ΑΠ 807/2010 — Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 807 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Περίληψη: Ασφαλιστικές εισφορές προς το ΙΚΑ. Παράβαση άρθρου 1 του ΑΝ 86/

1. Αν το σύνολο των ασφαλιστικών εισφορών (εργατικών και εργοδοτικών) δεν υπερβαίνει το ποσό των 5.000 € η πράξη μετά την 16-9-2009 έχει καταστεί μη αξιόποινη. Αίτηση αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης. Αν αυτή είναι παραδεκτή και τυπικά δεκτός κάποιος λόγος αναίρεσης τότε ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως αναιρεί την απόφαση αυτή και κηρύσσει αθώο τον αναιρεσείοντα. ΑΡΙΘΜΟΣ 807/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή, και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Μαρτίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων:
2. ... και
3. .., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κωνσταντίνου, περί αναιρέσεως της 15355/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσ/κης. Το Τριμελές Πλημ/κείο Θεσ/κης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Νοεμβρίου 2009 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1667/
4. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να κηρυχθούν αθώοι οι αναιρεσείοντες. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η κρινόμενη από 4-11-2009 αίτηση των... και... με την οποία ζητούν την αναίρεση εν μέρει της υπ' αριθμ. 15355/2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης (μόνο ως προς το καταδικαστικό μέρος της) ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα. Επομένως είναι παραδεκτό και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω. Με την ως άνω αίτηση αναίρεσης ζητείται η αναίρεση εν μέρει της προαναφερόμενης απόφασης που εξέδωσε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, σε δεύτερο βαθμό, για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου (άρθρου 26 παρ. 1, 27, 45 και 98 παρ. 1 του ΠΚ, 1 παρ. 1 και 2 του αν. ν. 86/1967 και 33 του 3346/2005) και για έλλειψη στην προσβαλλόμενη απόφασή της απαιτουμένης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Οι από το άρθρο 510 παρ. 1 περ. Δ και Ε του ΚΠΔ προβαλλόμενοι λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως είναι τυπικά δεκτοί και πρέπει να εξετασθεί αν είναι βάσιμοι και από ουσιαστική άποψη. Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του αν. ν. 86/1967, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών αυτών ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού, προς τους εις το Υπουργείο Εργασίας υπαγόμενους πάσης φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφαλίσεως, ή ειδικούς Λογαριασμούς και δεν καταβάλλει αυτές εντός μηνός, αφότου κατάστησαν απαιτητές, προς τους ως άνω Οργανισμούς, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών. Κατά δε την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εις αυτών εργαζομένων με σκοπό επίδοσης στους κατά την παρ. 1 οργανισμούς και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές προς τους ανωτέρω οργανισμούς εντός μηνός αφότου έχουν καταστεί απαιτητές, τιμωρείται για υπεξαίρεση (δηλαδή κατά το άρθρο 375 του ΠΚ) με φυλάκιση τουλάχιστον 6 μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών. Ο νόμος 3346/2005 για την "επιτάχυνση της διαδικασίας ενώπιον των πολιτικών και ποινικών δικαστηρίων" με το άρθρο 33 ορίζει ότι "Για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1 του αν. ν. 86/1967, απαιτείται το ποσό των ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον υπόχρεο (εργοδοτικών) καθώς και την παρακρατουμένην ασφαλιστικήν εισφοράν των εργαζομένων να υπερβαίνει συνολικώς τα δύο χιλιάδες ευρώ" και ήδη με το άρθρο 4 της επί 16-9-2009 πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου "Ρύθμιση Θεμάτων ΦΠΑ... αναπροσαρμογή ποσού οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία και αναστολή πλειστηριασμού από πιστωτικά ιδρύματα" που κυρώθηκε με το νόμο 3814/2010, ορίσθηκε οι ως άνω ασφαλιστικές εισφορές να υπερβαίνει συνολικώς τις πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ. Από τη διάταξη αυτή, με την οποία προβλέπεται η αποποινικοποίηση των οφειλών μικρών ποσών στα ασφαλιστικά ταμεία ή το Δημόσιο, συνάγεται ότι: α) το όριο των πέντε χιλιάδων ευρώ αναφέρεται στο σύνολο της εργατικής ή εργοδοτικής εισφοράς, αφού πρόκειται για δύο διαφορετικές πράξεις, β) αν η οφειλή είναι μικρότερη, δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη και γ) είναι επιεικέστερη από την προηγούμενη, αφού δεν αρκεί η μη καταβολή ή η παρακράτηση των άνω εισφορών, αλλά απαιτείται προσθέτως η οφειλή να υπερβαίνει το ποσό των 5000 ευρώ και επομένως, ενόψει της διάταξης του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠΚ, εφαρμόζεται και στις πράξεις που τελέσθηκαν πριν από την 16-9-2009 (ημερομηνία δημοσίευσης στο ΦΕΚ της ως άνω ΠΝΠ) και δ) όταν πρόκειται για οφειλές περισσότερες του ενός μηνός, λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των οφειλόμενων εισφορών, κατά το άρθρο 98 παρ. 2 ΠΚ (ΑΠ 957/2006). Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, καταδικάσθηκαν του ότι στη Θεσσαλονίκη, κατά το χρονικό διάστημα από 1-7-2002 ως 1-2-2005, ως εργοδότες της επιχείρησης οικοδομοτεχνικού έργου με την επωνυμία "MODULUS ΕΠΙΠΛΟΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ Α.Ε." και δη ο ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος ο πρώτος αναιρεσείων και ως αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της εν λόγω ανώνυμης εταιρίας ο δεύτερος αναιρεσείων, έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο από 1-5-2002 ως 31-12-2004 στην επιχείρησή τους προσωπικά με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή που ασφαλιζόταν στο ΙΚΑ προς το οποίο έπρεπε να καταβάλουν μέσα σε 30 ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα στον οποίο πραγματοποιήθηκε η εργασία, δεν κατέβαλαν στον ως άνω οργανισμό ασφαλιστικές εισφορές ύψους 3.248,47 ευρώ για τις οποίες συντάχθηκε η ΠΕΕ ..., ...και ...ποσό το οποίο αφορούσε βαρύνουσες τους ίδιους (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ) εισφορές, που δεν τις κατέβαλαν μέσα στο μήνα στον οποίο έγιναν απαιτητές, γενόμενοι με τον τρόπο τούτο υπαίτιοι για την υπεξαίρεση του ποσού αυτού. Σε καθένα των αναιρεσειόντων μετά την παραδοχή ότι συνέτρεχε στο πρόσωπό τους η ελαφρυντική περίπτωση του άρθρου 84 παρ. 2 Β του ΠΚ, επιβλήθηκε η ποινή φυλάκισης των τριάντα