί ότι το περιεχόμενο καθεμιάς απ' αυτές αποτελεί πιστή αντιγραφή της άλλης, κατά τα ουσιώδη σημεία τους, οι βεβαιούντες μάρτυρες και κατά την προσωπική εκτίμηση τους, αποκλείουν την περίπτωση, οι αιτούντες να έχουν παρακρατήσει παράνομα τα χρηματικά ποσά για τα οποία αυτοί καταδικάσθηκαν, όχι μόνο λόγω της ολοκληρωμένης προσωπικότητάς τους, κυρίως, όμως, λόγω της υφιστάμενης σχέσης τους με την εγκαλούσα (σύζυγο του πρώτου και νύμφη του δεύτερου). Περαιτέρω, στις ίδιες πιο πάνω ένορκες βεβαιώσεις, γίνεται αναφορά για τη συνεχή προσπάθεια των αιτούντων να αναζητήσουν την εγκαλούσα, προκειμένου να της καταβάλουν κάθε ποσό που επιδικάστηκε σ' αυτήν με την υπ' αριθμό 3.306/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, όπως επίσης σ' αυτές (βεβαιώσεις), γίνεται αναφορά και στις ανεπιτυχείς προσπάθειές των ίδιων των αιτούντων, να αναζητήσουν και να ανεύρουν την εγκαλούσα, προκειμένου να διευθετήσουν την οικονομική με αυτή διαφορά τους, ένεκα δε τούτου προέβησαν ο μεν πρώτος απ' αυτούς, την 2-8-2005, στην παρακατάθεση υπέρ της εγκαλούσας, του οφειλόμενου ποσού από 10.000 ευρώ, στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ο δε δεύτερος στην καταβολή του οφειλόμενου ποσού στον πληρεξούσιο δικηγόρο της εγκαλούσας και, τέλος οι πιο πάνω μάρτυρες αναφέρονται στην απαξιωτική συμπεριφορά της εγκαλούσας, στην προσπάθειά της να θεωρήσει τον πρώτο των αιτούντων, ως τον πατέρα του ανηλίκου τέκνου της, ....., ιδιότητα την οποία όλοι οι μάρτυρες αποκλείουν, εξαιτίας σοβαρού προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε αυτός (πρώτος των αιτούντων), ο οποίος αποδεδειγμένα δεν είχε τη δυνατότητα να τεκνοποιήσει. Τέλος, όσον αφορά τα λοιπά πιο πάνω έγγραφα που οι αιτούντες επικαλούνται και προσκομίζουν και συγκεκριμένα: 1) το με αριθμό ..... γραμμάτιο συστάσεως παρακαταθήκης, 2) την εξοφλητική απόδειξη ποσού 7.939,18 ευρώ του δικηγόρου Αθηνών Χρήστου Παπαϊωάννου, 3) τα υπ' αριθμό ..... και ..... πληρεξούσια έγγραφα του συμβολαιογράφου Αθηνών Χαραλάμπους Κριμπά, 4) το πιστοποιητικό γεννήσεως του ανηλίκου τέκνου Α, 5) την υπ' αριθμό 87/1998 απόφαση του δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα, 6) την υπ' αριθμό 92/1998 απόφαση του δικαστηρίου των Αγίων Σαράντα, 7) το από 1-2-2000 κλητήριο θέσπισμα, 8) την υπ' αριθμό 59014/2003 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, 9) τα με α.α. 12, 13, 14 και 15 έγγραφα, που αφορούν ιατρικές βεβαιώσεις του πρώτου των αιτούντων, 10) το από 2-8-2005 εξώδικο του πρώτου των αιτούντων με τις οικείες εκθέσεις επίδοσης, 11) την από 26-1-1998 έγκληση της εγκαλούσας κατά των ήδη αιτούντων, 12) την από 15-4-1997 αγωγή της εγκαλούσας, 13) αποσπάσματα αποφάσεων του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, 14) κλήσεις για παράσταση των εγκαλούντων στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, 15) πιστοποιητικό γέννησης του πρώτου των αιτούντων, 16) πιστοποιητικό γάμου του πρώτου των αιτούντων, 17) διάφορες ιατρικές εξετάσεις που αφορούν τον πρώτο των αιτούντων, 18) ληξιαρχική πράξη γάμου της εγκαλούσας, 19) ιδιωτικό συμφωνητικό συστάσεως ομόρρυθμης εταιρείας μεταξύ των αιτούντων, και 20) διάφορα έγγραφα του Υπουργείου Εσωτερικών, σημειώνεται ότι δεν αποτελούν όλα αυτά τα στοιχεία διευκρινιστικά ή τροποποιητικά εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του Τριμελούς Εφετείου για το σχηματισμό της καταδικαστικής για τους αιτούντες κρίσεώς του. Κατά συνέπεια πρέπει να σημειωθεί ότι από τα επικαλούμενα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία, εκτιμώμενα είτε μόνα τους, είτε σε συνδυασμό με τα προσκομισθέντα προηγουμένως στο άνω Δικαστήριο, που εξέδωσε την περατώσασα την ποινική διαδικασία ως άνω αμετάκλητη απόφαση, αποδεικτικά στοιχεία, δεν καθίσταται φανερό ότι οι αιτούντες είναι αθώοι της προαναφερόμενης αξιόποινης πράξεως. Πράγματι αξιολογώντας το Δικαστήριο τούτο τις προσκομισθείσες ένορκες βεβαιώσεις και τα λοιπά προσκομισθέντα πιο πάνω έγγραφα, κρίνει ότι τα στοιχεία αυτά, είτε μόνα τους, είτε συνδυαζόμενα μεταξύ τους, δεν είναι ικανά να ανατρέψουν τα αποδεικτικά στοιχεία και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, και, σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να θεωρηθούν ως νέα στοιχεία, από τα οποία να γίνεται φανερό ότι οι αιτούντες είναι αθώοι της πράξεως του άρθρου 375 παρ. 1α σε συνδυασμό με το άρθρο 378α του Π.Κ, για την οποία αυτοί καταδικάσθηκαν. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθούν οι αιτούντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 1-10-2007 αίτηση των 1) Χ2 και 2) Χ1, για επανάληψη της διαδικασίας, για την αναφερόμενη στο σκεπτικό αιτία, που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθμό 1951/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Καταδικάζει τους αιτούντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται για τον καθένα από αυτούς σε διακόσια είκοσι

(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου

1. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου
2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ