Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 817 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Επιβαρυντική περίσταση. Περίληψη: Αναιρείται καταδικαστική απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας ως προς την επιβαρυντική περίπτωση του άρθρου 88 παρ. β Ν. 3386/
- Αναιρεί και παραπέμπει. ΑΡΙΘΜΟΣ 817/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Γαλετζά, περί αναιρέσεως της 2531/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με συγκατηγορούμενους τους:
- Χ2,
- Χ3 και
- Χ
- Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Νοεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2051/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
- Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 88 § 1 εδαφ. α έως β του ν. 3386/2005 "Είσοδος, διαμονή και κοινωνική ένταξη υπηκόων τρίτων χωρών στην Ελληνική Επικράτεια", "Πλοίαρχοι ή κυβερνήτες πλοίου, πλωτού μέσου ή αεροπλάνου και οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα υπηκόους τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους προωθούν από τα σημεία εισόδου, τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα, στην Ελληνική Επικράτεια και αντίστροφα προς το έδαφος κράτους - μέλους της Ε.Ε. ή τρίτης χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά ή προώθησή τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη, τιμωρούνται α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή 5.000 έως 20.000 ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, β) με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή δέκα πέντε χιλιάδων (15.000) έως πενήντα χιλιάδων ( 50.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, αν η μεταφορά ενεργείται κατ' επάγγελμα ή αν ο υπαίτιος είναι υπάλληλος ή τουριστικός ή ναυτιλιακός ή ταξιδιωτικός πράκτορας". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει αα) ότι θεσμοθετείται ποινικό αδίκημα, υπαλλακτικώς μικτό, που πραγματοποιείται με καθένα από τους ανωτέρω τρόπους από τα πρόσωπα, τα οποία αποδέχονται να μεταφέρουν στην Ελλάδα αλλοδαπούς, που δεν έχουν δικαίωμα να εισέλθουν στο έδαφός της, ή τους προωθούν στο εσωτερικό της Χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά ή την προώθησή τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη, γνωρίζοντας την αυθαίρετη είσοδο τους ως λαθρομεταναστών, ββ) ότι για την τέλεση του αδικήματος της μεταφοράς αλλοδαπού μη έχοντος δικαίωμα εισόδου στο εσωτερικό της χώρας, απαιτείται υποκειμενικά δόλος, είτε άμεσος, είτε ενδεχόμενος, και γγ) ότι συνιστά επιβαρυντική περίσταση η αναφερόμενη μεταφορά των αλλοδαπών, που ενεργείται κατ' επάγγελμα ή από δράστη, ο οποίος είναι υπάλληλος ή τουριστικός ή ναυτιλιακός ή ταξιδιωτικός πράκτορας. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 13 εδαφ. στ του ΠΚ, όπως το εδάφιο αυτό (στ) προστέθηκε με το άρθρο 1 § 1 του ν. 2408/1996, κατ' επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος συντρέχει, όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης, προκύπτει σκοπός του δράστη για πορισμό εισοδήματος. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 § 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, όπως το τελευταίο τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 § 5 του ν. 2408/1996, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 § 1 περ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά, αρκεί ωστόσο να συνάγεται από την απόφαση, ότι όλα τα αποδεικτικά μέσα έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης (ΟλΑΠ 1/2005), καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Περαιτέρω, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά κατ' άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, εκ των οποίων η μεν πρώτη υπάρχει όταν αποδίδεται στον νόμο έννοια διαφορετική από εκείνη που πράγματι έχει, η δε δεύτερη όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά στη διάταξη που εφαρμόστηκε ή όταν αυτή παραβιάστηκε εκ πλαγίου, διότι δεν εκτίθενται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή, πλήρη και ορισμένο τα πραγματικά περιστατικά, είτε κατά την έκθεσή τους υπάρχει αντίφαση, με συνέπεια να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου.- Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμό 2531/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος σε δεύτερο βαθμό, για τις πράξεις α) παράβασης του άρθρου 88 παρ.1 περ.β' Ν.3386/2005 (από κοινού μεταφορά, προώθηση και εξασφάλιση καταλύματος για απόκρυψη αλλοδαπών στην Ελληνική Επικράτεια από δράστη που τη μεταφορά ενεργεί κατ' επάγγελμα και β) παράβασης άρθρου 187 παρ.3 εδάφ.β' Π.Κ. (ένωση προσώπων που ενώθηκαν μεταξύ τους για να διαπράξουν πλημμέλημα που τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους) σε συνολική ποινή φυλακίσεως ενενήντα ενός
(91)μηνών. Στο αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό το Τριμελές Εφετείο δέχτηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, ότι από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία κατ' είδος προσδιορίζει αποδείχτηκαν όσον αφορά την πρώτη πράξη που στην προκειμένη περίπτωση ενδιαφέρει τα ακόλουθα: "Στις 30-10-2006 από κοινού οι κατηγορούμενοι συναποφάσισαν τη μεταφορά των 19 αναφερομένων στο κατηγορητήριο και στο διατακτικό της παρούσας αλλοδαπών στο εσωτερικό της χώρας, οι οποίοι αλλοδαποί είναι υπήκοοι Ιράκ και Παλαιστίνης και σύμφωνα με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στη χώρα. Αυτό ήταν γνωστό στους κατηγορουμένους, οι οποίοι ενήργησαν με σκοπό το οικονομικό όφελος. Ειδικότερα η μεταφορά των άνω λαθρομεταναστών έλαβε χώρα από την περιοχή των ...... του Έβρου, από την οποία οι εν λόγω λαθρομετανάστες εισήλθαν στο Ελληνικό έδαφος μέχρι τη ..... με το υπό στοιχεία κυκλοφορίας ....... ΙΧΦ αυτοκίνητο (φορτηγάκι - βαν), μάρκας ..... ιδιοκτησίας της εταιρίας "...... ΕΠΕ", που εδρεύει στην ......., το οποίο οδηγούσε ο πρώτος κατηγορούμενος, Χ2, έχοντας προπομπό το υπό στοιχεία κυκλοφορίας ..... ΙΧΕ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο τρίτος κατηγορούμενος, Χ4 απώτερος δε σκοπός ήταν η προώθηση των άνω αλλοδαπών στην Αθήνα. Μέχρι να γίνει δυνατή η μεταφορά των ανωτέρω στην Αθήνα, ο τέταρτος κατηγορούμενος Χ1, εξασφάλισε κατάλυμα στους λαθρομετανάστες και δη παραχώρησε σ' αυτούς για απόκρυψη ένα ισόγειο διαμέρισμα της επί της οδού .......... Θεσσαλονίκης πολυκατοικίας, το οποίος αυτός είχε εκμισθώσει από την ιδιοκτήτρια του Γ1 για το χρονικό διάστημα από 15-10-2006 έως 15-10-2008, αντί μισθώματος 220 € κατά μήνα. Στη συνέχεια ο δεύτερος κατηγορούμενος Χ3, με το υπό στοιχεία ......... ΙΧΕ αυτοκίνητο μάρκας ......., ιδιοκτησίας της φίλης του, Ελληνίδας υπηκόου ......... καθώς και ο τρίτος κατηγορούμενος με το άνω υπό στοιχεία .......... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της εταιρίας ενοικίασης αυτοκινήτων ....., που εδρεύει στην ....., μετέφεραν 10 από τους άνω λαθρομετανάστες, ήτοι τους με τα στοιχεία 1 έως και 10 αναφερομένους στο διατακτικό της παρούσας, στο Σιδηροδρομικό Σταθμό Θεσσαλονίκης και δη ο δεύτερος πήρε τέσσερις
(4)και ο τρίτος
(6)εξ αυτών, στους οποίους υπέδειξαν θέσεις στα βαγόνια ενός συρμού της 503 αμαξοστοιχίας, με προορισμό την Αθήνα, που αντιστοιχούσαν σε εισιτήρια του ΟΣΕ, που τους είχαν προηγουμένως αυτοί διανείμει και εκείνη τη στιγμή έγινε η σύλληψη τους από τα αστυνομικά όργανα, τα οποία, έχοντας σχετικές πληροφορίες διενήργησαν έλεγχο στην ανωτέρω ..... επιβατική αμαξοστοιχία .... - ..... που είχε ώρα αναχώρησης την 16.
- Για την ανωτέρω πράξη των κατηγορουμένων σαφείς και πειστικές είναι οι καταθέσεις των δύο μαρτύρων Ζ1 και Ζ2, αστυνομικού και συνοριοφύλακα αντίστοιχα, οι οποίοι, κατόπιν σχετικών πληροφοριών, διενήργησαν τον έλεγχο και συνέλαβαν τους προαναφερόμενους. Ο κάθε λαθρομετανάστης θα κατέβαλε, κατά τη συμφωνία, μετά την ολοκλήρωση της μεταφοράς του στην Αθήνα, το ποσό των 4.500 δολαρίων Αμερικής, στο οικονομικό δε αυτό όφελος απέβλεψαν και οι κατηγορούμενοι, εκ των οποίων μόνο ο δεύτερος κατηγορούμενος ομολογεί ότι για την μεταφορά των 4 λαθρομεταναστών από το σπίτι του 4ου κατηγορουμένου μέχρι το Σιδηροδρομικό Σταθμό, κάποιος ονόματι ..... με τον οποίο συναντήθηκε στην πλατεία ........ της Θεσσαλονίκης, θα του κατέβαλε 1.200 € και ότι για το σκοπό αυτό ήρθε από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Ο πρώτος κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι οδήγησε τους λαθρομετανάστες από τους ........ στη Θεσσαλονίκη, πλην όμως πέραν των όσων κατέθεσαν οι άνω μάρτυρες δακτυλικά του αποτυπώματα βρέθηκαν στα εσωτερικά των τζαμιών του προαναφερόμενου φορτηγού που αυτός οδηγούσε. Ο ισχυρισμός του τέταρτου των κατηγορουμένων, ότι καμία σχέση δεν είχε με τη διακίνηση των λαθρομεταναστών, δεν αποδείχθηκε. Αυτός ισχυρίζεται ότι παρέδωσε το κλειδί του διαμερίσματος, το οποίο μίσθωνε, σε κάποιον τρίτο ονόματι ...... του οποίου περισσότερα στοιχεία δεν γνωρίζει και τον οποίο είχε συναντήσει μόλις 3-4 φορές, προκειμένου αυτός να κοιμηθεί στην εν λόγω κατοικία και ο οποίος εν αγνοία του χρησιμοποίησε την κατοικία αυτή για να εξασφαλίσει κατάλυμα στους άνω αλλοδαπούς. Η εντός της κατοικίας αυτής όμως ανεύρεση ενός στρώματος, παλιών ρούχων, προχείρων τροφών (κρουασάν) που όπως ο μάρτυρας Ζ1 καταθέτει είναι η βασική τροφή των λαθρομεταναστών, και μαδεριών, ως ράμπας, στο πίσω μέρος της κατοικίας, για να είναι εύκολη η διαφυγή απ' αυτήν, η ύπαρξη δηλαδή υποδομής για την πρόχειρη και προσωρινή διαμονή εντός της οικίας ανθρώπων χαμηλών προσδοκιών και οικονομικών δυνατοτήτων, αλλά και υπό παράνομο καθεστώς δημιουργούν την ακλόνητη πεποίθηση στο Δικαστήριο ότι η κατοικία αυτή δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως κανονικό μόνιμο κατάλυμα, αλλά προφανώς μισθώθηκε από τον 4° κατηγορούμενο για να χρησιμοποιείται εν γνώσει του ως τόπος διακίνησης λαθρομεταναστών. Εξ άλλου δεν υπάρχει καμία πειστική εξήγηση γιατί ο 4οξ κατηγορούμενος θα μπορούσε να μισθώνει το εν λόγω διαμέρισμα και να επιβαρύνεται τα σχετικά έξοδα, αφού ο ίδιος δεν διαμένει εκεί, ούτε το είχε μόνιμα παραχωρήσει για διαμονή σε κάποιον ή κάποιους συγκεκριμένους κατοίκους, ούτε εξηγεί ποιοι ήταν, εν πάσει περιπτώσει, οι Αιγύπτιοι έμποροι που το μίσθωσαν και γιατί, αφού αυτοί επέστρεψαν στην πατρίδα τους, δεν του επέστρεψαν τα κλειδιά, αλλά τα πήραν μαζί τους και τέλος γιατί, αφού η μίσθωση με τους ανωτέρω έληξε, όπως αυτός ισχυρίζεται, ο εν λόγω 4ος κατηγορούμενος ζήτησε και πήρε άλλα κλειδιά και δεν παρέδωσε το σπίτι, αλλά το κράτησε ούτε επίσης μπορεί να εξηγηθεί πώς, ενώ ο 4ος ισχυρίζεται ότι δεν επισκεπτόταν το άνω διαμέρισμα υπήρχε σ' αυτό υποδομή για την υποδοχή λαθρομεταναστών δηλ. ευτελής εξοπλισμός και αντιστρόφως δεν υπήρχε κανονική επίπλωση, ενώ ο 4ος αυτός κατηγορούμενος ούτε στους αστυνομικούς αποκάλυψε, ούτε στο Δικαστήριο αποκαλύπτει την ταυτότητα και τα στοιχεία του αναφερόμενου ως Τόμας, στον οποίο επίσης ισχυρίζεται ότι παρεχώρησε την άνω οικία για να κοιμηθεί κι αυτός εκεί ένα βράδυ. Και αν ακόμα υποτεθεί ότι ο 4ος κατηγορούμενος δεν επισκεπτόταν συχνά το ανωτέρω διαμέρισμα, όπως είπε στους αστυνομικούς, ήταν αρκετή μία επίσκεψη για να αντιληφθεί ότι εντός αυτού γίνεται διακίνηση λαθρομεταναστών. Ο μάρτυς Ζ1 καταθέτει σχετικά ότι, και μία φορά αν έμπαινε στο διαμέρισμα ο 4ος κατηγορούμενος θα καταλάβαινε τι γινόταν εκεί. Εξ άλλου ο κατηγορούμενος αυτός σύχναζε στη γειτονιά, γιατί σ' αυτήν υπήρχε κατάστημα κινητής τηλεφωνίας, που εκμεταλλευόταν αυτός και η μνηστή του. Ειδικότερα μάλιστα ο μάρτυς Ζ2 καταθέτει ότι η κατοικία του 4ου κατηγορουμένου βρισκόταν απέναντι από την ως άνω μισθωμένη κατοικία και ακριβώς απέναντι και με οπτική επαφή είναι το κατάστημα που εργάζεται. Γνώριζε λοιπόν πλήρως τα τεκμαινόμενα και δεν φαίνεται πειστικός ο ισχυρισμός του ότι φαινομενικά μόνο είναι μισθωτής του διαμερίσματος, καθόσον πραγματικοί μισθωτές που το νοίκιαζαν, είναι έμποροι Αιγύπτιοι, οι οποίοι, όταν έρχονται για επαγγελματικούς λόγους στη ......, προτιμούν να διαμένουν σε διαμέρισμα παρά σε ξενοδοχείο, αφού, κατά τα προλεχθέντα, όπως διαπιστώθηκε κατά την έρευνα που έγινε στο εν λόγω διαμέρισμα στις 31-10-
- Σ' αυτό βρέθηκε μόνο ένα στρώμα ύπνου στο πάτωμα, ενώ το εν λόγω διαμέρισμα είναι ισόγειο και παλαιό και βρέθηκε με καπνισμένους - μαύρους τοίχους, στο οποίο βρέθηκαν, επίσης πεταμένα παλιά ρούχα, όπως καταθέτει η μάρτυς Γ1, ιδιοκτήτρια του εν λόγω διαμερίσματος. Η κατάσταση αυτή αποκλείει την επικαλούμενη χρησιμοποίηση του διαμερίσματος αυτού από ευκατάστατους επαγγελματίες. Στο διαμέρισμα επίσης αυτό βρέθηκε να υπάρχει, όπως προλέχθηκε μεταξύ μπαλκονιού και τοιχείου ξύλινη ράμπα, μήκους δύο
(2)μέτρων περίπου, που οδηγούσε από το μπαλκόνι στον ακάλυπτο και λειτουργούσε ως δίοδος διαφυγής. Επομένως οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι της πρώτης πράξης που τους αποδίδεται." Με αυτά που δέχτηκε το πιο πάνω δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα ανωτέρω απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιοποίνου πράξεως, για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 88 παρ.1 Ν.3386/ 2005 που εφάρμοσε την οποία ούτε εκ πλαγίου παραβίασε και γι' αυτό πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος, ο αντίθετος από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ', και Ε' του ΚΠΔ δεύτερος λόγος όπως αυτός εκτιμάται της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ως προς την επιβαρυντική όμως περίπτωση της κατ' επάγγελμα μεταφοράς, δεν υπάρχει αιτιολογία, καθόσον ούτε στο σκεπτικό, ούτε και στο διατακτικό της απόφασης, αναφέρονται πραγματικά περιστατικά από τα οποία να προκύπτει η κατ' επάγγελμα μεταφορά αλλοδαπών εκ μέρους του αναιρεσείοντος αλλά ούτε και τα στοιχεία του νόμου. Επομένως είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ο περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης πρώτος λόγος αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος του. Ο ίδιος λόγος κατά το πρώτο μέρος που υπό την επίκληση της έλλειψης αιτιολογίας πλήττει τις ανέλεγκτες αναιρετικά ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης είναι απαράδεκτος. Μετά από αυτά πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και συγκεκριμένα κατά το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένη αιτιολογίας ως προς την επιβαρυντική περίπτωση της κατά το άρθρο 88 παρ. 1 περ. β Ν.3386/2005 κατ' επάγγελμα μεταφοράς αλλοδαπών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος αυτό και συνακόλουθα κατά το περί ποινής ως προς την πράξη αυτή και συνολικής γενικώς ποινής κεφάλαιό της και να παραπεμφθεί η υπόθεση για εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, κατά το άρθρο 519 ΚΠΔ, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που έχουν εκδώσει την αναιρούμενη απόφαση. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 2531/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο σκεπτικό. Και Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για νέα εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Φεβρουαρίου 2008. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Μαρτίου 2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ