ΑΠ 621/2009 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 621 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόρριψη αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης λόγω του ότι δεν περιέχει έστω ένα σαφή και ορισμένο λόγο αναίρεσης. ΑΡΙΘΜΟΣ 621/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή, Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 4857/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Μαΐου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1024/2008. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος - Πρίαμος Λεκκός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή με αριθμό 363/7.7.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω στο Δικαστήριό σας την από 15-5-2008 αίτηση αναίρεσης του Χ, κατοίκου ....., κατά της υπ'αριθμ. 4857/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, μαζί με τη σχετική δικογραφία και εκθέτω τα εξής: Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι για το κύρος και κατ'ακολουθία και για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεως πρέπει στην έκθεση για τη δήλωση ασκήσεως του ένδικου αυτού μέσου να διατυπώνεται κατά τρόπο ορισμένο ένας τουλάχιστον λόγος αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510, διαφορετικά η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 2270/2003). Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 148, 153, 469, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 2 και 509 παρ. 1 εδ. α' Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι στην έκθεση που περιέχεται δήλωση άσκησης του ένδικου μέσου της αναίρεσης, πρέπει να περιέχονται αναγκαίως, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο αυτό μέσο. Για να είναι δε ορισμένος και παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης δεν αρκεί μόνο η απλή παράθεση του κειμένου του νόμου που τον προβλέπει ή η επίκληση της κατά την νομολογία των δικαστηρίων ή την επιστημονική θεωρία έννοιας της σχετικής πλημμέλειας, αλλ' απαιτείται να γίνεται και ειδικότερος προσδιορισμός της προσβαλλόμενης με το λόγο αναίρεσης έλλειψης ή παράβασης. Από την ως άνω αξίωση του νόμου, να είναι δηλαδή σαφείς και ορισμένοι οι λόγοι αναίρεσης, δεν εξαιρείται ο λόγος της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από το άρθρο 139 του ίδιου Κώδικα και το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος. Ο ως άνω αναιρετικός λόγος ιδρύεται τόσο όταν δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία όσο και όταν υπάρχει αλλά αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, όταν δηλαδή δεν περιέχονται στην απόφαση, με σαφήνεια, χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν ως προς την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις με βάση τις οποίες υπήχθησαν στον κανόνα ουσιαστικού ποινικού δικαίου που εφαρμόστηκε. Ενόψει τούτων για το ορισμένο του λόγου αυτού πρέπει (α) αν ελλείπει παντελώς αιτιολογία, να προβάλλεται με την αίτηση αναίρεσης η ανυπαρξία αυτή σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία (κεφάλαια) της απόφασης, στα οποία αναφέρεται η αιτίαση αυτή και (β) αν υπάρχει αιτιολογία αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται, επιπλέον, σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της απόφασης. Επί πλέον α) για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. σε σχέση με τα περιστατικά, που στήριξαν την κρίση του Δικαστηρίου, με μόνη ως αιτίαση την αναφορά του κειμένου αυτού της διάταξης του άρθρου 484 παρ. 1 στοιχ. ε' Κ.Π.Δ. και την επίκληση της, κατά την πάγια θεωρία και τη νομολογία των ποινικών δικαστηρίων, έννοιας της αναιρετικής αυτής πλημμέλειας, χωρίς ουδόλως να γίνεται μνεία στην έκθεση αναίρεσης για οποιαδήποτε έλλειψη, ασάφεια ή αντίφαση της αιτιολογίας της απόφασης ως προς την καταδικαστική κρίση του Δικαστηρίου (ΑΠ 859/2003). Στη προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε με την 4857/27-3-2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο κατ'εξακολούθηση σε φυλάκιση δέκα οκτώ