ΑΠ 790/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 790 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Συνεκδίκαση δύο αιτήσεων αναιρέσεων εκ μέρους καταδικασθέντων για διακεκριμένες κλοπές κατ' εξακολούθηση, πλαστογραφία με χρήση και απάτη κατ' επάγγελμα και συνήθεια., η ζημία από την οποία υπερέβαινε το ποσό των 15.000 €. Πρωτοδίκως από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων καταδικάσθηκαν σε συνολική κάθειρξη 16 ετών ο πρώτος αναιρεσείων και 15 ετών και 6 μηνών ο δεύτερος αναιρεσείων. Απόρριψη ως απαράδεκτων των άνω αιτήσεων αναιρέσεως (άρθρ. 476 § 1, 489 § 1, 504 § 1 ΚΠΔ) εφόσον οι κατηγορούμενοι είχαν δικαίωμα να ασκήσουν έφεση κατά της άνω καταδικαστικής αποφάσεως και μόνο κατά της επί τέτοιας εφέσεως των (που έχουν ήδη ασκήσει) εκδοθησομένης αποφάσεως του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου επιτρέπεται να ασκηθεί αίτηση αναιρέσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 790/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοϊνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Μαρτίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για τις αιτήσεις των αναιρεσείοντων- κατηγορουμένων: 1)X1και ήδη κρατούμενος στις Φυλακές ...και 2)X2 και ήδη κρατούμενος στις Φυλακές ..., που δεν παραστάθηκαν στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 547/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς . Το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείoντες-κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 20 Νοεμβρίου 2009 αιτήσεις τους, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1640/09. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Κολιοκώστας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή με αριθμό 86/23.2.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Ι) Το Τριμελές Εφετείο [Κακουργημάτων] Πειραιά με την υπ' αριθμ. 547/2009 απόφαση του καταδίκασε τους X1 και X2 για διακεκριμένες κλοπές κατ' εξακολούθηση, πλαστογραφίας με χρήση και απάτης κατ' επάγγελμα -κατά συνήθεια με ποσό ζημίας - οφειλής άνω των 15.000 Ευρώ κ.λ.π. σε συνολική ποινή καθείρξεως 16 ετών [τον Α] και καθείρξεως 15 ετών και 6 μηνών [τον Β]. Το άνω δικαστήριον εκδίκασε την κατηγορία σε πρώτο βαθμό. Κατά της άνω αποφάσεως οι καταδικασθέντες άσκησαν δια πληρεξουσίου - ενώπιον του γραμματέα του Εφετείου Πειραιά - στις 20-11-2009 τις υπ' αριθμ. 236 και 237 αναιρέσεις - αντίστοιχα - προβάλλοντας τους αναφερόμενους στις οικείες εκθέσεις λόγους αναίρεσης. II) Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 476§1 Κ.Π.Δ. όταν το ένδικο μέσο, όπως και η έκθεση αναίρεσης, ασκήθηκε εναντίον απόφασης για την οποία δεν προβλέπεται, το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει κηρύσσει τούτο απαράδεκτο. Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 504§1 Κ.Π.Δ. "Όταν ο Νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση...". Επομένως σε αναίρεση δεν υπόκειται η απόφαση κατά της οποίας όπως απαγγέλθηκε επιτρέπεται έφεση, αφού ο δικαιούχος πρέπει, κατά πρώτο λόγο να προσφύγει στο ένδικο αυτό μέσο. [βλ. και Α.Π. 1707/2007, Α.Π. 1749/2002 Α.Π. 400/2003 κ.α.].. Έτσι δεν επιτρέπεται αναίρεση κατά της υποκείμενης σε έφεση απόφασης, η οποία κατέστη τελεσίδικος διά της παρόδου απράκτου της προς έφεση προθεσμίας [βλ. Μπουρόπουλο Ερμ. Κ.Π.Δ. τομ Β σελ. 252, Α.Π. 2019/2005, Α.Π. 1194/2006 κ.α.]. Ενόψει των ανωτέρω οι υπό κρίση αναιρέσεις είναι απαράδεκτες αφού στρέφονται κατά αποφάσεως η οποία υπόκειται σε έφεση από τους καταδικασθέντες αναιρεσείοντες - βλ. άρθρα 489§1 εδ. στ, 491 Κ.Π.Δ. και δεν υπάρχει αντίθετη ειδική διάταξη. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω να κηρυχθούν απαράδεκτες οι υπ' αριθμ. 235/2009 και 236/2009 αιτήσεις αναίρεσης των X1 και X2 κατά της υπ' αριθμ. 547/2009 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, να καταδικαστούν οι ανωτέρω στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 15-1-2010 Ο Αντεισαγγελεας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κ.Κονταξής Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος των αναιρεσειόντων. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Οι υπό κρίση, υπ'αριθμούς εκθέσεων 236/2009 και 237/2009, αυτοτελείς αιτήσεις των X1και X2 , αντίστοιχα, για αναίρεση της υπ'αριθμό 547/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς είναι συναφείς και πρέπει να συνεκδικασθούν. Σύμφωνα με το άρθρο 504 παρ.1 του Κ.Ποιν.Δ., δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως η απόφαση, η οποία κατά το χρόνο της απαγγελίας της μπορούσε να προσβληθεί με έφεση, ανεξάρτητα από το εάν επιγενομένως κατέστη τελεσίδικη είτε γιατί παρήλθε άπρακτη η προθεσμία της εφέσεως, είτε γιατί απορρίφθηκε η ασκηθείσα έφεση ως ανυποστήρικτη. Περαιτέρω κατά το άρθρο 489 παρ.1 περ. του ιδίου Κώδικα, επιτρέπεται στον κατηγορούμενο να ασκήσει έφεση κατά της αποφάσεως του μεικτού ορκωτού δικαστηρίου και του Τριμελούς Εφετείου με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή στερητική της ελευθερίας, διαρκείας τουλάχιστον δύο ετών για κακούργημα. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 του Κ.Ποιν.Δ., το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, πλην άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε εναντίον αποφάσεως κατά της οποίας δεν προβλέπεται. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες καταδικάσθηκαν με την προσβαλλόμενη 547/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς (Κακουργημάτων) για κλοπές από κοινού κατ'εξακολούθηση , τελεσθείσες από δύο που είχαν ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές κατ'επάγγελμα και κατά συνήθεια, για πλαστογραφία από κοινού με χρήση από υπαιτίους που διαπράττουν πλαστογραφίες κατ'επάγγελμα και συνήθεια με συνολικό όφελος και συνολική ζημία που υπερβαίνει το ποσό των 15.000 ευρώ και για απάτη από κοινού μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή από υπαιτίους που διαπράττουν απάτες κατ'επάγγελμα και κατά συνήθεια με συνολικό επιδιωχθέν παράνομο περιουσιακό όφελος και, επι πλέον, για παράνομη κατοχή από κοινού όπλων και φυσιγγίων, ακόμη δε ο X1 και για πλημμεληματική πλαστογραφία και επιβλήθηκε στον εξ αυτών X2 συνολική ποινή καθείρξεως δεκαπέντε ετών και έξι μηνών στον δε X1 συνολική ποινή καθείρξεως δεκαέξι ετών. Κατά της αποφάσεως αυτής καθένας των αναιρεσειόντων είχε δικαίωμα να ασκήσει έφεση σύμφωνα με τα προεκτεθέντα. Από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει ότι ασκήθηκε από καθένα απ'τους καταδικασθέντες άνω κατηγορούμενους έφεση κατά της εν λόγω αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιώς η επι των οποίων απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου μόνον επιτρέπεται να προσβληθεί με αίτηση αναιρέσεως. Επομένως οι υπο κρίση αιτήσεις αναιρέσεως στρεφόμενες κατά αποφάσεως πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που υπόκειται σε έφεση δεν ασκήθηκαν παραδεκτώς. Από τον Εισαγγελέα του Δικαστηρίου του ειδοποιήθηκε ο αντικλητός δικηγόρος των αναιρεσειόντων να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο παρόν δικαστήριο σε συμβούλιο εμπροθέσμως, όπως προκύπτει από την επισημείωση του γραμματέως στο φάκελο της δικογραφίας. Επομένως πρέπει να απορριφθούν οι υπο κρίση αιτήσεις αναιρέσεως και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ.) Για τους λόγους αυτούς Απορρίπτει τις υπ'αριθμό εκθέσεως 236/2009 και 237/2009 από 20.11.2009 αυτοτελείς αιτήσεις των X1, και X2,περί αναιρέσεως της 547/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και Καταδικάζει καθένα από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι