ΑΠ 620/2014 — Αποδείξεων εκτίμηση

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 620 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα Αποδείξεων εκτίμηση. Περίληψη: Λόγοι αναίρεσης από τους αριθμούς 11 περ. γ’ και 20 άρθρου 559 ΚΠολΔ. Πότε οι λόγοι αυτοί ιδρύονται. Αριθμός 620/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Γ' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ: Του αναιρεσείοντος: Σ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ποντικάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Της αναιρεσίβλητης: Ε. συζ. Ε. Β., το γένος Μ. Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Βεργανελάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13/11/1997 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 67/2000 μη οριστική, 126/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 206/2010 οριστική του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 24/2/2012 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης ανέγνωσε την από 18/11/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της απόδοσης από το δικαστήριο της ουσίας σε αποδεικτικό, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 ΚΠολΔ, έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα. Τέτοια, όμως, έγγραφα δεν είναι τα περιέχοντα τις γνωμοδοτήσεις των εχόντων ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης ή τη γνώμη των πραγματογνωμόνων, των οποίων (εγγράφων) το περιεχόμενο εκτιμά ανελέγκτως και ελευθέρως το δικαστήριο (ΑΠ 792/1993 Ελλ Δνη 36.113, 114). Ούτε περιλαμβάνει την περίπτωση που το δικαστήριο, από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένα, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο που θεώρησε ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ). Πρέπει δε την παραπάνω επιζήμια κρίση του για τον αναιρεσείοντα να σχημάτισε το δικαστήριο αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο που φέρεται ως παραμορφωμένο, προϋπόθεση η οποία δεν συντρέχει, όταν το εν λόγω έγγραφο εκτιμήθηκε μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρεται η σημασία του σε σχέση με το πόρισμα για την αλήθεια ή αναλήθεια του γεγονότος που αποδείχθηκε, γιατί στην τελευταία αυτή περίπτωση δεν είναι δυνατή η εξακρίβωση της ιδιαίτερης αποδεικτικής σημασίας του. Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης, ο αναιρεσείων ψέγεται την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο - που δέχτηκε την ένδικη, από 13.11.1997, διεκδικητική αγωγή της αναιρεσίβλητης ως βάσιμη και κατ' ουσίαν, αναγνωρίζοντας αυτήν κυρία δύο επίδικων τμημάτων ακινήτου, εμβαδού 2085 και 265,26 τ.μ., αντίστοιχα, και υποχρεώνοντας τον αναιρεσείοντα (εναγόμενο), που τα είχε καταλάβει παράνομα τα έτη 1981 και 1991, αντίστοιχα, και έκτοτε τα κατέχει, να της τα αποδώσει - με το να δεχθεί, α)ότι το ακίνητο της αναιρεσίβλητης, το οποίο έχει προέλθει από διανομή δυνάμει του .../1927 διανεμητηρίου συμβολαίου του άλλοτε συμβολαιογράφου Χανίων Μάρακα, είναι - όχι 1,7 στρέμματα, αλλά - 17.300 τ.μ. "επειδή συνέταξε ένα τοπογραφικό νέο ολίγες ημέρες πριν την έγερση της αγωγής και ετοπογράφησε ως δικά της 17.300 τ.μ.", και ότι "η ιδιοκτησία του αναιρεσείοντος συνορεύει με την ιδιοκτησία της αναιρεσίβλητης, αφού στηρίχθηκε στο τοπογραφικό διάγραμμα της μηχανικού που συντάχθηκε στις 10.11.1997, δηλαδή 70 χρόνια μετά το έτος 1927", ενώ, με βάση τη διανομή, "όλη η οικογένεια Κ. στη θέση "Ρίζα" έλαβε στο μερίδιό της πέντε στρέμματα και ακολούθως η αναιρεσίβλητη το 1/3 του όλου ακινήτου των πέντε στρεμμάτων", στο διανεμητήριο δε συμβόλαιο "ουδόλως αναφέρεται ως όριο της ιδιοκτησίας αυτής (των πέντε στρεμμάτων) η ιδιοκτησία του δικαιοπαρόχου του αναιρεσείοντος", β) και περαιτέρω, ότι "οι δικαιοπάροχοι του αναιρεσείοντος του πώλησαν το 230 κληροτεμάχιο, ενώ στο .../1962 συμβόλαιο του άλλοτε συμβολαιογράφου Χανίων Αν. Τσόντου ουδόλως αναφέρεται ότι το πωλούμενο είναι τμήμα ή ολόκληρο το κληροτεμάχιο 230 της περιοχής" και γ) Τέλος ότι "εντός των επίδικων τμημάτων υπήρχε ασβεστοκάμινο, ελαιόδεντρα και χαρουπιές και ότι με την ύπαρξη αυτών των δέντρων και του ασβεστοκαμίνου η αναιρεσίβλητη και οι δικαιοπάροχοί της ασκούσαν διακατοχικές πράξεις στα επίδικα πράγματα, ενώ ουδόλως αναφέρεται στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης ή στο τοπογραφικό διάγραμμα που συνέταξε ο πραγματογνώμονας Δ. Κ., ότι εντός των επίδικων τμημάτων υπήρχε ασβεστοκάμινο, ελαιόδενδρα και χαρουπόδεντρα", παραμόρφωσε το περιεχόμενο των προμνημονευόμενων εγγράφων. Ο αναιρετικός αυτός λόγος, καθ' όσον αναφέρεται σε παραμόρφωση του περιεχομένου της άνω "έκθεσης πραγματογνωμοσύνης" είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί. Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος του που αναφέρεται στην παραμόρφωση των με αριθμούς .../1927 και .../1962 συμβολαίων των συμβολαιογράφων Χανίων Μάρακα και Αντ. Τσόντου, αντίστοιχα, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος και διότι με αυτόν δεν αποδίδεται διαγνωστικό σφάλμα ως προς το αληθινό περιεχόμενο των πιο πάνω εγγράφων, δηλαδή λάθος κατά την ανάγνωση, αλλά σφάλμα ως προς την εκτίμηση του περιεχομένου τους. Σε κάθε, πάντως, περίπτωση, ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, εφόσον το Εφετείο στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα σε περισσότερα αποδεικτικά μέσα, δηλαδή στις "ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάστηκαν ενώπιον της Εισηγήτριας - Δικαστή ... στην από 8.1.2004 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 3/2004 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα Δ. Κ. αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού ... και στα έγγραφα που νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και α) φωτογραφίες η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε, β) η από 17.1.2005 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου 2/2005 συμπληρωματική έκθεση πραγματογνωμοσύνης του ίδιου ανωτέρω πραγματογνώμονα, η οποία διεξήχθη χωρίς να ζητηθούν οι προϋποθέσεις είτε του άρθρου 384 ΚΠολΔ ... είτε του άρθρου 388 ίδιου Κώδικα ... και επομένως θεωρείται απλή γνωμοδότηση συνταχθείσα από πρόσωπο που έχει ειδικές γνώσεις επιστήμης κατά το άρθρο 390 ΚΠολΔ, γ)η από 12.1.2005 τεχνική έκθεση του νομίμως διορισθέντος τεχνικού συμβούλου του εκκαλούντος (αναιρεσείοντος) Ν. Π. αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού και δ)η από 20.2.2008 έκθεση του γεωπόνου Γ. Γ., και όχι αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στα προμνημονευόμενα έγγραφα. ΙΙ. Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11 περ.γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους. Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου και χωρίς διάκριση από ποιά αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, προβάλλεται από τον αναιρεσείοντα η από τον αριθμό 11 περ.γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στην κρίση του περί της ουσιαστικής βασιμότητας της ένδικης - από 13.11.1997 - αναγνωριστικής κυριότητας και διεκδικητικής τμημάτων ακινήτου αγωγής της αναιρεσίβλητης, δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις τα με αριθμούς 21/1981 και 22/1981 πρακτικά του Ειρηνοδικείου Χανίων, που επικαλέστηκε και προσκόμισε ενώπιόν του, με τις προτάσεις του της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προς απόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού του ότι τα επίδικα τμήματα ακινήτου ανήκουν σ' αυτόν κατά κυριότητα και συγκεκριμένα ότι το "νέμεται και το κατέχει από του έτους 1962 και ότι από τότε αλλά και ανέκαθεν το δυτικό όριο της ιδιοκτησίας του ήταν το δρομάκι που υπήρχε στη δυτική πλευρά του επιδίκου". Ο ερευνώμενος αυτός αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, αφού, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά που έγιναν δεκτά από το πιο πάνω Δικαστήριο ως αποδεικνυόμενα αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων αποδείχθηκαν, μεταξύ άλλων και "από τα έγγραφα, που νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι" σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι στο αιτιολογικό της απόφασης δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο από το οποίο να μπορεί να δημιουργηθεί αμφιβολία για το αν το Εφετείο έλαβε υπόψη του και τα παραπάνω έγγραφα, δεν καταλείπεται καμιά αμφιβολία, ότι το εν λόγω Δικαστήριο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ως προς τους κρίσιμους ισχυρισμούς των διαδίκων, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα έγγραφα αυτά, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία ή χωριστή αξιολόγηση του καθενός. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 24.2.2012 αίτηση του Σ. Κ. του Σ. για αναίρεση της 206/2010 απόφασης του Εφετείου Κρήτης. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Φεβρουαρίου 2014. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαρτίου 2014. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ