Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 61 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απορρίπτεται η δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης, όταν η πρώτη απορρίφθηκε ως απαράδεκτη εκ σφάλματος του αναιρεσείοντος ως προς το έγκυρο της άσκησής της και εκπνοής σε κάθε περίπτωση της προθεσμίας άσκησης της αίτησης αναίρεσης. ΑΡΙΘΜΟΣ 61/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη Aντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Οκτωβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Χ, ο οποία παραστάθηκε στο συμβούλιο με τον πληρεξούσιο δικηγορο της Δημήτριο Αλμπανίδη περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 7626/2005 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Χανίων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 457/2008. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Βλάσσης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη με αριθμό 252/13-5-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω στο Δικαστήριο σας (σε Συμβούλιο) την από 24 Δεκεμβρίου 2007 αίτηση αναίρεσης της Χ, που ασκήθηκε από την ίδια αυτοπροσώπως με δήλωση, κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 474 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ, στη Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Αθηνών, κατά της αριθμ. 7626/2005 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων, με την οποία καταδικάσθηκε ερήμην, σε ποινή φυλακίσεως δύο
(2)μηνών, μετατραπείσα προς 4,40 ευρώ ημερησίως για ψευδή καταμήνυση και εκθέτω τα εξής: Επειδή κατά το άρθρο 514 εδ. γ' Κ.Ποιν.Δ. "δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης" ενώ κατά το προ της μεταγλωττίσεως κείμενο η διάταξη είχε ως εξής: "δευτέρα αίτησις αναιρέσεως της αυτής αποφάσεως ουδέποτε επιτρέπεται". Κατά τη μεταγλώττιση στη δημοτική, με το ΠΔ 258/1986, παρελείφθη η λέξη ουδέποτε χωρίς η διαφοροποίηση αυτή να ασκεί νομική επιρροή, αφού σε περίπτωση αμφιβολίας ισχύει το αρχικό κείμενο (άρθρο 36 παρ. 3 Ν.1406/1983), λαμβανομένου υπόψη ότι η μεταγλώττιση δεν ενείχε και εξουσία τροποποιήσεως του Κ.Ποιν.Δ. Από την ως άνω διάταξη προκύπτει ότι ο νομοθέτης προκειμένου να περιορίσει την κατ'επανάληψη άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως θέσπισε τον γενικό κανόνα της εφάπαξ ασκήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως και την απαγόρευση ασκήσεως δευτέρας αιτήσεως αναιρέσεως κατά της ίδιας απόφασης από τον ίδιο διάδικο, εφόσον η πρώτη έχει κριθεί, ανεξάρτητα από το αν εκείνη που ασκήθηκε προηγουμένως απορρίφθηκε ως αβάσιμη ή απαράδεκτη. Και είναι μεν αλήθεια, ότι το αντίστοιχο άρθρο 522 του Σχεδίου Κ.Ποιν.Δ. του έτους 1934 ρητά προέβλεπε σχετική απαγόρευση σε περίπτωση απορρίψεως προηγουμένου ενδίκου μέσου ως απαραδέκτου, όμως η ρητή αυτή απαγόρευση διαγράφηκε κατά τις συνεδριάσεις τη 10-10-1940 και 23-11-1948 της θεωρητικής Επιτροπής του Σχεδίου Κ.Ποιν.Δ. Πρέπει να σημειωθεί ότι η διαγραφή αυτή δεν επέφερε τροποποίηση στην αρχική διατύπωση, λαμβανομένου υπόψη ότι αντικατεστάθη η φράση δεν "επιτρέπεται" με την ισχύουσα φράση "ουδέποτε επιτρέπεται" με συνέπεια να θεωρείται ως υπαγόμενη στην απαγόρευση οποιαδήποτε περίπτωση απορρίψεως του προηγουμένως ασκηθέντος ενδίκου μέσου, δηλαδή, είτε ως αβάσιμο είτε ως απαράδεκτο. Στην περίπτωση αυτή ο Άρειος Πάγος δεν μπορεί πλέον να εξετάσει δεύτερη αίτηση αναίρεσης διότι διαφορετικά υπερβαίνει την εξουσία του (Ολ. ΑΠ 1/2000 ΠΧ, Ν, 118, ΑΠ 605/2006 ΠΧ, ΝΖ, 62, ΑΠ 279/2002 Ελλ. Δ/νη 43, 2002, 1501, ΑΠ 1450/1993 Ποιν.Χρ. ΜΓ, 1268). Η απαγόρευση αυτή δεν περιλαμβάνει και την περίπτωση κατά την οποία η ακυρότητα της πρώτης αίτησης αναίρεσης προέρχεται από παράλειψη δημοσίου οργάνου (ΑΠ 605/2006). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται για τον έλεγχο του παραδεκτού της αναίρεσης, με την αριθμ. 7626/2005 ανέκκλητη απόφαση (άρθρο 504 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.) του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων, που εκδόθηκε ερήμην της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης, καταδικάσθηκε αυτή σε ποινή φυλακίσεως δύο
(2)μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως. Κατά της απόφασης αυτής η αναιρεσείουσα άσκησε την από 28-3-2007 αίτηση αναίρεσης με αυτοτελές δικόγραφο αναιρέσεως απευθυνόμενο στον 'Αρειο Πάγο, το οποίο υπογράφεται από τον δικηγόρο Χανίων Γεώργιο Πισσαδάκη και κατετέθη την 29-3-2007 από το δικηγόρο αυτό στην γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοδικείου Χανίων, η οποία συνέταξε την σχετική με αριθμό 2/29-3-2007 έκθεση καταθέσεως αναιρέσεως, στην οποία αναφέρει ότι "εμφανίστηκε ο δικηγόρος Χανίων Γεώργιος Πισσαδάκης, κάτοικος Χανίων και μου κατέθεσε τη με χρονολογία 28-3-2007 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ'αριθμ. 7626/11-10-2005 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων απευθυνόμενο ενώπιον του Αρείου Πάγου". Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, με την υπ'αριθμ. 2287/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου, προεχόντως λόγω του ότι ασκήθηκε όχι με δήλωση ενώπιον της άνω γραμματέως και με σύνταξη εκθέσεως για την τοιαύτη δήλωση αλλά με αυτοτελές δικόγραφο που υπογράφεται από τον δικηγόρο Χανίων Γ. Πισσαδάκη και κατετέθη στην ανωτέρω γραμματέα. Στη συνέχεια η αναιρεσείουσα άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και για να δικαιολογήσει το παραδεκτό της άσκησής της αναφέρει ότι ναι μεν με την απόφαση 2287/2007 του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε η προηγούμενη, από 29-3-2007 αίτησή της για την αναίρεση της αριθμ. 7626/2005 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων, διότι δεν τηρήθηκε ο τύπος που ορίζει το άρθρο 474 Κ.Ποιν.Δ., πλην όμως ότι δικαιούται στην άσκηση της δεύτερης αίτησης αναίρεσης διότι δεν έχει παρέλθει εισέτι η νόμιμη προθεσμία άσκησής της. Όμως η απόρριψη της ασκηθείσης πρώτης αίτησης αναίρεσης της, ως απαράδεκτης, δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα της γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοδικείου Χανίων, στην οποία κατέθεσε το αυτοτελές δικόγραφο αναιρέσεως της, που απευθυνόταν στον 'Αρειο Πάγο, ώστε η νέα αίτηση της αναίρεσης κατά της αυτής αποφάσεως να μη θεωρείται δεύτερη στην περίπτωση που ασκήθηκε μέσα στην προθεσμία των κατά το άρθρο 473 παρ. 1,2 και 3 Κ.Ποιν.Δ. προθεσμιών, αλλά οφείλεται αποκλειστικά σε δική της υπαιτιότητα (ΑΠ 650/2006 ΠΧ, ΝΖ, 62). Επομένως, η κρινόμενη αναίρεση, ως δεύτερη κατά της ίδιας αποφάσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, να επιβληθούν δε στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.). Για τους λόγους αυτούςΠροτείνω: 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αριθμ. 236/27-12-2007 αίτηση αναίρεσης της Χ, κατά της αριθμ. 7626/2005 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων. Και 2) Να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 5 Μαΐου 2008Η Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΕυτέρπη Κουτζαμάνη Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο της αναιρεσείουσας, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 514 εδ.γ' ΚΠΔ, η οποία ορίζει ότι "δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης", προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης από τον ίδιο διάδικο, ανεξάρτητα από το αν εκείνη που ασκήθηκε προηγουμένως απορρίφθηκε ως αβάσιμη ή απαράδεκτη (Ολ.ΑΠ 1/2000). Η απαγόρευση αυτή δεν περιλαμβάνει και την περίπτωση κατά την οποία η ακυρότητα της πρώτης αίτησης αναίρεσης περιέρχεται από παράλειψη δημοσίου οργάνου, όπως είναι ο κατά το άρθρο 474 παρ.1 του ίδιου Κώδικα δικαστικός γραμματέας, ενώπιον του οποίου πρέπει να συνταχθεί η κατά νόμο έκθεση, η οποία υπαγορεύεται από τον τελευταίο και τον αιτούντα, ο οποίος απεκδύεται πάσης περαιτέρω ενέργειας. Στην περίπτωση αυτή η νέα αίτηση αναίρεσης κατά της αυτής απόφασης δεν θεωρείται δεύτερη, κατά την έννοια του άρθρου 514 ΚΠΔ, αν όμως ασκήθηκε μετά την πάροδο των κατά το άρθρο 473 παρ.1,2 και 3 του ίδιου Κώδικα προθεσμιών και γίνεται επίκληση ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, για να θεωρηθεί η νέα αυτή αίτηση αναίρεσης εμπρόθεσμη, πρέπει να έχει ασκηθεί προς της παρόδου των ως άνω προθεσμιών από τότε που έπαυσε η ανωτέρω βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, αφού από τη στιγμή της λήξης της αρχίζει νέα προθεσμία. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται για τον έλεγχο του παραδεκτού της αναίρεσης, με την υπ'αριθμ. 7626/2005 ανέκκλητη απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων, που εκδόθηκε ερήμην της κατηγορουμένης-αναιρεσείουσας, αυτή καταδικάσθηκε για το έγκλημα της ψευδούς καταμήνυσης σε ποινή φυλάκισης δύο
(2)μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική ποινή προς 4,40 ευρώ ημερησίως. Κατά της απόφασης αυτής η αναιρεσείουσα άσκησε για πρώτη φορά την από 28-3-2007 αίτηση αναίρεσης, που απευθυνόταν στον 'Αρειο Πάγο και υπογραφόταν μόνο από το δικηγόρο Χανίων Γεώργιο Πισσαδάκη, κατατέθηκε δε το εν λόγω δικόγραφο στις 29-3-2007 από τον προαναφερόμενο δικηγόρο στη γραμματεία του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοδικείου Χανίων, συντάχθηκε η σχετική υπ'αριθμ. 2/29-3-2007 έκθεση κατάθεσης αναίρεσης. Η ως άνω αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε προεχόντως ως απαράδεκτη, λόγω του προαναφερόμενου τρίτου άσκησής της, με την υπ'αριθμ. 2287/2007 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, η εν λόγω δε απόρριψη της αίτησης αυτής είναι πρόδηλο ότι δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα της γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοδικείου Χανίων. Στη συνέχεια η αναιρεσείουσα άσκησε την κρινόμενη από 27-12-2007 αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων. Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι δεύτερη κατά της ίδιας απόφασης και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού η πρώτη απορρίφθηκε ομοίως ως απαράδεκτη από αποκλειστική υπαιτιότητα της αναιρεσείουσας και του πληρεξουσίου της τότε δικηγόρου. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι ως άνω διατυπώσεις από τον 'Ελληνα νομοθέτη του ΚΠΔ για το παραδεκτό της άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης δεν παραβιάζουν το άρθρο 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ και τα άρθρα 20 παρ. 1 και 25 παρ.1 εδ.β' του Συντάγματος (Ολ.ΑΠ 2/2008). Γι'αυτό όσα περί του αντιθέτου ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα με το υπόμνημά της είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Τέλος πρέπει να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 27-12-2007 αίτηση της Χ, για αναίρεση της υπ'αριθμ. 7626/2005 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στ δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Δεκεμβρίου 2008 Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2009. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ