ΑΠ 729/2013 — Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 729 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Περίληψη: Βάσιμος ο από το άρθρο 510 Παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, για μη αναφορά στο αιτιολογικό, ούτε στο διατακτικό της ακριβούς ιδιότητας του αναιρεσείοντος, φερομένου ως απλού εργοδότη, που δεν αρκεί, και δη διότι δεν διευκρινίζει ποία ακριβώς ιδιότητα είχε ο κατηγορούμενος στο παραπάνω νομικό πρόσωπο και στο Δ.Σ. αυτού, ώστε να ελεγχθεί αν είχε κατά νόμο και την ποινική ευθύνη για τη μη απόδοση των ανωτέρω εισφορών του απασχοληθέντος προσωπικού στον Οργανισμό Κοινωνικής Ασφάλισης Συνεταιρισμού (ΤΣΕΑΠΓΣΟ). ΑΡΙΘΜΟΣ 729/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο-Εισηγητή, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη, Μαρία Βασιλάκη και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Δ. Ν. του Γ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Βιολάρη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 53420/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Ιανουαρίου 2013 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 113/2013. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη σε βάρος του κατηγορουμένου, λόγω παραγραφής. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παρ. 1 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967, τιμωρείται με τις στη διάταξη αυτήν ποινές, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών), προς τους υπαγόμενους, στο Υπουργείο Εργασίας κάθε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής και Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή Ειδικούς Λογαριασμούς και δεν τις καταβάλλει στους Οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές, κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου και νόμου τιμωρείται για υπεξαίρεση, με τις στην εν λόγω διάταξη ποινές, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σ' αυτόν (εργατικές), με σκοπό αποδόσεώς τους στους κατά την παρ. 1 Οργανισμούς, και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές στους Οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές. Σύμφωνα δε με το άρθρο 30 του Ν 3904/23-12-2010, που εφαρμόζεται, ως επιεικέστερος νόμος (αρθρ. 2 ΠΚ) και για τις πράξεις που τελέστηκαν και προ του νόμου αυτού (23-12-2010 άρθρο 38), για την εφαρμογή των παρ. 1 και 2 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967, οι εργοδοτικές και εργατικές εισφορές πρέπει να υπερβαίνουν τα ποσά των 20.000 και 10.000 ευρώ, αντίστοιχα. Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 26 παρ. 1, 5 του ΑΝ 1846/1951, όπως έχει τροποποιηθεί, προκύπτει ότι για την καταβολή των εισφορών των ασφαλισμένων, επί παρεχόντων εξαρτημένη εργασία, ευθύνεται ο εργοδότης, ο οποίος υποχρεούται, κατά την πληρωμή των μισθών, να παρακρατεί τα τμήματα των εισφορών, που βαρύνουν τους ασφαλισμένους. Ως εργοδότης, κατά τις ως άνω διατάξεις και, το άρθρο 8 παρ. 5 του ίδιου ΑΝ 1846/1951, νοείται ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, για λογαριασμό των οποίων προσφέρουν την εργασία τους τα υπαγόμενα στην ασφάλιση πρόσωπα. Κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως του ΙΚΑ, ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μηνός εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, ενώ, κατά το άρθρο 26 παρ. 3 του ΑΝ 1846/1951, ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλει τις εισφορές στο ΙΚΑ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από τον χρόνο που έχει ορισθεί. Οργανισμός δε Κοινωνικής Ασφάλισης που υπάγεται στο Υπουργείο Εργασίας είναι και το Ταμείο Σύνταξης και Επικουρικής Ασφάλισης Προσωπικού Γεωργικών Συνεταιρικών Οργανώσεων (ΤΣΕΑΠΓΣΟ). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 14 του ν. 2810/2000 " περί Αγροτικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων", ο Αγροτικός Συνεταιρισμός εκπροσωπείται δικαστικώς ή εξωδίκως από το διοικητικό συμβούλιο αυτού, που ενεργεί συλλογικώς ή από ένα ή περισσότερα μέλη του Συμβουλίου ή άλλα πρόσωπα που κατά το καταστατικό του, δικαιούνται να εκπροσωπούν εν γένει ή σε ορισμένου μόνον είδους πράξεις το νομικό πρόσωπο και περαιτέρω το Διοικητικό Συμβούλιο του Αγροτικού Συνεταιρισμού, είναι αρμόδιο να αποφασίζει για κάθε πράξη, αφορώσα στη διοίκηση αυτού και στη διαχείριση της περιουσίας του και δύναται να ορίζει το καταστατικό του θέματα για τα οποία μπορεί να ασκείται η εξουσία του Διοικητικού Συμβουλίου ολικά ή εν μέρει από ένα ή περισσότερα μέλη του, διευθυντές του συνεταιρισμού ή τρίτους. Επίσης, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 130 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ Δ ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Κατ' ακολουθίαν αυτών, για την πληρότητα της αιτιολογίας καταδικαστικής, για την παράβαση του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967, αποφάσεως, πρέπει να περιέχονται σ' αυτήν τα κρίσιμα περιστατικά για τη θεμελίωση των δύο ως άνω αξιοποίνων πράξεων, που είναι η κατά συγκεκριμένο χρόνο απασχόληση, με σχέση εξαρτημένης εργασίας, του ασφαλισμένου στους ως άνω Οργανισμούς προσωπικού και τα χρηματικά ποσά τα οποία, με βάση τις τακτικές αποδοχές του προσωπικού, όφειλε ο κατηγορούμενος εργοδότης να καταβάλει στον Ασφαλιστικό Οργανισμό ως εργοδοτικές ή εργατικές εισφορές και, δεν κατέβαλε ή παρακράτησε (Ολ. ΑΠ 1/1996) και αναφορά, επί φυσικού προσώπου, φερομένου ως εργοδότη εκ της ασκήσεως επιχειρήσεως, των πραγματικών περιστατικών, από τα οποία να προκύπτει η θέση τούτου στην επιχείρηση αυτή, καθώς και αν πρόκειται για προσωπική ή εταιρική επιχείρηση ή συνεταιρισμό και ποία η νομική μορφή του τελευταίου και ποία η θέση του κατηγορουμένου σ' αυτόν, ώστε να ανακύπτει η από το νόμο υποχρέωσή του για παρακράτηση και απόδοση των εισφορών στο δικαιούχο Οργανισμό Ασφάλισης, μη αρκούντος του απλού χαρακτηρισμού του ως εργοδότη ή ως νομίμου εκπροσώπου του Συνεταιρισμού. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη με αριθ. 53420/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος σε συνολική ποινή φυλακίσεως εννέα μηνών, ανασταλείσα επί τριετία, για μη καταβολή εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στον Οργανισμό Ασφάλισης Προσωπικού Γεωργικών Συνεταιρικών Οργανώσεων (ΤΣΕΑΠΓΣΟ). Στην αιτιολογία της ανωτέρω αποφάσεως το παραπάνω δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων αποδεικτικών μέσων ότι αποδείχθηκαν τα εξής: "Από την αποδεικτική διαδικασία στο ακροατήριο, και τα έγγραφα των οποίων έγινε η ανάγνωση στο ακροατήριο σε συνδυασμό με την κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας και την εν γένει συζήτηση της υπόθεσης προέκυψε και το δικαστήριο πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος, στην Αθήνα και κατά το χρονικό διάστημα από 1-10-2004 έως 31-3-2005, ως νόμιμος εκπρόσωπος της Ενώσεως Αγροτικών Συνεταιρισμών Πρέβεζας, μολονότι απασχόλησε ως εργοδότης, εργαζόμενους με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή δεν κατέβαλε τις ασφαλιστικές τους εισφορές, ήτοι τις εργοδοτικές που τον βάρυναν και ανέρχονταν στο ποσό των 40.829 ευρώ και τις εργατικές που παρακράτησε προκειμένου να τις αποδώσει και ανέρχονταν στο ποσό των 23.978 ευρώ. Επομένως, πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος". Ακολούθως το ίδιο δευτεροβάθμιο δικαστήριο κήρυξε τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ένοχο του ότι: "Στην Αθήνα κατά το χρονικό διάστημα από 1-10-2004 έως 31-3-2005, ως νόμιμος εκπρόσωπος του Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΑΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ" που εδρεύει στον ... αν και απασχόλησε, ως εργοδότης, κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, προσωπικό ασφαλισμένο στο Ταμείο Σύνταξης & Επικουρικής Ασφάλισης Προσωπικού Γεωργικών Συνεταιρικών Οργανώσεων (ΤΣΕΑΠΓΣΟ), δηλαδή σε Οργανισμό Κοινωνικής Ασφάλισης που υπάγεται στο Υπουργείο Εργασίας και όφειλε για την ασφάλιση του προσωπικού του να καταβάλει στον Οργανισμό αυτό τις παρακάτω εισφορές μέσα σε