ΑΠ 620/2009 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 620 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόρριψη αίτησης αναίρεσης λόγω του ότι δεν περιέχει τουλάχιστον ένα ορισμένο λόγο αναίρεσης. ΑΡΙΘΜΟΣ 620/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πρίαμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 81/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης. Το Πενταμελές Εφετείο Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Μαΐου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1016/2008. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη, με αριθμό 437/19-9-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω υπό την κρίση του Υμετέρου Συμβουλίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των αρ. 32 § § 1+4, 138 § 2β, 476 § 1, 513 § ια Κ.Π.Δ. την προκειμένη ποινική δικογραφία και εκθέτω τα ακόλουθα: Ι) Το Β' Πενταμελές Εφετείο Κρήτης με την υπ'αρ. 81/2008 απόφαση που κατεχωρήθη καθαρογραμμένη (αρ. 473 § 3 Κ.Π.Δ.) στο ειδικό βιβλίο την 19-5-2008, κατεδίκασε τον κατηγορούμενο ... σε ποινή φυλακίσεως 3 ετών για διακεκριμένη περίπτωση κλοπής. ΙΙ) Την 9-5-2008 ο ανωτέρω κατηγορούμενος ενεφανίσθη ενώπιον του Δ/ντή της Φυλακής ... και εδήλωσε ότι ασκεί αναίρεση κατά της ανωτέρω αποφάσεως συνταχθείσας της υπ'αριθ. 2/2008 εκθέσεως. Ο λόγος που επικαλείται είναι ότι: "δεν εξετιμήθησαν οι λόγοι της εφέσεως με αποτέλεσμα να του επιβληθεί η παραπάνω αναγραφόμενη ποινή. Η αναίρεση είναι εμπρόθεσμη σύμφωνα με την διάταξη του αρ. 473 § 1 Κ.Π.Δ. και ασκήθηκε αρμοδίως. ΙΙΙ) Από τις διατάξεις των άρθρων 474 § 2, 476 § 1, (όπως αντικατεστάθη με αρ. 2 § 1β Ν.2408/1996) και αρ. 485 § 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι στην έκθεση, με την οποία ασκείται το ένδικο μέσο της αναιρέσεως κατά βουλεύματος, πρέπει να περιέχονται αναγκαίως, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο, διότι, αν δεν περιέχεται ένας τουλάχιστον λόγος σαφής και ορισμένος, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται στο σύνολό της, ως απαράδεκτη. Για να είναι δε σαφής και ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, δεν αρκεί η απλή επίκλησή του στο αναιρετήριο, αλλά προσαπαιτείται συγκεκριμένη μνεία των νομικών πλημμελειών σε σχέση με αυτόν. Ειδικότερα, ως προς τον από το αρ. 484 § ιδ' προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως της ελλείψεως από το βούλευμα της απαιτουμένης, σύμφωνα με τα άρθρα 93 § 3 Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ., ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, για να είναι ο λόγος αυτός σαφής, ορισμένος και εντεύθεν παραδεκτός, πρέπει α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνει με την αίτηση αναιρέσεως την ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της προσβαλλομένης αποφάσεως στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση και β) αν υπάρχει αιτιολογία αλλά αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται επί πλέον σε τί συνίσταται η έλλειψη αυτή αναφορικά με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως (ΑΠ 1350/2004 Π.Δ/σύνη, 2004/1339, Α. Καρρά Ποινικό Δικον. Δίκαιο έκδοση 2006 σελ. 884 παράγραφος 821, σελ. 886-889). Δεν ιδρύει όμως λόγον αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων καθόσον στην περίπτωση αυτή πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (Α.Π. 1882/94 Π. Χρ. 1925/214, Α.Π. 2020/2005 Π. Δ/σύνη 2006/532). ΙV) Στην υπό κρίση περίπτωση ο αναιρεσείων δεν προβάλλει σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως και συνεπώς η υπό κρίση αίτηση είναι απαράδεκτη. V) Κατ' ακολουθία των ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως θα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (αρ. 476 § 1 Κ.Π.Δ.) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. VI) Για τους λόγους αυτούς Προτείνω 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αρ. 2/2008 (ασκηθείσα ενώπιον του Δ/ντή Φυλακής ...) αίτηση αναιρέσεως του ... κατά της υπ'αρ. 81/2008 αποφάσεως του Β' Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης. 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος. Αθήνα 27 Ιουνίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 2 ΚΠΔ "στην έκθεση (ασκήσεως του ενδίκου μέσου), πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο". Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 462 του ιδίου Κώδικα, προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως είναι να περιέχεται σε αυτή ισχυρός λόγος αναιρέσεως εκ των διαλαμβανομένων περιοριστικώς στο άρθρο 510 του ιδίου Κώδικα. Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός πρέπει να είναι διατυπωμένος κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, διότι διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ. Έτσι, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 474, 509 και 510 ΚΠΔ, η έκθεση αναιρέσεως που δεν περιέχει κάποιο συγκεκριμένο λόγο κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με στοιχεία που περιέχονται σε ξεχωριστή αίτηση, δήλωση ή υπόμνημα, εκτός εάν με το περιεχόμενο της αιτήσεως που κατήρτισε ο αναιρεσείων και υπογράφεται από αυτόν και τον συντάξαντα την έκθεση αρμόδιο υπάλληλο, δηλώθηκε ότι τούτο αποτελεί ενιαίο σύνολο με την έκθεση αναιρέσεως και περιέχονται σ' αυτό παραδεκτοί λόγοι αναιρέσεως, οπότε δεν ανακύπτει ζήτημα απαράδεκτης αναφοράς της εκθέσεως στην αίτηση, αφού πρόκειται για ενσωμάτωση της αιτήσεως στο αναιρετήριο και συγκράτηση έτσι ενιαίου δικογράφου. Στην υπό κρίση υπόθεση ο αναιρεσείων ..., με την ενώπιον του Διευθυντή της Κλειστής Φυλακής ... συνταγείσα υπ' αριθμ. 2/2008 έκθεση ζητεί την αναίρεση της υπ' αριθμ. 81/17-4-2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης, που εκδόθηκε τη 17-4-2008 με την παρουσία του αναιρεσείοντος και καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο τη 19-5-2008, προβάλλοντας ως λόγο "δεν εκτιμήθηκαν οι λόγοι της εφέσεως με αποτέλεσμα να του επιβληθεί η παραπάνω αναγραφόμενη ποινή" (φυλάκιση τριών ετών). Είναι σαφές ότι στην ως άνω, κατ' άρθρο 476 ΚΠΔ, συνταχθείσα εμπρόθεσμα έκθεση δεν διατυπώθηκε κάποιος αναιρετικός λόγος, διατυπωμένος κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, που δεν αποτελεί οπωσδήποτε ο προβαλλόμενος αορίστως περί εσφαλμένης εκτίμησης των λόγων της εφέσεως από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, ως μη περιέχουσα κανένα από τους περιοριστικώς αναφερόμενους λόγους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, μετά και την ειδοποίηση και μη εμφάνιση στο Συμβούλιο τούτο του αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά τη σχετική επί του φακέλλου επισημείωση του αρμοδίου γραμματέα), και να καταδικαστεί ο τελευταίος στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 9 Μαΐου 2008 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 81/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι