ΑΠ 803/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Βούλευμα παραπεμπτικό, Υπεξαίρεση

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 803 / 2009 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Βούλευμα παραπεμπτικό, Υπεξαίρεση. Περίληψη: Κακουργηματική υπεξαίρεση. Επαρκής αιτιολογία παραπεμπτικού βουλεύματος. Αριθμός 803/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποιν. Τμήμα-ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη και Ελευθέριο Νικολόπουλο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 20 Φεβρουαρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1 περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 77/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου. Με πολιτικώς ενάγουσα την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε", που εδρεύει στην Λάρδο Ρόδου και εκπροσωπείται νόμιμα. Το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Οκτωβρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1770/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πρίαμου Λεκκού, με αριθμό 11/20-1-2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγων, μετά της σχετικής δικογραφίας, την από 24-10-2008 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1, κατά του υπ'αριθμ. 77/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου, νομοτύπως, εμπροθέσμως και παραδεκτώς ασκηθείσα, εκθέτω τα εξής: Διά του ως άνω εκκαλουμένου βουλεύματος απερρίφθη κατ'ουσίαν η έφεση του αναιρεσείοντος κατά του υπ'αριθμ. 16/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου και επεκυρώθη τούτο, αφού επαναδιετυπώθη η παραπεμπτική διάταξή του και παραπέμπεται ο αναιρεσείων στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου (Κακουργημάτων), διά να δικασθή δι'υπεξαίρεση κατ'εξακολούθηση εις βαθμό κακουργήματος. Προβάλλει δε αυτός, ως λόγους αναιρέσεως, την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και την εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικών ποινικών διατάξεων (άρθρ. 484 § 1 στοιχ. β', δ' Κ.Π.Δ.). Επειδή, η απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία του βουλεύματος, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρ. 484 § 1 στοιχ. δ' Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, ως προς τα αποδεικτικά μέσα, όταν αυτά προσδιορίζονται κατ'είδος (κατηγορίες), έστω και χωρίς αναλυτική παράθεσή τους και μνεία των πραγματικών περιστατικών που προέκυψαν από το καθένα. Πρέπει όμως να υπάρχη βεβαιότης, ότι το συμβούλιο έλαβε υπ'όψη του το σύνολο τούτων (βλ. ΑΠ 1946/2005, ΑΠ 1853/2005 εις ΠΧ/ΝΣΤ'/531, 514). Τα έγγραφα, αποτελούντα ιδιαίτερο είδος αποδεικτικού μέσου, πρέπει, είτε να μνημονεύωνται κατ'είδος στην αιτιολογία, είτε να προκύπτη από αυτή (αιτιολογία) με βεβαιότητα, ότι ελήφθησαν πράγματι υπ'όψη όλα και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Διαφορετικά ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως. Εξ'άλλου, η ως άνω αιτιολογία επιτρεπτώς γίνεται με αναφορά στην ενσωματωμένη στο βούλευμα εισαγγελική πρόταση, καλύπτει δε η αναφορά αυτή και το στοιχείο της μνείας των αποδεικτικών μέσων που αναφέρονται στην εν λόγω πρόταση (βλ. ΑΠ 861/2004, εις ΠΧ/ΝΕ'/408). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το προσβαλλόμενο βούλευμα, στην αιτιολογία αυτού, ως και στην εισαγγελική πρόταση, στην οποία αυτό αναφέρεται, ουδόλως μνημονεύονται, ως είδος αποδεικτικού μέσου, τα έγγραφα της δικογραφίας, εν αντιθέσει προς τα λοιπά, κατ'είδος προσδιοριζόμενα, αποδεικτικά μέσα, τα οποία ελήφθησαν υπ'όψη από το συμβούλιο. Αναφορά στα έγγραφα της δικογραφίας γίνεται από το προσβαλλόμενο βούλευμα μόνο διά την κρίση του περί του νομοτύπου και εμπροθέσμου της εφέσεως και της αιτήσεως αυτοπροσώπου εμφανίσεως του αναιρεσείοντος. Εκ δε του ότι στην εισαγγελική πρόταση αναφέρονται διάφορα έγγραφα, ουδεμία προκύπτει βεβαιότης, ότι ελήφθη υπ'όψη το σύνολο των εγγράφων της δικογραφίας. Έτσι, όμως, στερείται το προσβαλλόμενο βούλευμα της ως άνω απαιτουμένης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, κατά τον βασίμως προβαλλόμενο, εκ του άρθρ. 484 § 1 στοιχ. δ' Κ.Π.Δ., λόγο αναιρέσεως. Κατόπιν δε τούτου, παρέλκει η έρευνα και του άλλου προβαλλομένου λόγου αναιρέσεως. Επομένως, πρέπει να αναιρεθή το προσβαλλόμενο βούλευμα και να παραπεμφθή η υπόθεση προς νέα κρίση, στο ίδιο δικαστικό συμβούλιο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, συμφώνως προς τα άρθρα 485 § 1 και 519 Κ.Π.Δ. Για τους λόγους αυτούς- Προτείνω Να αναιρεθή το υπ'αριθμ. 77/2008 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου. Να παραπεμφθή η υπόθεση προς νέα κρίση στο ίδιο Συμβούλιο, συντιθέμενα από άλλους δικαστές. Αθήνα 22 Δεκεμβρίου 2008 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός Αφού άκουσε τον παραπάνω Αντεισαγγελέα που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση έπειτα αποχώρησε. ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- Κατά το άρθρο 375 παρ. 1 του ΠΚ, όποιος ιδιοποιείται παρανόμως ξένο (ολικά ή εν μέρει) κινητό πράγμα, που περιήλθε στην κατοχή του με οποιονδήποτε τρόπο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, και, αν το αντικείμενο της υπεξαίρεσης είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Περαιτέρω, κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου, αν πρόκειται για αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, που το έχουν εμπιστευθεί στον υπαίτιο λόγω ανάγκης ή λόγω της ιδιότητάς του ως εντολοδόχου, επιτρόπου ή κηδεμόνα του παθόντος, ή ως μεσεγγυούχου ή διαχειριστή ξένης περιουσίας, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Αν το συνολικό αντικείμενο της πράξης του προηγούμενου εδαφίου υπερβαίνει σε ποσό τα 3.000 ευρώ τούτο συνιστά επιβαρυντική περίπτωση". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση της κακουργηματικής υπεξαίρεσης απαιτείται: α) το υλικό αντικείμενο της υπεξαίρεσης να είναι κατά τη φυσική αντίληψη κινητό πράγμα, όπως είναι και το χρήμα β) να είναι αυτό ολικά ή μερικά ξένο, με την έννοια ότι η κυριότητα αυτού, όπως αυτή διαπλάσσεται στον Αστικό Κώδικα, ανήκει, κατά το αστικό δίκαιο, σε άλλον, εκτός από τον δράστη, γ) η κατοχή του πράγματος αυτού, κατά το χρόνο που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, να έχει περιέλθει με οποιονδήποτε τρόπο στο δράστη, δ) παράνομη ιδιοποίηση του πράγματος, από τον υπαίτιο, που υπάρχει, όταν αυτή γίνεται χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη ή χωρίς την ύπαρξη άλλου νόμιμου δικαιολογητικού λόγου και ε) το αντικείμενο της υπεξαίρεσης να είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, να συντρέχει δε επιπλέον στο πρόσωπο του υπαιτίου κάποια από τις περιοριστικά στο ανωτέρω άρθρο διαλαμβανόμενες καταστάσεις ή ιδιότητες, όπως εκείνη του εντολοδόχου ή του διαχειριστή ξένης περιουσίας ή ανεξαρτήτως αυτών, η συνολική αξία του αντικειμένου της υπεξαίρεσης να υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ. Υποκειμενικά απαιτείται δόλια προαίρεση του δράστη, που εκδηλώνεται με οποιαδήποτε ενέργεια, η οποία εμφανίζει εξωτερίκευση της θέλησής του να ενσωματώσει το πράγμα, χωρίς νόμιμο δικαιολογητικό λόγο, στη δική του περιουσία. Περαιτέρω, το παραπεμπτικό βούλευμα έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν, από την ανάκριση ή προανάκριση και θεμελιώνουν την ύπαρξη επαρκών ενδείξεων ενοχής του κατηγορουμένου για το έγκλημα για το οποίο ασκήθηκε κατ' αυτού ποινική δίωξη, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις και οι συλλογισμοί βάσει των οποίων το συμβούλιο έκρινε ότι από τα περιστατικά αυτά προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο. Τέλος, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον λόγο αναίρεσης του άρθρου 484 παρ. 1 στοιχ. β' Κ.Ποιν.Δ., υπάρχει όταν το συμβούλιο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την προδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, δηλαδή όταν το πόρισμα του συμβουλίου, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό του βουλεύματος και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου και να μην έχει το βούλευμα νόμιμη βάση. ΙΙ.- Στην προκείμενη περίπτωση, το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, με το προσβαλλόμενο υπ' αριθμ. 77/2008 βούλευμα, με καθολική αναφορά του στην ενσωματωμένη σ' αυτό πρόταση του Εισαγγελέα Εφετών, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά. ".... Ο εκκαλών κατηγορούµενος Χ1 µαζί µε τον ήδη αποβιώσαντα στις 17.1.02 από ανίατη ασθένεια αδελφό του Χ2, σύζυγο της Χ3, συνέστησαν το έτος 1984 την παραπάνω πολιτικώς ενάγουσα Α.Ε με την επωνυμία " Άγιος Γεώργιος Τουριστικές και Ξενοδοχειακές Επιχειρείσεις και ακολούθως το έτος 1986 συνέστησαν δεύτερη εταιρία µε την επωνυµία "Ξενοδοχειακές-Τουριστικές Επιχειρήσεις Γεωργαλλίδη Α.Ε", µε σκοπό την εκµετάλλευση δύο ιδιόκτητων ξενοδοχείων που βρίσκονται στη ...... Οι µετοχές των δύο Α.Ε ανήκαν κατ' ισοµοιρία στα δύο αδέλφια. Μέλη του διοικητικού σuµβουλίου της πολιτικώς ενάγουσας ήταν από το έτος 1998 οι Χ2, πρόεδρος, Χ1, διευθύνων σύµβουλος, ..... αντιπρόεδρος και οι .... και ...., µέλη. Ορίστηκε ότι η πολιτικώς ενάγουσα εταιρία εκπροσωπείται από κοινού ή µεµονωµένα από τους Χ2 και τον εκκαλούντα. Οµοίως, ορίστηκε η εκπροσώπηση και της παραπάνω δεύτερης εταιρίας, στην οποία πρόεδρος ήταν ο κατηγορούµενος και διευθύνων σύµβουλος ο Χ
2. Κατά την διάρκεια του έτους 2001 ο Χ2 ασθενούσε βαρύτατα και µάλιστα επί τρίµηνο. νοσηλεύθηκε σε νοσηλευτικό ίδρυµα των ΗΠΑ, η δε ασθένειά του δεν του επέτρεπε να ασχολείται µε τις οικονοµικές δοσοληψίες της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας, τις οποίες είχε αναλάβει να διεκπεραιώνει ο κατηγορούµενος, τον οποίο εµπιστευόταν ο αδελφός του. Η πολιτικώς ενάγουσα εταιρία, τηρούσε δύο τραπεζικούς λογαριασµούς καταθέσεων και συγκεκριµένα, στην Συνεταιριστική Τράπεζα Δωδεκανήσου, κατάστηµα ......, τον υπ' αριθµ. ..... λογαριασµό και στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, κατάστηµα ....., τον υπ' αριθµ. .... λoγαριασμό. Η δεύτερη εταιρία "Ξενοδοχειακές Τουριστικές Επιχειρήσεις Γεωργαλλίδης Α.Ε" τηρούσε πέντε τραπεζικούς λογαριασµούς καταθέσεων και συγκεκριµένα στην Εµπορική Τράπεζα τον υπ' αριθµ. .... λογαριασµό, στην ALPHA ΒΑΝΚ τους δύο υπ' αριθµ. .... και ..... λογαριασµούς, στην Εθνική Τράπεζα τον υπ' αριθµ. .... λογαριασµό και στην Συνεταιριστική Τράπεζα Δωδεκανήσου τον υπ' αριθµ. . λογαριασµό. Τα έσοδα, εισπράξεις της πολιτικώς ενάγουσας, προέρχονταν είτε από τα τουριστικά πρακτορεία, τα οποία µίσθωναν τα δωµάτια του ξενοδοχείου της, είτε από τα τµήµατα του ξενοδοχείου, δηλαδή το εστιατόριο, το µπαρ, κ.λ.π. Όλα τα έσοδα της πολιτικώς ενάγουσας έπρεπε να κατατίθενται στους παραπάνω δύο τραπεζικούς λογαριασµούς της, αφού πληρωθούν οι τρέχουσες µικροδαπάνες και τα έξοδα της έπρεπε να εξοφλούνται µε επιταγές των δύο τραπεζών, εκτός από τα µικροέξοδα και τις πληρωµές δαπανών - εξόδων µε αποδείξεις. Μετά τον θάνατο του Χ2 και κατά το χρονικό διάστηµα από 26.1.2002 έως 4.11.2002 το γερµανικό πρακτορείο τουρισµού ".....", που εδρεύει στο.... της Γερµανίας, εξέδωσε σε διαταγή "...." εννέα επιταγές πληρωτέες από την τράπεζα CITYBANK, συνολικού ποσού 661.406,24 ευρώ και κατέβαλε σε µετρητά στο "....." το ποσό των 50.000 ευρώ. Σύµφωνα µε την από 14.2.2003 επιστολή του παραπάνω πρακτορείου οι πληρωµές µε τις εννέα επιταγές και τα µετρητά συνολικού ποσού 711.406,24 ευρώ, πραγµατοποιήθηκαν για το ξενοδοχείο "...." και αφορούσαν είτε εξόφληση οφειλών του, είτε προκαταβολές της καλοκαιρινής περιόδου του έτους 2003 έναντι των κρατήσεων δωµατίων που θα πραγµατοποιούσε το πρακτορείο. Οι εννέα επιταγές και τα µετρητά των 50.000 ευρώ περιήλθαν στα χέρια του εκκαλούντος κατηγορουµένου ως διευθύνοντος συµβούλου και διαχειριστή της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας. Μεταξύ των παραπάνω εννέα επιταγών ήταν και οι εξής χρονολογικά τελευταίες του έτους 2002 τρεις επιταγές: α) ..... ποσού 50.000 ευρώ, β) .... ποσού 74.643 ευρώ και γ) ..... ποσού 150.000 ευρώ, που αφορούσαν προκαταβολές για το έτος
3. Ο εκκαλών έδωσε εντολή να καταχωρηθούν στα λογιστικά βιβλία της πολιτικώς ενάγουσας τα ποσά των παραπάνω τριών επιταγών ως εισπράξεις από το παραπάνω πρακτορείο. Τα ποσά των επιταγών απεικονίζονταν µόνο ως λογιστικά µεγέθη στα βιβλία της πολιτικώς ενάγουσας και δεν κατέθεσε ο εκκαλών στο ταµείο της, είτε συγχρόνως µε την καταχώρηση των προαναφεροµένων εισπράξεων στα βιβλία της είτε µεταγενέστερα και µέχρι την 14.11.2002, ηµεροµηνία, κατά την οποία παραιτήθηκε από διευθύνων σύµβουλος και διαχειριστής της, τα χρήµατα των εισπράξεων, ούτε και τα κατέθεσε στους τραπεζικούς λογαριασµούς της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας, όπως όφειλε να πράξει, έτσι ώστε να µην γίνει αντιληπτή µεταγενέστερη αδικαιολόγητη ανάληψή τους, αλλά αφού οπισθογράφησε τις τρεις επιταγές ως εκπρόσωπος και διαχειριστής της πολιτικώς ενάγουσας, θέτοντας συγχρόνως στην υπογραφή του την εµπορική-εταιρική σφραγίδα της πολιτικώς ενάγουσας στην θέση της πρώτης οπισθογράφησης: α) στις 9.9.2002 εµφάνισε προς εξόφληση στην Εµπορική τράπεζα την υπ' αριθµ. .... επιταγή και κατέθεσε το ποσό των 50.000 ευρώ αυτής της επιταγής στον υπ' αριθµ. .... κοινό λογαριασµό µε συνδικαιούχους τον ίδιο ατοµικά και την Χ3, τον οποίο άνοιξε µόνος του στις 2.8.2002, εν αγνοία της τελευταίας, η οποία, ουδέποτε υπέγραψε την σχετική σύµβαση ανοίγµατος κοινού λογαριασµοού και ουδέποτε την ενέκρινε και τον οποίο αποκλειστικά ο ίδιος διαχειριζόταν, ιδιοποιούµενος παράνοµα το παραπάνω ποσό το οποίο ακολούθως ανέλαβε ολόκληρο την επόµενη ηµέρα 10.9.2002, β) στις 9.10.2002 µεταβίβασε την υπ' αριθµ. ..... επιταγή ποσού 74.643 ευρώ στην ταξειδιωτική-τουριστική εταιρία µε την επωνυµία "TUI HELLAS Α.Ε" προκειµένου να εξοφληθεί απαίτηση της ποσού 44.020,54 ευρώ, έναντι της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας, το δε υπόλοιπο ποσό των 30.622,46 ευρώ (74.643 - 44.020,54) εισέπραξε ο εκκαλών και από αυτό κατεβαλε στις 15.10.2002 το ποσό των 3.000 ευρώ στην εταιρία "...." για εξόφληση οφειλών της πολιτικώς ενάγουσας, το δε αποµένον υπόλοιπο ποσό των 27.622,46 ευρώ το ιδιoπoιήθηκε παράνοµα στις 11.10.2002 και ακολούθως από αυτό αυθηµερόν κατέθεσε τα ποσά των 8.800,09 και 16.199,91 ευρώ στους αντίστοιχους υπ' αριθµ. .... και .... τραπεζικούς λογαριασµούς της εταιρίας "Ξενοδοχειακές- Τουριστικές Επιχειρήσεις Γεωργαλλίδης Α.Ε" στην τράπεζα ALPHA ΒΑΝΚ, από τους οποίους µεταγενέστερα τα ανέλαβε, γ) στις 29.10.2002 εµφάνισε προς εξόφληση στην Εµπορική τράπεζα την υπ αριθµ. .... µεταχρονολογηµένη επιταγή και κατέθεσε το ποσό των 150.000 ευρώ αυτής στον υπ' αριθµ. ..... τραπεζικό λογαριασµό της εταιρίας "Ξενοδοχειακές-Τουριστικές Επιχειρήσεις Γεωργαλλίδης Α.Ε" και αφού µεταγενέστερα, εντός του µηνός Νοεµβρίου 2002, ανέλαβε σταδιακά ολόκληρο το ποσό των 150.000 ευρώ, κατέβαλε στις 7.11.2002 το ποσό των 13.450 ευρώ στον ΟΤΕ για εξόφληση οφειλής της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας και ιδιοποιήθηκε παράνοµα το υπόλοιπο ποσό των 136.550 ευρώ. Συνολικά ο εκκαλών ιδιοποιήθηκε παράνοµα µεταχειριζόµενος τα παραπάνω τεχνάσµατα της λογιστικής µόνο καταχώρησης των επιταγών στα βιβλία και της κατάθεσης των χρηµάτων των επιταγών σε τραπεζικούς λογαριασµούς ξένους προς την πολιτικώς ενάγουσα, ώστε να µην εµφανίζονται µετρητά στο ταµείο και τους τραπεζικούς λογαριασµούς της, µε περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήµατος, κατά το χρονικό διάστηµα από 9.9.2002 έως την 14.11.2002, ηµεροµηνία κατά την οποία παραιτήθηκε από διευθύνων σύµβουλος και διαχειριστής της, το ποσό των 214.172,46 ευρώ, πρόκειται δε για αντικείµενο ιδιαίτερης µεγάλης αξίας, σύµφωνα µε τα κρατούντα στις συναλλαγές, που το είχαν εµπιστευθεί σ' αυτόν λόγω της ιδιότητας του ως διευθύνοντος συµβούλου, εντολοδόχου και διαχειριστή της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας, το δε συνολικό αντικείµενο της απάτης υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ. Ο Χ2, κατά το θανατό του στις 17.1.2002, κατέλειπε ως εκ διαθήκης κληρονόµους του την συζυγό του Χ3 και τις θυγατέρες του ...., .... και ...... Ένα περίπου µήνα από το θάνατο του Χ2, ο εκκαλών, σκοπεύοντας να αποκλείσει την δυνατότητα στην Χ3 να λάβει γνώση κρίσιµων εγγράφων που αφορούσαν την εκκαλούσα εταιρία, µε την από 15.2.2002 πρόχειρη ιδιόγραφη εντολή του προς τον ....., λογιστή των δύο εταιριών των οποίων ήταν διαχειριστής, απαγόρευσε στον λογιστή να χορηγεί στοιχεία της πολιτικώς ενάγουσας σε οποιονδήποτε. Η εκπροσώπηση και διαχείριση και των δύο παραπάνω εταιριών συνεχίστηκε αποκλειστικά από τον εκκαλούντα µετά το θάνατο του αδελφού του κατά την διάρκεια του έτους 2002 και µέχρι την 14.11.2002, όταν πλέον είχαν εισπραχθεί και οι εννέα επιταγές έκδοσης της εταιρίας "...." του έτους 2002 και τα µετρητά ποσού 50.000 ευρώ, συνολικά δε το ποσό των 711.406,24 ευρώ. Επειδή όµως δηµιουργήθηκαν µεταξύ του εκκαλούντος και των συγκληρονόµων του Χ2 διενέξεις και διαφορές όσον αφορά τον τρόπο διοίκησης και διαχείρισης των δύο εταιριών, στις 14.11.2002 συντάχθηκαν: α) ιδιωτικό συµφωνητικό µεταβίβασης ανώνυµων µετοχών, β) πρακτικό της καθολικής έκτακτης γενικής συνέλευσης της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας και γ) εξωεταιρική σύµβαση των µετόχων των δύο εταιριών. Με αυτά αποφασΙστηκε οι µέτοχοι να ανταλλάξουν τις µετοχές τους µε τρόπο, ώστε να διαχωρισθούν οι δύο εταιρίες και η µεν πολιτικώς ενάγουσα εταιρία να ανήκει εξ ολοκλήρου στους κληρονόµους του Χ2, η δε εταιρία "Ξενοδοχειακές-Τουριστικές Επιχειρήσεις Γεωργαλλίδης Α.Ε" στον εκκαλούντα και την σύζυγο του ...... Επειδή η οικονοµική αξία της πολιτικώς ενάγουσας φερόταν ότι ήταν µεγαλύτερη της νεώτερης εταιρίας, συµφωνήθηκε επίσης οι κληρονόµοι του Χ2 να µεταβιβάσουν στον εκκαλούντα κατά πλήρη κυριότητα, χωρίς καταβολή τιµήµατος, τα ποσοστά τους εξ αδιαιρέτου επί οκτώ αγρών στην ..... και επίσης να επιβαρυνθούν µε υποχρεώσεις προς τρίτους των δύο εταιριών ύψους 1.145.000 ευρώ ενώ ο εκκαλών επιβαρύνθηκε µε αντίστοιχες υποχρεώσεις ύψους 591.000 ευρώ. Με το από 14.11.2002 πρακτικό της, η γενική συνέλευση της πολιτικώς ενάγουσας ενέκρινε τα πεπραγµένα του διοικητικού συµβουλίου της µέχρι και την 31.10.2002, απάλλαξε τα µέλη του από κάθε ευθύνη και αποφάσισε, ότι το κλείσιµο της 31.10.2002 έχει καλώς, αφού όλες οι εισπράξεις και οι πληρωµές στηρίζονται σε πραγµατικές συναλλαγές και νόµιµα παραστατικά. Επίσης παραιτήθηκε το ΔΣ της πολιτικώς ενάγουσας και έγινε η εκλογή νέου ΔΣ, το οποίο ακολούθως συγκροτήθηκε σε σώµα µε πρόεδρο και διευθύνοντα σύµβουλο την Χ
4. Μετά τον διαχωρισµό των δύο εταιριών για πρώτη φορά η Χ3 διενήργησε διαχειριστικό έλεγχο της πολιτικώς ενάγουσας για τα έτη 2000, 2001 και
5. Ο διενεργήσας τον έλεγχο ορκωτός λογιστής ....υπέβαλλε προς το ΔΣ της πολιτικώς ενάγουσας την από 6.1.2004 έκθεση του στην οποία, µεταξύ των άλλων αναφέρει ότι: α) όσον αφορά τον λογαριασµό "ταµείο" από 1.1.2000 έως 31.12.2000, καταχωρήθηκαν στο θεωρηµένο συγκεντρωτικό ηµερολόγιο γενικής λογιστικής πληρωµές προς το ΙΚΑ, συνολικού ποσού 180.000.000 δρχ, βάσει τριάντα γραµµατΙων είσπραξης του ΙΚΑ τα οποία ουδέποτε εκδόθηκαν από το ΙΚΑ, ουδέποτε εισπράχθηκαν από το ΙΚΑ τα 180.000.000 δρχ. και συνεπώς δεν. πληρώθηκαν το έτος 2000 από την πολιτικώς ενάγουσα και αφαιρέθηκαν αδικαιολόγητα από το ταµείο της. (Για την υπόθεση αυτή έχει σχηµατισθεί άλλη δικογραφία), β) όσον αφορά τον λογαριασµό "ταµείο" από 1.1.2001 έως 31.12.2001 καταχωρήθηκε πληρωµή ποσού 221.000.000 δρχ. προς την ΕΤΒΑ µε συνέπεια να µειωθεί το υπόλοιπο του λογαριασµού "ταµείο", ενώ έπρεπε το ποσό των 221.000.000 δρχ. να καταχωρηθεί στα έσοδα της εταιρίας και µε τον παραπάνω λογιστικό χειρισµό αφαιρέθηκε αδικαιολόγητα από το ταµείο της πολιτικώς ενάγουσας το ποσό των 221.000.000 δρχ (Για την υπόθεση αυτή έχει σχηµατισθεί άλλη δικογραφία) και γ) όταν επιχείρησε να διενεργήσει καταµέτρηση του ταµειακού αποθέµατος της εταιρίας τον Νοέµβριο 2003, η Χ3 του δήλωσε ότι στο ταµείο της εταιρίας δεν υπάρχουν µετρητά, επειδή κατά την ανάληψη των καθηκόντων της ως προέδρου του ΔΣ, δεν της παραδόθηκαν µετρητά από το προηγούµενο ΔΣ. Ο εκκαλών εκµεταλλευόµενος πρώτον το γεγονός ότι είχε αποβιώσει ο αδελφός του και ασκούσε αποκλειστικά ο ίδιος την διαχείριση και εκπροσώπηση της πολιτικώς ενάγουσας από την 17.1.2002 έως την 14.11.2002, και δεύτερον τον αποκλεισµό µε εντολή του οποιασδήποτε δυνατότητας πρόσβασης των κληρονόµων του αδελφού του οι οποίοι κατείχαν το 50% των µετοχών και των δύο παραπάνω Α.Ε, στα εµπορικά, λογιστικά βιβλία και τα κρίσιµα έγγραφα της πολιτικώς ενάγουσας, ώστε να µην επιχειρήσουν οποιονδήποτε οικονοµικό και διαχειριστικό έλεγχο στην εταιρία, ιδίως αναφορικά. µε τις εισπράξεις της, έτσι ώστε να ευρίσκονται εν αγνοία της οικονοµικής κατάστασής της, µέχρι να επιτύχει την απαλλαγή του από κάθε ευθύνη ως διευθύνοντος συµβούλου αυτής και την έγκριση των πεπραγµένων του ΔΣ µε απόφαση της Γ.Σ. των µετόχων της 14.11.2002, έχοντας εισπράξει, όπως έχει προηγηθεί τα ποσά των 50.000 €, 27.622,46 € και 136.550 € από τις αντίστοιχες υπ' αριθµ. ...., ... και ... επιταγές, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δέχτηκε πρώτον µε την εντολή του να καταχωρηθούν τα ποσά των επιταγών στα λογιστικά βιβλία της πολιτικώς ενάγουσας και δεύτερον µε την οπισθογράφησή τους µε την εµπορική-εταιρική σφραγίδα της πολιτικώς ενάγουσας, ότι τα χρήµατα των επιταγών αποτελούσαν εισπράξεις και περιουσία της πολιτικώς ενάγουσας, δεν εισήγαγε στο συνολικό ποσό των 214.172,46 ευρώ σε µετρητά στο ταµείο της, ούτε κατέθεσε το συγκεκριµένο ποσό στους δύο τραπεζικούς λογαριασµούς της, για να µην εµφανίζονται µετρητά και τoύτο αποτελούσε τέχνασµα έτσι ώστε να µην γίνει αντιληπτή µεταγενέστερη αδικαιολόγητη ανάληψη των χρημάτων, είτε από το ταμείο είτε από τους τραπεζικούς λογαριασµούς, ούτε παρέδωσε στο νέο ΔΣ της πολιτικώς, ενάγουσας, κατά την παραίτηση τους στις 14.11.2002 από την θέση του διευθύνοντος συµβούλου αυτής το συνολικό ποσό των 214.172,46 ευρώ για να εισαχθεί στο ταµείο της, αλλά το ιδιοποιήθηκε παράνοµα, την δε βούλησή του να ιδιοποιηθεί τα χρήµατα εκδήλωσε κατά το χρονικό διάστηµα από 9.9.2002 εως 14.11.
6. Ο εκκαλών πίστευε εσφαλµένα, ότι µετά την απαλλαγή του από κάθε ευθύνη, µε απόφαση της Γ.Σ., η Χ3 δεν είχε πλέον κανένα λόγο να διενεργήσει, ως νέα πρόεδρος και διευθύνων σύµβουλος της εταιρίας, οικονοµικό και διαχειριστικό έλεγχο αυτής. Όµως η, κατά τα ανωτέρω, απαλλαγή του εκκαλούντος από οποιαδήποτε ευθύνη, δεν αποτελεί λόγο άρσης του αδίκου χαρακτήρα της πράξης του ή άρσης του αξιοποίνου ή προσωπικό λόγο απαλλαγής του, κατά τον Ποινικό Κώδικα. Ο εκκαλών αρνείται την κατηγορία και ισχυρίζεται ότι οι παραπάνω τρεις επιταγές εκδόθηκαν σε διαταγή ".....", του οµίλου....., και όχι µόνο της πολιτικώς ενάγουσας στην οποία ανήκε το ξενοδοχείο .... και ότι τα χρήµατα δαπανήθηκαν για την κάλυψη των αναγκών των δύο ξενοδοχείων που ανήκαν στις δύο εταιρίες, και ότι όλα ελέχθηκαν από τους κληρονόµους του αδελφού του προτού γίνει η εξωεταιρική σύµβαση των µετόχων. Οι ισχυρισµοί του εκκαλούντος δεν ευσταθούν δεδοµένου ότι η οπισθογράφηση και των τριών επιταγών έγινε από τον εκκαλούντα µε την ιδιότητα του ως διευθύνοντος συµβούλου, διαχειριστή και εκπροσώπου της πολιτικώς ενάγουσας και όχι της δεύτερης εταιρίας, τα δε χρήµατα από τις επιταγές έπρεπε να κατατεθούν στους δύο τραπεζικούς λογαριασµούς της πολιτικώς ενάγουσας ή να εισαχθούν στο ταµείο της από τον εκκαλούντα, ο οποίος παρέλειψε να το πράξει, παρά το ότι έδωσε εντολή να καταχωρηθούν τα ποσά των επιταγών στα λογιστικά βιβλία της εταιρίας, ώστε να µην γίνει αντιληπτή µεταγενέστερη εκταµίευση χρηµάτων που δεν θα αφορούσε πραγµατικές δαπάνες της πολιτικώς ενάγουσας. Ουδείς οικονοµικός η λογιστικός έλεγχος προηγήθηκε της εξωεταιρικής σύµβασης, είτε από τον λογιστή ...., τον οποίο είχε προσλάβει η Χ3 ως φορολογικό σύµβουλο, είτε από τρίτον, για λογαριασµό των κληρονόµων του Χ
7. Εκτός από τα ποσά των παραπάνω τριών επιταγών, συνολικού ποσού 274.693 ευρώ ο εκκαλών µε την προαναφεροµένη ιδιότητα του εισέπραξε κατά το χρονικό διάστηµα από 26.1.2002 έως και 12.8.2002 από το παραπάνω γερµανικό πρακτορείο και το ποσό των 436.763, 24 ευρώ (711.406,24 - 274643) µε τις υπόλοιπες έξι επιταγές έκδοσης έτους 2002 συνολικού ποσού 386.763,24 € και σε µετρητά 50.000 ευρώ, τα οποία επίσης καταχώρησε στα λογιστικά βιβλία της πολιτικώς ενάγουσας ως εισπράξεις-έσοδα, µόνο ως λογιστικό µέγεθος, δίχως όµως να καταθέσει στους δύο τραπεζικούς λογαριασµούς της το συγκεκριµένο ποσό και δίχως να εισάγει στο ταµείο της τα χρήµατα. Επίσης εισέπραξε και εµφάνισε στα λογιστικά βιβλία της πολιτικώς ενάγουσας το έτος 2002 ως έσοδα το ποσό των 155.050 ευρώ από άλλα πρακτορεία, το ποσό των 84.363,94 ευρώ από τµήµατα του ξενοδοχείου και το ποσό των 166.690 ευρώ ως λοιπές εισπράξεις. Τα παραπάνω ποσά (436.763,24 + 155.050 + 84.363,94 + 166.690) ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 792.867,18 ευρώ. Εποµένως ο εκκαλών διέθετε επαρκή µετρητά και µάλιστα πριν από την είσπραξη των παραπάνω χρονολογικά τελευταίων τριών επιταγών, για την πληρωµή, εντός του έτους 2002, των προς τρίτους οφειλών, εκτός από τις προαναφερόµενες προς τις εταιρίες TUI HELLAS ΑΕ, .....και ΟΤΕ, συνολικού ποσού 206.229,99 ευρώ, τις οποίες αναφέρει λεπτοµερώς στο απολογητικό του υπόµνηµα και επαναλαµβάνει στην έφεση του και συνακόλουθα δεν δικαιολογείται η δαπάνη των χρηµάτων των παραπάνω τριών, χρονολογικά τελευταίων επιταγών. Ο διαλαµβανόµενος στην από 7.4.2003 τροποποιητική σύµβαση για το "Συµβόλαιο Ξενοδοχείου 2003" που καταρτίστηκε α) µεταξύ του παραπάνω γερµανικού πρακτορείου, νοµίµως εκπροσωπουµένου, β) της πολιτικώς ενάγουσας εταιρίας νοµίµως εκπροσωπουµένης από την Χ3 και γ) της εταιρίας "Ξενοδοχειακές Τουριστικές Επιχειρήσεις Γεωργαλλίδης ΑΕ", νοµίµως εκπροσωπουµένης από τον εκκαλούντα κατηγορούµενο, δεύτερος όρος περί του ότι όλες οι εκκρεµείς προπληρωµές που συµφωνήθηκαν από το συµβόλαιο του 2003, που υπογράφηκε την 1.8.2002 θα διευθετηθούν σε ποσοστό 68 % από την πολιτικώς ενάγουσα εταιρία και σε ποσοστό 32 % από τη δεύτερη εταιρία, συµφερόντων του εκκαλούντος, ουδεµία ασκεί επιρροή στην παρούσα υπόθεση, γιατί είχε ήδη τελεσθεί η υπεξαίρεση των χρηµάτων από τον εκκαλούντα. Με βάση τα προεκτεθέντα, το Συµβούλιο Πληµµελειοδικών Ρόδου µε το εκκαλούµενο βούλευµα, ορθά εκτίµησε τις αποδείξεις και τα πραγµατικά περιστατικά που προέκυψαν κατά την ανάκριση και ορθά παρέπεµψε τον εκκαλούντα κατηγορούµενο στο ακροατήριο του Τριµελούς Εφετείου Κακουργηµάτων Δωδεκανήσου για να δικαστεί για την προαναφερόµενη πράξη για την οποία προέκυψαν σοβαρές ενδείξεις για να υποστηριχθεί η κατηγορία, η δε έφεση πρέπει ν' απορριφθεί κατ' ουσία και να επικυρωθεί το εκκαλoύµενo βούλευµα αφού επαναδιατυπωθεί η παραπεµπτική του διάταξη, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό διαλαµβανόµενα... ". Με βάση τα πιο πάνω περιστατικά, το Συμβούλιο Εφετών έκρινε ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την παραπομπή του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Δωδεκανήσου. Με αυτά που δέχθηκε το προσβαλλόμενο βούλευμα διέλαβε την απαιτούμενη από το Σύνταγμα και το νόμο ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού με πληρότητα, σαφήνεια χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά εκτίθενται σ' αυτό τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία σχετικά με την αξιόποινη πράξη που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το συμβούλιο τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έκρινε ότι υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις για την παραπομπή του στο ακροατήριο και υπήγαγε τα προκύψαντα πραγματικά περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 375 του Π.Κ την οποία ορθώς εφήρμοσε και δεν παρεβίασε ούτε εκ πλαγίου, τα αντίθετα δε από τον αναιρεσείοντα υποστηριζόμενα είναι αβάσιμα και απορριπτέα. Η αιτίαση περί αντιφατικών παραδοχών του βουλεύματος είναι απαράδεκτη διότι, υπό την επίφαση δήθεν αντιφάσεων, ο αναιρεσείων πλήττει την διαφορετική από τις απόψεις του ουσιαστική κρίση του συμβουλίου. Τέλος, απαραδέκτως αιτιάται το βούλευμα ότι δεν εξετίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα, αφού η σχετική αναφορά του διατυπώνεται αορίστως χωρίς ειδικό και συγκεκριμένο προσδιορισμό των αποδεικτικών μέσων τα οποία το συμβούλιο φέρεται ότι παρέλειψε να εκτιμήσει. Συνεπώς, ο για έλλειψη αιτιολογία εκ του άρθρου 484 παρ.1 στοιχ. δ' του ΚΠΔ μόνος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. ΙΙΙ.- Κατά το άρθρο 309 παρ.2 Κ.Π.Δ που εφαρμόζεται και στον Άρειο Πάγο, σύμφωνα με το άρθρο 485 ΚΠΔ, το δικαστικό συμβούλιο, με αίτηση ενός από τους διαδίκους, διατάσσει υποχρεωτικά την ενώπιον αυτού εμφάνιση του αιτούντος για να παράσχει κάθε διευκρίνιση. Τότε μόνο είναι δυνατόν να απορρίψει την αίτηση για εμφάνιση, όταν συντρέχουν ορισμένοι λόγοι που αναφέρονται ειδικά στο βούλευμα. Στην προκείμενη περίπτωση, το αίτημα του αναιρεσείοντος, διατυπούμενο κατά λέξη στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως ".. Επειδή δια της παρούσης αιτούμαι και την αυτοπρόσωπο παράσταση κατά τη συζήτησή ... " παρεκτός της αοριστίας του, αφού δεν αναφέρονται έστω και συνοπτικά τα ζητήματα για τα οποία προτίθεται να παράσχει διευκρινήσεις, προεχόντως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο, γιατί με το δικόγραφο της αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει και αναλύει τον κατά τα άνω μοναδικό λόγο αναιρέσεως του βουλεύματος, ώστε να παρέλκει η αυτοπρόσωπη εμφάνισή του στο Συμβούλιο για περαιτέρω διευκρίνιση αυτού. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως και καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 5/24-10-2008 αίτηση του Χ1 για αναίρεση του υπ' αριθμ. 77/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου. Απορρίπτει αίτημα κατηγορουμένου-αναιρεσείοντος για αυτοπρόσωπη εμφάνισή του ενώπιον του Συμβουλίου. Και. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι