Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 631 / 2013 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόρριψη αιτήσεως αναιρέσεως ως απαράδεκτης γιατί δεν περιέχει, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, ένα τουλάχιστον λόγο από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ. ΑΡΙΘΜΟΣ 631/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Καπελούζο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Απριλίου 2013, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Τ. του Α., κατοίκου ... που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ.1260/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Φεβρουαρίου 2013 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 223/2013. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Σταύρου Μαντακιοζίδη με αριθμό και ημερομηνία 69/12.3.2013, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Δικαστήριο Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476.1 και 513 ΚΠΔ, την υπ' αριθ. 8/2013 αίτηση αναίρεσης του Π. Α. Τ., κατοίκου ... κατά της υπ' αριθ. 1260/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθήνας και εκθέτω τα εξής: Το Πενταμελές Εφετείο Αθήνας, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, απέρριψε την υπ' αριθ. 429/2010 έφεση του αναιρεσείοντα κατά της υπ' αριθ. 3779/2010 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθήνας, με την οποία είχε κηρυχθεί ένοχος συκοφαντικής δυσφήμησης και του είχε επιβληθεί φυλάκιση δέκα
(10)μηνών, μετατραπείσα προς 4,4 ευρώ την ημέρα, ως απαράδεκτη (ανυποστήρικτη). Ο αιτών με την αίτηση του αυτή ζητά την αναίρεση της πιο πάνω απόφασης για τους λόγους που επικαλείται σ' αυτήν. Η αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή όταν σ' αυτή περιέχεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τουλάχιστον ένας από τους προβλεπόμενους λόγους αναίρεσης (άρθρο 473.2, 474.2, 476.1, 509.1 και 510 ΚΠΔ). Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με το άρθρο 513 ΚΠΔ (ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 1243/2008). Εξ άλλου, σύμφωνα με το άρθρο 476.1 ΚΠΔ, όπως αντικ. με το άρθρο 2.18 Ν. 2408/96, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκηση του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο (ΑΠ 1547/2008, ΑΠ 401/2006). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων επικαλείται ως λόγο αναίρεσης το ότι το δικαστήριο "δεν έλαβε υπόψη του την βεβαίωση εισαγωγής σε δημόσιο νοσοκομείο", δηλαδή γεγονός ή ισχυρισμό, που δεν αποτελεί αναιρετικό λόγο από εκείνους που αναφέρονται στην διάταξη του άρθρου 510.1 ΚΠΔ. Θα πρέπει, κατά συνέπεια, το Δικαστήριο Σας, σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα όσα παραπάνω εκτέθηκαν και τα άρθρα 476.1, 513 και 583.1 ΚΠΔ: α) να απορρίψει την αναίρεση αυτή ως απαράδεκτη, β) να διατάξει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης και γ) να επιβάλλει στον αναιρεσειοντα τα εκ διακοσίων πενήντα
(250)€ δικαστικά έξοδα (άρθρα 583.1 ΚΠΔ, 3.3 Ν. 663/1977 και 123827/23.12.2010 Α.Υ Οικονομικών και Δικαιοσύνης). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ' αριθ. 8/2013 αίτηση αναίρεσης του Π. Α. Τ., κατοίκου ... κατά της υπ' αριθ. 1260/2012 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθήνας, β) Να διαταχθεί η εκτέλεση της απόφασης αυτής και γ) Να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα
(250)ευρώ. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σταύρος Μαντακιοζίδης" Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 18 του άρθρ. 2 του ν. 2408/1996, "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε ... χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, ..., το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Ο εισαγγελέας οφείλει να ειδοποιήσει το διάδικο που άσκησε το ένδικο μέσο ή τον αντίκλητό του για να προσέλθει στο συμβούλιο και εκθέσει τις απόψεις του είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης στο δικαστήριο (συμβούλιο). Την ειδοποίηση ενεργεί ο γραμματέας της εισαγγελίας με οποιοδήποτε μέσο (και προφορικώς και τηλεφωνικώς) στην αναγραφόμενη στο ένδικο μέσο διεύθυνση και σημειώνει τούτο στο φάκελο της δικογραφίας". Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠοινΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα). Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ' αριθ. 1260/2012 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία, αφού απορρίφθηκε αίτημα αναβολής του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, απορρίφθηκε, ως ανυποστήρικτη, η υπ` αριθ. 429/30.12.2010 έφεσή του κατά της υπ` αριθ. 3779/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την οποία αυτός κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της συκοφαντικής δυσφημήσεως και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως δέκα
(10)μηνών, μετατραπείσα σε χρηματική. Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου του αναιρεσείοντος στην αρμόδια Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών και συντάχθηκε η σχετική υπ' αριθ. 8/7-2-2013 έκθεση. Στην εν λόγω έκθεση διαλαμβάνεται, ως λόγος αναιρέσεως κατά της πιο πάνω αποφάσεως, κατά πιστή μεταφορά, ότι: "... ασκεί αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της με αριθμό 1260/12 απόφασης του Α' 5μελούς Εφετείου Αθηνών... για όσους λόγους επιφυλάσσεται να επικαλεστεί προσθέτως, αλλά και για τους παρακάτω νόμιμους και βάσιμους: Διότι δεν έλαβε υπόψη του την βεβαίωση εισαγωγής σε Δημόσιο Νοσοκομείο". Όμως, έτσι διατυπούμενος ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, πέραν της αοριστίας του, δεν αποτελεί αναιρετικό λόγο κατ` άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠοινΔ και, επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και δεδομένου ότι δεν περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση ούτε ένας ορισμένος και παραδεκτός λόγος αναιρέσεως, από τους αναφερομένους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠοινΔ, πρέπει, μετά και την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος, κατά την επί του φακέλου σχετική σημείωση της αρμοδίας Γραμματέως, να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ` αριθ. 8/7 Φεβρουαρίου 2013 αίτηση του Π. Τ. του Α. και της Α., για αναίρεση της υπ` αριθ. 1260/2012 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα
(250)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Απριλίου
- Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 18 Απριλίου
- Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ