Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 643 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απορρίπτονται οι αιτήσεις αναιρέσεώς τους, ως απαράδεκτες, ως ασκηθείσες χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες διατυπώσεις. Ειδικότερα, άσκησαν τις αιτήσεις τους κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 473 παρ. 2 του ΚΠΔ (με δήλωση στον Εισαγγελέα του ΑΠ) κατά αποφάσεως μη καταδικαστικής (απέρριψε την έφεση τους ως εκπρόθεσμη), ενώ έπρεπε να τις ασκήσουν κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 474 παρ. 1 του ΚΠΔ. ΑΡΙΘΜΟΣ 643/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ------ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά, Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Φεβρουαρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Χ1 και 2) Χ2, αμφοτέρων κατοίκων ..., που δεν παρέστησαν στο Συμβούλιο, για αναίρεση της με αριθμό 964/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Το Τριμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 4 Αυγούστου 2009, δύο
(2)τον αριθμό, αυτοτελείς αιτήσεις τους, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1236/
- Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τη με αριθμό 22/18.01.2010 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ, τις από 04.08.2009 αιτήσεις (δηλώσεις) των 1) Χ1 και 2) Χ2, για αναίρεση της 964/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών και εκθέτω τα ακόλουθα:Κατά το άρθρο 509 παρ. 1 του ΚΠΔ και στην αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως δικαστηρίου εφαρμόζονται τα άρθρα 473 παρ. 2 και 474 του ΚΠΔ. Εξάλλου, κατά το άρθρο 473 παρ. 2 του ΚΠΔ, η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παράγραφο 2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, που αρχίζει σύμφωνα με την παράγραφο
- Κατά δε το επόμενο άρθρο 474 παρ. 1 του ΚΠΔ, με την επιφύλαξη της διατάξεως της παραγράφου 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της Προξενικής Αρχής κλπ. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι το ένδικο μέσο γενικά, επομένως και η αναίρεση κατά αποφάσεως, ασκείται με δήλωση του δικαιούμενου διαδίκου ενώπιον των οριζόμενων από τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 του ΚΠΔ προσώπων, στα οποία δεν συμπεριλαμβάνεται και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Η κατ' εξαίρεση άσκηση της αναιρέσεως με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μπορεί να γίνει μόνο εναντίον καταδικαστικής αποφάσεως, δηλαδή αποφάσεως με την οποία κηρύσσεται ένοχος ο κατηγορούμενος και επιβάλλεται σ' αυτόν ποινή στερητική της ελευθερίας ή χρηματική (Ολ.ΑΠ 5/2000). Τέτοια απόφαση δεν είναι εκείνη που απορρίπτει την έφεση κατά πρωτοβάθμιας καταδικαστικής αποφάσεως ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, αφού το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως (ΑΠ 699/2009, ΑΠ 626/2009, ΑΠ 994/2008). Τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, το συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την καταδίκη στα δικαστικά έξοδα εκείνου που το άσκησε. Στην προκείμενη περίπτωση, με την 964/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς τους, οι αντίστοιχες 411/02.09.2008 και 425/10.09.2008 εφέσεις των κατηγορουμένων, και ήδη αναιρεσειόντων 1) Χ1 και 2) Χ2, κατά της 4283/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών, με την οποία αυτοί κηρύχθηκαν ένοχοι για παράβαση των άρθρων 1 παρ. 1δ', 2, 3 και 4 του ν. 3037/2002 και καταδικάστηκαν σε ποινή φυλακίσεως πέντε
(5)μηνών έκαστος, που μετατράπηκε σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως. Κατά της αποφάσεως αυτής οι ως άνω καταδικασθέντες άσκησαν τις από 04.08.2009 αιτήσεις αναιρέσεως, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 473 παρ. 2 του ΚΠΔ, δηλαδή με δηλώσεις τους που επιδόθηκαν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 05.08.2009. Σύμφωνα όμως με τα προαναφερόμενα, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση, που απέρριψε την έφεση των κατηγορουμένων και νυν αναιρεσειόντων ως απαράδεκτη, δεν είναι καταδικαστική, οι αιτήσεις αναιρέσεως κατ' αυτής ανεπίτρεπτα ασκήθηκαν με τον προαναφερθέντα και όχι κατά τον οριζόμενο στο άρθρο 474 παρ. 1 του ΚΠΔ τρόπο κι επομένως είναι απαράδεκτες, ως ασκηθείσες χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες για την άσκησή τους διατυπώσεις. Κατ' ακολουθία, πρέπει, να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως ως απαράδεκτες, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Να απορριφθούν ως απαράδεκτες οι από 04.08.2009 αιτήσεις (δηλώσεις) των 1) Χ1 και 2) Χ2, για αναίρεση της 964/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και Να καταδικασθεί καθένας από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Αθήνα, 4 Ιανουαρίου 2010 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Γεώργιος Ν. Κολιοκώστας". Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην προαναφερόμενη εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος των αναιρεσειόντων. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με όσα ορίζει το άρθρο 509 παρ. 1 του ΚΠΔ και στην αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του δικαστηρίου εφαρμόζονται τα άρθρα 473 παρ. 2 και 474 του ΚΠΔ. Κατά την παράγραφο 1 του τελευταίου αυτού άρθρου τα ένδικα μέσα ασκούνται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στα λοιπά πρόσωπα που αναφέρονται στην ανωτέρω διάταξη. Κατ' εξαίρεση το ένδικο μέσο της αναίρεσης, σύμφωνα με το άρθρο 473 παρ. 2 του ίδιου κώδικα, μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αλλά μόνον υπό την προϋπόθεση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καταδικαστική. Ως καταδικαστική απόφαση νοείται μόνον εκείνη η οποία κηρύσσει ένοχο τον κατηγορούμενο και επιβάλλει σ' αυτόν στερητική της ελευθερίας ποινή ή χρηματική ποινή. Τέτοια απόφαση δεν είναι εκείνη που απορρίπτει την έφεση ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως της, αφού το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως. Τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκηση του, το συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την καταδίκη εκείνου που το άσκησε. Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμ. 964/ 2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως τους, οι 411/2/9/2008 και 425/10/9/2008 εφέσεις των κατηγορουμένων, και ήδη αναιρεσειόντων 1)Χ1 και 2) Χ2, κατά της υπ' αριθμ. 4283/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών, με την οποία αυτοί κηρύχθηκαν ένοχοι για παράβαση των άρθρων 1 παρ. 1δ, 2, 3 και 4 του ν. 3037/2002 και καταδικάστηκαν σε ποινή φυλακίσεως πέντε
(5)μηνών ο καθένας, που μετατράπηκε σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως. Κατά της αποφάσεως αυτής οι ως άνω καταδικασθέντες άσκησαν τις από 4/8/2009 αιτήσεις αναιρέσεως, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 473 παρ. 2 του ΚΠΔ, ήτοι με δηλώσεις τους που επιδόθηκαν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 5/8/2009. Σύμφωνα όμως με τα προαναφερόμενα, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση, που απέρριψε την έφεση των κατηγορουμένων και νυν αναιρεσειόντων, ως απαράδεκτη, δεν είναι καταδικαστική, οι αιτήσεις αναιρέσεως κατ' αυτής ανεπίτρεπτα ασκήθηκαν με τον προαναφερθέντα τρόπο και όχι κατά τον οριζόμενο στο άρθρο 474 παρ. 1 του ΚΠΔ και επομένως είναι απαράδεκτες, ως ασκηθείσες χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες για την άσκηση τους διατυπώσεις. Κατ' ακολουθία, πρέπει, να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως ως απαράδεκτες, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τις από 4/8/2009 αιτήσεις των Χ1 και Χ2, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 964/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ τον καθένα. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαρτίου 2010. Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 2010 Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ