ΑΠ 801/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ποινή συνολική, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Απόλυση υφ' όρο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 801 / 2009 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ποινή συνολική, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Απόλυση υφ' όρο. Περίληψη: Συγχώνευση ποινών. Από τις διατάξεις των άρθρων 108 και 109 του ΠΚ, προκύπτει ότι προβλέπεται «άρση της απόλυσης», που επέρχεται αυτοδικαίως. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, προβλέπεται αθροιστική έκτιση ολόκληρου του υπολοίπου της προηγούμενης ποινής, το οποίο έπρεπε να εκτίσει ο κατάδικος κατά το χρόνο της προσωρινής απόλυσης και της ποινής που επιβλήθηκε για πράξη που τελέστηκε κατά το χρόνο της δοκιμασίας. Λόγοι αναίρεσης για έλλειψη αιτιολογίας, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων, 551, 108, 109 του ΠΚ. Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 801/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ... κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Σταματάκη, περί αναιρέσεως της 5300/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Δεκεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 26/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 551παρ. 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ., αν πρόκειται να εκτελεσθούν κατά του ίδιου προσώπου περισσότερες αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις, για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν, εφαρμόζονται οι διατάξεις για τη συρροή και κατά τη διάταξη της παρ. 3 εδ. τελευταίο του ίδιου άρθρου του Κώδικα, κατά της αποφάσεως με την οποία καθορίζεται συνολική ποινή, επιτρέπεται η άσκηση αναίρεσης στον κατηγορούμενο και τον Εισαγγελέα. Η αναίρεση είναι επιτρεπτή, για όλους τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και επομένως και για εκείνον της ελλείψεως αιτιολογίας και της εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως (άρθρ. 510 παρ. 1 περ. Δ και Ε' του Κ.Π.Δ.), οία είναι και το προδιαληφθέν άρθρο, κατά το μέρος που αναφέρεται στον καθορισμό συνολικής ποινής. Εσφαλμένη δε εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, ενώ εσφαλμένη ερμηνεία, όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει. Τέλος, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 105 και 106 του ΠΚ, ο καταδικασμένος σε ποινή στερητική της ελευθερίας, απολύεται υπό προϋποθέσεις και υπό τον όρο της ανακλήσεως, εφόσον έχει καταδικασθεί σε πρόσκαιρη κάθειρξη, αν έχει συμπληρώσει τα τρία πέμπτα της ποινής του, ενώ, κατά τη διάταξη του άρθρου 108, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 109 του ΠΚ, αν μέσα στο χρονικό διάστημα, από της απολύσεως μέχρι της εκτίσεως της ποινής που υπολειπόταν, όταν αυτό είναι μεγαλύτερο από τρία έτη ή μέσα σε χρονικό διάστημα τριών ετών, όταν αυτό είναι μικρότερο, εκείνος που απολύθηκε διαπράξει έγκλημα από δόλο, για το οποίο του επιβλήθηκε αμετακλήτως οποτεδήποτε ποινή φυλακίσεως ανώτερη από έξι μήνες, εκτίει αθροιστικώς και ολόκληρο το υπόλοιπο της προηγούμενης ποινής, το οποίο έπρεπε να εκτίσει κατά το χρόνο της προσωρινής απολύσεως. Η αυτοδίκαιη άρση της υφ' όρο απόλυσης και η εκτέλεση της ποινής και κατά το υπόλοιπο τμήμα της, για το οποίο χορηγήθηκε, δεν εμποδίζεται από το γεγονός ότι δεν επήλθε το αμετάκλητο της νέας καταδίκης για το έγκλημα που τέλεσε ο καταδικασμένος με δόλο, μέσα στο χρόνο της δοκιμαστικής ελευθερίας και για το οποίο του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης πάνω από έξι μήνες και τούτο, διότι ο καθορισμός της συνολικής ποινής συγχωρείται και πριν επέλθει το αμετάκλητο των καταδικαστικών αποφάσεων, που πρόκειται να εκτελεσθούν κατά του ίδιου προσώπου, σύμφωνα με το άρθρο 551 ΚΠΔ. ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη 5300/2008 απόφασή του, αφού, ερμηνεύοντας τις διατάξεις των άρθρων 108-109 του ΠΚ, κατέληξε στα αυτά πιο πάνω συμπεράσματα , δέχτηκε στη συνέχεια τα εξής : "....Στην προκειμένη περίπτωση στον κατηγορούμενο με την υπ' αριθμ. 801/1999 συγχωνευτική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 14 ετών έξι μηνών και 10 ημερών. Στην απόφαση αυτή είχαν συγχωνευθεί η με αριθμ. 513, 514/1998 απόφαση του Μ.Ο.Ε. Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 14 ετών και 6 μηνών, και η με αριθμ. 1460/1996 απόφαση του Μον/λούς Πλημ/κείου Λιβαδειάς, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 20 ημερών. Με το υπ' αριθμ. 209/2003 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Πατρών χορηγήθηκε υφ' όρον απόλυση της ανωτέρω υπ' αριθμ. 801/1999 απόφασης. Μέσα στο χρόνο δοκιμασίας από 1.2.2004 μέχρι 5.6.2004 ο κατηγορούμενος τέλεσε από δόλο νέα αδικήματα για τα οποία του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 2016/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών ποινή καθείρξεως 21 ετών και 8 μηνών και χρημ. ποινή 2000€. Σύμφωνα με το άρθρο 108 Π.Κ. ο κατηγορούμενος θα εκτίσει αθροιστικά και το υπόλοιπο της ποινής που απέμεινε από την υπ' αριθμ. 901/1999 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, για την οποία του είχε χορηγηθεί υφ' όρον απόλυση, και τη νέα ποινή που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 2016/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Κακ/των) Αθηνών. Πρέπει επομένως ν' απορριφθεί η αίτησή του με την οποία ζητεί νέα συγχώνευση όλων των ποινών. ....". Ακολούθως το Τριμελές Εφετείο απέρριψε το αίτημα του αιτούντος αναιρεσείοντος για συγχώνευση των ποινών που του επιβλήθηκαν με τις παρακάτω αποφάσεις: 1) Της 2015/16.06.2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή καθείρξεως εικοσιενός