ΑΠ 642/2013 — Φοροδιαφυγή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 642 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Φοροδιαφυγή. Περίληψη: Αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση (άρθρα 19 παρ. 1 εδ. α, β περ. α, 2, 4, 21 Ν. 2523/1997, 1882/1990, όπως τροπ. Με άρθρο 40 παρ. 1 Ν. 3220/2004). Αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. ΑΡΙΘΜΟΣ 642/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο,- Εισηγητή, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη, Μαρία Βασιλάκη και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Απριλίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέα Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Π. του Ζ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μεθόδιο Ματαλιωτάκη, περί αναιρέσεως της 448/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Το Τριμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Ιουνίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 918/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ο ν. 2523/1997 "Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις" τυποποιεί ως εγκλήματα τρεις βασικές περιπτώσεις φοροδιαφυγής: α) τη μη υποβολή ή την υποβολή ανακριβούς δήλωσης εισοδήματος (άρθρο 17), β) τη μη απόδοση ΦΠΑ και άλλων παρακρατουμένων φόρων ή εισφορών (άρθρο 18) και γ) την έκδοση πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, την αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων και τη νόθευση τέτοιων στοιχείων (άρθρο 19). Ειδικότερα το άρθρο 19 παρ.1 του πιο πάνω νόμου (όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή της με το άρθρο 40 παρ.1 του ν.3220/2004), ορίζει ότι. "
2. Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών. ...
3. Το αδίκημα του άρθρου αυτού είναι αυτοτελές και ανεξάρτητο από τα αδικήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται με τις λοιπές ποινικές διατάξεις του παρόντος νόμου.
4. Θεωρείται ως πλαστό και το φορολογικό στοιχείο που έχει διατρηθεί ή σφραγιστεί με οποιοδήποτε τρόπο, χωρίς να έχει καταχωρηθεί και όταν το περιεχόμενο και τα λοιπά στοιχεία του πρωτοτύπου ή αντιτύπου αυτού, είναι διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στέλεχος του ίδιου στοιχείου.
5. Εικονικό είναι το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της ή για μέρος αυτής ή για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματός του, ούτε έχει δηλώσει στοιχεία στην κατά τόπο αρμόδια, σύμφωνα με την αναγραφόμενη στο στοιχείο διεύθυνση, δημόσια οικονομική υπηρεσία. Εικονικό είναι επίσης το στοιχείο που φέρεται ότι εκδόθηκε ή έχει ληφθεί από εικονική εταιρία, κοινοπραξία, κοινωνία ή άλλη οποιασδήποτε μορφής επιχείρηση ή από φυσικό νομικό πρόσωπο, για το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς άσχετο με τη συγκεκριμένη συναλλαγή, οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση η σχετική διοικητική κύρωση επιβάλλεται, καθώς και η ποινική δίωξη ασκείται κατά του πραγματικού υπευθύνου, που υποκρύπτεται. .". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του ανωτέρω εγκλήματος της φοροδιαφυγής, απαιτείται: α) αντικειμενικά, η έκδοση από το δράστη πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή η αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων. Εικονικό δε είναι και το φορολογικό στοιχείο, εκτός άλλων, όταν εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη, στο σύνολό της ή και για μέρος αυτής. Επίσης ρητά αναφέρεται ότι τα φορολογικά στοιχεία στα οποία αναγράφεται αξία συναλλαγής ανώτερη της πραγματικής, θεωρούνται ομοίως ως εικονικά κατά το μέρος της μεγαλύτερης αυτής αξίας. β) υποκειμενικά δε απαιτείται δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια της αμφιβολίας, της πλαστότητας ή της εικονικότητας των φορολογικών στοιχείων και την αποδοχή αυτών και περαιτέρω τη θέληση ή την αποδοχή του δράστη να προβεί στην έκδοση των πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή να αποδεχθεί εικονικά ολικά ή εν μέρει φορολογικά στοιχεία. Εξάλλου, η κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως υπάρχει όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις με βάση τις οποίες υπήχθησαν τα περιστατικά αυτά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα απ' αυτά χωριστά. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, αρκεί να αναφέρονται γενικώς και κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται η αποδεικτική βαρύτητα εκάστου. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας: α) είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και β) αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε από καθένα από αυτά, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για το σχηματισμό της δικής του πεποιθήσεως και όχι μερικά από αυτά κατ' επιλογήν. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Θράκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό και καταδίκασε τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, για την πράξη της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως δώδεκα μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης 448/2012 αποφάσεώς του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί πραγμάτων κρίση του, που τη στήριξε στα αναφερόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα, κατά πιστή αντιγραφή, πραγματικά περιστατικά:" Ο κατηγορούμενος κατά το διάστημα από 1-1-2002 έως 31-12-2002, ήταν Πρόεδρος του Διοικητικού συμβουλίου της επιχείρησης "ΥΛΙΚΑ ΣΤΕΡΕΩΣΕΩΝ ΒΙΔΟΤΕΞ ΑΕ", που έχει έδρα το …και αντικείμενο εργασιών την παραγωγή βιδών πάσης φύσεως και εμπορία αυτών. Τον Φεβρουάριο του 2010 δύο ελεγκτές της ΔΟΥ Ορεστιάδας και συγκεκριμένα ο Α. Κ. (πρώτος μάρτυρας κατηγορίας και η Σ. Τ. (δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας) διενήργησαν τακτικό έλεγχο στην ως άνω εταιρία του κατηγορουμένου. Αφορμή του ελέγχου ήταν η αποστολή στην ως άνω ΔΟΥ Ορεστιάδας του πληροφοριακού δελτίου της ΥΠΕΕ της Περιφερειακής Δ/νσης Κεντρικής Μακεδονίας με αριθμ. Πρωτ. 723/16-1-2009, σύμφωνα με το οποίο δύο φορολογικά στοιχεία, συνολικής καθαρής αξίας 26.800 ευρώ, τα οποία εκδόθηκαν στη χρήση του έτους 2002 από την εταιρεία με την επωνυμία "ΤΕΧΝΗΜΑ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ" και αφορούσαν την αγορά ενός μετασχηματιστή και ενός πίνακα ηλεκτρικής διανομής, ήταν εικονικά. Συγκεκριμένα τα φορολογικά αυτά στοιχεία ήταν τα τιμολόγια - δελτία αποστολής α) με αρ. 16/16-11-02 για την αγορά μετασχηματιστή με σύνολο καθαρής αξίας 12.300 ευρώ και ΦΠΑ 2.214 ευρώ και β) υπ' αριθμ. 17/18-11-2002 για την αγορά ηλεκτρικού πίνακα καθαρής αξίας 12.300 ευρώ και ΦΠΑ 2.214 ευρώ. Τούτο διαπιστώθηκε μετά από σχετικό φορολογικό έλεγχο από υπαλλήλους της ΣΔΟΕ Κεντρικής Μακεδονίας στην ως άνω εκδότρια εταιρία με την επωνυμία "ΤΕΧΝΗΜΑ ΕΛΛΑΣ", η οποία ήταν μονοπρόσωπη και φερόταν να έχει αντικείμενο εργασιών το Χονδρικό Εμπόριο Ορυκτελαίων και Λιπαντικών, στη … επί της οδού ... Συγκεκριμένα από τους ελεγκτές υπαλλήλους της ΣΔΟΕ Κεντρικής Μακεδονίας διαπιστώθηκε η έκδοση εικονικών και πλαστών - εικονικών φορολογικών στοιχείων για συναλλαγές ανύπαρκτες στο σύνολο τους σε ένα μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων ήταν και η επιχείρηση ως άνω ανώνυμη εταιρεία ΒΙΔΟΤΕΞ ΑΕ, όπως βεβαιώνεται στο παραπάνω πληροφοριακό δελτίο της ΥΠΕΕ της Περιφερειακής Δ/νσης Κεντρικής Μακεδονίας. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κατά τον έλεγχο, που διενήργησαν οι ως άνω ελεγκτές της ΔΟΥ Ορεστιάδας στην εταιρεία του κατηγορουμένου, τους επιδείχθηκαν τα δύο ως άνω μηχανήματα, που φέρεται ότι αγόρασε η ΒΙΔΟΤΕΞ ΑΕ από την ΤΕΧΝΗΜΑ ΕΛΛΑΣ, τα οποία όμως δεν μπόρεσαν οι ελεγκτές να ταυτοποιήσουν με αυτά των δύο τιμολογίων της ΤΕΧΝΗΜΑ ΕΛΛΑΣ. Τέλος, αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος, με την παραπάνω ιδιότητα του γνώριζε την εικονικότητα των παραπάνω φορολογικών στοιχείων, που αποδέχθηκε και το έκανε προκειμένου να τύχει της σχετικής επιστροφής του ΦΠΑ (βλ. ένορκη κατάθεση πρώτου μάρτυρα κατηγορίας). Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την έκθεση ελέγχου, που συνέταξαν οι παραπάνω ελεγκτές της ΔΟΥ Ορεστιάδας, η οποία θεωρήθηκε στις 21-6-2010, αυτοί διαπίστωσαν ότι τα ως άνω τιμολόγια-δελτία αποστολής είχαν καταχωρηθεί στο ημερολόγιο ταμείου καθώς και στο αναλυτικό καθολικό της εταιρείας ΒΙΔΟΤΕΞ ΑΕ, της οποίας Πρόεδρος του Δ.Σ. ήταν ο κατηγορούμενος, με ημερομηνία 1-10-2002, ήτοι σε χρόνο πριν από αυτόν κατά τον οποίο εκδόθηκαν τα ως άνω τιμολόγια-δελτία αποστολής (ήτοι 16-11-2002 και 18-11-2002 αντίστοιχα). Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικό, που αποδείχθηκαν, ο κατηγορούμενος τέλεσε την αξιόποινη πράξη της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, για την οποία κρίθηκε ένοχος με την εκκαλουμένη απόφαση, όπως τα πραγματικά περιστατικά που την στοιχειοθετούν υποκειμενικά και αντικειμενικά αναφέρονται στο διατακτικό της παρούσας και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτής." Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, το δικάσαν σε δεύτερο βαθμό Τριμελές Εφετείο Θράκης, διέλαβε στην προσβαλλόμενη με αρ. 448/2012 απόφασή του, την απαιτούμενη από τις προαναφερθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1α, 27 παρ 1, 98 ΠΚ και 19 παρ. 1, 4 και 21 παρ. 2,10 ν. 2523/1997, όπως αντικ. με το ν. 2753/1999 και όπως τροπ. το αρ.21 με το αρ. 2 παρ.8 του ν. 2954/2001 και το αρ. 19 παρ.1β, τροπ. με το άρ.40 παρ.1 του ν. 3220/2004, τις οποίες διατάξεις ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και δε στερείται η απόφαση νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, όσον αφορά τις επί μέρους αιτιάσεις και λόγους αναιρέσεως του αναιρεσείοντος: α) αναφέρονται με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων, καθορίζεται δε και ο χρόνος τελέσεως του εγκλήματος, β) από το παραπάνω αιτιολογικό προκύπτει ότι το δικαστήριο συνεκτίμησε όλα τα αναγνωσθέντα στο ακροατήριο έγγραφα, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται η αποδεικτική βαρύτητα εκάστου αποδεικτικού στοιχείου, γ) ως προς το δόλο του κατηγορουμένου αιτιολογείται επαρκώς και εμπεριστατωμένα η κρίση του δικαστηρίου ότι πρόκειται για εικονικότητα ως προς τη συναλλαγή των δύο τιμολογίων που αποδέχθηκε ο κατηγορούμενος και καταχώρησε στα βιβλία της ΑΕ, της οποίας ήταν πρόεδρος του ΔΣ, δεχθέν, ότι αυτός τελούσε σε γνώση της άνω εικονικότητας ως προς τη συναλλαγή, ύψους ποσού 26.880 ευρώ, που αφορούσε αγορά ενός μετασχηματιστή και ενός πίνακα ηλεκτρικής διανομής από την μονοπρόσωπη εταιρεία "ΤΕΧΝΗΜΑ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ", της οποίας όμως το αντικείμενο εμπορίας ήταν άσχετο και δη ήταν εργασίες χονδρικού εμπορίου ορυκτελαίων και λιπαντικών και ότι ο κατηγορούμενος σκοπό είχε να επιτύχει επιστροφή από το Δημόσιο ΦΠΑ, που δεν εδικαιούτο, δ) η απόφαση δέχεται ότι τα εν λόγω δύο φορολογικά στοιχεία που αποδέχθηκε ο κατηγορούμενος ήταν εικονικά, αναλύοντας επαρκώς γιατί αυτά ήταν εικονικά, ως αφορώντα ανύπαρκτη συναλλαγή και συγκεκριμένα μάλιστα ότι οι ελεγκτές της ΔΟΥ Ορεστιάδος που ερεύνησαν την υπόθεση δεν ταυτοποίησαν τα επιδειχθέντα σε αυτούς από τον κατηγορούμενο ως δήθεν αγορασθέντα μηχανήματα με τα αναγραφόμενα στα συγκεκριμένα δύο εικονικά τιμολόγια. Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, για εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων και εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων και ότιη συναλλαγή ήταν πραγματική, είναι απορριπτέες, καθόσον με αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Επομένως, οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ', Ε' του ΚΠΔ, λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου(κατ'εκτίμηση), είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Μετά ταύτα, ελλείψει άλλου παραδεκτού λόγου αναιρέσεως για έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα(άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 8-6-2012 αίτηση - δήλωση του Γ. Π. του Ζ., περί αναιρέσεως της με αρ. 448/23-5-2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θράκης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα