ΑΠ 745/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Φοροδιαφυγή, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 745 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Φοροδιαφυγή, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία. Περίληψη: Φοροδιαφυγή. Αναίρεση καταδικαστικής αποφάσεως, με την επίκληση των λόγων της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων. Στοιχεία αδικήματος φοροδιαφυγής. Επάρκεια αιτιολογίας και ορθή εφαρμογή και ερμηνεία των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων. Απορρίπτει την αίτηση. ΑΡΙΘΜΟΣ 745/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Μπαλαφούτη, περί αναιρέσεως της 1189/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών και που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από τον πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Παναγιώτη Πανάγο. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 724/2008. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους του αναιρεσείοντος, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, η, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης, υπάρχει, όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, εκτίθενται σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία αποδείχθηκαν τα περιστατικά αυτά, και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των δεκτών γενόμενων πραγματικών περιστατικών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ως προς τις αποδείξεις δε, αρκεί αυτές να αναφέρονται στην απόφαση κατ' είδος, χωρίς να είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν αποτελούν, όμως, λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Όσον αφορά το δόλο που απαιτείται κατά το άρθρο 26 παρ. 1 του Π.Κ. για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος και συνίσταται, σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξεως δεν υπάρχει ανάγκη, κατά τούτο, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, διότι αυτός ενυπάρχει στην παραγωγή των περιστατικών και προκύπτει απ' αυτή, όταν μάλιστα ο νόμος στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για την ύπαρξη του δόλου, είτε αμέσου είτε ως ενδεχομένου, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του εγκλήματος της παραβάσεως του άρθρου 19 παρ.1, 4 του Ν. 2523/1997, για το οποίο η περί τούτου (δόλου) κρίση περιέχεται στην παραδοχή της εκδόσεως των εικονικών τιμολογίων. Τέλος, περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει λόγο αναίρεσης, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Π.Δ, υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας, δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε στη διάταξη που εφαρμόστηκε, καθώς και όταν η διάταξη αυτή παραβιάστηκε εκ πλαγίου για το λόγο ότι στο πόρισμα της απόφασης (αναγόμενο στα στοιχεία και την ταυτότητα του οικείου εγκλήματος) που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε κατ' έφεση, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της, δέχθηκε ότι από την κύρια αποδεικτική διαδικασία γενικά, τα έγγραφα που διαβάστηκαν στο ακροατήριο, τις μαρτυρίες των μαρτύρων της κατηγορίας που εξετάσθηκαν ένορκα στο ακροατήριο σε συνδυασμό και με την απολογία του κατηγορουμένου, και από την υπόλοιπη συζήτηση της υπόθεσης αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη που του αποδίδεται με το κατηγορητήριο: "Συγκεκριμένα αποδείχθηκε ότι: Στη ..... κατά το χρονικό διάστημα από 18-5-2001 έως 26-10-2001 ενεργώντας από κοινού με άλλους με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος εξέδωσε εικονικά φορολογικά στοιχεία, ήτοι στοιχεία που είχαν εκδοθεί για συναλλαγές ανύπαρκτες στο σύνολό τους. Συγκεκριμένα έμπορος τυγχάνων διατηρώντας ατομική επιχείρηση με έδρα την οδό ..... με αντικείμενο εργασιών χονδρικό εμπόριο έτοιμων ενδυμάτων αρμοδιότητας της ΔΟΥ ..... ενεργώντας με κοινό δόλο με τα υποκρυπτόμενα πρόσωπα που ασκούσαν ομοίως διαχείριση στην πιο πάνω επιχείρηση Ζ1 και Ζ2, για τους οποίους συνετάγησαν ξεχωριστές εκθέσεις ελέγχου από το ΣΔΟΕ ..... 1) εξέδωσε προς τις κάτωθι αναγραφόμενες επιχειρήσεις της αλλοδαπής 11 εικονικά τιμολόγια πώλησης (ενδοκοινοτικών παραδόσεων) συνολικής αξίας 1.167.845 ευρώ, όπως αυτά περιγράφονται αναλυτικά στον πίνακα που ακολουθεί (....αναφέρονται αναλυτικά στοιχεία τιμολογίων) ΣΥΝΟΛΟ 397.943.186 δρχ. ή 1.167.845 ευρώ Τα πιο πάνω τιμολόγια πώλησης που αφορούσαν στην πώληση ετοίμων ενδυμάτων προς τις επιχειρήσεις ..... και ....ήταν εικονικά καθώς αφορούσαν συναλλαγές που ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν αφού ο εμφανιζόμενος ως επιχειρηματίας κατηγορούμενος δεν είχε σχέση πραγματική με την πώληση ενδυμάτων, η ως άνω επιχείρηση του κατηγορουμένου δεν απέκτησε ποτέ πραγματική υπόσταση ούτε είχε την δυνατότητα να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε συναλλαγή στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό της χώρας, οι δε γερμανικές αλλοδαπές επιχειρήσεις προς τις οποίες ψευδώς εμφανιζόταν δια των τιμολογίων πώλησης ότι πωλούσε ο κατηγορούμενος έτοιμα ενδύματα ήταν επιχειρήσεις "φαντάσματα", συστήθηκαν ακριβώς για να διευκολύνουν την επιχείρηση του κατηγορουμένου, δεν πραγματοποίησαν καμία ενδοκοινοτική απόκτηση ούτε συναλλάχθηκαν με την επιχείρηση του κατηγορουμένου κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα. 2) εξέδωσε 11 εικονικά φορτωτικά έγγραφα ήτοι CMR - διεθνείς φορτωτικές αξίας έκαστης 80.000 δραχμών ή 234,78 ευρώ, που αναφέρονται στον πίνακα που ακολουθεί από τις οποίες προέκυπτε ότι τα εμπορεύματα - έτοιμα ενδύματα - που φερόταν ότι πωλούσε η επιχείρηση του κατηγορουμένου στις γερμανικές επιχειρήσεις .... και ..... με τα πιο πάνω υπό στοιχείο 1 του παρόντος αναφερόμενα εικονικά τιμολόγια πώλησης, που μεταφέρονταν με αποστολέα την επιχείρηση του κατηγορουμένου στις πιο πάνω γερμανικές επιχειρήσεις φερόμενες ως αγοράστριες, με την μεταφορική εταιρεία με την επωνυμία "INTERCARGO LTD" που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, με τα αντίστοιχα κάθε φορά φορτηγά οχήματα (που ακολούθως αναφέρονται) που πραγματοποιούσαν δήθεν διεθνείς μεταφορές. (....αναφέρονται στοιχεία φορτωτικών). Οι ανωτέρω αναφερόμενες διεθνείς φορτωτικές (CMR) είναι εικονικές καθώς οι φορτώσεις εμπορευμάτων και οι μεταφορές αυτών που δήλωναν ότι έλαβαν χώρα αφορούσαν σε συναλλαγές της επιχείρησης του κατηγορουμένου με τις αναφερόμενες γερμανικές επιχειρήσεις ...... και ...... που ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν αφού οι τελευταίες επιχειρήσεις συναλλάχθηκαν ενδοκοινοτικά, η επιχείρηση του κατηγορουμένου δεν πώλησε στις γερμανικές επιχειρήσεις έτοιμα ενδύματα, ούτε είχε την δυνατότητα για τέτοιου είδους συναλλαγές αφού ήταν επιχείρηση έκδοσης εικονικών φορολογικών στοιχείων αποκλειστικά χωρίς να ασκεί πραγματικά εμπορία, η δε μεταφορική εταιρία "ΙΝΤΕRCARGO LTD" δεν μετέφερε τα εμπορεύματα που περιγράφονταν στα CMR στη Γερμανία, ενώ το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ..... φορτηγό αυτοκίνητο που φέρονταν ότι πραγματοποίησε τις μεταφορές την 18-5-2001 και την 22-6-2001 των εμπορευμάτων που περιγράφονται στα ... και .... τιμολόγια πώλησης της επιχείρησης του κατηγορουμένου αντίστοιχα, βρισκόταν σε ακινησία κατά το χρονικό διάστημα από 18-5-2001 και 22-6-2001, το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ....., δεν είχε την δυνατότητα να πραγματοποιήσει την 27-7-2001 διεθνή μεταφορά εμπορευμάτων (που περιγράφονται στο τιμολόγιο πώλησης .... της επιχείρησης του κατηγορουμένου) βάρους 4.270 κιλών και όγκου 3.843 Κgr αφού πρόκειται για αυτοκίνητο για αγροτικές εργασίες με ωφέλιμο φορτίο 675 Κgr, το δε φορτηγό αυτοκίνητο με αριθμ. κυκλοφορίας ....που φέρεται να μετέφερε στη Γερμανία εμπορεύματα που αναγράφονται στα ...., .... και .... τιμολόγια πώλησης ενδοκοινοτικών παραδόσεων, όπως περιγράφονται στο υπό στοιχείο 1 του παρόντος, από 12-2-2001 φέρει νέες πινακίδες με αριθμό ...., το δε αυτοκίνητο με αριθμό κυκλοφορίας ...., που φέρεται να πραγματοποίησε μεταφορές στη Γερμανία εμπορευμάτων που αναγράφονται στα υπ' αριθμ. ..., ...., ...., .... και .... τιμολόγια πώλησης ενδοκοινοτικών παραδόσεων, όπως περιγράφονται στο υπό στοιχείο 1 του παρόντος, είναι επιβατικό αυτοκίνητο και δεν πραγματοποιούσε διεθνείς μεταφορές. Τα ανώτερα τιμολόγια πώλησης και τα φορτωτικά έγγραφα CMR, ο κατηγορούμενος υπέβαλε στη ΔΟΥ .... μαζί με περιοδικές δηλώσεις ΦΠΑ και αιτήσεις επιστροφής ΦΠΑ προσδίδοντας αληθοφάνεια σε εικονικές ενδοκοινοτικές παραδόσεις επιτυγχάνοντας σε επιστραφεί σε αυτόν παράνομα κατά το χρονικό διάστημα από Μάιο έως τον Σεπτέμβριο του 2001, ποσό 63.929. 947 δρχ. ως επιστροφή ΦΠΑ. 3) Εξέδωσε έξι εικονικά δελτία αποστολής προς την μεταφορική εταιρία ΙΝΤΕΡΚΑΡΓΚΟ ΕΠΕ για ανύπαρκτες συναλλαγές. Ειδικότερα:

1. i)την 14-9-2001 εξέδωσε το υπ' αριθμ. ..... δελτίο αποστολής που φερόταν ότι απέστειλε στην μεταφορική εταιρία ΙΝΤΕΡΚΑΡΓΚΟ ΕΠΕ 7.880 τεμάχια γυναικεία σετ - εμπορεύματα της επιχείρησης του κατηγορουμένου, προκειμένου να μεταφερθούν με το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας..... αυτοκίνητο από την μεταφορική εταιρεία στην φερόμενη ως αγοράστρια των εμπορευμάτων επιχείρηση, άγνωστη κατά την προανάκριση, στην Αυστρία,
2. ii)την 21-9-2001 εξέδωσε το υπ' αριθμ. ..... δελτίο αποστολής που φερόταν ότι απέστειλε στην μεταφορική εταιρεία ΙΝΤΕΡΚΑΡΓΚΟ ΕΠΕ 6020 τεμάχια γυναικεία σετ - εμπορεύματα της επιχείρησης του κατηγορουμένου, προκειμένου να μεταφερθούν με το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας .... αυτοκίνητο από την μεταφορική εταιρεία στην φερόμενη ως αγοράστρια των εμπορευμάτων εταιρία - άγνωστη κατά την προανάκριση στην Αυστρία, iii) την 28-9-2001 εξέδωσε το υπ' αριθμ. ..... δελτίο αποστολής στο οποίο φερόταν ότι απέστειλε στην μεταφορική εταιρία ΙΝΤΕΡΚΑΡΓΚΟ ΕΠΕ, 4740 τεμάχια γυναικεία σετ - εμπορεύματα της επιχείρησης του κατηγορουμένου, προκειμένου να μεταφερθούν από την μεταφορική εταιρεία στην φερόμενη ως αγοράστρια των εμπορευμάτων εταιρεία άγνωστη κατά την προανάκριση στην Αυστρία, με το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας .... αυτοκίνητο, iν) την 12-10-2001 εξέδωσε το υπ' αριθμ. ....δελτίο αποστολής το οποίο φερόταν ότι απέστειλε στην μεταφορική εταιρία ΙΝΤΕΡΚΑΡΓΚΟ ΕΠΕ 7660 τεμάχια γυναικεία σετ - εμπορεύματα της επιχείρησης του κατηγορουμένου, προκειμένου να μεταφερθούν από την μεταφορική εταιρία στην φερόμενη αγοράστρια των εμπορευμάτων επιχείρηση άγνωστη κατά την προανάκριση, στην Αυστρία, με το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ..... αυτοκίνητο, ν) την 19-10-2001 εξέδωσε το υπ' αριθμ. .....δελτίο αποστολής στο οποίο φερόταν ότι απέστειλε στην μεταφορική εταιρία ΙΝΤΕΡΚΑΡΓΚΟ ΕΠΕ 5740 τεμάχια γυναικεία σετ - εμπορεύματα της επιχείρησης του κατηγορουμένου προκειμένου να μεταφερθούν από την μεταφορική εταιρία στην Αυστρία σε άγνωστη κατά την προανάκριση φερόμενη ως αγοράστρια των εμπορευμάτων επιχείρηση με το υπ' αριθμ. .....αυτοκίνητο και νί) την 26-10-2001 εξέδωσε το υπ' αριθμ. .... δελτίο αποστολής που φερόταν ότι απέστειλε στην μεταφορική εταιρία ΙΝΤΕΡΚΑΡΓΚΟ ΕΠΕ 5080 τεμάχια γυναικεία σετ εμπορεύματα της επιχείρησης του κατηγορουμένου, προκειμένου να μεταφερθούν στην Αυστρία σε άγνωστη επιχείρηση που φερόταν να αγόραζε τα εμπορεύματα, με το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας .... αυτοκίνητο. Τα παραπάνω δελτία αποστολής ήταν εικονικά καθώς οι συναλλαγές που παρουσιάζονταν δια μέσου αυτών ήταν εικονικές διότι, πέραν του ότι η επιχείρηση του κατηγορουμένου δεν είχε πραγματική υπόσταση διότι δεν πωλούσε έτοιμα ενδύματα αλλά απλώς ήταν επιχείρηση έκδοσης εικονικών φορολογικών στοιχείων η μεταφορική εταιρία ΙΝΤΕΡΚΑΡΓΚΟ ΕΠΕ δεν πραγματοποίησε διεθνείς μεταφορές για λογαριασμό της επιχείρησης του κατηγορουμένου, ενώ το υπ' αριθμ. .... αυτοκίνητο δεν πραγματοποιούσε διεθνείς μεταφορές αλλά χρησιμοποιούνταν σε αγροτικές εργασίες έχοντας ωφέλιμο φορτίο 675 Κgr, το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας .... από την 12-2-2001 έφερε νέες πινακίδες με αριθμό ...., και το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ..... ήταν επιβατικό αυτοκίνητο, μη δυνάμενο να πραγματοποιήσει διεθνείς μεταφορές εμπορευμάτων. Από τις καταθέσεις των μαρτύρων σε συνδυασμό με τα αναγραφόμενα στην .... έκθεση ελέγχου του ΣΔΟΕ αποδεικνύεται χωρίς αμφιβολία, ότι οι συναλλαγές που αναγράφονται στα επίδικα προαναφερόμενα φορολογικά στοιχεία ουδέποτε έλαβαν χώρα. Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι οι λήπτριες εταιρίες ήταν εταιρίες φαντάσματα (βλ. απάντηση φορολογικών αρχών Γερμανίας) αλλά και η ατομική επιχείρηση του κατηγορουμένου, με έδρα το κατάστημα της οδού ...., ήταν επιχείρηση εικονική ("μαϊμού") που συνεστήθη αποκλειστικά για την έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων που απεικονίζουν ψευδείς ενδοκοινοτικές παραδόσεις ετοίμων ενδυμάτων, συναλλαγές δηλαδή που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν, με βάση τις οποίες εισπράχθηκαν επιστροφές ΦΠΑ 63.929.947 δρχ. Επί πλέον, η μεταφορική που φέρεται να πραγματοποίησε τις μεταφορές που μνημονεύονται στα παραστατικά, ουδέποτε τις πραγματοποίησε. Το Δικαστήριο καταλήγει στην κρίση ότι επρόκειτο για ένα οργανωμένο κύκλωμα παράνομης είσπραξης ΦΠΑ με τη μέθοδο των εικονικών ενδοκοινοτικών παραδόσεων του οποίου μέλος μεταξύ άλλων (Ζ1, Ζ2) ήταν ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος δεν αρνείται την εικονικότητα των συναλλαγών, ούτε και τη συμμετοχή του στην παραπάνω παράνομη επιχείρηση και την έκδοση των προαναφερομένων εικονικών τιμολογίων, αρνείται όμως, το δόλο του, ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε ότι συμμετείχε σε παράνομη επιχείρηση, μη έχουσα πραγματική υπόσταση. Ο ισχυρισμός του αυτός ελέγχεται ως αβάσιμος από το Δικαστήριο. Η παραπάνω κρίση βασίζεται στα προαναφερθέντα αποδεικτικά στοιχεία και ενισχύεται από το γεγονός ότι, το μορφωτικό επίπεδο και η κοινωνική και επαγγελματική εμπειρία του κατηγορουμένου, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι, όπως ο ίδιος ομολογεί, συμφώνησε να συμμετέχει σε εταιρία, χωρίς συμμετοχή στο κεφάλαιο, της οποίας το αντικείμενο δεν γνώριζε και για την οποία δεν εργάστηκε ποτέ, με μηνιαίες απολαβές ύψους 500.000 Ε κατά το έτος 2000, καθώς και η ταυτόχρονη άφεση του χρέους του προς τον Ζ2, καθιστά απίθανο το ενδεχόμενο της άγνοιας περί το άδικο της πράξης του, το οποίο ισχυρίζεται. Κατόπιν αυτών θα πρέπει να κηρυχτεί ένοχος. Πρέπει ωστόσο να του αναγνωριστεί η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84&2α ΠΚ, διότι αποδείχτηκε ότι μέχρι την τέλεση της πράξης του έζησε έντιμη ατομική, κοινωνική και επαγγελματική ζωή". Στη συνέχεια το δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κήρυξε τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο ένοχο της πράξεως της παραβάσεως του άρθρου 19 παρ. 1, 4 του Ν. 2523/1997, κατ' εξακολούθηση από κοινού, με τις ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ.2α και 2δ του Π.Κ και του επέβαλε ποινή φυλάκισης 12 μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Με αυτά που δέχθηκε, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, διέλαβε στην απόφασή του, την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα αποδειχθέντα από την ακροαματική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες αυτά προέκυψαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους υπήγαγε αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 14, 26 παρ.1, 27 παρ.1 εδ. α και 2, 51, 53, 83, 84 παρ.2α και 2β, και 98 του Π.Κ, 19 παρ.1, 4, 21 του Ν. 2523/1997, όπως το άρθρο 21 παρ.10 αντικ. από το άρθρο 2 παρ. 8,9 του Ν. 2954/2001. Ειδικότερα, αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση τα πραγματικά περιστατικά, που θεμελιώνουν την κρίση του δικαστηρίου, και συγκεκριμένα ότι ο αναιρεσείων, στο επίδικο χρονικό διάστημα, ήτοι από 18-5-2001 έως 26-10-2001, στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης, με την ιδιότητα του εμπόρου, που διατηρούσε ατομική επιχείρηση, εμπορίας ετοίμων ενδυμάτων, με περισσότερες μερικότερες πράξεις, που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, εξέδωσε σειρά εικονικών τιμολογίων προς τις εδρεύουσες στη Γερμανία, επιχειρήσεις .... και ....., χωρίς στην πραγματικότητα να έχουν μεσολαβήσει προς αυτές, οι πωλήσεις των αναφερομένων στα οικεία τιμολόγια προϊόντων. Αιτιολογείται, επίσης, η παραδοχή σύμφωνα με την οποία ο αναιρεσείων, αν και γνώριζε ο ίδιος, ότι δεν είχε οποιαδήποτε πραγματική συμμετοχή και λειτουργική ιδιότητα στην εταιρεία του, αφού δεν είχε λάβει οποιαδήποτε νομική υπόσταση, και ότι οι συγκεκριμένες εταιρείες προς τις οποίες αυτός φέρεται να διέθεσε τα αναφερόμενα στα αντίστοιχα παραστατικά έγγραφα, προϊόντα, ήσαν ανύπαρκτες εταιρείες, εν τούτοις, προέβη στις παραπάνω ενέργειες, ήτοι στην έκδοση εικονικών τιμολογίων. Επιπρόσθετα, αιτιολογείται η παραδοχή, ότι ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων, όχι μόνο εξέδωσε σειρά εικονικών φορτωτικών εγγράφων, προκειμένου να δικαιολογήσει την πώληση προς τις ποιο πάνω εταιρείες, των αναφερομένων σ' αυτά προϊόντων, αλλά και ότι γνώριζε ότι δεν πραγματοποιήθηκαν στη συνέχεια οι συγκεκριμένες μεταφορές. Ακόμη, αιτιολογείται η παραδοχή, ότι με τις ενέργειές του αυτές και συγκεκριμένα τόσο με την έκδοση των εικονικών τιμολογίων, όσο και με την έκδοση των φορτωτικών εγγράφων, ο κατηγορούμενος πέτυχε να του επιστραφεί το ποσό των 63.929.947 δραχμών ως ΦΠΑ. Συνεπώς, οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ, πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, κατά το μέρος δε που με το σχετικό λόγο, πλήττεται, με την επίκληση, κατ' επίφαση, της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, η περί τα πράγματα, αναιρετικά ανέλεγκτη, κρίση του Δικαστηρίου, είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί, ενώ κατά το μέρος που με την αιτίαση του πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα ότι το αιτιολογικό της αποτελεί πιστή αντιγραφή του διατακτικού της, είναι αβάσιμος, γιατί δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται, όπως εν προκειμένω, στην επανάληψη του διατακτικού της αποφάσεως, το οποίο περιέχει, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού. Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος και ειδικότερα: α) ότι δεν βαρύνει αυτόν οποιαδήποτε υπαιτιότητα, και ότι δεν έχει οποιαδήποτε συμμετοχή με τις συγκεκριμένες πράξεις, για τις οποίες αυτός κηρύχθηκε ένοχος, β) ότι η ποινική δίωξη, έπρεπε να ασκηθεί κατά των πραγματικά υπόχρεων προσώπων και όχι κατά του ίδιου και γ) ότι άλλα πρόσωπα, εκτός του ίδιου και συγκεκριμένα οι Ζ1 και Ζ2, υπήρξαν τα πρόσωπα που άσκησαν στην πραγματικότητα τη διαχείριση των συναλλαγών, αποτελούν αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμούς, για τους οποίους το δικαστήριο δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να διαλάβει ειδική αιτιολογία. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 του Κ.Π.Δ), και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος Ελληνικού Δημοσίου(άρθρα 176,183 Κ.Πολ.Δικ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 9 Απριλίου 2008 και με αριθμό καταθέσεως 25/2008, αίτηση του ....,κατοίκου ..... για αναίρεση της υπ' αριθμό 1189/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδι-κείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια είκοσι