← Ελλάδα

ΑΠ 662/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 662 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αίτηση αναίρεσης κατά καταδικαστικής αποφάσεως που ασκήθηκε ενώπιον του Διευθυντή των Φυλακών. Πρέπει να περιέχει έστω και ένα λόγο. Αν δεν περιέχει λόγους είναι απαράδεκτη (ΑΠ 364/2010, ΑΠ 2560/2008). Απορρίπτει αίτηση απαράδεκτη. Αριθμός 662/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Γεώργιο Μπατζαλέξη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Μαρτίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 2951/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Δεκεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1/10. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη με αριθμό 72/16.2.10, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο δικαστήριο σας (σε Συμβούλιο) μετά της σχετικής δικογραφίας την υπ' αρίθμ. 100/7-12-2009 έκθεση αναίρεσης του Χ που ασκήθηκε διά δηλώσεως του ενώπιον του Διευθυντού της Φυλακής ..., κατά της υπ' αρίθμ. 2951/18-11-2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών διά της οποίας επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων ευρώ και εκθέτω τα ακόλουθα : Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 παρ. 1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά βουλεύματος ή απόφασης πρέπει στη δήλωση της άσκησης της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερομένους στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια, χωρίς άλλη έρευνα απορρίπτεται (άρθρο 513 παρ. 1 ΚΠΔ). Απλή παράθεση της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναίρεσης είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης και δε μπορούν να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται έξω από τη δήλωση για αναίρεση (ΑΠ 2506/2008).Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση υπ' αρίθμ. 100/7-12-2009 αίτηση αναίρεσης πλήττεται η υπ' αρίθμ. 2951/ 18-11-2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων

(5000)ευρώ. Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου στο Διευθυντή των Φυλακών ..., όπου κρατείται, αναφέρονται δε σ' αυτή, σε σχέση με τους λόγους αναίρεσης, επακριβώς τα εξής : "...κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της υπ' αρίθμ. 2951/18-11-2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών που καταδικάστηκε για αγορά και κατοχή ναρκωτικών σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων
(4)ετών και Χ.Π.
(5000)ευρώ για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει..".Με αυτό όμως το περιεχόμενο η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι, σύμφωνα με όσα αναφέρονται παραπάνω, απαράδεκτη, αφού δεν αναφέρεται ουδείς εκ των διαλαμβανομένων περιοριστικώς στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αρίθμ. 100/7-12-2009 αίτηση αναίρεσης του Χ κατά της υπ' αρίθμ. 2951/18-11-2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και 2) Να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος. Αθήνα, 25 Ιανουαρίου 2010 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Ψάνης " Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ` ακολουθία το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης, πρέπει στη δήλωση της άσκησής της να περιέχονται, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ` αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια χωρίς άλλη έρευνα απορρίπτεται (άρθρο 513 παρ. 1 του ΚΠΔ). Εξάλλου, από συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 509 παρ.1α και 474 παρ.1 και 2 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως από εκείνον που κρατείται στις φυλακές, μπορεί να γίνει και στον διευθύνοντα τη φυλακή, με δήλωση, για την οποία συντάσσεται έκθεση, όπου διατυπώνονται οι λόγοι ασκήσεως του ενδίκου τούτου μέσου και που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπό του και από εκείνον που την δέχεται. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, πλην άλλων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται για την άσκησή του από το νόμο, τότε το αρμόδιο να κρίνει γι` αυτό Συμβούλιο ή Δικαστήριο το απορρίπτει, ως απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη με αριθμό εκθέσεως 100/7-12-2009 αίτηση αναίρεσης ο Χ, με δήλωσή του ενώπιον του Διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης ..., άσκησε αναίρεση κατά της 2951/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε συνολική ποινή φυλάκισης τσσάρων
(4)ετών και Χ.Π. 5.000 €, για αγορά και κατοχή ναρκωτικών. Στην έκθεση όμως ουδείς λόγος αναίρεσης περιέχεται, αλλ απλώς αναφέρεται με έντυπους χαρακτήρες ''.... Για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει.............''. Στην συνέχεια δε και στον προς τούτο αφαιθέντα κενό χώρο δεν υπάρχει καταχώρηση. Εφόσον λοιπόν στην έκθεση αναίρεσης ουδείς λόγος περιέχεται και εφόσον προηγήθηκε η ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος, που αυτός όρισε με την έκθεση, σύμφωνα με την επί του φακέλου σημείωση του αρμόδιου Γραμματέα πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την με αριθμό έκθεσης 100/7-12-2009 αίτηση του Χ, για αναίρεση της 2951/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 24 Μαρτίου
  1. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαρτίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.