Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 869 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Πλαστογραφία. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για χρήση πλαστών εγγράφων. Απορρίπτεται ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, αφού στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης εκτίθεται με την παράθεση εκτεταμένων πραγματικών περιστατικών, το ιστορικό και η αιτία πλαστογραφίας των εγγράφων, η χρήση τούτων από τον κατηγορούμενο, η γνώση του ότι ήταν πλαστές και ότι δια της προσκομίσεώς τους στην ΔΟΥ, ήταν δυνατόν να παραπλανήσει αυτή για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, αδιάφορα αν επιτεύχθηκε η παραπλάνηση. Αριθμός 869/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Μαρτίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Διονύσιο Κότσιφα, περί αναιρέσεως της 1608-1609/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Με πολιτικώς ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών και εδρεύει στην ..., το οποίο στο ακροατήριο εκπροσώπησε ο Πάρεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Παναγιώτης Πανάγος. Το Τριμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Δεκεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1738/2009. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 216 παρ. 1 του ΠΚ, όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Η χρήση του εγγράφου από αυτόν θεωρείται επιβαρυντική περίπτωση, κατά δε την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, με την ίδια ποινή τιμωρείται όποιος για τον παραπάνω σκοπό εν γνώσει χρησιμοποιεί πλαστό ή νοθευμένο έγγραφο. Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι για τη συγκρότηση του εγκλήματος της χρήσεως πλαστού εγγράφου από τρίτο, απαιτείται η συνδρομή του κατά την παράγραφο 1 σκοπού του δράστη που αποβλέπει στην παραπλάνηση άλλου σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες που αφορούν τον παραπλανώμενο ή τρίτο, αδιάφορα αν επιτεύχθηκε η παραπλάνηση, καθώς και η γνώση τούτου περί της πλαστότητας του εγγράφου. Εξ άλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Πατρών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 1608-1609 απόφαση του, με την οποία κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα για την πράξη της χρήσεως πλαστού εγγράφου και του επέβαλε ποινή φυλάκισης δέκα πέντε
(15)μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για τρία
(3)χρόνια, δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύει, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης που αλληλοσυμπληρώνονται, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Επειδή από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάστηκαν στο Δικαστήριο τούτο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του κατηγορουμένου και την όλη αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκαν τα ακόλουθα : Ο κατηγορούμενος Χ, στην ... στις 3-9-2003 με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος εν γνώσει του χρησιμοποίησε πλαστό έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός το οποίο μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι εκπρόσωπος και διαχειριστής της Ο.Ε., με την επωνυμία "Τ -Ζ -" ,που είχε συσταθεί το έτος 1997 μεταξύ του Τ , γιου του κατηγορουμένου και του Ζ, αδελφού του κατηγορουμένου με σκοπό την εκμετάλλευση ελαιοτριβείου στην ..., είχε οριστεί δυνάμει του ... ειδικού πληρεξουσίου του συμβολαιογράφου Πέτρου Π.Τσάγκα ο κατηγορούμενος Χ, ο οποίος είναι υπάλληλος στην ΔΟΥ .... Κατόπιν της 1/2000 εντολής ελέγχου του Προϊσταμένου της ΔΟΥ ... διενεργήθηκε έλεγχος στην ανωτέρω επιχείρηση από αρμόδιους υπαλλήλους και διαπιστώθηκε,εκτός άλλων, ότι δεν είχε αποδοθεί στο Ελληνικό Δημόσιο η εισφορά δακοκτονίας για τα ακόλουθα ημερολογιακά τρίμηνα: 4° του έτους 1997, 1° του έτους 1998,4° του έτους 1998 και 1° του έτους 1999 για ελαιόλαδο 44.556 κιλών που είχε παραχθεί από ελιές προερχόμενες από περιοχές όπου είχε γίνει ομαδική καταπολέμηση του δάκου με δαπάνες του Ελληνικού Δημοσίου , ανερχόμενη (η εισφορά) στο συνολικό ποσό των 526.659 δρχ. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 4 του Α.Ν. 112/1967 "περί εισφοράς δακοκτονίας" , "Η κατά την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου εισφορά βαρύνει προκειμένου μεν περί ελαιολάδου , εκείνον δια λογαριασμόν του οποίου διενεργείται η έκθλιψη των ελαιών...Ο υπέρ ου ενεργείται η έκθλιψη των ελαιών υποχρεούται να καταβάλει εις τον ελαιοτριβέα την οφειλομένην επί του ελαιολάδου εισφορά , εν αρνήσει, ο ελαιοτριβεύς δικαιούται να παρακρατήσει εκ του παραχθέντος ελαιολάδου ποσότητα της οποίας η αξία , βάσει της τιμής χονδρικής πωλήσεως υπό του παραγωγού κατά τον χρόνον της έκθλιψης και εις τον τόπον τούτον , να είναι ίση προς το ποσόν της οφειλομένης εισφοράς, υποχρεούμενος να καταβάλει ταύτην εις χρήμα εις το Δημόσιον Ταμείον", κατά δε το άρθρο 3 παρ. 1 του ίδιου α.ν. " Υπόχρεως δια την καταβολήν εις το Δημόσιον Ταμείον της κατά το άρθρο 2 του παρόντος εισφοράς, τυγχάνει ... προκειμένου δε περί ελαιολάδου, ο ενεργών την έκθλιψιν των ελαίων..." , ενώ κατά το άρθρο 4 παρ. 1 του αυτού νόμου " Επί μη καταβολής ή εκπροθέσμου ή ελλιπούς καταβολής της κατά το άρθρο 2 του παρόντος Α.Ν. εισφοράς, καταλογίζονται εις βάρος του εις καταβολήν υπόχρεου πλην της οφειλομένης εισφοράς και προσαυξήσεις...". Ενόψει, δε της παραπάνω διαπιστώσεως της μη καταβολής εισφοράς από την εν λόγω επιχείρηση και με βάση τις προαναφερθείσες διατάξεις του α.ν. 112/1967, καταλογίστηκαν στην επιχείρηση με τις υπ' αριθμ. ... και ... προσωρινές -πράξεις καταλογισμού εισφοράς δακοκτονίας , η μη καταβληθείσα εισφορά των 526.569 δρχ. καθώς και προσαυξήσεις επ' αυτής , λόγω μη υποβολής δήλωσης, εξ 769.040 δρχ., ανερχομένου του συνολικού ποσού σε 1.295,699 δρχ. (526.659+769.040=1.295.699). Ο κατηγορούμενος στις 18-7-2002 υπέβαλε για λογαριασμό της Ο,Ε. τις υπ' αριθμ. ... προσφυγές κατά του Ελληνικού Δημοσίου και κατά των ως άνω προσωρινών πράξεων , ζητώντας την ακύρωση τους , παράλληλα δε και την συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς. Επειδή όμως δεν επιτεύχθηκε συμβιβασμός στις 29-7-2002 , ο Προϊστάμενος της ΔΟΥ ..., μετά την πάροδο χρονικού διαστήματος 13 μηνών, δηλ. στις 2-9-2003 χρέωσε τις ανωτέρω προσφυγές στο Δικαστικό Τμήμα της ΔΟΥ ... . Ο κατηγορούμενος, υπό την προαναφερθείσα ιδιότητα του και προς υποστήριξη των προσφυγών κατά των ανωτέρω πράξεων καταλογισμού εισφοράς δακοκτονίας, στις 3-9-2003 προσκόμισε στην ΔΟΥ ... τις παρακάτω από 7-8-2002 Υπεύθυνες Δηλώσεις του ν. 1599/1986, ήτοι των: 1) Α1, κατοίκου ..., 2) Α2, κατοίκου ..., 3) Α3 , κατοίκου ..., 4) Α4, κατοίκου ..., 5) Α5, κατοίκου ..., 6)Α6, κατοίκου ..., 7)Α7, κατοίκου ... και 8) Α8 , κατοίκου .... Άπαντες οι ως άνω φερόμενοι ως δηλούντες, δήλωναν σύμφωνα με το περιεχόμενο των δηλώσεων αυτών ότι : "το ελαιόλαδο που βγάζω από 1-11-1997 μέχρι σήμερα στο ελαιοτριβείο της Ο.Ε. Τ και Ζ που είναι στην ... ποτέ δεν έχω πληρώσει εισφορά 2% δακοκτονίας επί του παραγομένου ελαιολάδου που βγάζω στο εν λόγω ελαιοτριβείο". Όμως όλες οι ως άνω υπεύθυνες δηλώσεις ήσαν πλαστές καθόσον είχαν συμπληρωθεί τα στοιχεία της ταυτότητας των ως άνω φερομένων ως υπευθύνως δηλούντων και είχαν τεθεί κατ' απομίμηση οι υπογραφές τους, χωρίς την συναίνεση ή την έγκριση τους, τούτο δε το γνώριζε πολύ καλά ο κατηγορούμενος. Κατ' αρχήν και όσον αφορά την πλαστότητα των ως άνω υπευθύνων δηλώσεων οι εκ των εξετασθέντων τόσο στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου μάρτυρες Α1, Α3,Α5 και Α4 ανεπιφύλακτα κατέθεσαν ότι οι δηλώσεις αυτές δεν είναι δικές τους και ουδέποτε τις υπέγραψαν ή παρέδωσαν τέτοιες δηλώσεις είτε στον ίδιο τον κατηγορούμενο ή στον γιό του ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο σχετιζόμενο με την επιχείρηση ή συναίνεσαν για την σύνταξη και υπογραφή τους από τρίτο πρόσωπο για λογαριασμό τους. Εξάλλου, ο ίδιος ο κατηγορούμενος απολογούμενος ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ομολόγησε ότι ο γιος του τον Αύγουστο συνέταξε κάποιες δηλώσεις για τους παραγωγούς Α8, Π και άλλους στις οποίες αναφερόταν ότι έμεναν στην ... αλλά τα κτήματα τους δεν υπάγονται στη δακοκτονία . Στην ομολογία του αυτή προέβη προκειμένου να αποσείσει τις δικές του ευθύνες δεδομένου ότι ήταν κατηγορούμενος (εκτός άλλων πράξεων ) και για πλαστογραφία με χρήση, πράγμα που πέτυχε εν μέρει αφού δημιούργησε αμφιβολίες στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο τον απάλλαξε για την πλαστογραφία κατ' εξακολούθηση και τον καταδίκασε για χρήση πλαστού εγγράφου μεταβάλλοντας την κατηγορία. Απολογούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου αρνήθηκε εντελώς ότι γνώριζε ότι οι υπεύθυνες δηλώσεις ήταν πλαστές. Όμως ουδόλως κρίνεται πειστικός, αντιθέτως η άρνηση του αυτή σε συνδυασμό με την απολογία του ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, όπου λεπτομερώς εκθέτει πώς απευθύνθηκαν μαζί με τον γιό του στον Θ (συγκατηγορούμενό του στην πρωτοβάθμια δίκη για ψευδή βεβαίωση), προκειμένου να θεωρήσει το γνήσιο της υπογραφής των φερομένων ως υπευθύνως δηλούντων, χωρίς μάλιστα να προσέλθουν οι ίδιοι (οι υπευθύνως δηλούντες) ενώπιον του Θ για να υπογράψουν, αποδεικνύει σαφώς ότι γνώριζε πολύ καλά στις 3-9-2003 ,όταν προσκόμισε τις εν λόγω δηλώσεις στην ΔΟΥ ... προς υποστήριξη των ανωτέρω προσφυγών της Ο.Ε., ότι το περιεχόμενο των δηλώσεων αυτών και οι υπογραφές δεν προέρχονταν από τους φερομένους ως δηλούντες, αλλά είχαν γραφεί και υπογραφεί από άλλα άτομα και επομένως ότι ήταν πλαστές, είχε δε μοναδικό σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση τους τις αρμόδιες αρχές δηλ. τόσο την αρμόδια φορολογική αρχή ( ΔΟΥ .. ), όσο και το αρμόδιο Διοικητικό Πρωτοδικείο Πύργου στο οποίο διαβιβάστηκαν προς εκδίκαση οι 6 και 7/ 2002 προσφυγές της Ο. Ε. σχετικά με το γεγονός ότι οι αναφερόμενοι σ' αυτές (δηλώσεις) ελαιοπαραγωγοί ουδέποτε πλήρωσαν εισφορά δακοκτονίας 2% για το ελαιόλαδο που βγάζουν στο ελαιοτριβείο της Ο.Ε. Τ και Ζ από 1-11-1997, το οποίο (γεγονός) μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες ως προς την ακύρωση , τουλάχιστον, της επιβολής προσαυξήσεων επί της εισφοράς δακοκτονίας. Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι δεν ήταν πρόσφορες να αποδείξουν γεγονός που μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες, δηλ. το γεγονός της παρακράτησης ή μη της εισφοράς δακοκτονίας από το ελαιοτριβείο (για το οποίο έγινε ο έλεγχος και ο προσωρινός καταλογισμός της εισφοράς με προσαυξήσεις), διότι το γεγονός της δακοκτονίας και της παρακράτησης ποσοστού υπέρ του Δημοσίου 2% επί της κατώτατης τιμής παρέμβασης από τον παραγωγό περιοχής που έλαβε χώρα η δακοκτονία καθορίζεται με αποφάσεις του Υπουργού των Οικονομικών και εν προκειμένω με τις υπ' αριθμ. 1306/97 και 1261/98 αποφάσεις και επομένως το γεγονός της μη καταβολής εισφοράς από τους ελαιοπαραγωγούς στο ελαιοτριβείο, που αναφέρεται ως περιεχόμενο των υπευθύνων δηλώσεων δεν μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες, γιατί αυτή (παρακράτηση εισφοράς για την δακοκτονία) καθορίζεται από τις μνημονευόμενες αποφάσεις και είναι υπόχρεος στην καταβολή του ο ελαιοτριβέας, δηλ. εν προκειμένω η Ο.Ε. Ό ισχυρισμός αυτός είναι εντελώς αβάσιμος και απορρίπτεται , διότι , ναι μεν πράγματι με τις 1306/3-11-1997 και 1261/21-10-1998 αποφάσεις καθορίσθηκαν οι περιοχές στις οποίες διενεργήθηκε με μέριμνα του Δημοσίου ομαδική καταπολέμηση του δάκου της ελιάς κατά τα ελαιοκομικά έτη 1997-1998 και 1998-1999 αντίστοιχα, καθώς και η τιμή του ελαιολάδου με βάση την οποία θα υπολογιζόταν η εισφορά δακοκτονίας, στις περιοχές όμως αυτές περιλαμβάνονται κατά τους συνημμένους πίνακες και το ..., όπου παράγουν ελαιόλαδο, σύμφωνα με το περιεχόμενο των ως άνω δηλώσεων , οι εκ των ως άνω φερομένων ως δηλούντων ότι δεν κατέβαλαν στο ελαιοτριβείο εισφορά δακοκτονίας, Α1, Α2, Α3, Α5 και Α4, οι οποίοι πλην του Α2 ,ο οποίος αποβίωσε, επιβεβαίωσαν τούτο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Για την έκθλιψη των ελαιών των παραπάνω πέντε
(5)ελαιοπαραγωγών η Ο.Ε. "Τ - Θ" όφειλε να καταβάλει την νόμιμη εισφορά δακοκτονίας, αφού το ελαιόλαδο παραγόταν από ελιές που βρίσκονταν σε περιοχές όπου είχε γίνει δακοκτονία κατά τους ανωτέρω πίνακες, πράγμα το οποίο δεν έπραξε, προσκομίζοντας δε ο κατηγορούμενος υπό την προαναφερθείσα ιδιότητα του στην ΔΟΥ ... προς υποστήριξη των προσφυγών της Ο.Ε. κατά των 1 και 2/2002 προσωρινών πράξεων καταλογισμού εισφοράς δακοκτονίας και προσαυξήσεων, τις προαναφερθείσες εν γνώσει του πλαστές Υ.Δ. των παραπάνω πέντε ελαιοπαραγωγών, επεδίωκε να παραπλανήσει με το περιεχόμενο τους τις αρμόδιες αρχές σχετικά με το γεγονός ότι δεν είχε πληρωθεί από τους ανωτέρω ελαιοπαραγωγούς στο ελαιοτριβείο και αντιστοίχως δεν είχε εισπραχθεί από το ελαιοτριβείο εισφορά δακοκτονίας (ώστε να καταβληθεί) , προκειμένου να δικαιολογήσει την μη καταβολή εισφοράς δακοκτονίας για τις ελαιοκομικές περιόδους 1997-1998 και 1998-1999 και να επιτύχει την ακύρωση της επιβολής εισφοράς και προσαυξήσεων με τις 1 και 2/2002 πράξεις προσωρινού καταλογισμού εισφοράς δακοκτονίας, που είχαν προσβληθεί με τις 6 και 7/2002 προσφυγές. Το γεγονός ότι οι πλαστές Υ.Δ. δεν έγιναν δεκτές εν τέλει από την ΔΟΥ ... και δεν ακυρώθηκαν οι ως άνω 1 και 2/2002 προσωρινές πράξεις καταλογισμού, ουδεμία σημασία έχει για να στοιχειοθετηθεί εν προκειμένω η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της χρήσης πλαστού εγγράφου, αφού αρκούσε το γεγονός ότι με την προσκομιδή των ως άνω πλαστών Υ.Δ. στην ΔΟΥ ... κατέστησε αυτές προσιτές στους αρμόδιους υπαλλήλους που είχαν επιληφθεί του ζητήματος της μη καταβολής εισφοράς δακοκτονίας από το ελαιοτριβείο και μπορούσαν με το περιεχόμενο τους να παραπλανηθούν τόσον αυτοί, όσο και το αρμόδιο Διοικητικό Πρωτοδικείο Πύργου στο οποίο διαβιβάστηκαν οι 6 και 7/2002 προσφυγές , περί της μη εισπράξεως εισφοράς δακοκτονίας από το ελαιοτριβείο |και έτσι να μην καταλογίσουν εις βάρος της Ο.Ε., όχι βέβαια την εισφορά δακοκτονίας για 44.556 κιλά ελαιολάδου για τα οικονομικά έτη 1997-1998 και 1998-1999 εκ 526.659 δρχ. διότι από τα άρθρα 3 και 4 του α.ν. 112/1967 προκύπτει σαφώς ότι υπόχρεος για την καταβολή εισφοράς προκειμένου περί ελαιολάδου είναι ο ελαιοτριβέας, τουλάχιστον όμως τις προσαυξήσεις επ' αυτής που ανέρχονταν συνολικά σε 769.040 δρχ. Επομένως με βάση τα παραπάνω περιστατικά που αποδείχθηκαν στοιχειοθετείται πλήρως η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της χρήσεως πλαστού εγγράφου από τον κατηγορούμενο και γι' αυτό πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για χρήση πλαστών εγγράφων κατ' εξακολούθηση, ήτοι για τις παραπάνω πέντε υπεύθυνες δηλώσεις των 1) Α1 , κατοίκου ..., 2) Α2 , κατοίκου ..., 3) Α3 κατοίκου ... , 4) Α4, κατοίκου ... και 5) Α5, κατοίκου ..., των οποίων το παραγόμενο ελαιόλαδο προερχόταν από ελαιοκτήματα που βρίσκονταν σε περιοχές όπου είχε διενεργηθεί δακοκτονία και αθώος για τις υπεύθυνες δηλώσεις των 1) Α6 κατοίκου ..., 2) Α7, κατοίκου ... και 3) Α8, κατοίκου ..., των οποίων τα ελαιοκτήματα δεν βρίσκονταν σε περιοχές που είχε διενεργηθεί δακοκτονία και επομένως το παραχθέν από αυτά ελαιόλαδο δεν υπέκειτο σε εισφορά δακοκτονίας, ουδεμία δε έννομη συνέπεια μπορούσαν να έχουν οι φερόμενες ως προερχόμενες απ' αυτούς υπεύθυνες δηλώσεις καθόσον δεν υποχρεωνόταν το ελαιοτριβείο σε καταβολή εισφοράς δακοκτονίας για το προερχόμενο από τις ιδιοκτησίες τους ελαιόλαδο ούτε και θα καταλογιζόταν εισφορά δακοκτονίας και προσαυξήσεις επ' αυτής από την ΔΟΥ ... γι αυτό το ελαιόλαδο. Ενόψει δε όλων των παραπάνω που πλήρως αποδείχθηκαν από τους ήδη εξετασθέντες μάρτυρες και από όλα ανεξαιρέτως τα προσκομισθέντα έγγραφα, πρέπει ν' απορριφθεί το αίτημα περί διακοπής της δίκης προκειμένου να κληθεί για να εξεταστεί ως μάρτυρας ο ..., κάτοικος ..., για να απαντήσει αν για το επίδικο χρονικό διάστημα κατέβαλε 2% για εισφορά δακοκτονίας, δεδομένου ότι η οποιαδήποτε απάντηση του στο θέμα αυτό δεν ασκεί επιρροή στην έκβαση της δίκης ενόψει του ότι αυτός δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των φερομένων ως υπευθύνως δηλούντων. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι εσφαλμένως καταδικάστηκε για χρήση πλαστού εγγράφου, κατ' άρθρο 216 του ΠΚ, διότι εν προκειμένω δεν πρόκειται περί εγγράφων γενικώς, αλλά περί των ειδικών εγγράφων(ΥΔ) του άρθρου 8 του ν. 1599/1986, επί των οποίων δεν ισχύουν οι γενικές διατάξεις του ΠΚ, αλλά η ειδική διάταξη του άρθρου 22 του ν. 1599/1986, πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμη, διότι η παράγραφος 6 του άρθρου 22 του ως άνω νόμου αναφέρεται στην υπεύθυνη δήλωση που προέρχεται από τον ίδιο τον δηλούντα ψευδή γεγονότα κτλ, ενώ στην προκειμένη υπόθεση πρόκειται περί καταρτισθέντων εξ υπαρχής πλαστών δηλώσεων οι οποίες φέρονται ότι προέρχονται και υπογράφονται από συγκεκριμένα πρόσωπα και των οποίων (πλαστών δηλώσεων)εν γνώσει του έκανε χρήση ο κατηγορούμενος. Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο Πατρών διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της χρήσης πλαστού εγγράφου για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 216 παρ. 2 και 1 του ΠΚ, την οποία ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε, και την οποία ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, δηλαδή με την παραδοχή ασαφών, ελλείπων ή αντιφατικών αιτιολογιών, και έτσι η απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης εκτίθεται με την παράθεση εκτεταμένων πραγματικών περιστατικών, το ιστορικό και η αιτία πλαστογραφήσεως των μνημονευόμενων υπεύθυνων δηλώσεων, η χρήση τούτων από τον κατηγορούμενο-αναιρεσείοντα, η γνώση του ότι αυτές ήταν πλαστές, αναφέρουσα από ποία πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από τη διαδικασία, το εκδόν την απόφαση δικαστήριο πείσθηκε περί της γνώσεως του αυτής, και ότι δια της προσκομίσεως τους στην ΔΟΥ ..., ήταν δυνατόν να παραπλανήσει αυτή αλλά και κάθε άλλη Διοικητική ή Δικαστική αρχή, ότι οι διαλαμβανόμενοι παραγωγοί ελαιοκάρπου, των οποίων παραγωγών, τρίτο άτομο, εν αγνοία τους, είχε θέσει την υπογραφή τους επί των εν λόγω δηλώσεων, και κατ' επέκταση και το ελαιοτριβείο που λειτουργούσε στην ..., του οποίου την εκμετάλλευση είχε η Ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία " Τ - Ζ", νόμιμος εκπρόσωπος της οποίας ήταν ο κατηγορούμενος, δεν είχαν υποχρέωση καταβολής εισφοράς δακοκτονίας, και να επιτύχει την ακύρωση των 1 και 2/2002 πράξεων προσωρινού καταλογισμού εισφοράς δακοκτονίας και προσαυξήσεων, που είχαν προσβληθεί με τις υπ' αριθμ. 6 και 7 /2002 προσφυγές και να απαλλαγεί η προαναφερθείσα επιχείρηση του καταλογισθέντος σε βάρος της ποσού. Περαιτέρω, οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος ότι οι επίμαχες υπεύθυνες δηλώσεις, δεν ήταν πρόσφορες, ώστε να οδηγήσουν στην ακύρωση των ως άνω καταλογιστικών πράξεων της ΔΟΥ ..., κρίθηκαν αβάσιμες με την περιεχόμενη στο σκεπτικό πλήρη αιτιολογία της προσβαλλόμενης, σύμφωνα με την οποία "το γεγονός ότι οι πλαστές υπεύθυνες δηλώσεις δεν έγιναν δεκτές εν τέλει από την ΔΟΥ ... και δεν ακυρώθηκαν οι υπ' αριθμ. 1 και 2/2002 προσωρινές πράξεις καταλογισμού, ουδεμία σημασία έχει για να στοιχειοθετηθεί εν προκειμένω η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της χρήσης πλαστού εγγράφου, αφού αρκούσε το γεγονός ότι με την προσκομιδή των ως άνω πλαστών υπευθύνων δηλώσεων στην ΔΟΥ ..., κατάστησε αυτές προσιτές στους αρμόδιους υπαλλήλους που είχαν επιληφθεί του ζητήματος της μη καταβολής εισφοράς δακοκτονίας από το ελαιοτριβείο και μπορούσαν με το περιεχόμενο τους να παραπλανηθούν τόσον αυτοί, όσο και το αρμόδιο Διοικητικό Πρωτοδικείο Πύργου στο οποίο διαβιβάστηκαν οι 6 και 7/2002 προσφυγές περί της μη εισπράξεως εισφοράς δακοκτονίας από το ελαιοτριβείο". Επομένως, ο λόγος αιτήσεως αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης( άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ), πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, κατά το μέρος δε που με αυτόν , με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου , αναφορικά με την εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απαράδεκτος και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα ( άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ), και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 11/12/2009 αίτηση του Χ, κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1608-1609/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου εκ διακοσίων ενενήντα
(290)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Απριλίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ