ΑΠ 729/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Σωματική βλάβη από αμέλεια

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 729 / 2009 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Σωματική βλάβη από αμέλεια. Περίληψη: Σωματική βλάβη από αμέλεια. Επάρκεια αιτιολογίας καταδικαστικής αποφάσεως. Δόση του λόγου στον κατηγορούμενο πριν από την κρίση επί της ενοχής. Απόρριψη του σχετικού για απόλυτη ακυρότητα λόγου ως αβασίμου. Αριθμός 729/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο-Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ..., κατοίκου..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Κυπριώτη, περί αναιρέσεως της 1403/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά. Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Δεκεμβρίου 2008 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2003/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 1.- Κατά το άρθρο 314 παρ.1 εδάφ. α' του Π.Κ. "όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών". Από το συνδυασμό της διάταξης αυτής με εκείνη του άρθρου 28 του ΠΚ, κατά την οποία "από αμέλεια πράττει όποιος, από έλλειψη της προσοχής, την οποίαν όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα το οποίο προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν", προκύπτει ότι, για τη θεμελίωση της σωματικής βλάβης από αμέλεια, απαιτείται να διαπιστωθεί, αφενός, ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη λογική και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, και, αφετέρου, ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικά αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή παράλειψη. Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Ειδικότερα, ως προς την έκθεση των αποδείξεων, αρκεί η γενική, κατά το είδος τους, αναφορά τους, χωρίς να είναι απαραίτητο να αναφέρεται τι ακριβώς προέκυψε από κάθε αποδεικτικό μέσο. Δεν αποτελούν, επίσης, λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 1403/2008 απόφασή του δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερόμενων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Στις ... , στις 19-7-2003 και περί ώρα 11.45', η κατηγορουμένη, οδηγώντας το υπ'αριθμ. ... δίκυκλο μοτοποδήλατο, εκινείτο σε ανώνυμη οδό από την Περιοχή "..." προς τον '... . 'Όταν έφθασε στη διασταύρωση της οδού αυτής με την κεντρική (ανώνυμη) οδό διπλής κατεύθυνσης που οδηγεί από το παλιό λιμεναρχείο προς τον '..., προτιθέμενη να ακολουθήσει πορεία στην τελευταία αυτή οδό για να κατευθυνθεί προς το Λιμάνι, παρότι αντιλήφθηκε ότι στο ρεύμα της προς τον '...εκινείτο το υπ'αριθμ. ... δίκυκλο μοτοποδήλατο, και ενώ στην πορεία της πριν από την διασταύρωση υπήρχε πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής πορείας (Ρ-2), δεν ακινητοποίησε το όχημά της προκειμένου να παραχωρήσει προτεραιότητα διέλευσης σ'αυτό, αλλά εισήλθε στη διασταύρωση, ενεργώντας "κλειστή" αριστερή στροφή, για να κινηθεί στο ρεύμα που οδηγούσε στο λιμάνι, με αποτέλεσμα να βρεθεί αιφνιδίως στην πορεία και στη λωρίδα κυκλοφορίας (βλ. πρόχειρο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας) του κανονικά κινούμενου σ'αυτή (προς τον '... ) άνω μοτοποδηλάτου, ο οδηγός του οποίου, ..., που δεν είχε τη δυνατότητα να αντιληφθεί έγκαιρα την κίνηση της κατηγορουμένης, γιατί η ορατότητά του εμποδιζόταν από οικοδομή που υπήρχε στα δεξιά του στη συμβουλή των άνω οδών- που επιχείρησε τροχοπέδηση και ελιγμό προς τ'αριστερά για να αποφύγει τη σύγκρουση, να χάσει την ισορροπία του, να ανατραπεί το μοτοποδήλατό του, να καταπέσει στο οδόστρωμα και να υποστεί σωματικές βλάβες (κάταγμα κνημιαίων κονδύλων άμφω, κάταγμα άνω τμήματος κνήμης αριστερού γόνατος). Το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται σε υπαιτιότητα (αμέλεια) της κατηγορουμένης, η οποία δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή, και δεν διέκοψε, πριν από την είσοδο στην παραπάνω διασταύρωση την πορεία του μοτοποδηλάτου της, ενώ αντιλήφθηκε ότι στην οδό στην οποία επρόκειτο να εισέλθει εκινείτο κανονικά το μοτοποδήλατο του παθόντος και να ακινητοποιήσει αυτό (όχημά της), ώστε να παραχωρήσει στον τελευταίο, όπως είχε υποχρέωση προτεραιότητα και έτσι, προβαίνοντας στις άνω αντικανονικές ενέργειες και παραλείψεις δεν έδειξε την επιμέλεια που δείχνει κάτω από ανάλογες συνθήκες, κάθε μέτρια συνετός οδηγός και ήταν υποχρεωμένη να δείξει σύμφωνα με τους νομικούς κανόνες της οδήγησης (άρθρο 12 παρ.1, 4 παρ.3 (Ρ-2) του ΚΟΚ) και της κοινής πείρας και λογικής, την οποία μπορούσε από τις προσωπικές της ικανότητες να δείξει, για να το προβλέψει και να το αποφύγει. Τα περιστατικά αυτά και ειδικότερα το γεγονός ότι η κατηγορουμένη, αν και αντιλήφθηκε ότι στην κεντρική οδό στην οποία είχε πρόθεση να κατευθυνθεί εκινείτο το μοτοποδήλατο του παθόντος και παρόλα αυτά εισήλθε και κινήθηκε στη διασταύρωση, προκύπτουν από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία και δεν αναιρούνται από την κατάθεση στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο του μάρτυρα ... , αφού και αυτός, μεταξύ άλλων, κατέθεσε ότι η κατηγορουμένη, "... είχε σταματήσει κανονικά στο STOP, μετά ξεκίνησε σιγά-σιγά από το STOP και μπήκε στο δρόμο που ερχόταν ο μηνυτής" και ότι "... όταν η κοπέλα έπαιρνε τη στροφή, ο μηνυτής ήταν στα 6-7 μέτρα", και τέλος, και η κατηγορουμένη, απολογούμενη στο Δικαστήριο αυτό, κατέθεσε ότι "... είδα το μηνυτή, ήταν στα δέκα