← Ελλάδα

ΑΠ 929/2008 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ψευδής καταμήνυση

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 929 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ψευδής καταμήνυση. Περίληψη: Αναίρεση καταδικαστικής απόφασης για ψευδή καταμήνυση με την επίκληση του λόγου της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας. Αναιρείται για αντιφατική αιτιολογία μεταξύ αιτιολογικού, με την παραδοχή ότι είναι αθώα και του διατακτικού, που την κρίνει ένοχη. Παραπέμπει. ΑΡΙΘΜΟΣ 929/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαϊρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αγγελο Φαφούτη, περί αναιρέσεως της 108538/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Διονύσιο Παντή. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Απριλίου 2007 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 777/

  1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 παρ. 5 του Ν. 2408/1996, προκύπτει ότι η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ., λόγον αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα προκύψαντα από την ακροαματική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, αρκεί δε να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς, και κατά το είδος τους και χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα χωριστά. Στην προκείμενη περίπτωση, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε ανεκκλήτως, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης, σε συνδυασμό με το διατακτικό της, δέχτηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι "από την αποδεικτική διαδικασία και τα έγγραφα, των οποίων έγινε η ανάγνωση στο ακροατήριο, καθώς και από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως που εξετάστηκαν νομότυπα στο ακροατήριο, σε συνδυασμό με την απολογία της κατηγορουμένης και την εν γένει συζήτηση της υποθέσεως, προέκυψε και το Δικαστήριο πείστηκε, ότι η κατηγορούμενη έχει τελέσει την 1η από τις πράξεις που της αποδίδεται με το κατηγορητήριο και πρέπει να κηρυχθεί ΑΘΩΑ, διότι ειδικότερα αποδείχθηκε ότι η κατηγορούμενη, στην ..... Αττικής, στις 10-2-2001, κατεμήνυσε ψευδώς τον Ψ1, ενώπιον του Α/Τ Πεύκης, ότι κατά την ανωτέρω ημερομηνία τέλεσε τα αδικήματα της εξύβρισης και της απειλής σε βάρος της, όμως με την υπ' αριθμό 146636/2003 απόφαση του Μον. Πλημ. Αθηνών, ο Ψ1 κηρύχθηκε αθώος. Πέραν δε τούτου, κατά την ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου διαδικασία, από κανένα στοιχείο δεν αποδείχθηκε ότι ο μηνυτής, κατά την ως άνω ημερομηνία, τέλεσε τις αξιόποινες πράξεις της απειλής και της εξύβρισης κατά της κατηγορουμένης". Στη συνέχεια το Δικαστήριο κήρυξε την αναιρεσείουσα ένοχη και την καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης 20 ημερών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Με τις παραδοχές, όμως, αυτές η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες, εξαιτίας των οποίων επέρχεται σύγχυση και ασάφεια μεταξύ του αιτιολογικού και του διατακτικού της, που καθιστούν ανέφικτο τον έλεγχο από τον Αρειο Πάγο. Τούτο, γιατί, από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι, σ' αυτήν αναφέρεται, ότι, για την 1η πράξη, το Δικαστήριο πείστηκε ότι η κατηγορούμενη τέλεσε στην πράξη αυτή που της αποδίδεται με το κατηγορητήριο (βλ. σελίδα 7 των πρακτικών), στη συνέχεια και αφού έχει διαγραφεί από το έντυπο η λέξη "ένοχ", έχει τεθεί χειρόγραφα η λέξη ΑΘΩΑ, ενώ για τις λοιπές έπαυσε υφ' όρον την ποινική δίωξη, κατά τη διάταξη του άρθρου 31 του ν. 3346/
  2. Περαιτέρω, στο αιτιολογικό της απόφασης διαλαμβάνεται η παραδοχή ότι η κατηγορούμενη τέλεσε την πράξη της ψευδούς καταμήνυσης, για την οποία, σύμφωνα και με το διατακτικό της, την κήρυξε ένοχη και την καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης 20 ημερών. Με βάση, όμως, τις αντιφατικές αυτές παραδοχές μεταξύ του αιτιολογικού και του διατακτικού της, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, που καθιστά ανέφικτο τον έλεγχο από τον Αρειο Πάγο, και συνεπώς, ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του Κ.Π.Δ., δεύτερος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να γίνει δεκτός και ως ουσία βάσιμος. Μετά από αυτά, και, ενώ παρέλκει η έρευνα για τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, πρέπει να γίνει δεκτή η αναίρεση, και να παραπεμφθεί για νέα συζήτηση η υπόθεση, σύμφωνα με το άρθρο 519 του Κ.Π.Δ., ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμό 108.538/2006 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση, ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον, που δίκασε προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου
  3. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Απριλίου
  4. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.