ΑΠ 71/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 71 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως κατά αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου, με την οποία απερρίφθη ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως η έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά αποφάσεως καταδικαστικής του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου για παράβαση του νόμου περί επιταγών. Η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται, διότι ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την παραδεκτή άσκησής της. Ειδικότερα, η αίτηση αναιρέσεως, ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου που επιδόθηκε κατ' άρθρο 473 § 2 ΚΠΔ στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, παρά το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν καταδικαστική, οπότε και μόνο επιτρέπεται η κατά τον άνω τρόπο άσκηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 71/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιο Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Δεκεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 29577/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Ιουλίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1136/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Κολιοκώστας, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη, με αριθμό 352/23-10-2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω στο Συμβούλιό Σας, την από 13.7.2009 δήλωση αναίρεσης του ..., κατά της με αριθμό 29577/2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεση του κατά της με αριθμό 54343/99 απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα: Από τα άρθρα 473 παρ. 2 εδ α' και 474 παρ. 1 εδ α' ΚΠΔ, προκύπτει ότι η αίτηση αναίρεσης κατά μη δικαστικής απόφασης ασκείται μόνο με δήλωση στον γραμματέα του εκδόντος της απόφασης δικαστηρίου ή στον γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως απαράδεκτη ή ανυποστήρικτη δεν είναι καταδικαστική, διότι στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υπόθεσης, αλλά αντίθετα διαπιστώνει απλώς το τυπικώς απαράδεκτο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου ( ΑΠ 130/2001, ΑΠ 400/1999). Στην προκειμένη περίπτωση στο Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών με την υπ'αριθμ. 29577/2009 απόφαση του, απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω του εκπροθέσμου της άσκησής της, την υπ'αριθμ. 14038/08 έφεση του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος ..., κατά της υπ'αριθμ. 54343/1999 απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου ο αναιρεσείων άσκησε αίτηση αναίρεσης, που συντελέσθηκε με δήλωση, επιδοθείσα υπό του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή την 13.7.2009 προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Ενόψει όμως του ότι η απόφαση αυτή δεν είναι καταδικαστική η αίτηση αναίρεσης απαραδέκτως ασκήθηκε (άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ) και πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 13-7-2009 δήλωση αναίρεσης του ..., κατοίκου ..., κατά της με αριθμό 29577/2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών και 2) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα ποσού 220 Ευρώ. Αθήνα, 15.10.2009 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Ψάνης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 504 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ, όταν ο νόμος δεν ορίζει κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη ή κήρυξε απαράδεκτη αυτήν (άρθρ. 370 Κ.Ποιν.Δ). Περαιτέρω, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 473, 474 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ, το ένδικο μέσο γενικά, επομένως και η αναίρεση κατ' αποφάσεως, ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της Προξενικής Αρχής της περιφέρειας που κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Κατ' εξαίρεση, προκειμένου μόνο για καταδικαστική απόφαση, η αναίρεση μπορεί να ασκηθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 2 του Κ.Ποιν.Δ και με δήλώση, που περιέχει όσα ορίζονται στην παράγραφο 2 του επομένου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παράγραφο
2. Καταδικαστική είναι η απόφαση εκείνη, που κηρύσσει κάποιον ένοχο αξιοποίνου πράξεως και επιβάλλει σ' αυτόν ποινή είτε στερητική της ελευθερίας είτε χρηματική, και η απόφαση με την οποία το δικαστήριο επιβάλλει μόνο ποινή μετ' αναίρεση. Δεν είναι καταδικαστική η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη ή ως απαράδεκτη για τυπικούς λόγους ως εκπρόθεσμη. Επομένως στην περίπτωση αυτή, η αναίρεση πρέπει υποχρεωτικά να ασκηθεί με δήλωση ενώπιον των περιοριστικώς αναφερομένων στην παραγ. 1 του άρθρου 474 Κ.Ποιν.Δ προσώπων και δεν μπορεί να ασκηθεί με δήλωση του κατηγορουμένου επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Κατά το άρθρο 476 § 1 Κ.Ποιν.Δ αν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός άλλων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκησή του, κηρύσσεται από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο (σε συμβούλιο) απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 29577/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών απερρίφθη ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της η από 7/10/2008 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 54343/1999 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποία κατεδικάσθη για έκδοση ακάλυπτων επιταγών κατ' εξακολούθηση σε φυλάκιση είκοσι μηνών και σε χρηματική ποινή 500.000 δραχμών. Σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν η άνω απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών δεν είναι καταδικαστική αφού δεν αποφάνθηκε περί της ενοχής του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου ή περί της επιβολής κυρίας ποινής σ' αυτόν. Επομένως, κατά της αποφάσεως αυτής δεν είναι παραδεκτή η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως με δήλωση του κατηγορουμένου επιδιδόμένη κατ' άρθρο 473 παρ. 2 στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, όπως συνέβη με την ένδικη από 10-7-2009 δήλωση ασκήσεως αναιρέσεως που απευθύνεται στον άνω εισαγγελέα και επιδόθηκε στις 13/7/2009, από τον δικαστικό επιμελητή ... σ' αυτόν. Κατόπιν αυτών και την εμπροθέσμου ειδοποίησης από τον Εισαγγελέα μέσων του γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου του αντικλήτου του αναιρεσείοντος να προσέλθει να εκθέσει τις απόψεις του στο συμβούλιο πρέπει να απορριφθεί η αίτηση ως απαράδεκτη και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ). Για τους λόγους αυτούς Απορρίπτει την από 10 Ιουλίου 2009, αίτηση του ..., για αναίρεση της 29577/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι