← Ελλάδα

ΑΠ 647/2013 — Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 647 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Έφεση εκπρόθεσμη. Έλλειψη αιτιολογίας. Στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας η απόφαση που απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου ως εκπρόθεσμη, διότι δεν αιτιολογήθηκε ο ισχυρισμός ταυ αναιρεσείοντος που διατυπώθηκε με την έφεση ότι είχε γνωστή διαμονή. Αριθμός 647/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη - Εισηγήτρια, Μαρία Βασιλάκη και Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Απριλίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Ε. Κ. - Μ. του Κ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Νινόπουλο, για αναίρεση της υπ'αριθ.44220/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Οκτωβρίου 2012 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1267/2012. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠΔ, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 154 παρ. 2 και 156 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι ως άγνωστης διαμονής θεωρείται εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του σε άγνωστο μέρος για τη δικαστική αρχή που έχει εκδώσει το επίδικο έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοση του και στην περίπτωση αυτή η επίδοση γίνεται, ως άγνωστης διαμονής, μετά την άκαρπη αναζήτηση των αναφερομένων στη διάταξη του άρθρου 156 παρ. 1 εδ. α' προσώπων, προς το δήμαρχο ή τον αρμόδιο δημοτικό υπάλληλο που όρισε ο δήμαρχος της τελευταίας κατοικίας ή διαμονής του, άλλως η επίδοση είναι άκυρη και δεν αρχίζει η ως άνω προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων. Τόπος δε κατοικίας νοείται εκείνος που έχει δηλώσει ο κατηγορούμενος, κατά το άρθρο 273 παρ. 1 του ΚΠΔ κατά την προανάκριση που τυχόν έχει ενεργηθεί και σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλώσει στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή και αν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν έχει εμφανισθεί κατ' αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που αναφέρεται στη μήνυση ή στην έγκληση. Τέλος, κατά τις διατάξεις, του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο το απορρίπτει ως απαράδεκτο, κατά δε της σχετικής απόφασης επιτρέπεται αναίρεση (παρ. 2). Ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περιορίζεται στην ορθότητα της κρίσης για την απόρριψη αυτή. Ειδικότερα η απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της έφεσης ως εκπρόθεσμο, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο της επίδοσης της προσβαλλομένης απόφασης και εκείνον της άσκησης του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση (Ολ.ΑΠ 6/1994 και 4/1995). Αν όμως με το ένδικο μέσο αμφισβητούνται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο της διαμονής του, όπως και η εντεύθεν αδυναμία γνώσης της επίδοσης, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απορριπτική απόφαση σχετική αιτιολογία, με αναφορά στα αποδεικτικά μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για τη σχετική παραδοχή, άλλως ιδρύεται ο κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ. λόγος αναίρεσης. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμό 44220/2012, απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης της, η έφεση της αναιρεσείουσας κατά της 19748/2007 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε καταδικασθεί, ερήμην, σε ποινή φυλάκισης δύο

(2)ετών, μετατραπείσα προς 5 ευρώ ημερησίως και χρηματική ποινή 10.000 Ευρώ για παράβαση του Ν. 5960/1933, περί επιταγής. Με την έφεσή της, η οποία παραδεκτά επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο, η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη επικαλέσθηκε, ως λόγο έφεσης και το γεγονός ότι, κακώς της επιδόθηκε τόσο το κλητήριο θέσπισμα όσο και η εκκαλουμένη απόφαση, ως άγνωστης διαμονής, δοθέντος ότι ήταν γνωστής διαμονής, και συνεπώς, η επίδοση είναι άκυρη. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση που εκδόθηκε ωσεί παρούσας της εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, εκπροσωπηθείσας δια πληρεξουσίου δικηγόρου, ως αιτιολογία για την απόρριψη της έφεσης αυτής δέχθηκε τα ακόλουθα: "Από τα έγγραφα που αναγνώστηκαν και την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα και απ' όλη την διαδικασία αποδείχθηκαν τα εξής: η εκκαλουμένη υπ'αριθμ. 19748/2007 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, όπως προκύπτει από τα από 6-3-2008 αποδεικτικό επιδόσεως του αστυνομικού ..., επιδόθηκε στην εκκαλούσα την 6-3-2008 ενώ η έφεση όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. πρωτ. 10249/28-9-2011 έκθεση εφέσεως ασκήθηκε τη 28-9-2011, ήτοι εκτός της δεκαήμερης προθεσμίας του άρθρου 473 Κ.Π.Δ. και συνεπώς είναι εκπρόθεσμη, ενώ η εκκαλούσα στην έκθεση εφέσεως αναφέρει μόνο ότι η επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως έγινε ως αγνώστου διαμονής ενώ είχε πάντα γνωστή διαμονή, όμως δεν επικαλείται στην έφεσή της και δεν αποδεικνύει ότι αυτή κατά το χρόνο επίδοσης της εκκαλουμένης κατοικούσε σε γνωστή κατοικία στην αρχή που διέταξε την επίδοση (Εισαγγελία Αθηνών) και συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί και ο λόγος αυτός της έφεσης. Εφόσον, συνεπώς η εκκαλούσα δεν προβάλλει με την έφεση ότι είχε καταστήσει γνωστή στην Εισαγγελική Αρχή, που είχε παραγγείλει την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως την κατά τα άνω διεύθυνση της κατοικίας που επικαλέσθηκε με αυτήν, καθώς και τον τρόπο, με τον οποίο την κατέστησε γνωστή, ούτε ότι η διεύθυνση αυτή είχε περιέλθει, κατά κάποιο άλλο τρόπο σε γνώση της εισαγγελικής αρχής, που παράγγειλε την επίδοση, νομίμως αυτή αναζητήθηκε (χωρίς αποτέλεσμα] στη γνωστή στην Εισαγγελία διεύθυνση, ως τελευταία γνωστή κατοικία, και πρέπει η κρινόμενη έφεση, μετά ταύτα, να απορριφθεί ως εκπροθέσμως ασκηθείσα (βλ. Α.Π. (Παν.) 966/2011 ΝΟΜΟΣ)". Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών για την απόρριψη του ισχυρισμού της αναιρεσείουσας, που προέβαλε με την έφεσή της, ότι ήταν κατά το χρόνο επιδόσεως προς αυτήν της εκκαλούμενης αποφάσεως γνωστής διαμονής στην επί της οδού ..., και ότι κακώς έγινε η επίδοση της αποφάσεως αυτής ως αγνώστου διαμονής, δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως γίνεται μνεία της 10249/28-9-2011 εκθέσεως εφέσεως της ήδη αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης κατά της εκκαλουμένης καταδικαστικής σε βάρος της υπ' αριθμό 19748/2007 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών καθώς και του από 6-3-2008 αποδεικτικού επιδόσεως της τελευταίας, ως αγνώστου διαμονής, μετά την άκαρπη αναζήτησή της στην αναφερόμενη ως τελευταία γνωστή κατοικία της. Δεν διευκρινίζεται όμως στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι είχε προηγηθεί στην προκείμενη ποινική υπόθεση προδικασία, ώστε μέχρι να γίνει αμετάκλητη και εκτελεστή η καταδικαστική απόφαση να υποχρεούται ο κατηγορούμενος να δηλώσει σε περίπτωση μεταβολής της, την νέα κατοικία ή διαμονή του στον αρμόδιο Εισαγγελέα εγγράφως κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 273 παρ. 1 Κ.Π.Δ, ούτε αναφέρεται ότι δεν είχε εμφανισθεί αυτή ενώπιον του ανακριτή ή του εισαγγελέα ή του πταισματοδίκη ή του ειρηνοδίκη που ενεργούσε προανάκριση, για να θεωρείται ως τόπος κατοικίας της εκείνος που αναφέρεται στη μήνυση ή στην έγκληση. Επίσης δεν αναφέρεται στο σκεπτικό της αποφάσεως, ότι η επίδοση έγινε, στην αναφερόμενη στη μήνυση διεύθυνση, της ήδη αναιρεσείουσας, οδός ..., η οποία ήταν η επαγγελματική κατοικία της, και ότι η διεύθυνση αυτή εξακολουθούσε να είναι ίδια και κατά την επίδοση της καταδικαστικής αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Έτσι, δεν δικαιολογείται επαρκώς, ότι η τελευταία γνωστή στην Αρχή που παρήγγειλε την επίδοση, διεύθυνση κατοικίας της κατηγορουμένης, ήταν η οδός Α. 11, στην οποία έγινε η επίδοση ως άγνωστης διαμονής, όταν μάλιστα στη μήνυση της εγκαλούσας Α.Τ.Ε. αναφέρεται διαφορετική διεύθυνση από την παραπάνω, ήτοι εκείνη της επαγγελματικής εγκατάστασης της κατηγορουμένης, οδός ... (Α.Π. 615/2012). Να σημειωθεί ότι η παραπάνω έγκληση της ΑΤΕ στρεφόταν "κατά του νομίμου εκπροσώπου της εδρεύουσας στη ..., οδός ..., εταιρείας με την επωνυμία ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕRGO FASHION Α.Ε. που υπέγραψε την παρακάτω αναφερόμενη επιταγή", με την ιδιότητα δε αυτή, της νομίμου εκπροσώπου της ως άνω εταιρείας, καταδικάσθηκε η κατηγορουμένη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Επομένως, ο σχετικός πρώτος λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, περί έλλειψης αιτιολογίας, με τον οποίο προβάλλονται οι ελλείψεις αυτές και οι ασάφειες, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρελκούσης της έρευνας του ετέρου λόγου. Μετά από αυτά πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή (άρθρο 519 ΚΠοινΔ) και το οποίο, εάν ήθελε κρίνει παραδεκτή την ασκηθείσα έφεση [δεδομένου του ότι ο Άρειος Πάγος δεν έχει τη δικαιοδοσία να κρίνει επί του παραδεκτού ή όχι αυτής], θα αποφανθεί και περί της παραγραφής ή μη του αδικήματος που αποδίδεται στον αναιρεσείοντα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμό 44220/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι δυνατή. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου 2013. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Απριλίου 2013. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.