ΑΠ 789/2008 — Ακυρότητα απόλυτη, Απάτη, Πολιτική αγωγή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 789 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ακυρότητα απόλυτη, Απάτη, Πολιτική αγωγή. Περίληψη: Πολιτική αγωγή. Από την αναφορά στη λέξη πράξη και όχι πράξεις σημαίνει ότι η πολιτικώς ενάγουσα αναφέρεται στην απάτη και όχι και στην πλαστογραφία. Απάτη. Απορρίπτει. Αριθμός 789/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη, Βιολέττα Κυτέα και Ελευθέριο Μάλλιο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Στύλα, περί αναιρέσεως της 588/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Με πολιτικώς ενάγουσα την ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Μουκούλη. Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Απριλίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 802/

1. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, προτού αρχίσει η ενώπιον του Εφετείου αποδεικτική διαδικασία εμφανίστηκε η παθούσα από το αδίκημα της απάτης-εγκαλούσα ψ1 και δήλωσε ότι παρίσταται ως πολιτικώς ενάγουσα "για χρηματική ικανοποίηση 40 ευρώ, από την ηθική βλάβη που της προκάλεσε η κρινόμενη πράξη". Από τη δήλωση, η οποία, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της υπ' αριθμ. 2391/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου, που δίκασε σε πρώτο βαθμό, είναι όμοια κατά το περιεχόμενό της με την ενώπιον αυτού διατυπωθείσα και γενόμενη δεκτή δήλωσή της ως άνω παθούσας, σαφώς προκύπτει ότι αφορά μόνο την πράξη της απάτης, γι' αυτό άλλωστε αναφέρεται στην "κρινόμενη πράξη" και όχι στις κρινόμενες πράξεις. Εξάλλου, για την πληρότητα και συνακόλουθα, για το παραδεκτό της δηλώσεως αυτής, δεν ήταν αναγκαία και η συνοπτική έκθεση της υπόθεσης για την οποία παραστάθηκε η πολιτικώς ενάγουσα, καθώς και των λόγων στους οποίους στηρίζεται το δικαίωμά της αυτό, διότι τα στοιχεία αυτά προκύπτουν αμέσως και αυτονοήτως από τα αναφερόμενα στο κατηγορητήριο και το διατακτικό της πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης πραγματικά περιστατικά, που συνιστούν την πράξη της απάτης και ήταν ήδη γνωστά στον κατηγορούμενο. Εξάλλου, η εγκαλούσα δεν ενομιμοποιείτο σε παράσταση πολιτικής αγωγής για τη δεύτερη πράξη της πλαστογραφίας υπογραφών τρίτων, ως εγγυητών, δηλαδή της ...... στο δάνειο από την ASPIS BANK και του ........ στο δάνειο από τη ΛΑΪΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, όπως αναφέρεται υπό στοιχ. Β στο διατακτικό της πληττόμενης απόφασης. Επομένως, ο λόγος της κρινόμενης αίτησης περί ελλείψεως νομίμου βάσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα, και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί ως προς τα αποδεικτικά μέσα να αναφέρονται αυτά γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα απ' αυτά. Δεν συνιστούν όμως λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο που εξέδωσε την πληττόμενη απόφαση δέχτηκε ότι από την ανωμοτί κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας, από τις ένορκες επ' ακροατηρίου καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, τα οποία ανεγνώσθησαν προέκυψαν τα αναφερόμενα σ' αυτή πραγματικά περιστατικά, που κατά τα ουσιώδη μέρη έχουν ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος στους παρακάτω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, εξακολουθητικώς, με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος, παρέστησε εν γνώσει της αναλήθειάς τους σε άλλον ως αληθή, ψευδή γεγονότα, δηλαδή πραγματικά περιστατικά αναφερόμενα στο παρελθόν ή τουλάχιστον ενυπάρχοντα κατά το χρόνο της παραστάσεως. Ειδικότερα, αυτός, ήδη συνταξιούχος αστυνομικός, διατηρούσε στο όνομα της συζύγου του ........ ασφαλιστικά γραφεία στο ..., στην .... και στην ....... Ωστόσο φαίνεται ότι χρησιμοποιούσε τα εν λόγω γραφεία προκειμένου να εξαπατά αθώους και αφελείς πολίτες και να αποκομίζει παράνομο περιουσιακό όφελος. Πιο συγκεκριμένα :
2. Στο ....... Κορινθίας, κατά μήνα Οκτώβριο 2000, παρέστησε ψευδώς προς την εγκαλούσα ψ1, ότι αυτή δεν είχε τη δυνατότητα να εξασφαλίσει τραπεζικό δάνειο, αλλά ότι αυτός είχε τις γνώσεις ως προς την διαδικασία χορήγησης τραπεζικών δανείων, ότι διέθετε γνωριμίες στον τραπεζικό χώρο και είχε επομένως την δυνατότητα να εξασφαλίσει σ' αυτήν τραπεζικό δάνειο ποσού 1.000.000 δρχ από την τράπεζα "ΑSΡΙS ΒΑΝΚ " και ότι για τη χορήγηση του δανείου αυτού έπρεπε να του καταβάλει τα έξοδα του εν λόγω δανείου. Με τον τρόπο αυτό την έπεισε να του δώσει τμηματικά το μήνα Οκτώβριο 2000 το ποσό των 100.000 δρχ, περί το τέλος του μηνός Νοεμβρίου 2000 το ποσό των 200.000 δρχ, στις αρχές του μηνός Ιανουαρίου 2001 το ποσό των 200.000 δρχ, και το ποσό των 300.000 δρχ, προκειμένου τάχα να καλύψει τα έξοδα για την είσπραξη του εν λόγω δανείου. Όλα τα ανωτέρω γεγονότα, που παρέστησε ο κατηγορούμενος προς την εγκαλούσα ήσαν ψευδή, καθόσον το εν λόγω δάνειο μπορούσε να το εξασφαλίσει η εγκαλούσα μόνη της από την εν λόγω τράπεζα, χωρίς τη βοήθεια του κατηγορούμενου, ο οποίος δεν διέθετε καμία ιδιαίτερη διασύνδεση ή γνωριμία στο χώρο της τράπεζας, αφετέρου δε το ποσό των εξόδων προς χορήγηση του δανείου δεν υπερέβαινε το ποσό των 100.000 δρχ. Με τον τρόπο αυτό ο κατηγορούμενος αποκόμισε παράνομο περιουσιακό όφελος εκ δρχ. 700.000, με αντίστοιχη περιουσιακή βλάβη της εγκαλούσας, η οποία εάν γνώριζε την πραγματικότητα και δεν παραπλανάτο ουδέποτε θα προέβαινε στην προς τον κατηγορούμενο καταβολή των ως άνω χρηματικών ποσών,
3. Στο .... Κορινθίας και στην Αθήνα, περί το τέλος του μηνός Ιανουαρίου 2001, κατά τον αυτόν ως άνω τρόπο, (με τις αυτές ψευδείς παραστάσεις), έπεισε την εγκαλούσα να του καταβάλλει τμηματικά από το τέλος του μηνός Ιανουαρίου 2001 μέχρι τα μέσα του μηνός Φεβρουαρίου 2001 το ποσό των 800.000 δρχ. ως έξοδα για την παροχή σ' αυτήν καταναλωτικού δανείου ύψους 1.000.000 δρχ. από τη " ΛΑΪΚΉ ΤΡΑΠΕΖΑ". Όλα τα ανωτέρω γεγονότα, που παρέστησε ο κατηγορούμενος προς την εγκαλούσα ήσαν ψευδή, καθόσον το εν λόγω δάνειο μπορούσε να το εξασφαλίσει η εγκαλούσα μόνη της από την εν λόγω τράπεζα, χωρίς την βοήθεια του κατ/νου, ο οποίος δεν διέθετε καμία ιδιαίτερη διασύνδεση ή γνωριμία στο χώρο της τράπεζας, αφετέρου δε το ποσό των εξόδων προς χορήγηση του δανείου δεν υπερέβαινε το ποσό των 50.000 δρχ. Με τον τρόπο αυτό ο κατ/νος αποκόμισε παράνομο περιουσιακό όφελος εκ δρχ. 750.000, με αντίστοιχη περιουσιακή βλάβη της εγκαλούσας, η οποία εάν γνώριζε την πραγματικότητα και δεν παραπλανάτο, ουδέποτε θα προέβαινε στην προς τον κατηγορούμενο καταβολή των ως άνω χρηματικών ποσών.
4. Στο ...... Κορινθίας και στην Αθήνα, περί τις αρχές Μαΐου 2001, κατά τον αυτόν ως άνω τρόπο, (με τις αυτές ψευδείς παραστάσεις), έπεισε την εγκαλούσα να του καταβάλλει τμηματικά από τις αρχές Μαΐου 2001 μέχρι τις αρχές Ιουνίου 2001 το ποσό των 800.000 δρχ. ως έξοδα για την παροχή σ' αυτήν καταναλωτικού δανείου ύψους 1.000.000 δρχ. από την τράπεζα " ΑΒΝ ΑΜRΟ ΒΑΝΚ ". Όλα τα ανωτέρω γεγονότα, που παρέστησε ο κατ/νος προς την εγκαλούσα ήσαν ψευδή, καθόσον το εν λόγω δάνειο μπορούσε να το εξασφαλίσει η εγκαλούσα μόνη της από την εν λόγω τράπεζα, χωρίς τη βοήθεια του κατηγορουμένου, ο οποίος δεν διέθετε καμία ιδιαίτερη διασύνδεση ή γνωριμία στο χώρο της τράπεζας, αφετέρου δε το ποσό των εξόδων προς χορήγηση του δανείου δεν υπερέβαινε το ποσό των 60.000 δρχ. Με τον τρόπο αυτό ο κατ/νος αποκόμισε παράνομο περιουσιακό όφελος εκ δρχ. 740.000, με αντίστοιχη περιουσιακή βλάβη της εγκαλούσας, η οποία εάν γνώριζε την πραγματικότητα και δεν παραπλανάτο ουδέποτε θα προέβαινε στην προς τον κατηγορούμενο καταβολή των ως άνω χρηματικών ποσών.
5. Στο ....... Κορινθίας, κατά μήνα Απρίλιο 2001, κατά τον αυτόν ως άνω τρόπο, (με τις αυτές ψευδείς παραστάσεις), έπεισε την εγκαλούσα να του καταβάλλει τμηματικά από το μήνα Απρίλιο 2001 έως το μήνα Δεκέμβριο 2001 το ποσό των 1.300.000 δρχ. και συγκεκριμένα το μήνα Απρίλιο 2001 το ποσό των 300.000 δρχ. το μήνα Μάϊο 200.000 δρχ, το μήνα Ιούνιο 200,000 δρχ. το μήνα Αύγουστο 300.000 δρχ. το μήνα Οκτώβριο 200.000 και το μήνα Δεκέμβριο 100.000 δρχ. ως έξοδα για την παροχή σ' αυτήν τραπεζικού δανείου ύψους 4.000.000 δρχ. από τις τράπεζες " ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ", "ΩΜΕΓΑ", "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ" και "ΓΙΟΥΡΟΜΠΑΝΚ". Ωστόσο το εν λόγω δάνειο ουδέποτε χορηγήθηκε στην εγκαλούσα, παρά μόνο μία κάρτα από την τράπεζα Κύπρου, τα δε έξοδα για τη χορήγηση αυτής δεν ξεπερνούσαν το ποσό των 50.000 δρχ.. Με τον τρόπο αυτό ο κατηγορούμενος αποκόμισε παράνομο περιουσιακό όφελος εκ δρχ. 1.250.000, με αντίστοιχη περιουσιακή βλάβη της εγκαλούσας, η οποία, εάν γνώριζε την πραγματικότητα και δεν παραπλανάτο, ουδέποτε θα προέβαινε στην προς τον κατηγορούμενο καταβολή των ως άνω χρηματικών ποσών. 5, Στο ..... Κορινθίας και στην Αθήνα, περί τις αρχές του μηνός Ιανουαρίου 2002, κατά τον αυτόν ως άνω τρόπο, (με τις αυτές ψευδείς παραστάσεις), έπεισε την εγκαλούσα να του καταβάλλει τμηματικά από το μήνα Ιανουάριο έως το μήνα Μάρτιο 2002 το ποσό των 1773 ευρώ, ως έξοδα για την παροχή σ' αυτήν καταναλωτικού δανείου ύψους 1.000.000 δρχ. από το υπ/μα της Εμπορικής Τράπεζας στη Νεμέα Κορινθίας. Όλα τα ανωτέρω γεγονότα, που παρέστησε ο κατηγορούμενος προς την εγκαλούσα ήσαν ψευδή, καθόσον το εν λόγω δάνειο μπορούσε να το εξασφαλίσει η εγκαλούσα μόνη της από την εν λόγω τράπεζα, χωρίς τη βοήθεια του κατηγορουμένου, ο οποίος δεν διέθετε καμία ιδιαίτερη διασύνδεση ή γνωριμία στο χώρο της τράπεζας. Με τον τρόπο αυτό ο κατηγορούμενος αποκόμισε παράνομο περιουσιακό όφελος εκ 1600 ευρώ, με αντίστοιχη περιουσιακή βλάβη της εγκαλούσας, η οποία εάν γνώριζε την πραγματικότητα και δεν παραπλανάτο, ουδέποτε θα προέβαινε στην προς τον κατ/νο καταβολή των ως άνω χρηματικών ποσών. Και
6. Στην Αθήνα, στις 22-1-2001, παρέστησε ψευδώς στην εγκαλούσα, ότι με ενέργειές του έχει καταρτισθεί επ' ονόματί της ασφαλιστική σύμβαση για προσωπικά ατυχήματα και ότι έχει καταβάλει για την σύμβαση αυτή ως ασφάλιστρα το ποσό των 100.000 δρχ. με αποτέλεσμα να την πείσει και να του καταβάλει το ποσό αυτό. Η εν λόγω διαβεβαίωση -παράσταση ήταν ψευδής, αφού ουδεμία τέτοια σύμβαση είχε λάβει χώρα και ουδέν ποσό είχε καταβάλει ο κατ/νος. Με τον τρόπο αυτό ο κατ/νος αποκόμισε παράνομο περιουσιακό όφελος εκ δρχ. 100.000, με αντίστοιχη περιουσιακή βλάβη της εγκαλούσας, η οποία εάν γνώριζε την πραγματικότητα και δεν παραπλανάτο ουδέποτε θα προέβαινε στην προς τον κατ/νο καταβολή του ως άνω χρηματικού ποσού. Συνολικά από τις ως άνω επί μέρους έξι πράξεις της εξακολουθητικής απάτης απεκόμισε παράνομο περιουσιακό όφελος 11.987 Ευρώ, η δε ζημιά που προκλήθηκε στην περιουσία της εγκαλούσας, συνεκτιμωμένης της άθλιας οικονομικής της καταστάσεως, είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Με αυτά που δέχτηκε το Δικαστήριο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της ως άνω πράξεως, οι αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, τα οποία υπήγαγε στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 πα. 1, 27 παρ. 2, και 386 παρ. 1β του ΠΚ, τις οποίες, ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε με ασαφείς ή ελλιπείς ή αντιφατικές παραδοχές ή διατάξεις. Ειδικότερα, αιτιολογείται με πληρότητα η τέλεση από τον αναιρεσείοντα του εγκλήματος της απάτης ιδιαίτερα μεγάλης ζημίας, η ύπαρξη αντικειμενικού αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ αφενός της απατηλής συμπεριφοράς αυτού και της προκληθείσας, συνεπεία της συμπεριφοράς του αυτής, πλάνης στην εγκαλούσα και αφετέρου, μεταξύ της προκληθείσας ως άνω πλάνης από τις διαλαμβανόμενες στο αιτιολογικό εν γνώσει ψευδείς παραστάσεις του αναιρεσείοντος και της επιζήμιας συμπεριφοράς της εγκαλούσας Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες, καθόσον υπό την επίκληση του ως άνω λόγου, πλήττεται η ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος κατά το μέρος δε που με αυτόν με την επίκληση κατ' επίφαση ελλείψεως της επιβαλλόμενης αιτιολογίας, πλήττει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και είναι απαράδεκτος και ως τέτοιος, πρέπει να απορριφθεί. Με την πληττόμενη απόφαση ο αναιρεσείων κρίθηκε ένοχος και για την πράξη της πλαστογραφίας κατ' εξακολούθηση. Η πράξη αυτή αναφέρεται στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως υπό στοιχ. Β, μόνο στα πλαίσια της πολιτικής αγωγής, περί της οποίας έγινε λόγος παραπάνω και δεν αναφέρονται ως προς αυτήν, κατά τρόπο ορισμένο, συγκεκριμένες πραγματικές και νομικές πλημμέλειες ως προς τη συγκρότηση της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασής της. Ακολούθως, αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα ( άρθρ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 30 Απριλίου 2007 αίτηση του χ1 για αναίρεση της 588/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι