Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 596 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αναίρεση κατ’ αποφάσεως που υπόκειται στο ένδικο μέσο της εφέσεως δεν επιτρέπεται και όταν ακόμη η ασκηθείσα κατ’ αυτής έφεση έχει απορριφθεί ως ανυποστήρικτη. Στην τελευταία περίπτωση με αναίρεση προσβάλλεται η απορριπτική απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 596/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως). Θεοδώρα Γκοΐνη-Εισηγήτρια, Βασίλειο Κουρκάκη, Γεώργιο Γιαννούλη (ορισθέντα με την υπ'αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 3407/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Μαΐου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1085/2007. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση με αριθμό 500/14-12-2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 476 § 1 Κ.Π.Δ., την υπ'αριθμ. 25/2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, για αναίρεση της υπ'αριθμ. 3407/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλακίσεως δέκα
(10)μηνών, (που μετετράπη προς 4,40 ευρώ ημερησίως), για ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία μάρτυρα και συκοφαντική δυσφήμηση και εκθέτω τα εξής: Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 § 1 Κ.Π.Δ. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, είναι απαράδεκτο και ως τέτοιο απορριπτέο. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 504 § 1 Κ.Π.Δ. όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνον κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη. Συνεπώς, δεν είναι επιτρεπτή η άσκηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου όταν κατ'αυτής έχει ασκηθεί έφεση και έχει ήδη εκδοθεί απόφαση από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο (ΑΠ 1568/06, ΑΠ 78/05), η απόφαση του οποίου υπόκειται πλέον σε αναίρεση, εφόσον είναι τελειωτική της κατηγορίας, όπως είναι εκείνη που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη ή απαράδεκτη, αφού στις περιπτώσεις αυτές παρέχεται ρητά τέτοιο δικαίωμα από τις διατάξεις των άρθρων 476 § 2 και 501 § 1 Κ.Π.Δ. Στην προκειμένη υπόθεση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, κατά της ανωτέρω 3407/2006 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, ο αναιρεσείων άσκησε, καθ'ό είχε δικαίωμα, την υπ'αριθμ. 829/2006 έφεσή του, η οποία με την υπ'αριθμ. 1233/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη. Με την κρινομένη 25/2007 αίτησή του, την οποία άσκησε για λογαριασμό του, (και δυνάμει της από 26-3-07 εξουσιοδοτήσεώς του) ο δικηγόρος Θεσσαλονίκης Δημήτριος Λάζος, ο αναιρεσείων ζητάει την αναίρεση της ως άνω 3407/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, εκθέτοντας, μεταξύ άλλων, ότι "......... ο παραπάνω εντολέας του, αναιρεσειβάλει δι'αυτού, ως συνηγόρου του παραστάντος στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά τη δικάσιμο της 9-3-2006 (άρθ. 465 § 2 Κ.Π.Δ.) ενώπιον του Αρείου Πάγου την με αριθμό 3407/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος παράβασης του αδικήματος της ψευδής καταμήνυσης, της ψευδορκίας μάρτυρα και της συκοφαντικής δυσφήμησης σε ποινή φυλάκισης δέκα μηνών............επί της παραπάνω απόφασης ασκήθηκε η υπ'αριθμό 829/2006 έφεση που απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη με την υπ'αριθμ. 1233/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση και συγκεκριμένα κηρύχθηκε ένοχος........ Η ανωτέρω απόφαση που ας σημειωθεί επικυρώθηκε με την υπ'αριθμ. 1233/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης χωρίς από την πλευρά μου να προσβληθεί...... Ειδικότερα η πρωτόδικη απόφαση που επικυρώθηκε από το Εφετείο με καταδίκασε με ένα πλημμελές και μη ειδικό και εμπεριστατωμένο αιτιολογικό................ενώ το έκρινε ορθά το αποδεικτικό υλικό έπρεπε να με απαλλάξει από κάθε κατηγορία......... Συνεπώς, η απόφαση είναι αναιρετέα κατά το άρθρο 510 § 1 στοιχ. ε' (εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης) και συγκεκριμένα των περί του αδικήματος της ψευδούς καταμήνυσης, της ψευδορκίας και της συκοφαντικής δυσφημήσεως. Ο αναιρεσείων ζητεί την για τους εκτεθέντες λόγους αναίρεση της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης ...................και κηρυχθεί αθώος της πράξεως για την οποία καταδικάστηκε καθώς και κάθε άλλης πράξης..........". Ενόψει αυτών η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, αφού στρέφεται κατά αποφάσεως, που δεν υπόκειται σε αναίρεση και επομένως πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. Τέλος και στην περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι η κρινομένη αίτηση αναίρεσης στρέφεται και κατά της παραπάνω 1233/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η υπ'αριθμ. 829/2006 έφεσή του κατά της 3407/2006 πρωτόδικης απόφασης και πάλι είναι απαράδεκτη, δεδομένου ότι δεν διαλαμβάνει ούτε ένα σαφή, ορισμένο και νόμιμο λόγο αναιρέσεως για τον οποίο πλήττεται η απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, αφού με τον αναφερόμενο ως άνω λόγο αναιρέσεως, ευθέως αμφισβητείται η ορθότητα της ουσιαστικής εκτίμησης των αποδείξεων εκ μέρους του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 25/2007 αίτηση αναίρεσης του Χ1 κατά της υπ'αριθμ. 3407/2006 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. Αθήνα 28 Νοεμβρίου 2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΓεώργιος Βλάσσης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 489 παρ.1 περίπτ. γ' ΚΠοινΔ, ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά της αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου αν με αυτή καταδικάσθηκε σε φυλάκιση πάνω από τέσσερις μήνες ή σε χρηματική ποινή πάνω από χίλια πεντακόσια ευρώ. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 504 παρ.1 ΚΠοινΔ, δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως ή απόφαση, η οποία κατά το χρόνο απαγγελίας της μπορούσε να προσβληθεί με έφεση, έστω και αν, επιγενομένως, έγινε τελεσίδικη είτε γιατί παρήλθε άπρακτη η προθεσμία της εφέσεως, είτε γιατί απορρίφθηκε η ασκηθείσα έφεση ως ανυποστήρικτη. Στην τελευταία περίπτωση, με αναίρεση προσβάλλεται παραδεκτώς μόνον η απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου και μόνον για το ότι όχι ορθώς απορρίφθηκε η έφεση ως ανυποστήρικτη, αφού το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν δίκασε την ουσία της υποθέσεως. Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠοινΔ, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε κατ'αποφάσεως, κατά της οποίας δεν προβλέπτεται. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση, διώκεται η αναίρεση της 3407/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε φυλάκιση δέκα μηνών για ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία μάρτυρα και συκοφαντική δυσφήμηση. Η αίτηση αναιρέσεως αυτή είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες διατάξεις, καθόσον, όπως σ'αυτήν εκτίθεται αλλά και από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η οποία υπέκειτο σε έφεση από τον καταδικασθέντα κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα, ασκήθηκε από τον τελευταίο τέτοια έφεση, απορριφθείσα ως ανυποστήρικτη με τη 1233/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά της οποίας και μόνον θα ήταν παραδεκτή αίτηση αναιρέσεως. Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί, για τον ανωτέρω λόγο, η αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ.1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 24 Μαΐου 2007 αίτηση του Χ1, περί αναιρέσεως της 3407/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2008 Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ