ΑΠ 857/2010 — Ποινή συνολική, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 857 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ποινή συνολική, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία. Περίληψη: Αναιρεί. Έφεση του Εισαγγελέα Πλημ/κών κατά αποφάσεως του Μονομελούς Πλημ/κείου, που καθόρισε συνολική ποινή φυλακίσεως στον κατηγορούμενο, ο οποίος με αίτησή του είχε ζητήσει αυτό. Όμως ο αιτών - κατηγορούμενος, κατά το χρόνο υποβολής της αιτήσεως, είχε ήδη εκτίσει ολοκληρωτικά και μάλιστα διαδοχικά, κάθε μία από τις επιμέρους ποινές φυλακίσεως που του είχαν επιβληθεί και εν συνεχεία συγχωνεύθηκαν, χωρίς να το γνωρίζει το δικαστήριο, που τις συγχώνευσε. Υστέρα γνώση του γεγονότος αυτού από το Δικαστήριο. Μη ορθή του νόμου εφαρμογή. Δεκτή η αίτηση του Εισαγγελέα. Αναιρεί. Κρατεί το ίδιο την υπόθεση κατά την 518 § 1 ΚΠΔ διάταξη και απορρίπτει την αίτηση του κατηγορουμένου. Αριθμός 857/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο-Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας , περί αναιρέσεως της 6407/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημ/κείου Λαρίσης. Με κατηγορούμενο τον Χ κάτοικο ..., που δεν παρέστη στο ακροατήριο. Το Μονομελές Πλημ/κείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 3/29.7.2009 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Πλημμελειοδικείου Λάρισας Κων/νου Χατζημπύρου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1451/09. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η προκείμενη έκθεση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρ. 94 §1 του ΠΚ, 505 §1 και 551 §§ 1, 2 και 3 και ΚΠΔ προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι, αν πρόκειται να εκτελεσθούν κατά του ιδίου προσώπου περισσότερες αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις για διαφορετικά εγκλήματα που συρρέουν, εφαρμόζονται οι ορισμοί του Ποινικού Κώδικα για τη συρροή, δηλαδή τα άρ. 94 επ. αυτού, αν δε μεταξύ των προς εκτέλεση αποφάσεων υπάρχει και απόφαση που αμετάκλητα έχει καθορίσει συνολική ποινή, για τον καθορισμό της νέας συνολικής ποινής λαμβάνεται ως βάση η καθορισθείσα συνολική ποινή, αν αυτή είναι βαρύτερη από τις ποινές που επιβλήθηκαν με τις άλλες αποφάσεις. Αν όμως η καθορισθείσα συνολική ποινή δεν είναι η βαρύτερη και δεν πρόκειται να αποτελέσει τη βάση της νέας επιμέτρησης, αλλά πρόκειται να συγχωνευθεί με άλλη βαρύτερη, τότε διασπάται και συγχωνεύονται οι επί μέρους ποινές με τον περιορισμό ότι δεν μπορεί να ληφθεί από αυτές μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για το σχηματισμό νέας συνολικής ποινής από αυτό που είχε ληφθεί προηγουμένως. Αν παραβιασθούν οι παραπάνω διατάξεις για τον καθορισμό της συνολικής ποινής, επιτρέπεται αναίρεση στον καταδικασθέντα και τον Εισαγγελέα για τον από το άρ. 510 §1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ λόγο, καθόσον οι διατάξεις αυτές είναι ουσιαστικές. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 473 §3, 479 §2, 504 §1 και 505 §1 περ. δ', προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών ασκεί αναίρεση κατά των αποφάσεων του δικαστηρίου όπου είναι τοποθετημένος και κατά των αποφάσεων των μονομελών πλημμελειοδικείων και των πταισματοδικείων της περιφέρειάς του, καταδικαστικών, αθωωτικών, εκείνων που παύουν τη δίωξη ή την κηρύσσουν απαράδεκτη ή κηρύσσουν αναρμοδιότητα. Κατά των αθωωτικών αποφάσεων μπορεί να προτείνει μόνο το λόγο αναιρέσεως του άρθρ. 510 §1 Ε, δηλ. για εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, σύμφωνα με το άρθρ. 506 στοιχ. β. Στην προκείμενη περίπτωση, με δήλωσή του ενώπιον του γραμματέα του Πρωτοδικείου Λάρισας, για την οποία συντάχθηκε η με αριθμό 3/29-7-09 έκθεσή του ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας άσκησε αναίρεση κατά της με αριθμό 6407/2007 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, ισχυριζόμενος ότι "η με αριθμ. 6407/20-7-2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, πάσχει νομικώς καθόσον εξεδόθη αφενός μεν κατ' εσφαλμένη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 97 σε συνδ. με το άρθρο 94 του Ποινικού Κώδικα, αφετέρου δε καθ' υπέρβαση της εξουσίας του ως άνω Δικαστηρίου, δεδομένου ότι προϋπόθεση σχηματισμού συνολικής ποινής με βάση επιμέρους αποφάσεις είναι, οι ποινές που επέβαλαν αυτές, να συναντώνται κατά την εκτέλεση και δεν νοείται συγχώνευση ποινών στερητικών της ελευθερίας μετά την ολοκληρωτική και διαδοχική εκτέλεσή τους". Η αίτηση είναι νόμιμη, έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και πρέπει να εξεταστεί κατ' ουσίαν, δοθέντος ότι ο κατηγορούμενος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, όπως προκύπτει από το από ... αποδεικτικό επιδόσεως του γραμματέα του Κ.Κ. Κορυδαλλού, .... Στην προκειμένη περίπτωση, από τις δικαστικές αποφάσεις και τα λοιπά έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, τα οποία παραδεκτώς επισκοπεί ο Άρειος Πάγος προκειμένου να κρίνει περί της βασιμότητας του λόγου της αναίρεσης, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με τη με αριθ. 6407/20-7-2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας έγινε δεκτή η από 20-7-2009 αίτηση του Χ περί καθορισμού συνολικής ποινής με βάση τις ακόλουθες αποφάσεις: α) τη με αριθ. 593/2009 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας με την οποία επιβλήθηκε στον ανωτέρω ποινή φυλάκισης τριάντα