Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 612 / 2018 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα Απορρίπτει αναίρεση. Περίληψη: Η μη αναγραφή όλων των ονομάτων των αναιρεσιβλήτων στο αναιρετήριο , εφόσον δεν γεννάται αμφιβολία περί της ταυτότητας αυτών, δεν επάγεται ακυρότητα του δικογράφου. Ερημοδικία μερικών αναιρεσιβλήτων. Αόριστος ο λόγος αναίρεσης από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αφού δεν εκτίθενται σ' αυτόν οι παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, αν δηλαδή η έφεση έγινε δεκτή ή απορρίφθηκε για τυπικούς λόγους ή κατ' ουσίαν ούτε το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου. Απορρίπτει αναίρεση. Αριθμός 612/2018 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Β2' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Απόστολο Παπαγεωργίου - Εισηγητή, Γεώργιο Μιχολιά, Θεόδωρο Τζανάκη και Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αρεοπαγίτες. Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 16 Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ: Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ με την επωνυμία "Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ιωάννα Μαραγκού, η οποία δήλωσε ότι διορθώνει την αίτηση αναίρεσης στο σημείο που αναφέρει την επίδοση της εφετειακής απόφασης και κατέθεσε προτάσεις. Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Ι., 2) Μ. Β., 3) … και 142)Π. Λ., κατοίκων όλων …. Οι 1η, 3η, 7η, 9η, 19η, 20η, 22η, 45ος, 60η, 83η, 90η, 95ος, 135η και 136ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Σωτηρακόπουλο, που κατάθεσε προτάσεις. Η 44η εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αγαθή Μεταξά, η οποία ανακάλεσε την από 15-1-2018 δήλωσή της κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., παραστάθηκε αυτοπροσώπως και κατέθεσε προτάσεις. Οι λοιποί δεν παραστάθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 30-10-2012 (με αριθμούς κατάθεσης 6261/2012, 6262/2012 και 6263/2012) αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1200/2013 και 1849/2013 διορθωτική αυτής του ίδιου Δικαστηρίου και 1537/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την από 20-4-2017 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 1 Με την από 20-4-2017 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 1537/2015 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατόπιν έφεσης του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ κατά της 1200/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δικάζοντας κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών, δέχθηκε εν μέρει κατ' ουσίαν τις συνεκδικαζόμενες τρεις αγωγές, με τις οποίες οι ενάγοντες - αναιρεσίβλητοι ζητούσαν να υποχρεωθεί το εναγόμενο ΝΠΔΔ, στο οποίο εργάζονταν με συμβάσεις έργου ή εξαρτημένης εργασίας, να τους καταβάλει τα αναφερόμενα ποσά για οφειλόμενα επιδόματα εορτών και αδείας και "κατ' αποκοπή έξοδα κίνησης" για το αναφερόμενο χρονικό διάστημα. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού έγινε τυπικά δεκτή η έφεση, απορρίφθηκε στη συνέχεια αυτή κατ' ουσίαν. Η αίτηση παραδεκτά έρχεται προς συζήτηση με κλήση των αναιρεσιβλήτων.
- Καίτοι, κατά το άρθρο 566 ΚΠολΔ το έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει τα κατά τα άρθρα 118 έως 120 απαιτούμενα στοιχεία, κατά δε τα άρθρα 118 και 119 του ίδιου Κώδικα το στο Δικαστήριο υποβαλλόμενο δικόγραφο πρέπει να περιέχει, εκτός άλλων και το όνομα, επώνυμο και πατρώνυμο των διαδίκων και ακριβή καθορισμό της διεύθυνσης αυτών, σε τρόπο ώστε να μη γεννάται αμφιβολία περί της ταυτότητας αυτών, η παράλειψη ή η εσφαλμένη αναγραφή κάποιου εκ των στοιχείων αυτών, εφόσον δεν δημιουργείται εντεύθεν αμφιβολία για την ταυτότητα του διαδίκου, δεν επάγεται ακυρότητα του δικογράφου (ΑΠ 415/2016, ΑΠ 1767/1983). Επομένως, η παράλειψη του αναιρεσείοντος να αναγράψει στο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης τα ονόματα των λοιπών, πλην της πρώτης, αναιρεσιβλήτων, αρκεσθέντος μετά το όνομα του πρώτου να αναγράψει κ.λ.π., και των οποίων όμως τα ονόματα αναγράφονται στην από 20-4-2017 έκθεση κατάθεσης του δικογράφου της αναίρεσης, εφόσον από το καθόλου περιεχόμενο του δικογράφου ουδεμία αμφιβολία γεννάται περί της ταυτότητος των αναιρεσιβλήτων, δεν επάγεται ακυρότητα του δικογράφου και συνακόλουθα απαράδεκτο της αίτησης αναίρεσης.
- Από τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.1 και 2 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν εκείνος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ο ίδιος ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος στη συζήτηση της αναίρεσης με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος χωρεί στη συζήτηση της υπόθεσης, σαν να ήταν αυτός παρών, υπό την επιφύλαξη του ότι η από αυτόν επίσπευση της συζήτησης είχε λάβει χώρα εγκύρως. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 94 παρ.1 του ΚΠολΔ στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά το άρθρο 96 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 63 του Ν.4509/2017, η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή εδικά, για τις εργατικές διαφορές η πληρεξουσιότητα μπορεί να δίνεται με ιδιωτικό έγγραφο, το οποίο φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του διαδίκου από Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών ή οποιαδήποτε άλλη δημόσια ή δημοτική αρχή, ενώ κατά το άρθρο 104 του ίδιου Κώδικα για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει η πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο, απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. Τέλος, το δικαστήριο εξετάζει και αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της. Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων και εκείνης του ως άνω άρθρου 576 παρ. 1 του ΚΠολΔ που καθιερώνει την αρχή ότι για τη συζήτηση της υπόθεσης στον Άρειο Πάγο πρέπει να έχουν κλητευθεί από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση όλοι οι διάδικοι (Ολ.ΑΠ 39/2005), προκύπτει ότι, εάν εκείνος που επισπεύδει τη συζήτηση απουσιάζει ή παρίσταται αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, αυτός θεωρείται δικονομικά απών και κηρύσσεται άκυρη η κλήση αυτού με την οποία εμφανίζεται ως επιμελούμενος τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μην χωρεί εφαρμογή της τελευταίας διάταξης για συζήτηση της υπόθεσης από τον Άρειο Πάγο σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (Ολ.ΑΠ 39/2005, Ολ.ΑΠ 9/2003, Ολ.ΑΠ 9/1992). Στην περίπτωση αυτή, εάν δεν προκύπτει άλλοθεν κλήτευση του απολιπομένου ή μη προσηκόντως παρισταμένου διαδίκου, η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς αυτόν (ΑΠ 1374/2017, ΑΠ 526/2016, ΑΠ 1622/2013, ΑΠ 453/2011, ΑΠ 340/2011). Τις κλητεύσεις επικαλείται και αποδεικνύει ο παριστάμενος διάδικος. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.3 εδ. β του ιδίου Κώδικα, όπως το εδάφιο αυτό προστέθηκε με το άρθρο 62 του Ν. 4139/2013, σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς. Στη προκειμένη περίπτωση, η επίσπευση της συζήτησης της ένδικης από 20-4-2017 αίτηση αναίρεσης του άνω ΝΠΔΔ κατά της 1537/2015 απόφασης του Εφετείου Αθηνών για την δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας (16-1-2018), έλαβε χώρα με επιμέλεια όλων των αναιρεσιβλήτων, εκατόν σαράντα δύο
(142)τον αριθμό, όπως προκύπτει από την 2845 Δ/ 27-10-2017 έκθεση επίδοσης αυτών με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την ανωτέρω ορισθείσα δικάσιμο της 16-1- 2018 προς το αναιρεσείον ΝΠΔΔ, την οποία συνέταξε ο δικαστικός επιμελητής στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ν. Γ. και επικαλούνται με τις προτάσεις των και προσκομίζουν οι κατά τη συζήτηση παριστάμενοι αναιρεσίβλητοι. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης εκπροσωπήθηκαν, α) οι αναιρεσίβλητοι με αριθμούς 1, 3, 7, 9, 19, 20, 22, 45, 60, 83, 90, 95, 135 και 136 από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Σωτηρακόπουλο και β) η αναιρεσίβλητη με αριθμό 44 από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αγαθή Μεταξά, ενώ οι υπόλοιποι αναιρεσίβλητοι δεν εκπροσωπήθηκαν ούτε παρέστησαν. Ούτε επίσης προκύπτει η εκ μέρους του αντιδίκου τους ΝΠΔΔ κλήτευση των τελευταίων, προκειμένου να παραστούν αυτοί κατά την εκδίκαση της ένδικης αίτησης αναίρεσης κατά την ορισθείσα κατά τα άνω δικάσιμο. Επομένως, εφόσον οι τελευταίοι αναιρεσίβλητοι δεν επέσπευσαν νομίμως τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, ούτε κλητεύθηκαν νομίμως, πρέπει να χωρισθεί η υπόθεση ως προς αυτούς, οι οποίοι συνδέονται με σχέση απλής ομοδικίας με τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως προς αυτούς, ενώ για τους παρισταμένους προσηκόντως λοιπούς πρώτους αναιρεσιβλήτους, πρέπει ο Άρειος Πάγος να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης. Η αίτηση ως προς τους παραπάνω ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 και 144 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 ΚΠολΔ).
- Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ 1 και 577 παρ 3 του ΚΠολΔ στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση. Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφ` όσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υπόθεσης, η ελάσσων πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, εάν δε απέρριψε την αγωγή ή γενικώς τον ισχυρισμό ως μη νόμιμο το περιεχόμενο της αγωγής ή του ισχυρισμού, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δεν δύναται να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ΟλΑΠ 32/1996, ΑΠ 415/2016, ΑΠ 967/2015 ΑΠ 1704/2014). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείου η από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια της παραβιάσεως κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Συγκεκριμένα εκτίθεται στο αναιρετήριο ότι επί εφέσεως που άσκησε το αναιρεσείον κατά της πρωτόδικης 1200/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εκδόθηκε η προσβαλλομένη 1537/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Περαιτέρω ως προς τον λόγο αναίρεσης εκτίθενται τα εξής: << Ήδη σήμερα, με την παρούσα αίτησή μας αναιρέσεως προσβάλλουμε την απόφαση αυτή του Εφετείου Αθηνών προβάλλοντας ως λόγο την παραβίαση άρθρου κανόνα δικαίου και συγκεκριμένα την παραβίαση του άρθρου 103 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος καθώς και του άρθρου 21 του ν.2190/1994 για τους παρακάτω νόμιμούς, βάσιμους και αληθείς λόγους: Οι διατάξεις του άρθρου 103 του Συντάγματος ορίζουν τα εξής: Κανένας δεν μπορεί να διορισθεί υπάλληλος σε οργανική θέση που δεν είναι νομοθετημένη. Εξαιρέσεις μπορεί να προβλέπονται με ειδικό νόμο για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες με προσωπικό που προσλαμβάνεται για ορισμένη χρονική περίοδο με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Επιπλέον στο ίδιο άρθρο με την παρ. 7 που προστέθηκε προβλέπεται ότι η πρόσληψη υπαλλήλων στο Δημόσιο τομέα γίνεται είτε με διαγωνισμό είτε με επιλογή σύμφωνα με προκαθορισμένα αντικειμενικά κριτήρια και υπάγεται στο έλεγχο Ανεξάρτητης Αρχής. Έτσι με την αναθεώρηση του άρθρου 103 επιβλήθηκε στο κοινό νομοθέτη και στην διοίκηση αυστηρούς όρους σχετικά με την πρόσληψη προσωπικού για την κάλυψη λειτουργικών αναγκών του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι με την αρχική αγωγή τους προέβαλαν τον ψευδή ισχυρισμό ότι προσελήφθησαν από τον ως άνω Οργανισμό με διαδοχικές συμβάσεις εργασίας και εξ αυτού προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και εξ αυτού του λόγου θα έπρεπε να μετατραπεί η σχέση εργασίας τους σε ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Όπως ήδη προελέχθη αυτό αντίκειται στο άρθρο 103 του Συντάγματος και για τους λόγους αυτούς ο ισχυρισμός τους αυτός θα πρέπει να απορριφθεί. Εκ του λόγου αυτού παρανόμως αιτούνται τυχόν διαφορές μισθολογικού χαρακτήρα καθώς ως συμβασιούχοι έργου δεν δικαιούνται τις ίδιες παροχές με τους λοιπούς εργαζομένους τους δημοσίου τομέα. Το αίτημά τους αυτό θα πρέπει να απορριφθεί καθώς στηρίζεται σε παράνομο ισχυρισμό ότι θα έπρεπε να έχουν τις ίδιες αποδοχές με τους λοιπούς εργαζομένους του Δημοσίου καθώς ο συγκεκριμένος ισχυρισμός τους έχει απορριφθεί ήδη με σειρά πρωτόδικων αποφάσεων και καθώς δεν έχει κριθεί ότι νομίμως προβάλουν τον ισχυρισμό ότι θα έπρεπε να έχουν τις απολαβές υπαλλήλων ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, αφού, όπως προελέχθη, δεν τους έχει επιδικασθεί το συγκεκριμένο δικαίωμα καθώς αντίκειται στο 103 του Συντάγματος. Επειδή ασκούμε νομίμως την παρούσα αναίρεσή μας κατόπιν της αποφάσεως της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΟΠΑΝΔΑ, κι εμπροθέσμως .... Επειδή η παρούσα αναίρεσή μας στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 21 του Κώδικα νόμων Περί δικών του Δημοσίου, 276 παρ. 1 του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα και 53 παρ. 4 του ΠΔ Ι8/
- Για τους λόγους αυτούς ΖΗΤΟΥΜΕ .Να γίνει δεκτή η παρούσα αίτησή μας αναιρέσεως. Να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση υπ' αριθμόν 1537/2015 του Εφετείου Αθηνών>>. Με αυτό το περιεχόμενο ο μοναδικός αυτός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος ως αόριστος και συνακόλουθα απορριπτέος, αφού δεν εκτίθενται σ' αυτόν οι παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, αν δηλαδή η έφεση έγινε δεκτή ή απορρίφθηκε για τυπικούς λόγους ή κατ' ουσίαν ούτε το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθεί το αναιρεσείον ΝΠΔΔ, ως ηττηθέν, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων μειωμένα στο ήμισυ, σύμφωνα με τα άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ και 281 του ν. 3463/2006 (Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Διατάσσει τον χωρισμό της υπόθεσης ως προς τους με αριθμούς 2, 4, 5, 6, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 21, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 91, 92, 93, 94, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 137, 138, 139, 140, 141 και 142 αναιρεσιβλήτους. Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς αυτούς. Απορρίπτει την από 20-4-2017 αίτηση αναίρεσης της 1537/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τους λοιπούς παρισταμένους με αριθμούς 1, 3, 7, 9, 19, 20, 22, 44, 45, 60, 83, 90, 95, 135 και 136 αναιρεσιβλήτους. Καταδικάζει το αναιρεσείον στο ήμισυ των δικαστικών εξόδων των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, που ορίζει σε οκτακόσια πενήντα
(850)ευρώ για το κάθε διάδικο μέρος, που παρέστη με χωριστό δικηγόρο. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Φεβρουαρίου
- ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Μαρτίου
- Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ