ΑΠ 746/2009 — Επανάληψη διαδικασίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 746 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Επανάληψη διαδικασίας. Περίληψη: Επανάληψη διαδικασίας 525 επ. ΚΠΔ. Προϋποθέσεις παραδεκτού της αιτήσεως. Απαιτούνται νέα, άγνωστα στοιχεία που δεν είχαν υποβληθεί στους δικαστές. Απορρίπτει την αίτηση. Αριθμός 746/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Ζαΐρη - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 3 Δεκεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Χ1, κατοίκου εν ζωή ......, που συνεχίζουν την δίκη οι κληρονόμοι του: α) ..... και β) ....., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 24-26 και 40-43/1996 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών, ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Ιανουαρίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1868/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Νικολούδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή, με αριθμό 51/04.02.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Δικαστήριο σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 του ΚΠΔ, την από 15-1-2005 αίτηση του Χ1, κρατουμένου στις Αγροτικές Φυλακές ..... που κατατέθηκε στον Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης στις 7-11-2006, περί επαναλήψεως της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 24-26 και 40-43/1996 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσ/νίκης, με την οποία αυτός καταδικάστηκε αμετακλήτως στην ποινή της ισόβιας κάθειρξης για την πράξη της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και εκθέτω τα ακόλουθα: Ι. Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 του ΚΠΔ η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για κακούργημα ή πλημμέλημα σε ορισμένες, περιοριστικώς, αναφερόμενες, περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων και εκείνη, κατά την οποία, ύστερα από την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνον που πραγματικά τέλεσε. Νέες δε αποδείξεις ή γεγονότα (οι έννοιες είναι ταυτόσημες) μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, συμπληρωματικές ή τροποποιητικές παλαιοτέρων, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία κ.λ.π., με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες, είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με αυτές που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που τον καταδίκασε, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε (ΑΠ 1613/2006, ΑΠ 1611/2006 )Δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν απ' αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλομένης αποφάσεως επί τη βάσει του αποδεικτικού υλικού που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτήν δικαστές, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετακλήτου αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο αλλά έκτακτη διαδικασία (βλ. Α.Π. 723/1996 Π.Χρ. ΜΖ' 664 και Α.Π. 241/1996 Π.Χρ. ΜΣΤ' 1109). Επομένως, η κρινόμενη αίτηση, με την οποία ο αιτών επιδιώκει την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 24-26 και 40-43/1996 αμετάκλητη δικαστική απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσ/νίκης, για το λόγο ότι από τις νέες αποδείξεις που αναφέρονται στην αίτηση αυτή και ήταν άγνωστες στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γίνεται φανερό, όπως διατείνεται, ότι ήταν αθώος της προαναφερθείσης πράξεως, για την οποία καταδικάστηκε, είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 525 παρ. 1 περ. 2, 527 παρ. 1 και 3 και 528 παρ. 1 ΚΠΔ και πρέπει να εξετασθεί κατ' ουσίαν. II. Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Με την υπ' αριθμ. 24-26 και 40-43/1996 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσ/νίκης, που έχει καταστεί αμετάκλητη μετά την απόρριψη της αναιρέσεως με την υπ' αριθμ. 1564/1996 απόφαση του Αρείου Πάγου, ο αιτών Χ1 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και διαρκή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για ανθρωποκτονία από πρόθεση, συνισταμένη στο ότι στη θέση "....." της δασικής περιοχής .... στις 31-7-1989 σκότωσε με πρόθεση τη σύζυγο του Θ1 γιατί τον απειλούσε ότι θα απεκάλυπτε στις διωκτικές αρχές την παράνομη δραστηριότητα του σχετικά με την αναζήτηση και την ανεύρεση αντικειμένων αρχαιολογικής αξίας. Προς υποστήριξη της υπό κρίση αιτήσεως του ο αιτών επικαλείται ως νέα γεγονότα, κατά την προαναφερθείσα έννοια, αφ' ενός μεν την αθώωση του με την υπ' αριθμ. 1841/1996 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσ/νίκης από την κατηγορία της διενεργείας ανασκαφής χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχαιολογικής αρχής σε αρχαιολογικό χώρο προς ανεύρεση αρχαιοτήτων, αφ' ετέρου δε το ότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο Μ1, κάτοικος ...., τον οποίο και προτείνει ως μάρτυρα, επισκέφθηκε (προφανώς μετά τη δίκη στο ΜΟΕ Θεσ/νίκης) τον πληρεξούσιο δικηγόρο του και του αποκάλυψε ότι τη σύζυγο του αιτούντος δεν εσκότωσε αυτός αλλά οι Ψ1, Ψ2, Ψ3 και Ψ4 που ενεργούσαν ως εκτελεστικά όργανα (κατ' εντολή) της Φ1 και άλλων (που κατονομάζονται στην αίτηση) προσώπων και τα ίδια γεγονότα γνωρίζει και ο δημοσιογράφος Δ1 (βλ. αίτηση επαναλήψεως). Τους ίδιους ισχυρισμούς ο αιτών είχε προβάλει και με την από 3-12-1998 αίτηση του, που απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη με την 591/2000 απόφαση του Δικαστηρίου σας. Συγκεκριμένα με την απόφαση αυτή έγινε δεκτό ότι, καθόσον αφορά μεν την ως άνω επικαλούμενη απόφαση του τριμελούς Εφετείου Θεσ/νίκης, ότι η απαλλαγή του αιτούντος με την απόφαση αυτή, ως αφορώσα συγκεκριμένη υπόθεση, δεν υποδηλώνει ότι αυτός δεν επιδιδόταν πράγματι σε αρχαιοκαπηλία, ώστε να αμφισβητείται η ύπαρξη κινήτρου για την τέλεση της ως άνω ανθρωποκτονίας και οπωσδήποτε δεν καθιστά φανερό ότι ο αιτών δεν τέλεσε την πράξη αυτή (της ανθρωποκτονίας). Σε σχέση δε με τις πληροφορίες του μάρτυρα Μ1, που δεν εξετάσθηκε τώρα ως μάρτυρας, αφού δεν έγινε δυνατός ο προσδιορισμός του τόπου κατοικίας του (βλ. ...... αναφορά Α.Τ. .....), αλλά είχε εξεταστεί τότε από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Καρδίτσας, ότι αυτός τίποτε το συγκεκριμένο δεν κατέθεσε, που να μπορεί να θεωρηθεί ως νέο γεγονός, το οποίο μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλες αποδείξεις που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, καθιστά φανερό (και όχι απλώς πιθανό) ότι ο αιτών είναι αθώος της πράξεως για την οποία καταδικάστηκε. Ειδικότερα ο παραπάνω μάρτυρας στην ενώπιον του ως άνω Εισαγγελέως δοθείσα ένορκη κατάθεση του, αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής σχετικά με τον θάνατο της Θ1 και τα όσα γνωρίζει γύρω απ' αυτόν: "..... Εγώ γνώρισα τον Χ1 το 1988-1989, καθώς και τη σύζυγό του Θ
2. Επίσης γνώρισα από το έτος 1985 περίπου την Φ
3. Η Φ1 ήταν επικεφαλής σπείρας αρχαιοκαπήλων, στην οποία συμμετείχα κι εγώ, καθώς και οι Κ1, που έχει αποβιώσει, Ψ1, Ψ2, καθώς και άλλοι που δεν μπορώ να θυμηθώ αυτή τη στιγμή. Το φόνο της Θ1 τον πληροφορήθηκα από τις εφημερίδες, όταν έγινε τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο του έτους 1989, καθώς ήμουν προφυλακισμένος από τον μήνα Απρίλιο του ίδιου έτους στις φυλακές ...... Επομένως δεν γνωρίζω από ιδία αντίληψη πώς έγινε ο φόνος. Συμπεραίνω όμως ότι την Θ1 την σκότωσε το κύκλωμα της Φ1 ή η ίδια η Φ1, γιατί η συγχωρεμένη ζητούσε από την Φ1 περισσότερο μερίδιο από τα λεφτά που έβγαζε από την αρχαιοκαπηλία. Εγώ υποθέτω λοιπόν ότι το κύκλωμα της Φ1 που το αποτελούν οι Ψ1 και Ψ2 καθώς και ο Ψ3 και Ψ4 σκότωσαν την Θ1, γιατί στο μέρος που τη σκότωσαν, αυτοί έκαναν τελετές μαύρης μαγείας από παλαιότερα. Το μέρος που τη σκότωσαν εγώ δεν το γνωρίζω, αλλά απ' ό,τι διάβασα από τις εφημερίδες και πρέπει να είναι στον .....από πάνω, αλλά δεν γνωρίζω πως λέγεται η τοποθεσία. Επίσης από ένα με το επίθετο ....., Μαροκινό, έμαθα, όταν βγήκα από τη φυλακή, ότι δεν έγινε ο φόνος από τον Χ1 αλλά από το κύκλωμα της Φ
4. Μου είπε δε ότι ήταν παρών κατά την ώρα του φόνου, που έγινε πάνω σε τελετή μαύρης μαγείας. Άλλα στοιχεία γι' αυτό το πρόσωπο δεν γνώριζα. Αλλά τον γνώριζα γιατί ήταν αϊτό καιρό στο κύκλωμα της Φ
5. Επίσης θέλω να καταθέσω ότι ο Ψ1 και ο Ψ2 δεν συμμετέχουν σε τελετές μαύρης μαγείας που έκανε η Φ1 αλλά σ' αυτές συμμετείχαν ο Ψ3 και Ψ4, οι οποίοι δεν γνωρίζω πού είναι κάτοικοι. Εγώ πιστεύω ότι ο φόνος έγινε πάνω σε τελετή μαύρης μαγείας". Ακολούθως, σε ερώτηση του εξετάζοντος πως κατονομάζει ως υπεύθυνους για το φόνο τους Ψ2 και Ψ1 αφού αυτοί, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, δεν συμμετείχαν σε τελετές μαύρης μαγείας, ο μάρτυρας απάντησε, συνεχίζοντας την κατάθεση του: "Εγώ ξέρω ότι ο Ψ1 και ο Ψ2 ήταν εκτελεστικά όργανα της Φ1, Δεν γνωρίζω αν έκανε το φόνο αυτή. Επίσης θέλω να προσθέσω ότι δεν αποκλείω οι Ψ3 και Ψ4 πάνω στην τελετή της μαύρης μαγείας να σκότωσαν την Θ1 . Αλλά και η Φ1 ακράδαντα πιστεύω ότι πάνω στην τελετή μπορούσε να πάρει το μαχαίρι και να σφάξει. Επίσης θέλω να καταθέσω ότι η συγχωρεμένη Θ1 δεν συμμετείχε ποτέ σε τελετές μαύρης μαγείας. Δεν ήταν τέτοιος τύπος.... Αυτά που καταθέτω τα συζήτησα και με τον Κ1 κάτοικο ..... που τώρα έχει πεθάνει, παληό μεν συνεργάτη στην αρχαιοκαπηλία, στο κύκλωμα της Φ1 και μου είπε ότι θα καταθέσει και αυτός. Δεν ξέρω αν κατέθεσε πριν πεθάνει. Εγώ γεγονότα συγκεκριμένα, πώς έγινε ο φόνος και ποιος τον έκανε δεν γνωρίζω. Απλώς υποθέσεις κάνω γιατί γνωρίζω το κύκλωμα αυτό πολύ καλά, αφού γνώριζα τόσο το θύμα, όσο και την Φ1 και τον Χ1, που όλοι ασχολούνταν με την αρχαιοκαπηλία, όπως κι' εγώ....". (βλ. περιεχόμενο της κατάθεσης στο σκεπτικό της 591/2000 απόφασης του Δικαστηρίου σας). Περαιτέρω κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του Αρείου Πάγου, όπως προκύπτει από την ίδια απόφαση, κατατέθηκε από τον αιτούντα έγγραφο υπόμνημα στο οποίο επισυνάφθηκε και η από 6 Μαρτίου 2000 υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 εκ μέρους του Δ1, την μαρτυρία του οποίου επικαλείται ο αιτών με την υπό κρίση αίτηση.. Το περιεχόμενο της υπεύθυνης αυτής δηλώσεως είχε ως ακολούθως: "Ο Μ1 προσφέρθηκε να μεσολαβήσει ώστε να συναντηθούμε, εγώ και ο δικηγόρος του Χ1 με τους (Ψ1 ή Ψ2) και Ψ4 σε δύσβατη περιοχή του ...... Αναλογιζόμενος τους κινδύνους μιας τέτοιας συναντήσεως του αντιπρότεινα να συναντηθούμεν για λίγο στη .... σε κεντρικό σημείο της πόλης. Ο Μ1 μας είπε ότι αυτό δε γίνεται. Περιεχόμενο της συνάντησης θα ήταν η αποκάλυψη σε τηλεοπτική κάμερα (συνέντευξη) των αληθινών ενόχων της δολοφονίας της Θ1 χωρίς σ' αυτή να παρευρίσκονται ή να ειδοποιηθούν αστυνομικά όργανα. Ύστερα απ' αυτό ο Μ1 εξαφανίσθηκε και ήδη πέρασαν δύο μήνες χωρίς σημεία ζωής, ενώ η αστυνομία συνεχίζει τις έρευνες για τον εντοπισμό του". Αλλά και από την τελευταία αυτή υπεύθυνη δήλωση δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι άλλος ήταν ο δολοφόνος της Θ1 αφού ως πηγή των πληροφοριών φέρεται ο Μ1, ο οποίος δεν συνεισέφερε κάτι συγκεκριμένο στην ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Καρδίτσας κατάθεση του. Με τα δεδομένα αυτά είναι προφανές ότι οι υπό του αιτούντος επικαλούμενες και προσκομιζόμενες με την υπό κρίση αίτηση ως άνω "νέες αποδείξεις", έχουν τεθεί και κατά το παρελθόν υπό τη κρίση του Δικαστηρίου σας, που έκρινε ότι αυτές δεν καθιστούν φανερό, όπως απαιτείται από το νόμο, ότι ο αιτών είναι αθώος της πράξεως για την οποία καταδικάσθηκε αμετακλήτως(βλ. ΑΠ 591/2000 ). Κανένα νεώτερο στοιχείο δεν ανατρέπει τις παραδοχές της παραπάνω απόφασης του Δικαστηρίου σας και συνεπώς η κρινόμενη αίτηση πρέπει ν' απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω Ι. Να απορριφθεί από 15-1-2005 αίτηση του Χ1 που κατατέθηκε στις 7-11-2006 στον Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, περί επαναλήψεως της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 24-26 και 40-43/1996 αμετάκλητη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και II. Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αιτούντα. Αθήνα 30 Ιανουαρίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής" Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό, ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά διέπραξε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα αποδεικτικά στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες τους, είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο, που πραγματικά διέπραξε. Δεν μπορούν, όμως, να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν από αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής ή νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτήν δικαστές, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατ' αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Συνεπώς, η υπό κρίση από 15-1-2005 αίτηση του Χ1, κρατουμένου στις Αγροτικές Φυλακές ..... με την οποία επιδιώκει την επανάληψη της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την αμετάκλητη 24-26 και 40-43/1996 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, και με την οποία αυτός καταδικάστηκε για την πράξη της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, στην ποινή της ισόβιας κάθειρξης, ισχυριζόμενος ότι από τα νέα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρονται σ' αυτή, γίνεται φανερό ότι είναι αθώος της πράξεως, είναι νόμιμη, σύμφωνα με την πιο πάνω διάταξη, παραδεκτώς δε εισάγεται ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 3 και 528 παρ. 1 Κ.Π.Δ., και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσία. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των περιεχομένων στη δικογραφία εγγράφων, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την υπ' αριθμό 24-26 και 40-43/2006 απόφασή του, που κατέστη αμετάκλητη, (βλ. την, από 6 Νοεμβρίου 2006, επί του σώματος της αποφάσεως, σημειούμενη υπηρεσιακή βεβαίωση του Γραμματέα του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης), κήρυξε ένοχο τον αιτούντα και τον καταδίκασε στην ποινή της ισόβιας κάθειρξης, για την πράξη της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, και ειδικότερα, του ότι: "στις 31-7-1989 και περί ώρα 1.30 πρωϊνή στη θέση .... της δασικής περιοχής του ...., με πρόθεση εφόνευσε την σύζυγό του Θ1, το γένος ....., σπρώχνοντάς την στο εκεί ευρισκόμενο βάραθρο, μεγάλου βάθους ώστε από την πτώση της, ως μόνης ενεργού αιτίας, να επέλθει ο θάνατός της. Την πράξη του δε αυτή αποφάσισε και τέλεσε σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Ειδικότερα δε αφού μετέβησαν οι ανωτέρω κατηγορούμενοι με την σύζυγο του πρώτου, Θ1 στην προαναφερόμενη θέση, με το πρόσχημα ότι θα εύρισκαν ένα αρχαίο χρυσό ποτήρι που είχε δήθεν κρύψει σε κάποιο σημείο πάνω από το βάραθρο, ο πρώτος, για να το παραλάβουν, χρησιμοποιώντας το αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου Χ1, ο εν λόγω κατηγορούμενος συνέστησε στην συγκατηγορούμενή του Φ1 και στην γυναίκα του Θ1 να βγάλουν τα παπούτσια τους και να κατεβούν από το αυτοκίνητο. Πριν κατέβουν ζήτησε από την γυναίκα του τη βέρα της, η οποία του την έδωσε πρόθυμα, λέγοντάς της ότι θα τον διευκολύνει στο να βρεί το χρυσό ποτήρι. Η κατηγορουμένη Φ1 εν τω μεταξύ σταμάτησε, κατόπιν εντολής του κατηγορουμένου Χ1, κοντά στο αυτοκίνητο που είχε σταθμεύσει καθέτως του διερχομένου εκεί μικρού χάνδακα για να προσέξει και ελέγξει την τυχόν κίνηση ή διέλευση οχημάτων ή πεζών, οι οποίοι ενδεχομένως θα τους κατέδιδαν στις Αρχές ή άλλως πως θα τους παρεμπόδιζαν από την παραλαβή του ως άνω αντικειμένου της αρχαιοκαπηλείας (χρυσού ποτηριού). Αμέσως μετά ο κατηγορούμενος Χ1 προχώρησε προς τον γκρεμό, πάνω από το φαράγγι, κρατώντας την γυναίκα του, η οποία τον ακολούθησε, με την πεποίθηση ότι θα έπαιρναν το χρυσό ποτήρι που ήταν κρυμμένο στο προκαθορισμένο σημείο από τον πιο πάνω κατηγορούμενο και σύζυγο του ανυποψίαστου και ανυπόδητου θύματος (Θ1). Φθάνοντας στη συνέχεια στο χείλος του γκρεμού, τότε ο ανωτέρω κατηγορούμενος σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, με δύναμη και πλήρη συνείδηση του εγκληματικού γεγονότος έσπρωξε αυτή στο βάραθρο, βάθους περίπου 100 μέτρων σε κατακόρυφη διάταξη. Από τη πτώση της δε αυτής, ως μόνης ενεργού αιτίας, επήλθε ο θάνατός της". Ήδη, και, μετά το θάνατο του αιτούντος (βλ. την από ..... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου ....) η ...... και ο ....., ως κληρονόμοι του αιτούντος Χ1, προς υποστήριξη της κρινόμενης αιτήσεώς του, επικαλούνται και προσκομίζουν ως νέα στοιχεία, από τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, καθίσταται φανερή η αθωότητά του, για την πιο πάνω πράξη, για την οποία αυτός καταδικάσθηκε άδικα, τα εξής: α) την υπ' αριθμό 1841/1996 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτός κηρύχθηκε αθώος από την κατηγορία της διενέργειας ανασκαφής σε αρχαιολογικό χώρο προς ανεύρεση αρχαιοτήτων, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχαιολογικής υπηρεσίας, και β) σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ότι ο Μ1, κάτοικος ...., που πρότεινε ως μάρτυρα, επισκέφθηκε, προδήλως μετά τη δίκη στο Μ.Ο.Ε. Θεσσαλονίκης τον τότε πληρεξούσιο δικηγόρο του και του αποκάλυψε ότι τη σύζυγο του αιτούντος δεν θανάτωσε ο τελευταίος, αλλά, άλλα πρόσωπα και συγκεκριμένα οι Ψ1, Ψ2, Ψ3 και Ψ4 που ενεργούσαν κατ' εντολή της συγκατηγορούμενής του Φ1, η οποία εισήχθη σε δίκη μαζί με αυτόν, αλλά αθωώθηκε με την ίδια απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. Όσον, όμως, αφορά τα επικαλούμενα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Η απόφαση με την οποία αυτός απαλλάχθηκε της κατηγορίας, ότι διενεργούσε ανασκαφές σε αρχαιολογικό χώρο, χωρίς την άδεια της οικείας αρχαιολογικής υπηρεσίας, δεν υποδηλώνει ότι αυτός δεν επιδιδόταν πράγματι γενικά σε αρχαιοκαπηλία, αφού η απόφαση εκείνη έκρινε συγκεκριμένη σε βάρος του ως άνω κατηγορουμένου κατηγορία. Συνεπώς, δεν μπορεί βάσιμα να αμφισβητηθεί η ύπαρξη κινήτρου για τη διάπραξη της ανθρωποκτονίας σε βάρος της συζύγου του και οπωσδήποτε δεν καθιστά πρόδηλο εξ' αυτού του λόγου, ότι ο αιτών Χ1, δεν τέλεσε την πράξη της ανθρωποκτονίας. Αλλά ούτε και ο μάρτυρας Μ1, που προτάθηκε από τον αιτούντα και εξετάστηκε από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Καρδίτσας, καταθέτει συγκεκριμένα γεγονότα, τα οποία είτε μόνα τους, είτε σε συνδυασμό με άλλες αποδείξεις που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως καθιστούν φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος για την πράξη για την οποία καταδικάσθηκε. Ειδικότερα ο παραπάνω μάρτυρας στην ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Καρδίτσας, το μήνα Απρίλιο του 1999, ένορκη κατάθεσή του, σχετικά με τη θανάτωση της Θ1 κατέθεσε τα ακόλουθα: "Εγώ γνώρισα τον Χ1, το 1988-1989, καθώς και τη σύζυγό του Θ
6. Η Φ1 ήταν επικεφαλής σπείρας αρχαιοκαπήλων, στην οποία συμμετείχα κι εγώ καθώς και οι Κ1, που έχει αποβιώσει, Ψ1, Ψ2 καθώς και άλλοι που δεν μπορώ να θυμηθώ. Εγώ το φόνο της Θ1 τον πληροφορήθηκα από τις εφημερίδες, όταν έγινε τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο του έτους 1989, καθώς από τον μήνα Απρίλιο του ίδιου έτους, ήμουν προφυλακισμένος στις φυλακές ..... Επομένως δεν γνωρίζω από ίδια αντίληψη πως έγινε ο φόνος. Συμπεραίνω όμως ότι την Θ1 την σκότωσε το κύκλωμα της Φ1 γιατί η συγχωρεμένη ζητούσε από την Φ1 περισσότερο μερίδιο από τα λεφτά που έβγαζε από την αρχαιοκαπηλία. Εγώ λοιπόν υποθέτω ότι το κύκλωμα της Φ1 σκότωσε την Θ1 γιατί στο μέρος που την σκότωσαν, αυτοί έκαναν τελετές μαύρης μαγείας από παλιότερα. Επίσης από έναν με το επίθετο......, Μαροκινό, έμαθα όταν βγήκα από την φυλακή, ότι δεν έγινε ο φόνος από τον Χ1 αλλά από το κύκλωμα της Φ
7. Μου είπε δε ότι ήταν παρών κατά την ώρα του φόνου, που έγινε πάνω σε τελετή μαύρης μαγείας. Άλλα στοιχεία για το πρόσωπο αυτό δεν γνωρίζω. Εγώ πιστεύω ότι ο φόνος έγινε πάνω σε τελετή μαύρης μαγείας. Εγώ γεγονότα συγκεκριμένα πως έγινε ο φόνος και ποιος τον έκανε δεν γνωρίζω. Εγώ ξέρω ότι ο Ψ1 και Ψ2 ήταν εκτελεστικά όργανα της Φ
8. Δεν γνωρίζω αν έκαναν αυτοί τον φόνο. Δεν αποκλείω οι Ψ3 και Ψ4 πάνω στην τελετή μαύρης μαγείας να σκότωσαν την Θ
9. Αλλά και η Φ1 ακράδαντα το πιστεύω ότι πάνω στην τελετή μαγείας μπορούσε να πάρει μαχαίρι και να σφάξει. Εγώ γεγονότα συγκεκριμένα, πώς έγινε ο φόνος και ποιος το έκανε δεν γνωρίζω. Απλώς υποθέσεις κάνω γιατί γνωρίζω το κύκλωμα αυτό πολύ καλά". Περαιτέρω, σημειώνεται ότι προηγούμενη αίτηση του ίδιου του αιτούντος, με την οποία ζητούσε την επανάληψη της διαδικασίας, απορρίφθηκε με την υπ' αριθμό 591/2000 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού και κατά τη συζήτηση της αιτήσεως εκείνης, υποβλήθηκε από μέρους του αιτούντος σχετικό υπόμνημα στο οποίο είχε επισυναφθεί και η από 6-3-2000 υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 από μέρους του Δ1 τη μαρτυρία του οποίου επικαλείται και πάλι ο αιτών. Το περιεχόμενο δε της δηλώσεως αυτής, έχει ως ακολούθως: "ο Μ1 προσφέρθηκε να μεσολαβήσει ώστε να συναντηθούμε, εγώ και ο δικηγόρος του Χ1 με τους (Ψ1 ή Ψ2) και Ψ4 σε δύσβατη περιοχή του ...... Αναλογιζόμενος τους κινδύνους μιας τέτοιας συναντήσεως του αντιπρότεινα να συναντηθούμε για λίγο στη Θεσσαλονίκη σε κεντρικό σημείο της πόλης. Ο Μ1 μας είπε ότι αυτό δεν γίνεται. Περιεχόμενο της συνάντησης θα ήταν η αποκάλυψη σε τελεοπτική κάμερα (συνέντευξη) των αληθινών ενόχων της δολοφονίας της Θ1, χωρίς σ' αυτή να παρευρίσκονται ή να ειδοποιηθούν αστυνομικά όργανα. Ύστερα από αυτό ο Μ1 εξαφανίστηκε και ήδη πέρασαν δυο μήνες χωρίς σημεία ζωής, ενώ η αστυνομία συνεχίζει τις έρευνες για τον εντοπισμό του". Όμως, και από το περιεχόμενο της δηλώσεως αυτής, δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι άλλο πρόσωπο εκτός του αιτούντος, ήταν ο δολοφόνος της Θ1, αφού ως πηγή των πληροφοριών του, φέρεται ο Μ1, ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, δεν συνεισέφερε κάτι το συγκεκριμένο, κατά την ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Καρδίτσας κατάθεσή του. Με τα δεδομένα αυτά, είναι προφανές ότι οι επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τον αιτούντα ως άνω "νέες αποδείξεις", είχαν τεθεί και κατά το παρελθόν υπό την κρίση του Δικαστηρίου αυτού, και όλα αυτά τα στοιχεία, δεν αποτελούν στοιχεία διευκρινιστικά ή τροποποιητικά εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του Μικτού Ορκωτού Εφετείου, για το σχηματισμό της καταδικαστικής για τον αιτούντα κρίσεώς του. Πράγματι αξιολογώντας το Δικαστήριο τούτο τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, κρίνει ότι τα στοιχεία αυτά, είτε μόνα τους, είτε συνδυαζόμενα μεταξύ τους, δεν είναι ικανά να ανατρέψουν τα αποδεικτικά στοιχεία και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, και, σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να θεωρηθούν ως νέα στοιχεία, από τα οποία να γίνεται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος της πράξεως του άρθρου 299 παρ. 1 του Π.Κ., για την οποία αυτός καταδικάσθηκε. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθούν οι αιτούντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 15-1-2005 αίτηση του Χ1, κρατουμένου των Αγροτικών Φυλακών ..... για επανάληψη της διαδικασίας, για την αναφερόμενη στο σκεπτικό αιτία, που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθμό 24-26 και 40-43/1996 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τους αιτούντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι