ΑΠ 625/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 625 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Αίτηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως Πενταμελούς Εφετείου που κήρυξε τον ήδη αναιρεσείοντα ένοχο υπεξαιρέσεως κατ' εξακολούθηση κατά κατάχρηση ιδιαιτέρως εμπιστοσύνης ξένων ολικώς κινητών πραγμάτων ιδιαίτερα μεγάλης αξίας περιελθόντων στην κατοχή του ως εντολοδόχου. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως λόγω αοριστίας ως προς τους επιμέρους λόγους α) για έλλειψη της επιβαλλόμενης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, β) για εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως διότι δεν εκτίθενται συγκεκριμένες πλημμέλειες ως προς την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τέτοιας διατάξεως, γ) για παραβίαση των διατάξεων περί δεδικασμένου και καθ' ύλη αναρμοδιότητα από το εκδόσαν την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστήριο ελλείψει μνείας άλλης σχετικής δικαστικής απόφασης που να είναι αμετάκλητη σχετικά με την ίδια πράξη, ούτε γίνεται μνεία για ποιο λόγο το δικάσαν Εφετείο δεν ήταν αρμόδιο καθ' ύλη να δικάσει σε δεύτερο βαθμό τέτοια κακουργηματική πράξη που αποδιδόταν στον κατηγορούμενο και δ) για υπέρβαση εξουσίας. Δεν συνιστούν παραδεκτό λόγο αναιρέσεως οι αιτιάσεις του κατηγορουμένου ότι δεν προέκυψε από τη διαδικασία ότι ιδιοποιήθηκε αυτός τα αναφερόμενα χρηματικά ποσά αλλά πλήττεται η ανέλεγκτη περί τα πράγματα ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων. Αόριστος και ο λόγος αναιρέσεως για κακή σύνθεση του Δικαστηρίου, που δεν προβλήθηκε στο Δικαστήριο της ουσίας πριν από την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας. ΑΡΙΘΜΟΣ 625/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κατσαντώνη, περί αναιρέσεως της 932/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Ιουνίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1320/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 484 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων και βουλευμάτων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερομένους περιοριστικά στα άρθρα 510 και 484 Κ.Ποιν.Δ. λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τοιαύτη, απορριπτέα (άρθρο 476 και 513 Κ.Ποιν.Δ.). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει τον λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλουμένη αιτίαση και χωρίς αναφορά της νομικής πλημμέλειας, δεν αρκεί. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναιρέσεως είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτιμήσεως και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με παραπομπή σε στοιχεία που βρίσκονται σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση προσθέτων λόγων αναιρέσεως κατατιτεθέμενων στο γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου κατ' άρθρ. 509 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ.. Επίσης δεν επιτρέπεται να εξετασθούν ούτε αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο οι υπό στοιχ. Α', Γ', Δ', ΣΤ' και Θ' (ήδη Η') του άρθρου 510 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. λόγοι αναιρέσεως, διότι η αυτεπάγγελτη έρευνα αυτών που προβλέπεται από το άρθρο 511 Κ.Ποιν.Δ., προϋποθέτει παραδεκτή αίτηση αναιρέσεως. Ειδικότερα, για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ. λόγου αναιρέσεως, της ελλείψεως από την απόφαση της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από το Σύνταγμα και τον Κ.Ποιν.Δ., εάν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, πρέπει να προσδιορίζεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως στα οποία αναφέρεται η αιτίαση, ενώ αν υπάρχει αιτιολογία αλλά δεν είναι η άνω επιβαλλόμενη πρέπει να διευκρινίζεται επί πλέον σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως ήτοι ποιες οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία αυτής ή οι αντιφατικές αιτιολογίες ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν έχουν ληφθεί υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ Ολ. 2/2002, 19/2001). Όσον αφορά το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Ποιν.Δ. λόγου αναιρέσεως για την εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως πρέπει να διαλαμβάνεται στην αίτηση αναιρέσεως συγκεκριμένα η ουσιαστική ποινική διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, η μορφή της παραβιάσεώς της, εάν δηλαδή πρόκειται για εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή της, η έννοια που δόθηκε σ' αυτήν από το δικαστήριο κατά την ερμηνεία τα σχετικά πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ότι αποδείχθηκαν κατά την γενομένη σ' αυτήν υπαγωγή. Στην περίπτωση που προσβάλλεται η απόφαση για τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναιρέσεως πρέπει να προσδιορίζεται στην αίτηση ποιά είναι η απόλυτη ακυρότητα που εμπίπτει σε μια από τις πέντε περιοριστικής αναφερόμενες κατηγορίες τέτοιων παραβάσεων στο άρθρο 171 Κ.Ποιν.Δ. και ποιες είναι οι παραβιασθείσες διατάξεις που την επέφεραν άλλως ποια είναι η κατ' άρθρο 170 σχετική ακυρότητα που δεν καλύφθηκε και η οποία πρέπει να προτείνεται (άρθρα 173, 174 Κ.Ποιν.Δ.). To ίδιο ισχύει και όταν προβάλλεται ως λόγος ακυρότητος με την αναίρεση η κακή σύνθεση του δικαστηρίου (Πρωτοδικείου ή Εφετείου) που ανήκει σε αυτά με οργανικό αριθμό δικαστών πλέον των δεκαπέντε για τα οποία προβλέπεται κατά το άρθρο 17 στοιχ. Β του Ν. 1756/1988, όπως ισχύουν μετά την αντικατάσταση των παρ. 1, 3 ή αυτού με το άρθρο 4 παρ. 2 του Ν. 2172/1933, της παραγρ. 7 με το άρθρο 2 παρ. 2 ν. 3327/2005 και μετά την προσθήκη δύο εδαφίων στην παρ. 1 με το άρθρο 2 του Ν. 3346/2005, ότι οι συνθέσεις των ποινικών δικαστηρίων τους καταρτίζονται με κλήρωση όσον αφορά τους προεδρεύοντες και τους δικαστές από τους οποίους κληρώνονται τα μέλη των για κάθε μήνα και ότι με την ίδια διαδικασία ορίζονται και οι αναπληρωματικοί δικαστές των μελών της συνθέσεως των ποινικών δικαστηρίων. Εξ άλλου με το άρθρο 50 παρ. 4 του ν. 3160/2003 τροποποιήθηκε το άρθρο 510 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. και μεταξύ άλλων καταργήθηκε και ο προβλεπόμενος στο στοιχείο Η' αυτού λόγος αναιρέσεως κατ' αποφάσεων για τη μη παράθεση στην απόφαση του σχετικού άρθρου του ποινικού νόμου, αντίστοιχα με την παράγραφο 9 του πιο πάνω άρθρου τροποποιήθηκε και το άρθρο 518 παρ. 1 εδαφ. α' του Κ.Ποιν.Δ. με την απάλειψη της ρυθμίσεως για την περίπτωση που δεν έχει παρατεθεί το άρθρο του ποινικού νόμου που εφαρμόσθηκε ότι δηλαδή στην περίπτωση αυτή ο Άρειος Πάγος παραθέτει το σωστό άρθρο του ποινικού νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινόμενη από 3.6.2009 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθμό 932/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο ήδη αναιρεσείων κατεδικάσθη σε ποινή καθείρξεως έξι