ΑΠ 647/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 647 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Πότε ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως περί ελλείψεως από την απόφαση ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Πρέπει να αναφέρονται οι συγκεκριμένες πλημμέλειες σε σχέση με ορισμένο ή ορισμένα κεφάλαια της πληττόμενης αποφάσεως. Δεν αρκεί η νομική ορολογία των άρθρων 510 § 1 Δ΄ και 989 δ΄ ΚΠΔ. Απορρίπτει αναιρετικώς αόριστη (απαράδεκτη) -. Αριθμός 647/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Μαρτίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 341/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Λαρίσης. Με συγκατηγορούμενο τον .... Το Πενταμελές Εφετείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22.9.2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1590/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή, με αριθμό 67/9.2.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω στο Δικαστήριό σας, σύμφωνα με το άρθρο 513 παρ. 1α ΚΠΔ, την με αριθμό 82/22-9-2009 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου ..., κατά της με αριθμό 341/24-6-2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή κάθειρξης 12 ετών και 5 μηνών και χρηματική ποινή 15.000 € για τις αξιόποινες πράξεις της κατοχής και μεταφοράς ναρκωτικών ουσιών και της παράβασης του Ν. 3386/05 και εκθέτω τα ακόλουθα: Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148, 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση αναίρεσης να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει τον λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια δεν αρκεί. Ειδικότερα για να είναι σαφής και ωρισμένος και εντεύθεν παραδεκτός ο προβλεπόμενος από τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ λόγος αναίρεσης της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας πρέπει α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία να προτείνεται με την αίτηση αναίρεσης, η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της προσβαλλομένης απόφασης, στα οποία αναφέρεται η σχετική αιτίαση και β) αν υπάρχει αιτιολογία αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη να προσδιορίζεται σε τί ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, αναφορικά με τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως (Ολ. ΑΠ 19/2001, ΑΠ 1922/07, ΑΠ 1840/07). Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα, ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για το οποίο δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο, ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο, ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο". ΙΙ. Στην προκείμενη περίπτωση, στην έκθεση αναίρεσης, ο αναιρεσείων δηλοί κατά λέξη ότι "ασκεί αναίρεση κατά της με αριθμό 341/2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας για όσους λόγους επιφυλάσσεται να επικαλεσθεί προσθέτους αλλά και για το νόμιμο και βάσιμο λόγο της ελλείψεως ειδικής εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα, κατ' άρθρο 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ. Με αυτό το περιεχόμενο όμως η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, λόγω πλήρους αοριστίας του αναιρετικού λόγου που προβάλλεται δι' αυτής. Συγκεκριμένα δεν προσδιορίζεται ποιές είναι οι ασάφειες και οι ελλείψεις στην αιτιολογία της απόφασης και σε σχέση με ποιά πραγματικά περιστατικά. ΙΙΙ. Επομένως, κατά τα προεκτεθέντα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. Για τους λόγους αυτούς Π ρ ο τ ε ί ν ω: 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη, η με αριθμό 82/22-9-2009 αίτηση αναίρεσης του ... κατά της με αριθμό 341/2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας και 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντα. Αθήνα 25 Ιανουαρίου 2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Π. Παντελής Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από το με ημερομηνία 16.2.2010 αποδεικτικό επιδόσεως του υπαλλήλου του Γενικού Καταστήματος Κράτησης Β' Τύπου Μαλανδρίνου, ..., ότι ειδοποιήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αναιρεσείων. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 484 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων και βουλευμάτων, πρέπει στην δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερομένους περιοριστικώς στα άρθρα 510 και 484 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τοιαύτη απορριπτέα (άρθρα 476 και 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει τον λόγον αναιρέσεως, χωρίς αναφορά περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλουμένη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναιρέσεως είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτιμήσεως και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με παραπομπή εις άλλα έγγραφα ή με άσκηση προσθέτων λόγων. Ειδικότερα, για το ορισμένο του εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, λόγου αναιρέσεως της ελλείψεως από την απόφαση της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα, και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει, εάν ελλείπει μεν παντελώς η αιτιολογία, να προσδιορίζεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση, αν δε υπάρχει αιτιολογία, αλλ' αυτή δεν είναι ειδική, να διευκρινίζεται, επί πλέον, εις τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως, ήτοι ποίες οι τυχόν ελλείψεις στην αιτιολογία της αποφάσεως ή οι αντιφατικές αιτιολογίες της ή ποία αποδεικτικά μέσα δεν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο (Ολ. ΑΠ 2/2002, 19/2001). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινομένη υπ' αριθμ. 82/22 Σεπτεμβρίου 2009 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 341/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Λαρίσης, με την οποία κατεδικάσθη ο αναιρεσείων για κατοχή και μεταφορά ναρκωτικών ουσιών και παράβαση άρθρου 83 παρ. 1α Ν. 3386/2005, σε συνολική ποινή καθείρξεως δώδεκα