← Ελλάδα

ΑΠ 729/2010 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ψευδής καταμήνυση, Απόφαση αθωωτική

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 729 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ψευδής καταμήνυση, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Αναιρείται η αθωωτική απόφαση για την πράξη της ψευδούς καταμήνυσης, κατά παραδοχή του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. ΚΠΔ λόγου αναιρέσεως περί ελλείψεως αιτιολογίας. Παραπέμπει. Αριθμός 729/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Μαρτίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου , περί αναιρέσεως της 27/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης (μεταβατική έδρα Λήμνου). Με κατηγορούμενο τον Χ1, που παρέστη με την πληρεξούσια δικηγόρο του Κυριακή Κουφοπούλου . Με πολιτικώς ενάγοντα τον Σ1, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Νικολαϊδη. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης (μεταβατική έδρα Λήμνου), με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 48/18 Νοεμβρίου 2009 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1585/09. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, κατά το άρθρο 505 παρ. 2 του ΚΠΔ ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως ποινικού δικαστηρίου μέσα στην προθεσμία του άρθρου 479 παρ. 2, δηλαδή μέσα σε τριάντα

(30)ημέρες από την καταχώρηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως στο από το άρθρο 473 παρ. 3 του ΚΠΔ προβλεπόμενο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει , ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά πάσης αποφάσεως, αθωωτικής ή καταδικαστικής, για όλους τους λόγους του άρθρου 510 παρ. 1 του ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων και για έλλειψη της κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά δε, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, εν όψει του τεκμηρίου της αθωότητας που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ ( ΝΔ 53/1974) και δεδομένου ότι το αντικείμενο αποδείξεως στη ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, τέτοια έλλειψη αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν δεν εκτίθενται καθόλου στην απόφαση ή εκτίθενται ελλιπώς ή κατά τρόπο ασαφή τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και αποκλείουν την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της πράξεως, είτε όταν δεν αιτιολογεί καθόλου ή με σαφήνεια και πληρότητα γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται στα πρακτικά. Ακόμη έλλειψη τέτοιας αιτιολογίας υπάρχει και όταν από τη στάθμιση του όλου περιεχομένου του σκεπτικού της αποφάσεως δεν συνάγεται με τρόπο αναμφισβήτητο ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε προκειμένου να καταλήξει στην κρίση του όλα ανεξαιρέτως τα αποδεικτικά μέσα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αριθμό 27/2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης ο κατηγορούμενος Χ1 κηρύχθηκε αθώος της πράξεως της ψευδούς καταμηνύσεως που του είχε αποδοθεί, και συγκεκριμένα του ότι στον ... στις 7/5/2004 εν γνώσει του κατήγγειλε ψευδώς με σχετική έγκληση του ότι ο Σ1 στον ... έθεσε χωρίς κανένα δικαίωμα και εντολή του την υπογραφή του σε τέσσερα
(4)ιδιωτικά συμφωνητικά μίσθωσης ακινήτων και χρησιμοποίησε αυτά ως αποδεικτικά έγγραφα στο Ειρηνοδικείο Λήμνου κατά την εκδίκαση διεκδικητικής αγωγής της ... εναντίον του, καταμηνύοντάς τον με τον τρόπο αυτό για την αξιόποινη πράξη της πλαστογραφίας , κατ' εξακολούθηση, με χρήση. Για να στηρίξει την απαλλακτική αυτή κρίση του το Μονομελές Πλημμελειοδικείο διέλαβε στην απόφαση του ως σκεπτικό , μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών στοιχείων που κατ' είδος μνημονεύει , " από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε το ψευδές του μηνυθέντος γεγονότος, ήτοι ότι ο Χ1 όντως υπέγραψε τα ανωτέρω μισθωτήρια, συνεπώς το δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς το γεγονός της υπογραφής των ανωτέρω συμβολαίων από τον Χ1 και κατά συνέπεια για την αλήθεια ή μη του ανωτέρω γεγονότος το οποίο και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του αδικήματος της ψευδούς καταμηνύσεως". Η αιτιολογία όμως αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, με την παραπάνω έννοια, αφού δεν εκτίθενται καθόλου στην προσβαλλόμενη απόφαση πραγματικά περιστατικά , που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, ούτε αιτιολογείται η κρίση του γιατί προέκυψαν αμφιβολίες ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αναφερόμενα στην απόφαση και τα πρακτικά αποδεικτικά μέσα, ενώ δεν κάνει καμία σκέψη για την γραφολογική εξέταση που αναφέρεται στην αναγνωσθείσα ( με αριθμό αναγνωστέων εγγράφων 3) υπ' αριθμ.67/2006 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης, σύμφωνα με την οποία οι υπογραφές στα επίδικα μισθωτήρια έχουν τεθεί από τον κατηγορούμενο Χ1 και όχι από τον καταμηνυθέντα από τον τελευταίο ψευδώς Σ1. Είναι, συνεπώς ,βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ του ΚΠΔ μοναδικός λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και ακολούθως να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλους δικαστές( άρθρο 519 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 27/2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης (Μεταβατική έδρα Λήμνου), και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο όμως θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 2010. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Απριλίου 2010. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.