ΑΠ 598/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Αναβολής αίτημα

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 598 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Αναβολής αίτημα. Περίληψη: Αιτιολογία καταδικαστικής αποφάσεως. Απαιτείται όχι μόνο για την απόφαση επί της ενοχής αλλά για κάθε παρεμπίπτουσα απόφαση, έστω και εάν αυτή απόκειται εις την κυριαρχική εξουσία του δικαστηρίου της ουσίας. Το αίτημα αναβολής, όταν απορρίπτεται, πρέπει να έχει πλήρη αιτιολογία στη σχετική απόφαση. Αναβολή κατ' άρθρο 61 ΚΠΔ. Απορρίπτει αίτημα. Δεν υπάρχει υπέρβαση εξουσίας. Απορρίπτει αίτηση αναιρέσεως. Αριθμός 598/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πρίαμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Λαλιώτη, για αναίρεση της 27295/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Σεπτεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1486/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' ιδίου Κώδικος, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε, συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε ή υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Η απαιτουμένη κατά τα άνω άρθρα του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, (η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 § 1 Δ' ΚΠΔ λόγον αναιρέσεως), εκτείνεται όχι μόνο στην απόφαση για την ενοχή την καταδικαστική, δηλαδή, ή απαλλακτική απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως εάν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή εάν η έκδοσή τους αφίεται στην διακριτική ή ανέλεγκτη, κυριαρχική εξουσία του δικαστηρίου της ουσίας. Ούτω και η παραδοχή ή μη αιτήματος αναβολής απόκειται μεν εις την κρίση του δικαστηρίου αυτού, οφείλει όμως να απαντήσει στο αίτημα τούτο και σε περίπτωση απορρίψεώς του να αιτιολογήσει ειδικώς την απόφασή του, άλλως, εάν απορρίψει το αίτημα αναβολής χωρίς την επιβαλλομένη αιτιολογία, ιδρύεται ο εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως. Περαιτέρω κατ' άρθρον 510 § 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγον αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί η υπέρβαση εξουσίας, η οποία "υπάρχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος και ιδίως α)όταν το δικαστήριο αποφάσισε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του". Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, επί της οποίας εξεδόθη η προσβαλλομένη απόφαση, ο εκπροσωπών τότε τον κατηγορούμενο- (εκκαλούντα) υπέβαλεν αίτημα αναβολής της δίκης, κατά το άρθρο 61 ΚΠΔ, εκ του ότι "κατά της υπ' αριθμ. 10387 ΠΕΕ του υποκαταστήματος ΙΚΑ Ιλίου, κατέθεσε ένσταση, η οποία συζητήθηκε την 3/11/2008 και απερρίφθη με την υπ' αριθμόν 544/2008 απόφασή του. Ακολούθως νομίμως και εμπροθέσμως κατέθεσε την από 20/1/2009 και με αριθμό καταθ. 1761/2009 προσφυγή στο Δ.Π. Αθηνών αιτούμενος την ακύρωση της ως άνω διοικητικής πράξεως. Η προσφυγή του επίκειται να προσδιοριστεί προς συζήτηση και η παρούσα δίκη έχει το αυτό αντικείμενο με την εκκρεμή δίκη ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών (η υπ' αριθμ. 10387 ΠΕΕ)". Το δικαστήριο ως άνω απέρριψε το ανωτέρω αίτημα αναβολής με την εξής αιτιολογία: "Κατά το άρθρο 61 ΚΠΔ το ποινικό δικαστήριο μπορεί να αναβάλει την ποινική δίκη μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση επί της εκκρεμούσης πολιτικής δίκης, στην οποία κρίνεται ζήτημα της αρμοδιότητάς του (του πολιτικού δικαστηρίου), το οποίο όμως έχει σχέση με την κρινόμενη υπόθεση του ποινικού δικαστηρίου. Η δυνατότητα αυτή του ποινικού δικαστηρίου δεν είναι υποχρεωτική, αλλά ανήκει στη διακριτική του ευχέρεια. Στην προκειμένη περίπτωση η πράξη που αποδίδεται στον κατηγορούμενο αφορά τη μη καταβολή εργατικών και εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών κατά το χρονικό διάστημα 1/2002 έως 12/2003, περί των οποίων συνετάγη η υπ' αριθμ. 10387 ΠΕΕ. Κατά της πράξεως αυτής η οφειλέτρια εταιρεία "...", που εκπροσωπούσε ο κατηγορούμενος, άσκησε την υπ' αριθμ. πρωτ. 2349/28-3-06 ένστασή της, η οποία απερρίφθη με την υπ' αριθ. 544/08 απόφαση της ΤΔΕ του ΙΚΑ. Κατ' αυτής η ενιστάμενη άσκησε την από 20/1/09 προσφυγή της ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία αντιλέγει για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτή, αφενός μεν για την επιβολή προσθέτων τελών και προσαυξήσεων επί του φερομένου με το κατηγορητήριο ως οφειλομένου ποσού, αφετέρου δε για τον καταλογισμό του ποσού αυτού και σε βάρος, άλλων, πλην του κατηγορουμένου, μελών του διοικητικού συμβουλίου της οφειλέτριας εταιρείας. Από το περιεχόμενο της προσφυγής αυτής, δεν προκύπτει συνάφεια της εκκρεμούσης δίκης επί της προσφυγής με την κατηγορία που αποδίδεται στον παρόντα κατηγορούμενο, αλλά και η ασαφής αναφορά που γίνεται στην προσφυγή περί αμφισβήτησης (αορίστως) του καταλογισθέντος και αναφερόμενου στο κατηγορητήριο ποσού των 153.507,71 ευρώ συνολικά, δεν κρίνεται από το παρόν Δικαστήριο ότι επιβάλλει την αναβολή της παρούσης δίκης έως το πέρας της δίκης επί της προσφυγής, το μεν διότι δεν εκτίθενται σ' αυτή (προσφυγή) λόγοι ικανοί που θα οδηγήσουν στην ευδοκίμηση της προσφυγής, το δε διότι (και κυρίως) η κατά τα άνω αναβολή θα οδηγήσει, εν όψει του χρόνου τελέσεως της πράξεως στην παραγραφή της παρούσης υποθέσεως κατά τα άρθρα 111 και 113 Π.Κ. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί το σχετικό αίτημα περί αναβολής της δίκης και να επιφυλαχθεί το Δικαστήριο για την κρίση του επί των λοιπών συναδομένων με την ουσία και την πρόοδο της δίκης ισχυρισμών του". Η αιτιολογία αυτή που διέλαβε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών στην απορριπτική του απόφαση, παρεμπίπτουσα τοιαύτη, σχετικά με το αίτημα της αναβολής, είναι η απαιτουμένη από το Σύνταγμα και τον Κ.Π.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αφού εκτίθενται σ' αυτή οι λόγοι και οι συλλογισμοί με τους οποίους κατέληξε και απέρριψε το σχετικό αίτημα. Δεν υπάρχει δε υπέρβαση εξουσίας εκ του ότι το δικαστήριο αναφέρει ότι υπάρχει στην άνω προσφυγή αόριστη αμφισβήτηση του καταλογισθέντος και αναφερομένου στο κατηγορητήριο ποσού, αφού ούτω το δικαστήριο ουδόλως απεφάσισε για υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του, το μεν διότι δεν απεφάνθη επί της ουσίας της κατηγορουμένης πράξεως, το δε διότι η άνω αναφορά έγινε προς ενίσχυση απλώς της αιτιολογίας, η οποία και χωρίς αυτήν (την αναφορά) κατ' ουδέν θα ήτο ελλιπής. Συνεπώς ο σχετικός λόγος της αναιρέσεως, ως εκτιμάται, περί ελλείψεως αιτιολογίας κατά το εν σκέλος του, της απορριπτικής του αιτήματος αναβολής αποφάσεως και περί υπερβάσεως εξουσίας κατά το έτερο σκέλος του είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 § 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 18/9/2009 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 27295/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι