← Ελλάδα

ΑΠ 656/2009 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αποφάσεως διόρθωση, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 656 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αποφάσεως διόρθωση, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου. Περίληψη: Οι αποφάσεις που εκδίδονται κατ’ άρθρο 145 ΚΠΔ δεν είναι καταδικαστικές και δεν υπόκεινται σε αναίρεση. Η άσκηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου με δήλωση, επιδιδομένη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, επιτρέπεται μόνο κατά καταδικαστικής αποφάσεως. Απορρίπτονται ως απαράδεκτες οι αιτήσεις αναιρέσεως κατά της προσβαλλομένης, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση για διόρθωση αποφάσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 656/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Σεπτεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για τις αιτήσεις-προσθέτους λόγους αναίρεσης του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 154/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Το Πενταμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 760/

  1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου με αριθμό 305/6.6.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 § 1 του Κ.Π.Δ. 1) την υπ'αριθμ. 1/10-4-2008 έκθεση αναίρεσης και 2) την υπ'αριθμ. 3813/10-4-2008 "ΑΙΤΗΣΗ-ΔΗΛΩΣΗ", "ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ", του κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή ..., κατά της υπ'αριθμ. 154/3-4-2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών και εκθέτω τα ακόλουθα: Η κατά το άρθρο 145 Κ.Π.Δ. εκδιδόμενη απόφαση ή διάταξη δια της οποίας διατάσσεται, είτε αυτεπαγγέλτως υπό του δικαστηρίου είτε κατόπιν αιτήσεως του Εισαγγελέως ή κάποιου από τους διαδίκους η διόρθωση ή συμπλήρωση αποφάσεως ή πρακτικών αυτής ή δια της οποίας απορρίπτεται τέτοια αίτηση περί διορθώσεως ή συμπληρώσεως αποφάσεως ή πρακτικών, δεν υπόκειται αυτοτελώς στο ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως, διότι το μεν δεν ορίζεται ειδικώς στο νόμο ότι επιτρέπεται τούτο, το δε δεν υπάγεται σε κάποια από τις κατηγορίες αποφάσεων που αναφέρει το άρθρο 504 Κ.Π.Δ., κατά των οποίων επιτρέπεται αίτηση αναιρέσεως, αλλά μόνο μαζί μετά της διορθωθείσης ή συμπληρωθείσης αποφάσεως και υπό την προϋπόθεση ότι η τελευταία υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως (ΑΠ 524/96 ΝοΒ 45/191, ΑΠ 860/04 και ΑΠ 2083/02). Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε η από 11-1-2008 αίτηση του παραπάνω κρατουμένου κατηγορουμένου για διόρθωση της υπ'αριθμ. 162-163/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών, σύμφωνα με το άρθρο 145 Κ.Π.Δ. Συνεπώς, σύμφωνα με τα προδιαληφθένα, εκτιμώμενες οι πιο πάνω αναιρέσεις ως ενιαίο κείμενο και συνολικά ερευνώμενες αφού καμία δεν κρίθηκε πρώτη (ΑΠ 196/2005 Π.Χρ. ΝΕ/922), είναι απαράδεκτες. Η δεύτερη δε τούτων και για τον πρόσθετο λόγο της μη νομότυπης άσκησής της και συγκεκριμένα διότι γι'αυτή δεν συνετάγη έκθεση ενώπιον του διευθυντού της φυλακής όπου κρατείται ο αναιρεσείων (άρθρο 474 § 1 Κ.Π.Δ.), αλλά κατατέθηκε απλώς στον τελευταίο το έγγραφο αυτής (αναίρεσης) με τους σ'αυτή αναφερόμενους λόγους αναίρεσης και πρέπει ως εκ τούτου να απορριφθούν οι πιο πάνω αναιρέσεις και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 § 1 Κ.Π.Δ.). Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: 1) Να απορριφθούν ως απαράδεκτες οι α) υπ'αριθμ. 1/10-4-2008 και β) 3813/10-4-2008 αιτήσεις αναίρεσης του ..., κατά της υπ'αριθμ 154/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών και 2) να καταδικασθεί αυτός στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 3 Ιουνίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΕΠΕΙΔΗ, η απόφαση που εκδίδεται κατά το άρθρο 145 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, με την οποία διατάσσεται είτε αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, είτε ύστερα από αίτηση του Εισαγγελέως ή κάποιου από τους διαδίκους, η διόρθωση ή συμπλήρωση αποφάσεως ή των πρακτικών της ή με την οποία απορρίπτεται τέτοια αίτηση περί διορθώσεως ή συμπληρώσεως αποφάσεως ή πρακτικών αυτής, δεν υπόκειται αυτοτελώς στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως, διότι το μεν δεν ορίζεται ειδικώς στον νόμο ότι επιτρέπεται τούτο, το δε δεν υπάγεται σε κάποια από τις κατηγορίες αποφάσεων, που αναφέρει το άρθρο 504 ΚΠΔ, κατά των οποίων επιτρέπεται αίτηση αναιρέσεως, αλλά μόνο μαζί με την απόφαση που διορθώθηκε και υπό την προϋπόθεση ότι η τελευταία υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως (Ολ. ΑΠ 1/2000). Αν παρά ταύτα ασκηθεί η αναίρεση, απορρίπτεται ως απαράδεκτη κατ' άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. Επομένως, οι κρινόμενες υπ' αριθ. 1/10-4-2008 και 3813/10-4-2008 αιτήσεις αναιρέσεως του ... κατά της 154/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών, με την οποία απορρίφθηκε η από 11-1-2008 αίτηση του αναιρεσείοντος για διόρθωση της 162-163/2007 αποφάσεως του ιδίου ως άνω δικαστηρίου, εκτιμώμενες ως ενιαίο κείμενο και συνολικά ερευνώμενες είναι απαράδεκτες. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν οι αιτήσεις αυτές και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τις 1/10.42008 και 3813/10.4.2008 αιτήσεις αναιρέσεως του ... κατά της 154/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220€). Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου
  2. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 2009.- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΚΑΙ ΗΔΗ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.