ΑΠ 72/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 72 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως. Περίληψη: Αίτηση αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και για εσφαλμένη εκτίμηση πραγματικών περιστατικών. Για να είναι ορισμένη κατά το πρώτο σκέλος της πρέπει να αναφέρει σε τι συνίσταται η ελλιπής αιτιολογία. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη, γιατί δεν αναφέρει τις ελλείψεις της αιτιολογίας και γιατί η εκτίμηση πραγματικών περιστατικών δεν ελέγχεται αναιρετικά. Αριθμός 72/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο - Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Δεκεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 450/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7.8.2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1226/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Κολιοκώστας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή, με αριθμό 351/23.10.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγων ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τα άρθρα 476§1 και 513§1 Κ.Π.Δ, την με αριθμό 16/7-8-2009 αίτηση αναιρέσεως του Χ, κατοίκου ..., κατά της με αριθμό 450/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου, με την οποία αυτός καταδικάστηκε για σωματική βλάβη από αμέλεια, μετά από έφεση που είχε ασκήσει κατά της με αριθμό 3559/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου, εκθέτω τα εξής: Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473§2, 474§2, 476§2και 509§1 Κ.Π.Δ, προκύπτει ότι για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά βουλευμάτων και αποφάσεων, πρέπει στη έκθεση ή την επιδιδόμενη κατά το άρθρο 473§2 Κ.Π.Δ δήλωση αναίρεσης να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει τον λόγο αναιρέσεως χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί, ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίο προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509§2 Κ.Π.Δ, την ύπαρξη παραδεκτής αναιρέσεως. Ειδικότερα για να είναι σαφής και ορισμένος και εντεύθεν παραδεκτός, ο προβλεπόμενος στην στις διατάξεις των άρθρων 484 στοιχ δ και 510 §1 στοιχ Δ του Κ.Π.Δ λόγος αναιρέσεως της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει: α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνεται με την αίτηση αναιρέσεως, η ανυπαρξία αυτής, σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια του προσβαλλόμενου βουλεύματος ή της αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η σχετική αιτίαση και β) αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται επιπλέον σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, αναφορικά με τα συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως ή του βουλεύματος, που πλήττονται με την αναίρεση (ολομΑ.Π. 10/2001 Ποιν.Χρον. ΝΒ/402, ολομΑ.Π. 2/2002 Ποιν.Χρον. ΝΒ/691). Περαιτέρω σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476§1 του Κ.Π.Δ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για το οποίο δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο, ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο". Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμ. 450/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου, η οποία εκδόθηκε μετά από έφεση κατά της υπ' αριθμ. 3559/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου, καταδικάστηκε ο Χ, κάτοικος ..., για σωματική βλάβη από αμέλεια (άρθρα 314 §1α, 3151β Π.Κ). Κατά της αποφάσεως αυτής ο ως άνω ο καταδικασθείς, άσκησε νομοτύπως και εμπροθέσμως αναίρεση με δήλωση ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Ναυπλίου του πληρεξουσίου δικηγόρου του Στυλιανού Μάρκελλου, δυνάμει της από 6-8-2009 έγγραφης εξουσιοδότησης συντεταγμένης κατά τους τύπους των άρθρων 42§2 εδάφια β και γ και 96§2 του Κ.Π,Δ, την οποία και προσκόμισε κατά την άσκησή της, συνετάγη δε περί της ασκήσεώς της η σχετική έκθεση . Στην έκθεσή αυτή ο αναιρεσείων δηλώνει ότι ασκεί αναίρεση κατά της ανωτέρω με αριθμό 450/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου που εκδόθηκε ύστερα από έφεσή του κατά της με αριθμό 3559/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου "για τους παρακάτω λόγους, και συγκεκριμένα για μη επαρκή αιτιολογία και για ελλιπή, ανεπαρκή, εσφαλμένη και παρά τον νόμο εκτίμηση των πραγματικών στοιχείων και ισχυρισμών της υπό κρίση υποθέσεως". Έχουσα το ανωτέρω περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί, καθόσον καθ' ο μέρος της περιέχει την αιτίαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, με δεδομένο ότι από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι αυτή έχει αιτιολογία, στην αίτηση αναίρεσης δεν εκτίθεται σε τι συνίσταται η έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Η ιδία αίτηση είναι απαράδεκτη και κατά το μέρος της που περιέχει την αιτίαση της εσφαλμένης εκτίμησης των πραγματικών στοιχείων της υποθέσεως και των ισχυρισμών του αναιρεσείοντος, καθόσον και η εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν αυτή είναι εσφαλμένη, δεν αποτελεί λόγο αναιρέσεως, αλλά ανήκει στην ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (Α.Π 1936/2002 Ποιν Χρον. ΝΓ 715). Kατ' ακολουθίαν των προεκτεθέντων, πρέπει το Δικαστήριό Σας (σε Συμβούλιο), το μεν να απορρίψει την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κατά της με αριθμό 450/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου, το δε να καταδικάσει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476§§1,2, 513§1 και 583§1 Κ.Π.Δ. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Α) Να απορριφθεί η με αριθμό 16/7-8-2009 αίτηση αναιρέσεως του Χ, κατοίκου ..., κατά της με αριθμό 450/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου, και Β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Παντελής" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2 και 509 παρ. 1 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά βουλευμάτων και αποφάσεων, πρέπει στην έκθεση που συντάσσεται για την άσκησή της ή στην επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου δήλωση αναιρέσεως να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί, ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509§2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αναιρέσεως. Ειδικότερα, για να είναι σαφής και ορισμένος, και εντεύθεν παραδεκτός, ο προβλεπόμενος στις διατάξεις των άρθρων 484 στοιχ. δ και 510 §1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει: α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής, σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια του προσβαλλόμενου βουλεύματος ή της αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η σχετική αιτίαση και β) αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται επιπλέον σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, αναφορικά με τα συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως ή του βουλεύματος, που πλήττονται με την αναίρεση (Ολ.ΑΠ 10/2001, Ολ.ΑΠ 2/2002). Περαιτέρω, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 476§1 του ΚΠΔ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για το οποίο δεν προβλέπεται, ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από τον νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο, ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο". Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμ. 450/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, η οποία εκδόθηκε ύστερα από έφεση κατά της υπ' αριθμ. 3559/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου, καταδικάστηκε ο Χ, κάτοικος ..., για σωματική βλάβη από αμέλεια. Κατά της αποφάσεως αυτής ο ως άνω ο καταδικασθείς άσκησε νομοτύπως και εμπροθέσμως αναίρεση με δήλωση, ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Ναυπλίου, του πληρεξουσίου δικηγόρου του Στυλιανού Μάρκελλου, δυνάμει της από 6-8-2009 έγγραφης εξουσιοδότησης συντεταγμένης κατά τους τύπους των άρθρων 42§2 εδάφια β και γ και 96§2 του ΚΠΔ, την οποία και προσκόμισε κατά την άσκησή της, συνετάγη δε περί της ασκήσεώς της η σχετική έκθεση. Στην έκθεση αυτή ο αναιρεσείων δηλώνει ότι ασκεί αναίρεση κατά της ανωτέρω με αριθμό 450/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, που εκδόθηκε ύστερα από έφεσή του κατά της με αριθμό 3559/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου, "για τους παρακάτω λόγους, και συγκεκριμένα για μη επαρκή αιτιολογία και για ελλιπή, ανεπαρκή, εσφαλμένη και παρά τον νόμο εκτίμηση των πραγματικών στοιχείων και ισχυρισμών της υπό κρίση υποθέσεως". Έχουσα το ανωτέρω περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, είναι απαράδεκτη, γιατί, κατά το μέρος που περιέχει την αιτίαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και με δεδομένο ότι από την προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι αυτή έχει η αιτιολογία δεν εκτίθεται στην αίτηση σε τι συνίσταται η έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Η ίδια αίτηση είναι απαράδεκτη και κατά το μέρος της που περιέχει την αιτίαση της εσφαλμένης εκτίμησης των πραγματικών στοιχείων της υποθέσεως και των ισχυρισμών του αναιρεσείοντος, καθόσον και η εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν αυτή είναι εσφαλμένη, δεν αποτελεί λόγο αναιρέσεως, αλλά ανήκει στην ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 1936/2002). Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 7.8.2009 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθ. 450/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι