Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 671 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Υπέρβαση εξουσίας, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Αίτηση αναιρέσεως Εισαγγελέα Αρείου Πάγου κατά αποφάσεως αθωωτικής κατόπιν εφέσεως του Εισαγγελέα κατά αθωωτικής πρωτόδικης απόφασης. Λόγος της αιτήσεως για υπέρβαση εξουσίας. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 671/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 1998/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με κατηγορούμενους τους:
- Χ2,
- Χ3 και
- Χ1, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Εμμανουήλ Βογιατζάκη. Με πολιτικώς ενάγοντες τους:
- ... και
- Ψ1, που εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Αντώνιο Φούσα και Εμμανουήλ - Μηνά Σταύρου. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 28/20.5.2009 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 758/
- Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των ως άνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το αρ. 505 παρ. 2 ΚΠΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως μέσα στην προθεσμία του άρ. 479 παρ. 2, δηλαδή μέσα σε ένα μήνα από την καταχώρηση της αποφάσεως καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο του αρ. 473 παρ. 3 ΚΠΔ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά πάσης αποφάσεως οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου, καταδικαστική ή αθωωτικής ή εκείνης που παύει οριστικά την ποινική δίωξη ή την κηρύσσει απαράδεκτη, για όλους τους λόγους του αρ. 510 παρ. 1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων και η εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και η υπέρβαση εξουσίας (άρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' και Η' ΚΠΔ). Εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στη διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει και εσφαλμένη εφαρμογή όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία στη διάταξη που εφήρμοσε, υπέρβαση δε εξουσίας συντρέχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του παρέχεται από το νόμο ή όταν αρνείται να ασκήσει δικαιοδοσία η οποία του παρέχεται από το νόμο στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν και συντρέχουν, οι απαιτούμενοι γι' αυτό κατά νόμον όροι. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρ. 474, 476 και 498 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η έκθεση που περιέχει τη δήλωση άσκησης του ένδικου μέσου της έφεσης πρέπει καταρχήν να περιέχει ορισμένο λόγο, όπως η κακή εκτίμηση των αποδείξεων. Ειδικά προκείμενου για έφεση του εισαγγελέα κατά αθωωτικής απόφασης σύμφωνα με τη διάταξη του άρ. 486 παρ. 3, που προστέθηκε με το άρ. 2 παρ. 19β του Ν. 2408/1996, "η άσκηση έφεσης από τον εισαγγελέα πρέπει να αιτιολογείται ειδικά και εμπεριστατωμένα στη σχετική έκθεση (αρθ. 498), άλλως η έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη". Από τη διατύπωση αυτή προκύπτει, ότι η αξιούμενη αιτιολόγηση της έφεσης που ασκείται από τον εισαγγελέα κατά αθωωτικής απόφασης, αποτελεί πρόσθετο τυπικό όρο του κύρους του ενδίκου αυτού μέσου και αξιώνει από τον εισαγγελέα ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των λόγων της έφεσης. δηλαδή, πρέπει να εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια και πληρότητα οι συγκεκριμένες πραγματικές ή νομικές πλημμέλειες που αποδίδονται στην προσβαλλομένη απόφαση. Μόνη δε η παράθεση στην έκθεση έφεσης των αποδεικτικών στοιχείων, από τα οποία προκύπτει ενοχή του κατηγορουμένου και εντεύθεν εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν αρκεί κατά το νόμο για την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της έφεσης του Εισαγγελέα κατά της αθωωτικής απόφασης, αφού δεν αντικρούει με συλλογισμούς και σε συνδυασμό με τα αποδεικτικά μέσα την κρίση του δικαστηρίου περί της αθωότητας του εν λόγω κατηγορουμένου. Αν η έφεση δεν έχει τέτοια αιτιολογία και παρά ταύτα το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την κρίνει παραδεκτή και εξετάζοντας την ουσία της υπόθεσης καταλήξει στην καταδίκη του κατηγορουμένου, υποπίπτει σε θετική υπέρβαση εξουσίας που ιδρύει τον από το αρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσής. Σε αντίθετη δε περίπτωση, όταν η έφεση του Εισαγγελέα κατά αθωωτικής απόφασης δεν έχει την πιο πάνω απαιτούμενη αιτιολογία και το δευτεροβάθμιο δικαστήριο την απορρίπτει ως απαράδεκτη για έλλειψη αιτιολογίας χωρίς να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης, δεν υποπίπτει σε αρνητική υπέρβαση εξουσίας και δεν ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης (Ολ. Απ. 9/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση και ειδικότερα, όπως προκύπτει από την εκληθείσα υπ' αριθμ. 25536/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και τα πρακτικά αυτής, οι σε αυτή κατηγορούμενοι, Χ1, Χ3 και Χ2, κηρύχθηκαν αθώοι της αποδιδόμενης σ' ατούς αξιόποινης πράξης της ψευδορκίας μάρτυρα, που φέρεται ότι τελέστηκε στη ..., στις ..., όσον αφορά την πρώτη κατηγορουμένη και της ηθικής αυτουργίας στην πράξη αυτή, κατά συναυτουργία, όσον αφορά τους λοιπούς κατηγορουμένους. Κατά της αθωωτικής αυτής απόφασης, ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, ενώπιον του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με την υπ' αριθμ. 2.192/23-12-2008 έκθεση εφέσεως εδήλωσε ότι ασκεί έφεση κατά της αριθμ. 25536/16-12-2008 απόφασης του Β' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία κηρύχθηκαν αθώοι οι κατηγορούμενοι Χ1, Χ3 και Χ2 για τις πράξεις της ψευδορκίας μάρτυρα κατ' εξακολούθηση και ηθικής αυτουργίας κατά συναυτουργία, ενώ θα έπρεπε να κηρυχθούν ένοχοι. Συγκεκριμένα δε, δήλωσε ότι έπρεπε το Δικαστήριο, κατ' ορθή εκτίμηση των αποδείξεων να κηρύξει ενόχους τους κατηγορουμένους, δοθέντος ότι από τις καταθέσεις των μαρτυριών (ιδίως ..., ο οποίος εκλήθη με απόφαση του Δικαστηρίου να καταθέσει και ανέφερε ότι ουδεμία σχέση είχαν οι εγκαλούντες πολιτικώς ενάγοντες με την επίδικη παραγγελία και ..., ο οποίος κατέθεσε ότι ουδέποτε εχορήγησε προσωπική επιταγή στον Ψ1 - εγκαλούντα - για δήθεν συναλλαγή με την εταιρία EUROPLAN ΕΠΕ, αλλά και κατάθεση ...) και τα έγγραφα (ιδίως η από ....βεβαίωση της Ποτοποιίας Θράκης, κατά την οποία η παραγγελία είχε δοθεί από την εταιρία EUROPLAN ΕΠΕ και ότι οι φορτώσεις εγένοντο κατόπιν εντολής της άνω εταιρίας, αλλά και το διαβατήριο του Ψ1 εκ του οποίου προέκυπτε σαφώς ότι κατά την ημερομηνία συνάψεως της συμβάσεως ευρίσκετο στην Ρωσία, και όχι στην Θεσσαλονίκη, η δε συμφωνία κατά τα συναλλακτικά ήθη, λόγω του μεγέθους αυτής, δεν θα ήταν δυνατόν να ολοκληρωθεί τηλεφωνικώς ή δι' αποστολής ΦΑΞ, άνευ σχετικών εγγυήσεων της εταιρίας EUROPLAN ΕΠΕ), συνάγεται ότι η πρώτη κατηγορουμένη άριστα εγνώριζε ότι κατέθετε ψευδή τόσο στο πρωτόδικο Δικαστήριο, όσο και στο Εφετείο, (του οποίου η απόφαση αναίρεση με την υπ' αριθ. 1842/2006 απόφαση Αρείου Πάγου και ανεπέμφθη προς επανεκδίκαση στο Εφετείο), οι δε λοιποί κατηγορούμενοι δια της πειθούς και της εν γένει ιεραρχικής εξαρτήσεως και υπαλληλικής σχέσεως κατέπεισαν αυτήν να καταθέσει τα ψευδή, όπως διαλαμβάνονται στο κατηγορητήριο. Το τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη απόφασή του με αριθμό 1998/2009, απέρριψε την έφεση αυτή ως απαράδεκτη, γιατί "δεν περιέχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθόσον ο Εισαγγελέας στη συνταγείσα έκθεση δεν εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα τις συγκεκριμένες πραγματικές πλημμέλειες, που αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία οι κατηγορούμενοι κηρύχθηκαν αθώοι της ως άνω πράξεως. Ειδικότερα, δεν εκτίθενται τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και ένεκα των οποίων υφίσταται η συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών όρων των ως άνω αξιοποίνων πράξεων μόνη δε, η παράθεση στην εν λόγω έκθεση έφεσης των αποδεικτικών στοιχείων, από τα οποία προκύπτει η ενοχή των κατηγορουμένων και εντεύθεν η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, δεν αρκεί, κατά νόμο, για την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της έφεσης του Εισαγγελέα κατά της αθωωτικής απόφασης, αφού δεν αντικρούει με συλλογισμούς και σε συνδυασμό με τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία σημειωτέο, δεν εξηγεί για ποιο λόγο είναι περισσότερο αξιόπιστα από τα επικαλούμενα στην εκκαλουμένη αθωωτική απόφαση, την εξενεχθείσα από το ως άνω Δικαστήριο κρίση του περί της αθωώτητας των εν λόγω κατηγορουμένων. Επομένως, η υπό κρίση έφεση, κατά το μέρος που στρέφεται κατά της αθωωτικής ως άνω απόφασης, πρέπει, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 486 παρ. 3 Κ.Π.Δ. και σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην ανωτέρω νομική σκέψη, να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, δεκτού καθισταμένου του σχετικού αυτοτελούς ισχυρισμού των κατηγορουμένων, ως ουσία βάσιμου", όπως ακριβώς στο σκεπτικό της διαλαμβάνει. Σύμφωνα με αυτό σωστά το Εφετείο εφήρμοσε τη διάταξη του άρθρου 486 παρ 3 ΚΠΔ, για να καταλήξει σε ορθή κρίση, απορρίπτοντας ως απαράδεκτη την έφεση του Εισαγγελέα Πλημ/κών Θεσσαλονίκης, η οποία δεν ασκήθηκε όπως απαιτούν οι γενικές διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 2 και 498 εδ. α' ΚΠΔ. Συνακόλουθα δεν έχει υποπέσει η προσβαλλομένη απόφαση σε αρνητική υπέρβαση εξουσίας, που ιδρύει τον από τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η' λόγο αναίρεσης, οι δε αντίθετες αιτιάσεις της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμες και απορριπτέες. Μετά ταύτα η κρινόμενη αίτηση πρέπει ν' απορριφθεί. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 20 Μαΐου 2009 αίτηση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1998/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Απριλίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ