ΑΠ 892/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 892 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απαράδεκτη η αναίρεση κατά καταδικαστικής αποφάσεως, λόγω μη τηρήσεως των διατυπώσεων του άρθρου 474 Κ.Π.Δ., αλλά και λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της. Απαράδεκτη η αναίρεση κατά αποφάσεως που δέχθηκε αντιρρήσεις κατά το άρθρο 565 του ίδιου Κώδικα. Απορρίπτει. Αριθμός 892/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Φεβρουαρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, κρατουμένου στην Κλειστή Φυλακή Τρικάλων, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως των αποφάσεων υπ' αριθμ. 2334/2005 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου και 897/2004 Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς. Τα ως άνω Πλημμελειοδικεία, με τις ως άνω αποφάσεις τους διέταξαν όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτές, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση των αποφάσεων αυτών, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10.8.2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1773/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου, με αριθμό 435/2.11.2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 § 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ., με τη σχετική δικογραφία, την υπ'αριθμ. 12624/10-8-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ1, κρατούμενου στην Κλειστή Φυλακή Τρικάλων, κατά των υπ'αριθμ. 1) υπ'αριθμ. 897/12-10-2004 και 2) υπ'αριθ. 2334/05, αντίστοιχων αποφάσεων του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς και Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης και εκθέτω τα ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 § 3 Κ.Π.Δ., η αίτηση αναιρέσεως κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάσθηκε, με την τήρηση των οριζομένων στο άρθρο 474 § 1 Κ.Π.Δ. και με δήλωση που περιέχει όσα αναφέρονται στην παράγραφο 2 του άρθρου τούτου, η οποία επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία 20 ημερών. Από τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 473 του Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι για να συντελεσθεί η άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως από τον καταδικασθέντα κατά της καταδικαστικής αποφάσεως, με την προαναφερόμενη δήλωση, πρέπει το σχετικό δικόγραφο να περιέλθει στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με επίδοση από δικαστικό επιμελητή και όχι κατ'άλλο τρόπο, όπως είναι η αποστολή ταχυδρομικώς ή η εγχείρισή του στην Γραμματεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου (Α.Π. 24/2005). Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 565 Κ.Π.Δ., "κάθε αμφιβολία ή αντίρρηση σχετικά με την εκτελεστότητα της απόφασης και το είδος ή τη διάρκεια της ποινής λύεται από το δικαστήριο των πλημμελειοδικών του τόπου όπου εκτίεται η ποινή. Το ίδιο ισχύει και σε περίπτωση περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων. Κατά της απόφασης αυτής επιτρέπεται να ασκηθεί αναίρεση από τον εισαγγελέα και από τον καταδικασμένο". Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με την κρινόμενη αναίρεσή του βάλλει το μεν κατά της υπ'αριθ. 897/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς, η οποία εξεδόθη παρόντος αυτού και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο (άρθρο 142 § 2 Κ.Π.Δ.) στις 5-11-2004, το δε κατά της υπ'αριθ. 2334/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης που έκρινε αντιρρήσεις του εκ του άρθρου 565 Κ.Π.Δ. Αναφορικά με την πρώτη των παραπάνω αποφάσεων, ανεξαρτήτως του ότι δεν τηρήθηκαν για την άσκηση της αναίρεσης κατ'αυτής οι διαγραφόμενοι από το άρθρο 474 Κ.Π.Δ. τύποι, είναι εκπρόθεσμη η αναίρεση αφού ασκήθηκε μετά την πάροδο της δεκαήμερης προθεσμίας από της καταχωρίσεως της σχετικής αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο και ως εκ τούτου απαράδεκτη. Δεν επικαλείται άλλωστε ο αναιρεσείων περιστατικά που συνιστούν ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, συνεπεία των οποίων κατέστη αδύνατη η άσκηση της αναιρέσεως αυτής εμπροθέσμως, καθώς και τα αποδεικνύοντα τα περιστατικά αυτά αποδεικτικά στοιχεία, προκειμένου να θεωρηθεί δικαιολογημένη η εκπρόθεσμη άσκησή της (ΑΠ 1644/2000 και 823/2000 Π. Χρ. ΝΑ/717 και 317 αντίστοιχα). Ούτε εχώρησε επίδοση της απόφασης αυτής στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με δικαστικό επιμελητή, όπως αξιώνει η παράγραφος 2 του άρθρου 473 του Κ.Π.Δ. μέσα στην προβλεπόμενη από τη διάταξη αυτή προθεσμία. Περαιτέρω αναφορικά με την δεύτερη των παραπάνω αποφάσεων, η κρινόμενη αναίρεση είναι απαράδεκτη το μεν διότι ασκείται δια της διαβιβάσεώς της στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου δια του διευθυντού της Κλειστής Φυλακής Τρικάλων χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις του άρθρου 474 του Κ.Π.Δ., να συνταχθεί δηλαδή η οικεία έκθεση, το δε αν ήθελε θεωρηθεί ότι αποτελεί αυτή τη δήλωση άσκησης αναίρεσης προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (άρθρο 473 § 2 Κ.Π.Δ.), είναι επίσης απαράδεκτη, διότι η επί των αντιρρήσεων του άρθρου 565 του Κ.Π.Δ. εκδιδόμενη απόφαση δεν είναι καταδικαστική και δεν επιτρέπεται αίτηση αναίρεσης κατ'αυτής με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Κατ'ακολουθία των παραπάνω εκτιθεμένων πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 §1 Κ.Π.Δ.). Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθ. 12624/2007 αίτηση αναίρεσης του Χ1 και να καταδικασθεί αυτός στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 24 Οκτωβρίου 2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠΔ η αίτηση αναιρέσεως κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε, εκτός από την τήρηση των οριζόμενων στο άρθρο 474 παρ.1 ΚΠΔ και με δήλωση που περιέχει όσα αναφέρονται στην παράγραφο 2 του άρθρου τούτου, η οποία επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία 20 ημερών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι,για να συντελεστεί η άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως από τον καταδικασθέντα κατά της καταδικαστικής αποφάσεως, με την προαναφερόμενη δήλωση,πρέπει το σχετικό δικόγραφο να περιέλθει στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με επίδοση από δικαστικό επιμελητή και όχι κατ' άλλο τρόπο, όπως είναι η αποστολή του ταχυδρομικώς ή η εγχείρισή του στη Γραμματεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου. Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, όπως από το περιεχόμενο αυτής προκύπτει, στρέφεται κατά της υπ' αριθμό 897/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε α) για κατοχή και χρήση πλαστού ταξιδιωτικού εγγράφου, σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών και χρηματική ποινή 2000 ευρώ, και β) για απόδραση κρατουμένου, σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Η εν λόγω όμως αίτηση αναιρέσεως, όπως προκύπτει απ' αυτή και από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται για τη διακρίβωση του παραδεκτού της αναιρέσεως, δεν επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με δικαστικό επιμελητή, κατόπιν εντολής προς αυτόν από τον αναιρεσείοντα, αλλά περιήλθε στην υπηρεσία της Εισαγγελίας, κατόπιν διαβιβάσεώς της από το Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, στο οποίο αυτός εκρατείτο, και πρωτοκολλήθηκε με αριθμό 2354/31-8-
2. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, που ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι οριζόμενες από το νόμο διατυπώσεις, πρέπει, προεχόντως για το λόγο αυτό, να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Πέραν τούτων, η ως άνω αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και για το λόγο ότι ασκήθηκε μετά την πάροδο της προθεσμίας των 10 ημερών, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 473 του Κ.Π.Δ. Τούτο, γιατί, ο αναιρεσείων, ενώ, ήταν παρών κατά την συνεδρίαση της 12ης Οκτωβρίου 2004, που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, και η απόφαση καταχωρίστηκε στο τηρούμενο οικείο βιβλίο δημοσιεύσεων, την 5 Νοεμβρίου 2004, όπως προκύπτει από την επ' αυτής σημείωση του αρμοδίου γραμματέα, αυτός άσκησε την αναίρεση την 10-8-2007, ήτοι μετά παρέλευση περίπου τριών