← Ελλάδα

ΑΠ 884/2010 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 884 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αίτηση αναίρεσης κατά βουλεύματος που απέρριψε έφεση ως απαράδεκτη. Δεν υπόκειται σε αναίρεση μετά την τροποποίηση του άρθρου 476 παρ. 2 ΚΠΔ με άρθρο 38 παρ. 2 του Ν. 3160/2003 (286/11-2-2010, ΑΠ 1247/2006, ΑΠ 209/2005). Η αυτή ρύθμιση προσήκει και επί βουλεύματος του συμβουλίου εφετών, που απέρριψε ως απαράδεκτη προσφυγή κατά κλητηρίου θεσπίσματος, που ασκήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 322 παρ. 3 ΚΠΔ, από πρόσωπο ιδιάζουσας δωσιδικίας (111 παρ. 7 ΚΠΔ), διότι η προσφυγή αυτή τυγχάνει ειδικό ένδικο μέσο. Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Αριθμός 884/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Στ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Γεώργιο Μπατζαλέξη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 27 Απριλίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων 1) Χ1 και 2) Χ2, κατοίκων ..., που δεν παρέστησαν στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 99/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά. Το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Μαρτίου 2010 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 460/10. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου με αριθμό 149/19.4.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγοντες κατά τα άρθρα 485 παρ. 1, 513 παρ. 1α και 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. την από 26-3-2010 αίτηση αναιρέσεως των 1) Χ1, δικηγόρου και 2) Χ2, (ασκηθείσης υπό του πληρεξουσίου τους δικηγόρου), κατά του υπ'αριθμ. 99/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς, διά του οποίου απερρίφθη ως απαράδεκτος η υπ'αριθμ. 1/2010 Προσφυγή τους κατά του υπ'αριθμ. 223/2010 κλητηρίου θεσπίσματος του Εισαγγελέως Εφετών Πειραιώς, εκθέτομεν τα εξής: Η αίτηση είναι απαράδεκτη, διότι ασκήθηκε κατά βουλεύματος κατά του οποίου, μετά την αντικατάσταση των παραγράφων 2 του άρθρου 476 και 1 του άρθρου 482, από τα άρθρα 38 και 41 παρ. 1, αντιστοίχως, του Ν. 3160/2003, δεν επιτρέπεται αίτηση αναιρέσεως, δοθέντος ότι και η κατά το άρθρο 322 παρ. 3 Κ.Π.Δ. Προσφυγή κατά κλητηρίου θεσπίσματος, η οποία ασκήθηκε υπό προσώπου απολαμβάνοντος ιδιάζουσα δωσιδικία (άρθρο 111 παρ. 7 Κ.Π.Δ.), αποτελεί οιονεί ένδικο μέσο. Απορριφθέντος, επομένως, αυτού ως απαραδέκτου, υπό του προσβαλλομένου βουλεύματος, είναι απαράδεκτος και η κατ'αυτού ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως. ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Π ρ ο τ ε ί ν ο μ ε ν Να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτος και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στους αναιρεσείοντες. Αθήνα 15 Απριλίου 2010 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος. Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος των αναιρεσειόντων. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 476 Κ.Ποιν.Δ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από το άρθρο 38 παρ. 2 του Ν. 3160/2003, "κατά της απόφασης που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνο αναίρεση". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι δεν παρέχεται πλέον η δυνατότητα ασκήσεως αναιρέσεως από τους διαδίκους κατά βουλεύματος, το οποίο απέρριψε την έφεσή τους κατά του πρωτόδικου βουλεύματος ως απαράδεκτη. Αναίρεση επιτρέπεται πλέον μόνο κατά αποφάσεως, που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο, και όχι και κατά βουλεύματος που επίσης απορρίπτει αυτό ως απαράδεκτο. Το αντίθετο δεν συνάγεται από το ότι, κατά το άρθρο 138 παρ. 1 εδαφ. τελευταίο του Κ.Ποιν.Δ "η απόφαση του δικαστικού συμβουλίου ονομάζεται βούλευμα", αφού η πιο πάνω παράγραφος 2 του άρθρου 476 Κ.Ποιν.Δ., πριν αντικατασταθεί κατά τα ανωτέρω, όριζε ότι "κατά της απόφασης ή του βουλεύματος που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνο αναίρεση" και έτσι, με την αντικατάσταση αυτή, εκφράσθηκε ρητά η βούληση του νομοθέτη για αποκλεισμό της αναιρέσεως κατά βουλεύματος, που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο. Η αυτή ρύθμιση προσήκει και όταν πρόκειται βούλευμα του συμβουλίου εφετών, που απέρριψε ως απαράδεκτη προσφυγή του κατηγορουμένου, που τυγχάνει ιδιάζουσας δωσιδικίας (άρθρο 111 παρ. 7 ΚΠΔ), διότι η προσφυγή αυτή αποτελεί ειδικό ένδικο μέσο, επί του οποίου η αυτή, όπως και επί εφέσεως, προσήκει λύση. Τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, οι αναιρεσείοντες κατηγορούμενοι, που τυγχάνουν πρόσωπα ιδιάζουσας δωσιδικίας (111 παρ. 7 ΚΠΔ), ο μεν πρώτος ως δικηγόρος, η δε δεύτερη ως συμβολαιογράφος, με το 223/2010 κλητήριο θέσπισμα του Εισαγγελέως Εφετών Πειραιώς, παραπέμφθηκαν στο Τριμελές Εφετείο Πλημ/των Πειραιώς, για να δικασθούν, κατά τη δικάσιμο της 25-5-2010, ως υπαίτιοι των πράξεων ψευδορκίας μάρτυρος, κατ εξακολούθηση, ψευδούς ανώμοτης κατάθεσης, ηθικής αυτουργίας σε ψευδορκία μάρτυρα κατ εξακολούθηση και ψευδή ανώμοτη κατάθεση, συκοφαντικής δυσφημήσεως κατ εξακολούθηση κατά συναυτουργία και μεμονωμένα και παραβιάσεως επαγγελματικής εχεμυθείας κατ εξακολούθηση και μη και κατά συναυτουργία και μεμονωμένα. Κατά του ως άνω θεσπίσματος άσκησαν την 1/26-2-2010 προσφυγή, επί της οποίας εκδόθηκε το 99/2010 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς, με το οποίο απορρίφθηκε αυτή ως απαράδεκτη. Κατά του βουλεύματος αυτού οι κατηγορούμενοι άσκησαν την υπό κρίση με αριθμό εκθέσεως 4/26-3-2010 αίτηση αναιρέσεως. Όμως, κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα, κατά του βουλεύματος αυτού δεν επιτρέπεται το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί καθένας από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ), ενόψει του ότι κλήθηκε να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο παρόν Δικαστήριο, που συνεδριάζει σε Συμβούλιο, ο αντίκλητος δικηγόρος των αναιρεσειόντων (άρθρο 476 παρ.1 εδαφ. τελευταίο ΚΠοινΔ), όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου Γραμματέα επί του φακέλου της δικογραφίας. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την με αριθμό εκθέσεως 4/26-3-2010 αίτηση των Χ1 και Χ2, για αναίρεση του 99/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς. Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι

(220)ευρώ για τον καθένα. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαΐου 2010. Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαΐου 2010.- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.