Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 662 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Περίληψη: Μη καταβολή ασφαλιστικών εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στο ΙΚΑ. Ποινική ευθύνη εργοδότη. Λόγοι αναίρεσης: α) Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, β)εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου. Για τη καταβολή των ασφαλιστικών εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στο ΙΚΑ όταν εργοδότης είναι ανώνυμη εταιρεία υπεύθυνος είναι ο διευθύνων σύμβουλος σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρ. 4 παρ. 4 ν. 2556/1997 σε συνδ. με άρθρ. 115 του ν. 2238/1994, για τις οφειλές που γεννήθηκαν μέχρι την έναρξη του ν. 4075/2012, που ισχύει από 11-4-2012 που διευρύνει τον κύκλο των ευθυνομένων φυσικών προσώπων .Δεκτός ο λόγος εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Αναιρεί την προσβαλλόμενη απόφαση που κήρυξε ένοχη την αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, για οφειλές προς το ΙΚΑ που γεννήθηκαν την 1-12-2004 έως 31-5-2005, με την ιδιότητα της αναπληρώτριας του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου και κηρύσσει αυτήν αθώα. Αριθμός 662/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Μαρτίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Α. Κ. του Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φίλιππο Κοτέα, για αναίρεση της υπ' αριθ. 44312/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Νοεμβρίου 2012 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1292/2012. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παύσει οριστικά η κατά της αναιρεσείουσας ασκηθείσα ποινική δίωξη για το ότι δεν κατέβαλε στο ΙΚΑ τις εργοδοτικές και εργατικές εισφορές για το διάστημα από 1-1-2005 έως 19-3-2005 και να παραπεμφθεί κατά τα λοιπά η υπόθεση. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 του Α.Ν. 86/1967, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών) προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας κάθε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφάλισης ή Ειδικούς Λογαριασμούς και δεν καταβάλλει αυτές εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές προς τους ως άνω Οργανισμούς τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών
(3)μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 10.000 δρχ. Κατά την παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές αυτών που εργάζονται σ' αυτόν με σκοπό να τις αποδώσει στους άνω Οργανισμούς και δεν τις καταβάλει ή δεν τις αποδίδει στους Οργανισμούς αυτούς μέσα σε ένα μήνα αφότου είχαν καταστεί απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση με φυλάκιση τουλάχιστον έξι
(6)μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 10.000 δραχμών. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως Ι ΚΑ, ορίζεται ως χρόνος καταβολής των εισφορών, το ημερολογιακό τέλος του μηνός εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, ενώ, κατά το άρθρο 26 παρ. 3 του 1846/1951, ορίζεται ότι ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλει τις εισφορές στο Ι ΚΑ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από τον χρόνο που έχει ορισθεί. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων της μη έγκαιρης καταβολής των εργοδοτικών και εργατικών εισφορών, απαιτείται να προσδιορίζεται η συγκεκριμένη οφειλή του εργοδότη που απασχολεί προσωπικό, για ασφαλιστικές εισφορές που βαρύνουν τον ίδιο και τους εργαζόμενους σ' αυτόν, καθώς και μη καταβολή των σχετικών ποσών εντός μηνός, αφότου κατέστησαν απαιτητά στον Ασφαλιστικό Οργανισμό, που είναι ασφαλισμένο το απασχολούμενο προσωπικό. Για την πληρότητα της αντικειμενικής υποστάσεως των εν λόγω εγκλημάτων, απαιτείται το υποκείμενο των εγκλημάτων αυτών να έχει την ιδιότητα του εργοδότη και σαν τέτοιος νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στο οποίο το υπαγόμενο στην ασφάλιση προσωπικό, οφείλει να προσφέρει την υπηρεσία του. Πρόκειται συνεπώς για γνήσια εγκλήματα, παραλείψεως, τα οποία συντελούνται με την παράλειψη της εμπρόθεσμης καταβολής των παραπάνω εισφορών μέσα σε τριάντα
(30)ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα, που παρασχέθηκε η εργασία. Ως εργοδότης, κατά τις πιο πάνω διατάξεις και σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 5 του Α.Ν. 1846/1951, νοείται ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, για λογαριασμό των οποίων, τα υπαγόμενα στην ασφάλιση πρόσωπα προσφέρουν την εργασία τους και που αυτός υποχρεούται, κατά την πληρωμή των μισθών, να παρακρατεί τα τμήματα των εισφορών που βαρύνουν τους ασφαλισμένους. Όταν εργοδότης είναι ανώνυμη εταιρία υπόχρεος για την καταβολή των παραπάνω εισφορών είναι, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 4 του Ν. 2556/1997, όπως αντικ. από το άρθρο 61 παρ. 2 ν. 2676/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 115 του Ν. 2238/1994, ο διευθύνων σύμβουλος αυτής (ΑΠ 1394/2012, ΑΠ 525/2010, ΑΠ 404/2008). Προς την ίδια ουσιαστικά κατεύθυνση, κινείται και η ρύθμιση της παρ. 7 του Α.Ν. 86/1967, όπως αυτή προστέθηκε πρόσφατα με το άρθρο 25 παρ. 1 του Ν. 4075/11-4-2012, σύμφωνα με την οποία ως αυτουργοί των εγκλημάτων αυτών της μη απόδοσης ασφαλιστικών εισφορών θεωρούνται στις ημεδαπές ανώνυμες εταιρείες είναι: α) οι πρόεδροι των Διοικητικών Συμβουλίων, οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές και γενικά κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο, είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών και β) σε περίπτωση που ελλείπουν όλα τα παραπάνω πρόσωπα, ως αυτουργοί θεωρούνται τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των εταιριών αυτών εφόσον ασκούν πράγματι προσωρινά ή διαρκώς ένα από τα καθήκοντα που αναφέρονται πιο πάνω. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι: α) για ασφαλιστικές εισφορές που έχουν γεννηθεί μέχρι τις 11-4-2012, που θεσπίστηκε η παραπάνω παρ. 7 του Α.Ν. 86/1967, και οφείλουν ανώνυμες εταιρείες υπόχρεος για την καταβολή τους είναι μόνο ο διευθύνων σύμβουλος αυτής και β) για ασφαλιστικές εισφορές που έχουν γεννηθεί μετά τις 11-4-2012, που θεσπίστηκε η παραπάνω παρ. 7 του Α.Ν. 86/1967, και οφείλουν ανώνυμες εταιρείες υπόχρεοι για την καταβολή τους είναι τα πρόσωπα που ορίζονται στην παράγραφο αυτή (πρόεδροι των Διοικητικών Συμβουλίων, οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές και γενικά κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο, είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών), ενώ τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων (αντιπρόεδροι και σύμβουλοι) ευθύνονται μόνο αν λείπουν όλα τα αμέσως παραπάνω πρόσωπα και εφόσον ασκούν πραγματικά διαρκώς ή προσωρινά τα καθήκοντα των αρχικών υπόχρεων δηλαδή η ευθύνη αυτών είναι επικουρική. Εξάλλου, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφάρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό, της προσβαλλόμενης υπ' αρ.44312/4-10-2012 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, και κήρυξε ένοχη την αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη, για παράβαση του Α.Ν. 86/1967 σε συνδυασμό με το άρθρο 375 παρ. 1 ΠΚ, δέχτηκε κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι από την αποδεικτική διαδικασία και τα έγγραφα των οποίων έγινε ανάγνωση στο ακροατήριο καθώς και από τις καταθέσεις των μαρτύρων υπερασπίσεως και κατηγορίας που εξετάσθηκαν νομότυπα στο ακροατήριο, σε συνδυασμό με τη συζήτηση της υπόθεσης (η κατηγορουμένη δεν απολογήθηκε διότι δικάσθηκε εκπροσωπούμενη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της), ότι αυτή έχει τελέσει τις πράξεις που της αποδίδει το κατηγορητήριο και πρέπει να κηρυχθεί ένοχη, διότι "στην Αθήνα στις 26-1-2006, έχοντας την ιδιότητα του εργοδότη της εταιρείας Κ. ΑΕΒΕ και έχοντας απασχολήσει κατά το χρονικό διάστημα από 1-12-2004 έως 31-5-2005 προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας δεν κατέβαλε τις εργοδοτικές και εργατικές εισφορές στο ΙΚΑ, που μέχρι και σήμερα ανέρχονται σε 25.386 και σε 12.683 Ευρώ αντίστοιχα. Η ανωτέρω εκκαλούσα όπως προκύπτει από το υπ' αρ. 9947/3-8-2004 ΦΕΚ είχε την ιδιότητα της Αντιπροέδρου της εταιρείας Κ. ΑΕΒΕ και εκπροσωπούσε νόμιμα την εταιρία σε περίπτωση κωλύματος του Προέδρου". Ακολούθως κήρυξε ένοχη αυτήν με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2εδ. δ ΠΚ του ότι: "Στην Αθήνα την 26-1-2006, τυγχάνοντας εργοδότης της επιχείρησης με την επωνυμία Κ. ΑΕΒΕ και αμε ή Αμοε ... ΑΓΜ υποκατάστημα Αθηνών, είδος επιχείρησης ΜΗΧ/ΤΑ ΟΔΟΠ/ΑΣ και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο από 1-12-2004 έως 31-5-2005 στην επιχείρηση του προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο ΙΚΑ, όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού, να καταβάλλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές ποσού 38.080Ευρώ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία. Για τη μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αρ. ...ΠΕΕ στην οποία αναγράφονται 14 μισθωτοί με ύφος αποδοχών 127.917,58 Ευρώ συνολικά. 1. Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών (εργοδοτικών) ασφαλιστικών εισφορών (και ποσό για τον ειδικό λογαριασμό Δώρου Χριστουγέννων και Πάσχα των απασχοληθέντων οικοδόμων βάση των ημερών απασχόλησης) ποσού 25.386 Ευρώ δεν κατέβαλε αυτές στον Οργανισμό μέσα στον μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές.2. Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση του (Εργατικές) ποσού 12.693 Ευρώ, με σκοπό να αποδώσει αυτές στον άνω Οργανισμό δεν κατέβαλε σ' αυτόν μέσα στον μήνα κατά τον οποίο έγιναν απαιτητές, κατέστη τιμωρητέος για υπεξαίρεση". Ακολούθως, της επέβαλε ποινή φυλακίσεως έξι
(6)μηνών, για κάθε μία πράξη και κατά συγχώνευση τους, συνολική ποινή φυλακίσεως εννέα
(9)μηνών, την οποία ανέστειλε επί τριετία. Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, τα οποία περιέχονται και στο σχετικό κατηγορητήριο, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Ειδικότερα, εν όψει του ότι πρόκειται για εργοδότρια ανώνυμη εταιρεία, για την οποία υπόχρεος κατά το νόμο για την απόδοση των ασφαλιστικών και εργοδοτικών εισφορών της στο ΙΚΑ, είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος αυτής, οι δε ασφαλιστικές εργοδοτικές και εργατικές εισφορές που οφείλει αυτή στο ΙΚΑ, έχουν γεννηθεί κατά τη παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης, το χρονικό διάστημα από 1-12-2004 έως 31-5-2005, δηλαδή, πριν την 11-4-2012, που άρχισε να ισχύει ο νόμος 4075/11-4-2012, η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ,που κατά τη παραδοχή της ανωτέρω απόφασης κηρύχθηκε ένοχη της αξιόποινης ως άνω πράξεως, "με την ιδιότητα της Αντιπροέδρου της Εταιρίας Κ. ΑΕΒΕ και εκπροσωπούσε νόμιμα την εταιρεία σε περίπτωση κωλύματος του Προέδρου αυτής "δεν υπέχει ποινική ευθύνη. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι εφαρμογή του νεότερου νόμου, (άρθρ. 25 παρ. 1 Ν. 4075/2012), σύμφωνα με τον οποίο διευρύνεται ο κύκλος των προσώπων των αυτουργών της παραβάσεως του Α. Ν. 86/67, όσο αφορά τις εργοδότριες ημεδαπές ανώνυμες εταιρείες, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται πλέον και ο Πρόεδρος του Διοικητικού της Συμβουλίου, καθώς και κάθε μέλος αυτού που συμπράττει όμως ουσιαστικά στη διοίκηση της, δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση, διότι η ισχύς του άρχισε πριν τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης (ημερομηνία δημοσίευσης αποφάσεως 4-10-2012) και είναι δυσμενέστερος για τη συγκεκριμένη αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη, αφού ο Πρόεδρος του Διοικητικού της Συμβουλίου, τον οποίο κατά τη παραδοχή της προσβαλλόμενης, εκπροσωπούσε η αναιρεσείουσα σε περίπτωση κωλύματος του, εντάσσεται με αυτόν τον νόμο, ως υπόχρεο πρόσωπο για την καταβολή των οφειλομένων εισφορών στο Ι.Κ.Α. Επομένως, ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, τρίτος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Κατόπιν αυτού παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και αφού δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη τελεσθείσα από την αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, να κηρυχθεί αθώα αυτή (αρθρ. 518 παρ. 1 ΚΠΔ) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ. Αναιρεί την υπ' αρ. 44312/4-10-2012 απόφαση του Α' Αυτοφώρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Κηρύσσει αθώα την αναιρεσείουσα Α. Κ. του Χ., κατοίκου ... του ότι: "Στην Αθήνα την 26-1-2006, τυγχάνοντας εργοδότης της επιχείρησης με την επωνυμία Κ. ΑΕΒΕ και ΑΜΕ ή ΑΜΟΕ ... ΑΓΜ υποκατάστημα Αθηνών, με είδος επιχείρησης ΜΗΧ/ΤΑ ΟΔΟΠ/ΑΣ, έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο από 1-12-2004 έως 31-5-2005 στην επιχείρηση αυτή προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή , που ασφαλιζόταν στο ΙΚΑ, όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού, να καταβάλλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές ποσού 38.080 Ευρώ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία. Για τη μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αρ. ... ΠΕΕ στην οποία αναγράφονται 14 μισθωτοί με ύψος αποδοχών 127.997,58 Ευρώ συνολικά. 1. Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών (εργοδοτικών) ασφαλιστικών εισφορών (και ποσό για τον ειδικό λογαριασμό Δώρου Χριστουγέννων και Πάσχα των απασχοληθέντων οικοδόμων βάσει των ημερών απασχόλησης) ποσού 25386 Ευρώ, δεν κατέβαλε αυτές στον άνω οργανισμό μέσα στο μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές ήταν απαιτητές. 2. Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση της (Εργατικές) ποσού 12.693 € με σκοπό να αποδώσει αυτές στον άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε σ' αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο έγιναν απαιτητές και κατέστη γι αυτές τιμωρητέα για υπεξαίρεση. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Απριλίου 2013. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Απριλίου 2013. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ